El Laberinto del Fauno (2006)

Prachtige film!

Veel beter als ik verwacht had. Ik ben altijd een enorme sprookjesfan geweest maar in films heb ik het nooit zo mooi gezien als in deze. Mooi ook dat het niet alleen telkens sprookjesachtig was, maar dat er ook een rauwer verhaal tussendoor speelde. Ik was totaal verrast door het einde al was ik al niet veel rozengeur en manenschijn gewend bij films van Guillermo del Toro, zoals al duidelijk naar voren komt in zijn film El espinazo del diablo.

4,5* voor dit prachtige verhaal en de geweldige uitwerking ervan. Ik kan nu al niet wachten hem weer eens te herzien

Wachten tot april my ass.

Del Toro mag ik altijd wel. Hoewel hij toch meestal een beetje blijft steken op de 3/3.5*. Maar met The Devil's Backbone liet hij zien dat hij op zijn best is in zijn thuisland.

In Laberinto komt hij met zijn favorieten ingredienten fantasy en insecten. En hoe! Echt heel mooi gemaakt. Prachtige fantasy monsters en erg fijne settings. Vooral als ze op bezoek gaat bij de man met de ooghanden.

Enige minpuntje dat er wel meer van dat soort personages in mochten zitten imo.

Maar fijne film erg hard ook bij momenten, samen met Espinazo del diablo, del Toro's beste.

4 dikke sterren.

Eindelijk maar eens de tijd genomen om El Laberinto del Fauno te bekijken. En ik moet zeggen dat ik me na alle hoge verwachtingen er iets teveel van had voorgesteld. Het is een prima sprookjesfilm, maar met teveel realiteit er omheen. Een soort kruising tussen een fantasy en een oorlogsfilm. En dat oorlogsgedeelte had een nogal voorspelbaar verloop. Verder zat er naar mijn mening maar weinig diepgang in de karakters. Al vrij snel is duidelijk wie goed is en wie slecht; erg veel eendimensionale typetjes. De fantasiewereld van het meisje is een stuk boeiender, alleen was dat weer erg summier. Nee, voor mij is deze film vlees noch vis en verdient zeker niet meer dan 3,5*.

Wauw, ik ben er echt niet goed van. De laatste scene is zo'n koude douche, zoals eerder al werd vermeld, zelden heb ik in mijn leven zo dicht bij huilen gestaan bij een film. Kippenvel over mijn hele lichaam, en dan niet alleen door de laatste scene. De hele film is prachtig, en geweldig fantasierijk vermengd met de harde realiteit.

Vooral de fantasierijke scenes vond ik stuk voor stuk prachtig. Zeker degene aan de buffettafel was zeer goed. Maar ook het stuk over de oorlog vond ik zeer mooi uitgewerkt, met prachtig acteerspel van vooral Lopez, maar ook door het nieuw aanstormend talent Ivana Baquero.

Elke mooie scene wordt gevolgd door een nog mooiere scene, en deze wil ik zeker eens in de bioscoop zien, en wordt daarna zeker aan mijn dvd-collectie toegevoegd. Ik kan ook al niet wachten om te weten hoe ze het hoesje van de dvd gaan maken.

4.5* voor deze geweldige film. Hard, rauw én fantasievol. Meer moet een mens toch niet hebben.

Alweer een meesterwerkje in 2006.

Een soort van hollywood fantasy flick met Europese klasse.

Prachtig gemaakte film, de design van de "wezens" zijn briljant! Met name het wezen bij de eettafel is subliem, de scéne met hem is ook meteen mijn favoriet uit de film. Lang niet meer zo gewalgd tijdens een film als toen hij die 2 elfjes soldaat maakte.

De film presenteert zich haast als een kinderfilm, maar wordt vaak erg grof. Nu is dit uitgangspunt natuurlijk niet nieuw, maar wel voor het eerst dat zo'n soortgelijk contrast echt effect op mij had.

4,5* wil ik hier zeker wel aan kwijt.

Een hele mooie film waarbij fantasy goed gemixt word met een harde en rauwe realiteit.

Ik had er zeker hoge verwachtingen van, maar die zijn dan ook allemaal waargemaakt in deze ontzettende mooie film.
Vanaf het begin heeft de film gelijke een goede snelheid, er gebeurd veel zowel als in de realiteit als in de fantasywereld waarin Ofelia leeft.

De effecten zagen er waanzinnig mooi uit, maar toch jammer dat we niet iets meer van de fantasywereld gezien hebben, zoals dat 'monster' die aan de tafel zat, die erg mooie gecreeert is met die ogen in zijn handen en die gruwelijke nagels.
Daar had ik wel meer van willen weten en meer van dat soort creatures willen zien
Qua fantasywereld is er wel minder te zien dan dat ik verwacht had, en hoopte eigenlijk want op een gegeven moment komt het fantasy ook een lange tijd niet terug en leeft de film alleen in de realiteit.

Ivana Baquero zet een goede rol neer als Ofelia die van de harde wereld probeert te ontsnappen en zo dus haar eigen fantasywereld opzet in haar gedachtens.
De rest van de cast vond ik ook goed bezig in hun rol, al was die vader heel ergelijk op een gegeven moment, maar dat was natuurlijk om de rol die hij speelde.

De rauwe realiteit kreeg je al snel in beeld, en kwam bij mij erg heftig over mede ook door de eerste schokkende scene waarbij je vol in beeld ziet dat een gezicht platgeslagen word
Dat vond ik nogal heftig ineens, maar voor de rest viel het gelukkig nog wel mee.
Het einde vond ik heel erg mooi en ontroerend, je kan het zowel een slecht als goed einde vinden, maar persoonlijk vond ik het gewoon een erg mooi en ontroerend einde waarbij ik geen rot gevoel had nadat de film was afgelopen.

Ik vond het echt een hele mooie film, en krijgt dus ook 5 verdiende sterren en een plaatsje in mijn top 10.

Niet onaardig, maar ik vond het jammer dat niet het fantasy-verhaal, maar het oorlogs-verhaal als rode draad door de film loopt. Nu sneeuwde het fantasy verhaal nogal onder en kon ik nooit echt in dat verhaal kruipen, omdat je er steeds weer uitgetrokken werd. En wat je van dat einde moet denken....ik kreeg er een beetje jeuk van...

3*

Eindelijk gezien, na lang wachten. En jammer genoeg een kleine (let wel: kleine) tegenvaller. Zoals eerder aangehaald had er best wat meer nadruk gelegd kunnen worden op het fantasy element, in plaats van het drama. Samen met Ofélia ontsnappen aan haar realiteit en onderduiken in de wereld der Faunen, dat waren de mooie stukken uit de film. Faunen en elven, padden en baby-eters: zelfs de wereld die niet voor iedereen zichtbaar is kent zijn ellende. Hoe tragisch is het om te vluchten naar een koninkrijk waar de zon nooit schijnt? Erg fijn dat Del Toro het perspectief immer grimmig houdt...

Het 'realistische' gedeelte is overigens zeer degelijk. Lekker recht voor zijn raap, niet voor de tere ziel. Voor mij liep een knaapje van een jaar of negen de bioscoop uit, zichtbaar aangedaan. Mama had denk ik niet verwacht wat er zou ontvouwen op het grote scherm... Verwacht dan ook geen Disney of Ghibli sprookje, de leeftijdsgrens staat in deze niet voor niets zo hoog.

Van alle personages is de grote veroorzaker van leed, de kapitein, nog wel het meest intrigerend. Erg mooi dat zijn vader zo aanwezig is, maar toch in het ongewisse wordt gelaten. Je kan als kijker alleen maar gissen wat hem zo gevormd heeft. Heerlijk ook hoe hij een tweede borrel wilt nemen, ondanks zijn 'lekkage'... Mercedes komt op een mooie tweede plaats, er ging een luid gejuig op in de bios toen zij haar heldinnendaad beging. Dat geeft toch aan dat de film niemand onberoerd liet.

Verder zag de film er prima uit. De CGI vond ik hier en daar wat karig, maar niets om over te klagen. Ook de muziek draagt zijn steentje bij, het slaapliedje zit al een paar dagen in mijn hoofd... Uiteindelijk is El Laberinto dus een mooi stukje film, maar niet zo magisch als ik had gehoopt. 3,5*

El Laberinto del Fauno heeft de juiste elementen om een groot en gevarieerd publiek aan te spreken. Het publiek in de filmzaal gisteravond maakte dat al duidelijk, van pubers tot grijsaards. Na het zien van de film bleek ook waarom.

Klassiek verhaal over goed en slecht, sprookjesachtig met een goede fantastische smaak, en zelfs de 'gore' elementen waren pijnlijk [door de oudere dames in de zaal verwelkomd met opgewondenheid, alhoewel ik zo nu en dan ook even moest verzitten van de pijn].

Sergi López is een van de betere klootzakken die te zien was de afgelopen jaren op het witte doek. En het zal me niet verbazen als er meerdere magische deuren zullen opgaan voor rising talent Ivana Baquero.

Het veel geprezen einde echter deed me niet zo veel, eerder een cliche-draak van jewelste. En de cliche-rijke elementen van goed en slecht maken van de film helaas niet het verwachte meesterwerk waar ik mijn kwijl aan kon verspillen.

De vele loftrompetten die de film al heeft horen schallen zijn echter terecht en uitermate begrijpelijk. Kijken die hap, genoeg uniekheid te ontdekken. Dikke 4 sterren, een verhoging zit nog in de overwegingsfase.

Zo... eindelijk Pan’s Labyrinth bekeken zaterdag. Was na wat ik erover gehoord heb en zeker na de Oscars wel benieuwd. Leuk om te lezen dat de meeste mensen hier positief zijn, maar mij viel de film ernstig tegen. De vele CGI moet je eigenlijk wegdenken om te beoordelen of het verhaal wel sterk genoeg is. Ik lees dat er velen zijn die het knap vinden hoe de twee ‘werelden’ (verhalen) zijn verweven. Maar schrijvers weten dat daar niet het kunstje inzit. Je kan alles wel aan elkaar knopen. Grappige is dat hoe fantasierijker, des te knapper mensen dit vinden. Neuh mensen, een echte ‘brainer’ is om maar eens wat te noemen hoe Tarantino in Jackie Brown de verhaallijnen en invalshoeken ‘airtight’ aan elkaar last.

Ik dacht even dat de film was gebaseerd op een boek, maar toen ik las dat de regisseur het script had geschreven, was mij veel duidelijk. Wat is er clichematiger dan iemand die wegdroomt in zijn/haar eigen fantasiewereld om de werkelijkheid te ontsnappen? Als dat het basisgegeven is, waarom krijg ik dan slechts een zeer abstract gevoel over dat de hoofdpersoon een getormenteerde dromer is. Ze werd nauwelijks geconfronteerd met de ellende waar de kijker wel deelgenoot van werd gemaakt. Wat te denken van de bijna oppervlakkige opdrachtjes die het meisje meekreeg? En “oeps”... toch van de druiven gegeten...

En hoe zit het dan met ma? Hoe kan zij serieus menen met die schurk van een kapitein samen te willen zijn. De reden die ze ervoor geeft, was bijna terloops. Wat zegt dit over haar karakter? En wat als zij die overmaatse wortel niet in het vuur had gegooid?... Was ze dan blijven leven en was dan een hereniging na de dood niet mogelijk geweest? Met andere woorden weg sprookje? Er is wel een ‘verklaring’ voor de film te geven (die geef ik hier niet), maar dat is te graatmager om echt meeslepend te zijn. Overigens vond ik El Capitano meesterlijk. Zelden zo’n goed gespeelde schurk gezien. Overige acteurs/actrices vond ik vrij expressieloos acteren... Iemand hier die bijzondere warmte koesterde voor Mercedes bijvoorbeeld?...

Waar is de moraliteit van het verhaal? Behalve dan dat de schurk aan zijn einde komt en de mensen uit het bos (de partizanen) zegevierden... Ik heb nog vergeefs gezocht naar echte symboliek. Het oude Spanje versus het nieuwe, waarvoor offers moeten worden gebracht, of zo. Pfff.... Mijns inziens typisch een geval van exotisch (voor Hollywood is alles dat niet Engelstalig is exotisch) en daarom in de prijzen vallend. Ik vond Zwartboek geen geweldige film, maar wel veel beter dan deze.

Overigens, een opmerking van verhaaltechnische aard, haar sprookjeswereld zat vol met behoorlijke engerds. Raar dat het meisje ofwel niet bang is (alleen al die tocht door die enorme boomstronk, huuu) ofwel capabel genoeg is om met de ‘harsh reality’ wel degelijk om te gaan. De regisseur had na zijn orginele inval om twee werelden aan elkaar te knopen waarschijnlijk na een tijdje door dat je Disney om maar wat te noemen niet parallel aan de verschrikkingen van een burgeroorlog kunt leggen.

El Laberinto del Fauno is een duister sprookje binnenin een duister sprookje. De film is erg grauw, duister, keihard en biedt uiteindelijk weinig mogelijkheid tot ontsnapping of een happy-end. Het rekent flink af met het beeld van sprookjes zoals dat vaak door Disney en consorten gebracht wordt. Gelukkig zag ik deze film zonder al te veel voorkennis, waardoor de eerste klap dan toch altijd weer de hardste blijkt te zijn, het zuigt in een klap alle mogelijkheid tot een vrolijke fantasiewereld uit de film. De toon is definitief gezet.

Dat de film een vermenging van de fantasiewereld van het meisje zou zijn met de harde realiteit van de oorlog is volgens mij slechts gedeeltelijk waar. Want wel beschouwt is het verhaal van de kapitein, de moeder en de rebellen ook een sprookje compleet met de moraliteit die hierin verwerkt is en de tegenstellingen tussen goed en slecht. De kapitein is het beeld van de bekende "boze stiefmoeder" zoals ik dat al lang niet meer gezien heb, want wat een enorm goed in en in slecht personage wordt hier neergezet. Mercedes en de rebellen kan je ook net zo goed zien als de wraakengel of de helden en spelen hiermee ook eigenlijk de rol van de bekende "jager" die het beest omleggen. Alleen het beest wordt wel omgelegd maar uiteindelijk vond ik het einde toch behoorlijk zwart en triest. Dat het meisje in de sprookjeswereld verenigd zou worden met haar ouders is natuurlijk niet waar. Want de wel denkende kijker weet dat sprookjes uiteindelijk niet bestaan en dat het hier de laatste fantasie op de laatste ademtocht van een onschuldig kind betreft.

De muziek is erg mooi en passend. Verder moet ik zeggen dat ik erg gecharmeerd was van het creature-design, vooral de paleman vond ik echt te gek gedaan. Ook is het een van die films waarbij de CGI en de effects ten diensten staan van het verhaal en de film en niet andersom zoals steeds vaker het geval lijkt te zijn. Gelukkig is het ook geen boekverfilming, het is duidelijk dat het script en het verhaal puur voor de film zijn geschreven. En dat is goed... want het voorkomt vaak moeilijke kunstgrepen die nodig zijn in de vertaling van papier naar beeld.
Dit alles samen met de uitstekende acteer prestaties (zeker ook van 12 jarige Ivana Baquero) maakt dit toch wel een van de meest bijzondere hedendaagse films die ik de laatste tijd gezien heb. Vandaar een mooie 4.5*

Ik ben verliefd,

Op het 1ste oog niet op de film. In het begin had ik even tijd nodig om mezelf te verplaatsen in een wereld waarin grote insecten leefden. Valt ook niet mee, als je een film gaat bekijken waarvan je torenhoge verwachtingen hebt. De 1ste keer heb ik de film na 20 minuten uitgezet, omdat ik vond dat er weinig bijzonders aan was. Na een weekje opnieuw geprobeerd, alleen nu met getemperde verwachtingen.

De film begon een beetje standaard. Maar naarmate de film vorderde kroop de magie in de film. Vanaf het moment dat Ofelia haar eerste opdracht kreeg, zat ik er helemaal in. Op meerdere fronten werden mijn zintuigen bediend. Het kleurengebruik werd vooral een stuk mooier. De lichtgele, wat alledaagse gloed maakte wat meer plaats voor groen, blauw en zwarte kleurencombinaties. Het zonlicht scheen vaak door de ramen of op de planten in het donkere bos waardoor je nooit direct de zon zag, maar indirect wel wist dat hij aanwezig was. Fraai kleurenspel in ieder geval.

Het plot werd ook boeiender. De oorlogsscènes oogden zeer esthetisch en qua dynamiek van zo `n hoog niveau, dat ze de sprookjesachtige sfeer die de fantasiewereld waarin wij af en toe verzeild raakten niet verstoorden. Het vulde elkaar allemaal perfect aan. Behalve dat in de echte wereld geen fantasiedieren leefden, was er verder weinig verschil op te merken. Beide werelden oogden sprookjesachtig, wreed en daarnaast richting het einde zelfs ontroerend.

Goede keus ook om Ofelia de oorlog niet lijfelijk mee te laten maken. Het was nu allemaal al zo tastbaar en zo dichtbij, dat zoiets afbreuk aan de magie en de verbeeldingskracht van een kind had gedaan. Verder ben ik ook erg positief gestemd over de muziek. Vaak wat op de achtergrond aanwezig, maar zeer effectief gebruik van gemaakt. Overgangen tussen de sprookjes wereld en de echte wereld worden muzikaal nooit ineens ruwweg onderbroken. Zodat de film niets aan sfeer inboet.

Maribel Verdu straalt naast Ariadna Gil en Sergi Lopez. Nadat zij mij al aantrok in Y Tu Mama Tambien, schittert ze hier weer. Nu, maar hopen dat haar films wat meer verdwijnen uit de obsceniteit.

Pan `s Labyrinth leek een tegenvaller te worden, vooral omwille van het verwachtingspatroon. Uiteindelijk is deze film gewoon zwaar uniek en brengt zij een normaal drama op een verfrissende, bijna kunstzinnige manier waarbij je haast in hogere sferen geraakt. Mits de film je pakt dan. Prachtig ontroerend einde.....4 dikke *

De film ziet er mooi uit. Mooi camerawerk en goede production design zoals dat heet in vakjargon.
Het meisje acteert geweldig. Ze heeft een mooie uitstraling. Deed me denken aan dat meisje met zwarte krullen in Cify of the Lost Children van Jeunet. Weliswaar iets ouder.
Sergi López zet een overtuigende badguy neer, wat een eng mannetje.
Het verhaaltje viel me wat tegen. De scenes waarin het meisje vlucht in pans wereld zijn prachtig. Het 'gedoe' met de 'kapitein' vs. de rebellen vond ik niet zo boeiend. Pas in het laatste half uur werd het echt interessant.

Het expliciete geweld vond ik dikwijls te ver gaan. Iets te veel gruwelijke moorden wat mij betreft.
Het faunengebeuren en het einde van de film vertonen veel parallelen met de bijbel. (o.a. de verboden vrucht) En uiteindelijk sterft ze voor de goede zaak en schaart ze zcih min of meer in de bij de heiligen.
Krappe 3,5 sterren

Waar voor je geld, dat zeker. Gevoelige combinatie tussen de verschrikkelijke, zwarte kant van de mens en de daar loodrecht tegenover staande onschuld van een kind. De uitvoering was geweldig met een erg duister sfeertje, al had er iets meer evenwicht mogen zijn. Van de mooie sprookjeswereld die zo nu en dan het hele verhaal opfleurt had ik graag meer gezien.

Tórenhoge verwachtingen, maar het lukte de film nog aardig om hier aan te voldoen. Schitterende sfeer, prachtige muziek, beresterk acteerwerk en settings en (make-up) effecten waar je 'u' tegen zegt. Perfecte mix tussen harde realiteit en een duister sprookje en de meest prachtige creaturen komen voorbij. De Faun, maar vooral de Pale Man (beide uitstekend vertolkt door Doug Jones) waren fantastisch. Een bescheiden 4,5 sterren.

Een geweldige film!

Het begint al lekker mystiek door de altijd bewegende camera en vloeiende montage. Prachtige shots levert het op. De film stroomt swingend van begin naar eindpunt, met ondertussen keiharde obstakels (marteling, oorlog, drama) en wonderschone maar toch morbide fantasy.

Voor wie wat afweet van de Spaanse geschiedenis openbaart zich nog een heel ander niveau waar Del Toro fenomenaal met metaforen bezig is. Hoe Ofela's levensvreugde en fantasie aan banden wordt gelegd door een dictatuur en hoe ze door met een krijtje te tekenen overal waar ze wilt deuren kan openen om aan deze censuur te ontsnappen (zie de kritische films gemaakt onder Franco's regime, ook bol van dubbelzinnigheid). Hoe een baby (het Spanje van de toekomst) met een rechtse vader (Vidal, een fascisct) en een linkse moeder (ma, ooit vrouw van een kleermaker, dus behorend tot het plebs) na de dood van de dictator uiteindelijk overhandigd wordt aan de rebellie (socialisten en democraten), die zeggen ervoor te zullen zorgen dat het kind nooit van zijn vader te horen zal krijgen (de Spaanse geschiedenis is jarenlang doodgezwegen en begint nu pas weer wat aandacht te krijgen). En hoe je niet aan de wortels van iets moet komen omdat het geheel dan afsterft (pad, boom) en hoe het goed behandelen van dergelijke wortels helende werking kan hebben (mandrake, moeder), duidelijk wijzend op Spanje's rijke roots die niet altijd genoeg aandacht krijgt.

Sterk hoe deze symboliek door filmische middelen naar voren wordt gebracht, en hoe het ook een functie heeft bínnen het verhaal.

En gelukkig dat het hier geen zwart-wit betreft, maar dat Vidal ook maar gehoorzaamt aan een hogere macht "zonder te luisteren" en de rebellen net zo goed iedereen 5 keer door de kop schieten.

Ja, geweldig dus. 4,5*

Overal waar je keek of luisterde werd Pan's Labyrinth met dezelfde, onophoudelijke stroom van positieve kritiek overladen. Mijn verwachtingen waren dan ook tórenhoog, een film die zou betoveren, de fantasie zou prikkelen, vol zou staan met metaforen en oscars had gewonnen voor het uiterlijk. Maar wat bleek.

Pan's Labyrinth stelde mij diep teleur. Nergens pakte de film mij zo als hij me blijkbaar had moeten pakken. Een dun sprookjesverhaal, een paar magische creaturen en hier en daar een mooie set, meer aandacht kreeg de magische wereld eigenlijk niet. Behalve de dan wel weer leuke vondst van het tekenen van deuren met een krijtje, ook al voegde dat verder ook niet veel toe. Nee, ik vond het hele sprookjesverhaal maar leeg en weinig boeiend. De plant onder het bed bewees aanvankelijk zo ongeveer dat magie wél bestaat, maar uiteindelijk wordt die gedachte doodleuk neergehaald. Sprookjes bestaan simpelweg niet, het is slechts wat een onschuldige ziel zich inbeeld. En dat stond me nogal tegen.
De scènes die het opzich opleverde (de man met de freaky ogen, de introductie van het verhaal van de dochter van de koning die naar de mensenwereld wilde) waren wel aardig, maar ook niet meer dan dat. De laatste Harry Potter wist mij meer te betoveren. Ironisch genoeg was hetgene wat me wél overtuigde net de realistische wereld, ook al was dat vooral te danken aan een aantal aangrijpend gewelddadige scènes die de film nog net een beetje inhoud gaven.

Innocence has a power evil can not imagine. Zo staat het achterop mijn hoesje. Nou, het zal wel hoor, als daarmee verwezen wordt naar die 'uiteindelijke test' die Ofelia moest leveren dan past het niet bepaald kranig. Je kunt beter onschuldig zijn dan slecht. Duh. Het enige kwaad dat de film verbeeld is dat van de mensen, in de magiewereld zijn er geen slechterikken die een verder noemenswaardige rol spelen (want de kikker en die enge vent met ogen in zijn handen waren niet bepaald goed te noemen). Dus Ofelia (of die baby?), de onschuldige, heeft een kracht die Vidal, evil, zich niet kan voorstellen. Het probleem voor mij zit het hem in dat ik de link tussen Ofelia's droomwereld en de oorlog niet zo leg. Zij heeft verder weinig probelemen van de oorlog, en haar fantasiewereld neemt het ook niet bepaald 'op' tegen de echte wereld. Dus vanwaar de connectie? Uiteindelijk sterft ze en dan komt ze weer bij haar vader en moeder, ze heeft de test van het verdedigen van onschuldigheid doorstaan. Maar het roept eerder frustratie op, omdat ik nu geen idee heb wat daarmee bedoelt wordt. Uiteindelijk dient het hele sprookjesverhaal, al het gedoe met de faun en het labyrint tot ... niets. De film is volgens velen één en al boodschap, maar als ik er geen enkele kan vinden blijft er weinig over. Geen enkel karakter dat bijvoorbeeld maar een noemenswaardige emotionele reis of iets dergelijks doormaakt, en dat is erg jammer.

Je zou inderdaad kunnen zeggen dat ik de film niet begrepen heb, maar je zou ook kunnen zeggen dat de film een veel te vaag kader geeft waar je verder zelf dan maar wat inhoud aan moet geven. Natuurlijk, oorlog is slecht, en natuurlijk, sprookjes zijn mooi, maar is dat nu alles? Was daar al dat gelauwer voor nodig? Misschien zal ik hem nog een keer herzien, maar ik heb voorlopig meer zin om hem terug te brengen en mijn 13 euro beter te besteden. Ik zal wel zien.

2*

Visuele krachtpatserij van Del Toro met terechte oscars voor o.a. Art Direction en Camera, alleen al om die reden een must-see.

In het meeslepende verhaal zelf kiest Del Toro voor het grote gebaar; de grens goed/kwaad is overheersend duidelijk en daar wordt bijna niet vanaf gestapt, nu ja even dan (in misschien de mooiste scene): als Ofelia en Vidal samen op een bankje zitten te wachten op de uitkomst van de bevalling. Er wordt geen woord gesproken maar dat shot spreekt, leeft en ontroert aan alle kanten.

Het is verder bijzonder knap hoe, Wouters schreef het hierboven al, de echte met de fantasie wereld wordt verweven waardoor je als kijker niet meer weet wat echt is en wat niet, een duivels knappe suggestie die tot in de slotscene wordt doorgevoerd. De metaforen liggen er soms dik bovenop, maar vaker zitten ze verscholen in de historie van Spanje, de uitleg van Phoenix heb ik dan ook met interesse gelezen.

Kortom een schitterend aangeklede, indrukwekkende film die alle credits meer dan verdiend.

Ik geef een ruime 4*.

Een goede, vakkundig gemaakte fantasyfilm, maar helaas wordt de zorgvuldig opgebouwde sprookjesachtige sfeer teniet gedaan door veel ranzigheden en irritante, onlogische keuzes die door de hoofdpersoon worden gemaakt.

De ranzigheden kan je zien als een manier om het contrast tussen de sprookjeswereld en de (echte) wrede wereld aan te geven, maar voor mij als kijker leidde het enkel af. Ik vraag me dan ook af wat in godsnaam de doelgroep is van een film als dit. Geen kinderen in elk geval.

Hoewel de film een leuk verhaal en uitgangspunt kent (meisje heeft ellendig leven en gaat daarom compleet op in haar fantasie), maakt de hoofdpersoon nog minder logische keuzes dan de hele cast van een film a la "I know what you did last summer" bij elkaar. Een enge holle boom, een creepy labyrint: "the most sensible thing to do is, of course, to explore it on my own" (zie ook de laatste Halloween-aflevering van The Simpsons waarin dit fenomeen aan de kaak wordt gesteld). Je zit constant met het idee "Stom kind, wat doe je nou! Ga daar niet heen!" enz, met als tragisch dieptepunt de scène waarin de druiven steelt. Zeer ergerlijk.

3.5 sterren

El Laberinto del Fauno: vanavond heb ik de film gezien. De score op Movie Meter was zo verschrikkelijk hoog dat ik wel erg benieuwd was naar dit sprookje. Ook de (meeste) recensies waren erg positief dus ik dacht dat het niet mis kon gaan.

Helaas kon dat dus wel. De film heeft mij zwaar teleurgesteld. Het hele verhaal boeide me totaal niet en ik heb me vaker zitten ergeren aan de personages en bepaalde scénes dan dat ik met plezier de film zat te kijken. De vele geweldadige momenten in de film vond ik totaal niet in het plaatje passen en waren wat mij betreft zwaar overdreven. Het verhaal pakte me gewoon niet. Misschien dat de film me in de toekomst meer weet te bieden, maar ik kan nu niks anders dan een lage score geven.

Vanavond deze film dan eindelijk gezien. Hoe lyrisch iedereen ook over deze film is en hoe leuk ik Guillermo del Toro's Hellboy ook vond, deze film vond ik verre van geweldig. Tuurlijk is de film mooi gemaakt en zag bijvoorbeeld de aankleding er mooi uit. De omschakeling van ecthte naar fantasywereld en omgekeerd werkte voor mij op de een of andere manier niet. Vond de karakters, inclusief het hoofdpersonage ook totaal niet boeiend. Ook in mijn ogen is het extreme geweld er de oorzaak van dat de film spanning mist. Het is misschien best een leuk en mooi uitgwerkt sprookje in de ogen van velen, maar als ik na 20 minuten al op de klok ga kijken om te zien hoe lang de film nog duurt is dat geen positief punt voor de film.

2,0* voor de mooie aankleding en het verder toch wel originele verhaal.

Schitterende samentrekking van oorlogsdrama en fantasy. Het leidt tot een weergaloos epos over opoffering en bevelen opvolgen in oorlogstijd.

Prachtige fantasy in een drama-jasje. Verplicht voer voor filmliefhebbers en soms net iets te ontoegankelijk misschien voor de Hollywood aanbidders en ander gespuis. Waarschijnlijk heeft men toch getracht juist dit publiek ook te bedienen waardoor het nét geen klein meesterwerkje wordt. Toch goed.

Het nadeel van de gewoonte om nooit vantevoren plotverhalen te lezen, bewees zich vanavond bij deze film. Laat ik nou altijd gedacht hebben dat dit een fantasy-film was... helaas is dit slechts ten dele waar.

Een groot deel van de filmtijd werd gebruikt voor bruut oorlogsgeweld. En hoewel de Spaanse (burger-)oorlog niet vaak het decor vormt, is dit één van mijn minst favoriete genres. Zeker wanneer de gruwelen breed uitgemeten en expliciet in beeld worden gebracht, bederft dit voor mij goeddeels de pret. Van het fantasy-deel, door mij zeer geliefd en in deze film erg mooi uitgewerkt, heb ik wel erg genoten. Erg jammer dat dit door zoveel bloed en slachting werd verstoord.

Edit: een halfje meer voor de cast van allemaal vrij onbekende acteurs, die wel erg overtuigend hun karakter wisten neer te zetten.

El Laberinto del Fauno heeft na herziening toch wel een beetje van zijn magie verloren, een beetje maar, want het blijft wel een prachtig sprookje.

Wat Pan's Labyrinth zo'n sterke film maakt is de mix tussen het sprookjes achtige, en het geweld onder regime van Kapitein Vidal.Ik snap dat veel mensen dit niet vinden passen in de film of het simpel weg niet kunnen aanzien.Het laat echter wel goed zien hoe onschuldige mensen en in dit geval dus een kind de dupe wordt van al dat geweld en dat het meisje aan die realiteit ontsnapt door voor zichzelf een sprookjeswereld op te zetten .Het verhaal van Vidal in zijn gevecht tegen de rebellen draait volgens mij om onbegrip tussen de 2 "tegenstanders" dit verwoord hij erg goed in de diner scène, waar hij heel hard is maar waar wel goed word laten zien dat het vooral onbegrip is.Vidal denkt dat wat hij doet het juiste voor Spanje is en de rebellen denken dat weer andersom.En hier worden onschuldige mensen de dupe van en dat probeert de film naar mijn mening te verwoorden.

Zoals ik al gezegd heb verloor de film een klein beetje magie voor mij, dit was vooral het geval in de sprookjes wereld.De setting blijft erg mooi, maar het sprookjes gedeelte werd voor mij dit keer te snel afgekapt.Ik had het gevoel dat er niet echt meer veel in gebeurde.De schakeling tussen de twee werelden is wel erg mooi gedaan.Het ene moment zit je in een prachtige wereld, om daarna weer terug te keren naar de harde realiteit.Del Toro heeft hier een goede balans weten te vinden, wat je in mindere mate ook terugziet in zijn eerdere film El Espinazo del Diablo, waar hij dezelfde thema's ook aansnijd maar dan met een andere setting.

Dat de dialogen in het Spaans waren heeft mij op geen enkel moment gestoord en past perfect in de sfeer van de film.Ik snap niet dat sommige mensen dit een storende factor vinden.Voordat je de film kijkt weet je ook dat het een Spaanse film is.

Het acteer werk is van een zeer hoog niveau,Het meisje doet erg goed haar best, eveneens als Sergi López die heerlijk de slechterik speelt.Doug Jones lijkt nog een beetje in zijn Hellboy karakter blijven steken, dit zie je vooral in alle handgebaren en nuances van Fauno en die ander die hij speelt, toch zet hij weer een knappe prestatie neer om door alle make-up te acteren.

Filmtechnisch is het ook allemaal vakwerk.De effecten zien er heel goed uit, zowel visual als de make-up en anamatronics.Navarro levert weer zeer mooi "dromerig" camera werk af.De production desing is erg goed.De prachtige sprookjes achtige muziek maakt de film helemaal af.

Half puntje eraf.

4*

Net voor het eerst gezien en sterk onder de indruk.

Het meisje bouwt voor zichzelf ten tijde van oorlog een fantasiewereld voor zichzelf op en probeert hiermee te ontsnappen aan de werkelijkheid. Het geheel steunt op cinematografische en visuele hoogstandjes. Een zeer meeslepende film die te allen tijde tussen twee genres blijft zweven.

Wat ik daarnaast ook kan waarderen is de schokkendheid van de film en de meedogenloosheid op sommige momenten. De muziek en de decors, vaak sprookjesachtig en betoverend of juist keihard en afschrikwekkend, spelen hierbij een belangrijke rol.

Meesterwerk en dus de volle vijf sterren en in de top 10.

Een vage doch mooi fantasievol film uit de koker van Del Toro. Waarbij de keiharde realiteit afgewisseld wordt door een sprookje. Geen idee hoe hij erop is gekomen, maar op de één of andere manier heb ik er toch wel van genoten.

Verder is er een prachtige setting aanwezig waardoor je visueel niks tekort komt en als kijker meegevoerd wordt in een (volwassen) sprookje met een zeer sterk spelend hoofd actrice.

Gewoon 4, 0 sterren.

Prachtige, betoverende film.

Voordat ik begin zeg ik er maar meteen bij dat ik een fan ben van de Hellboy films. Bij die films kiest Del Toro ervoor om wat aan sfeer en verhaal in te leveren voor de actie, hoewel dat werkt bij de Hellboy films ben ik blij dat hij het hier weer over een totaal andere boeg gooit. Del Toro kiest hier voor tegenstellingen, die zowel merkbaar zijn in het verhaal als in de sfeer van de film.

En wat een fantastisch sfeer zit er toch in de film. Een prachtige setting, soms lekker zweverig camerawerk met een aantal prachtige shots en een mooi gebruik van kleur en licht. Vond het feit dat er Spaans gesproken werd juist erg mooi, gaf net iets extra en past perfect in deze film. Ook hier vinden we weer een tegenstelling tussen de sprookjesachtige schoonheid van een aantal scènes die perfect passen bij Ofelia en de grimmige en donkere sfeer die perfect bij de oorlog past en bij het karakter van de kapitein.

Het verhaal is erg mooi uitgewerkt waarbij de oorlogsscènes en sprookjesscènes elkaar perfect afwisselen. Hoewel ik het verhaal over de burgeroorlog en de kapitein zeker niet minder interessant vind dan het sprookjesverhaal zat ik steeds toch wel weer te hopen op de volgende sprookjesscène. Had na twee Hellboy films al wel verwacht dat hier een aantal fantasierijke wezens in zouden zitten en werd niet teleurgesteld. De wezens zijn niet heel groot in aantal maar wel heel erg mooi vormgegeven.

Heb me absoluut niet gestoord aan het vele geweld in de film. Het geweld past prima binnen het verhaal en geeft de film een lekker harde en rauwe sfeer mee. Ook benadrukt dit weer de tegenstelling tussen sprookje en oorlog. Ik moet wel zeggen dat ik niet echt op de soundtrack gelet heb, maar het feit dat ik me er niet aan geërgerd heb zegt misschien al wel genoeg. Verder is de film binnen een nette twee uur afgelopen en heeft de film een prachtig einde vol symboliek zoals we dat kennen uit sprookjes.

5 ster.

Zo, eindelijk het zeer gewaardeerde El Laberinto del Fauno gekeken. Ik ben hier op uit gekomen omdat ik recent een Spaanse topper (El Orfanato) zag die me prima kon bekoren zodat ik eens verder ging zoeken in de Spaanse cinema.

Ook El Laberinto del Fauno mag gerust top genoemd worden.

Ik had totaal geen idee waar dit over zou gaan. Ik las termen als modern sprookje en donker en duister qua sfeer. Film is toch ontdekken en dus ben ik deze film gaan ontdekken.

Het is een succes geworden. De film pakte me zeker en was bij vlagen bijzonder sterk. Een combinatie van ''de echte wereld'' gecombineerd met een sprookjeswereld in het Spanje anno 1944 is een sterke actie gebleken. Het normale plot was al zeer behoorlijk maar ik keek eigenlijk vooral steeds uit naar nieuwe momenten in de andere wereld die we zouden krijgen. Tevens meteen wel een aardig nadeel van de film; ik had er graag meer van willen zien! Meer andere wereld en minder het oorlogsdrama. Maar goed, er valt mee te leven.

De film ziet er echt ongelooflijk mooi uit. De wezens en het leven in de andere wereld is grafisch subliem weergegeven. Zeker het morbide wezen aan de eettafel die zijn ogen via zijn handen gebruikt

De film is donder, grauw en bij vlagen hard en daar ben ik blij mee. Niet dat ik wat tegen de geromantiseerde Disney achtige sprookjes heb, maar dit was eens heel wat anders en eigenlijk veel interessanter. Het goede en kwade wordt duidelijk getoond in beide werelden en de film schroomt niet om geweld te tonen, zowel fysiek (dat doodslaan met die fles was heel gruwelijk!) als mentaal (hele rauwe aankondiging hoe de marteling gaat verlopen!) om van beide eens een voorbeeld te noemen.

De hele sfeer in de film is sterk. De muziek, de aankleding, de uitwerking. Magnifiek! Wel had de film soms wat enger gemogen. Het is toch een donker uitgewerkt verhaal he.

Magnifiek noem ik zeker ook het acteerwerk. Zelden een kind zo overtuigend zien acteren als dit meisje! Ook de rol van De Kapitein was een briljante. Wat zette die man een geweldige rol neer zeg! 1 van de betere hufters die ik in een film ben tegengekomen. Ook de overige rollen waren prima maar die 2 vielen me echt op.

Om het nu af te sluiten: Bijzonder sfeervolle en fraaie film. De film kent wel wat kleine minpuntjes in de uitwerking maar het is zeker een topper!

4*

Een mooie, betoverende film, die helaas - vooral op het einde - nogal eens tegen het sentimentele aanleunt. De vormgeving is prachtig en ook het subplot - de strijd van de rebellen tegen Vidal - is erg spannend, maar helaas niet zo spannend als het verhaal rond Ofelia. Het is dan ook jammer dat dit subplot halverwege de film steeds meer de overhand begint te krijgen, waardoor Pan's Labyrinth niet zo weet te overweldigen als ik had verwacht. Desondanks is dit sprookje een genot om naar te kijken.

Overigens een eervolle vermelding voor de tweede opdracht van Ofelia; Del Toro weet in die ene scène in één klap klaar te krijgen wat een film als Silent Hill (vergelijking door associatie) maar niet wilt lukken. Bijzónder spannend moment, en daarnaast ook een erg mooi ontworpen monster.

3,5*