El Laberinto del Fauno (2006)

Nee, in deze film niet. De twee verhaallijnen raken elkaar niet, en die sadistische elementen zij absurd in deze fantasy-mislukking. Een heel naar filmpje.

Welles nietes spelletje Das u ervaring/mening, niet de mijne en die van vele anderen. Ahja, een film is een mislukking, als ie niet slaagt, deze is overduidelijk wel geslaagd.

Geweld of gewelddadigheid in films heeft mij altijd wel aangesproken vooral wanneer de

scenes (Met een schokeffect) indruk maken door de uitvoering, zoals ook in deze film.

Een overdaad aan expliciet geweld kan soms irritatie wekken vooral wanneer er visueel

weinig bizonders mee wordt gedaan met doorsnee geweldscenes die te pas en te onpas

bijna klakkeloos de revue passeren. Een Tarantino vind ik er puur filmisch een meester in.

Het geweld in deze film vond ik formidabel werken, in functioneel contrast met de fantasy

scenes. Die twee lijnen hebben volgens mij ook terdege veel met mekaar te maken en was

dat bij mij in ieder geval welzeker uiterst voelbaar. Een zonderlinge mekaar aanvullende

tegenstelling van harde realiteit met fantasie, met als ontroering dat het meisje door die

naargeestige, dreigende omgeving haar toevlucht schijnt te zoeken in een wereld die de

wrede realiteit ontstijgt. Met als gevolg een uiterst fraai en betoverend magisch-realisme,

waarbij de combinatie van fantasie en realiteit tot en met het einde van de film in een

wonderbaarlijk evenwicht wordt gehouden. Het slot ervoer ik als een even verfijnde als

doeltreffende tearjerker.

Wat heb ik net gekeken? Erg zwaar, prachtige film. Een film die ik niet voor de lol kijk. Maar toch erg van genoten heb. Ik heb hem ooit proberen te bekijken toen hij net verscheen, kwam niet eens tot de helft. Vandaag op npo2extra de kans gezien om nog een keer de poging te wagen. Dit gaat eigenlijk niet om het fantasy element, of toch wel? Tranentrekker wat mij betreft; vooral de afsluitende scènes. Kan er niet veel meer van maken. Dit is een ervaring die je moet ervaren.

Verschrikkelijk wat een rare draak van een film is dit, ik snap niet dat deze bijna een 4 krijgt.

En ik snap niet dat je maar 1 ster geeft.

kan hem helaas niet vinden via Prime.

Op El Laberinto kan ik deze ook niet op Prime vinden, wel als ik Pan's Labyrinth intik.

Zeer knap gemaakte film. Ik begrijp de hoge scores helemaal. Wat echter vooral beklijft, zijn de ranzige en schokkende beelden en een soort algemene akeligheid. Dat was ongetwijfeld de bedoeling, en het is dus knap dat de film daar zo ontzettend goed in slaagt, maar het is niet wat mij blij maakt met een film. Ik laat andere films van del Toro aan me voorbij gaan denk ik.

Dwarse film omdat een grote studio ongetwijfeld het duistere van de nadagen van de oorlog in het Spanje van Franco zover teruggeschroeft zou hebben dat er een film overbleef die op oudere kinderen gericht zou zijn. Deze film gaat all the way in de duisternis van het fascisme en het sprookjesachtige van het labyrith. Ik zag van Del Toro hiervoor alleen een van zijn hollywood Hellboy films (lang geleden) en daar vond ik niets aan. Dit ligt me nog steeds niet helemaal, maar bevalt wel veel beter.

Een film, met een dubbele lading wat betreft de samenstelling.

Het prachtige fantasy gedeelte.

Maar ook het grove wat mij betreft sadistische overbodige expliciete geweld.

Dat laatste, deed wat mij betreft flink afbreuk op deze film.

Als deze film hierdoor niet, mee overschaduwd was.

Had ik hem veel beter gewaardeerd.

Wel is het wat betreft acteer prestaties, een sterke film.

Maar ik had er meer van verwacht en vooral minder naar verwacht.

Prima film, maar geen favoriet wat mij betreft.

Met hoge verwachtingen deze dark fantasy opgezet. Toegegeven: de rauwe realiteit en sprookjesachtige droomwereld zijn bijzonder fraai met elkaar verweven. Toch komt het allemaal ietwat gekunsteld over op me. Blij dat ik dit 'meesterwerk' eindelijk afgevinkt heb, maar echt verdwalen in voldoening doet Pan's Labyrinth mij niet.

3,0 * Grimmig sprookje

Herzien. Del Toro vermengt fantasy met oorlog. Op het eerste zicht een duidelijke scheiding van de twee elementen (Ofelia met haar opdrachten en Vidal die tegen de rebellen vecht) maar toch zijn de twee elementen ook verweven met elkaar. Zo is de pale man uit het sprookje net als Kapitein Vidal blind (de ene letterlijk, de andere figuurlijk) voor wat de vrouwen doen, ze zitten beiden aan het hoofd van hun tafel. Vidal kan gezien worden als een fantasy figuur (een monster) en Ophelia is een typisch produkt van het fascisme door haar in een traditioneel huishouden te plaatsen.

De film heeft een zeer verzorgde produktiewaarde, blijft onderhoudend met een mix van gruwel en sprookje maar kan nooit indrukwekkend of groots worden. Zelfs niet met die onderlaag van strijd tussen vrije wereld en het fascisme (waarin de kleuren blauw en bruin het onderscheid maken).

Zeer magisch gemaakte fantasie film, in alles een meesterwerk met een cast die goed speelt, mooie setting in het bos en vooral de speciale effecten en monsters die infeite voor weinig is gemaakt. Absoluut nogmaals een meesterwerk van Guillermo del Toro wat ik tevens ook zijn beste film vind.