El Laberinto del Fauno (2006)

2de keer gezien en wat blijft dit een FANTASTIESE film !

Ofelia heeft charme en je krijgt veel simpathy voor haar je leefd gewoon erg mee.Ik hoor mensen soms klagen over te wijnig fantasie ik vind dat juist goed,zo blijft het een beetje balans,ongeveer 65 35 % schat ik.

De acteurs zijn perfeckt gecast kan zeker niet beter van Capitain Vidal tot Sargento Bayona geweldig

De soundrack is erg mooi en blijft de film van het begin tot eind lekker volgen en is betoverend mooi.

Ik kom effe terug op het begin en eind ik denk dat er geen film is met zo'n mooi begin en eind ! alles zit erin mooie shots pakkend emotie en de soundrack en heel knap.

Ik heb niemand trouwens over de voice over gehoord dat vind ik ook heel keurig erin passen en lijd je verder in het avontuur en maakt het wat intenser.

Ik zou zeggen vergeet Harry Potter of Lord of the Rings.

Laberinto del Fauno, El is de nieuwe koning van de fantasie ik denk dat dat ook altijd zal blijven

Ik kan nog verder schrijven maar ik zal het maar niet doen want mijn spelling is dramaties helaas. Dam wat een film !

Ik was behoorlijk gehyped voor deze film, en niet voolkomen onterecht. Desondanks was de film toch anders dan van te voren voorgesteld. Ik verwachte een duistere dark fantasy die alleen maar oog zou hebben voor het labyrinth. Iets totaal anders bleek het geval.

Het gaat om de weerspiegeling tussen de 'echte' wereld en de fantasy wereld waarin Ofelia wordt gezochen. Ondanks dat ik hier tijdens het kijken van de film nogal teleurgesteld over was vond ik achteraf dat de diepere lagen die de film bevat toch beter overgekomen zijn dan ik aanvankelijk dacht.

Ik ging zitten voor de film met de gedachte een simpele dark-fantasy te kijken waar er veel te weinig van zijn. Ik vind het wel jammer dat er relatief weinig aandacht ging naar de fantasy wereld zoals aanvankelijk verwacht. De costuumdesign is overigens prachtig gedaan en de faun komt veradelijker over dan hij eigenlijk is

Al is de manier waarop beide werelden samen komen op het einde toch wel weer een sterke afsluiting van de film. Overall was de film zo slecht nog niet, al had ik ook graag een dark fantasy gezien zonder het 'real-world-perspective' wat overduidelijk 5 sterren waren geworden.

4/5

Mooie film.

Drama en fantasy zijn prima verweven tot 1 film.
Verwacht geen vrolijk gehuppel door een kleurrijk fantasiewereldje.
De film is grauw, geeft een mooie tijdsweergave van 1944 in Spanje weer, bevat mooie fantasiepersonages, bevat sadistische scenés en schuwt ook niet om minder plezierige dingen weer te geven.
De kleine meid doet het uitstekend in de hoofdrol, de kapitein is een zeer sterk personage, waar je oprecht een hekel aan krijgt.
Die scene dat hij die arme boeren dood mept en schiet geven dat mooi weer.
De faun is ook een zeer mooi personage, maar toch ook heel duister. Je weet niet of de bedoelingen goed zijn of hij een slechterik is, mooi mysterieus. De uitdagingen zijn ook interessant en het wezen met de ogen in zijn/haar handen is werkelijkwaar briljant uitgevoerd.
Wat een fantasy moet je hebben als je deze film maakt.

Die fantasiewereld zorgt ook voor mooie beelden, ook al zijn ze grauw en nauwelijks vrolijk. Op het einde na, dat is wel mooi en vrolijk. Ondanks dat Ofelia onze wereld "verlaat".

Ondanks alle fantasy blijft de film toch realistisch en zijn de gebeurtenissen in de film zeker geloofwaardig. Mooi staaltje weer van Guillermo del Toro!!

Deze film laat je toch met een goed gevoel achter, zeker een aanrader om te kijken!

4*

Betoverend duister sprookje.
Erg origineel, vooral de creaturen die je voorbij ziet komen zijn mooi vormgegeven en hebben ieder wel iets memorabels, is het hun look niet dan is het wel een scene Boom scene bijvoorbeeld
Gaaf verhaal, toffe stijl, sterk acteerwerk, mooi einde en al zakt het af en toe wat in, het word nergens saai of voorspelbaar.

Geweldig, 4*

Guillermo del Toro heeft met deze "El Labirinto del Fauno" een meesterlijk staaltje film afgeleverd. Zijn mix van waarheid en fantasie, vernuft camerawerk en prachtig art-direction maakt dit tot een zeer vermakelijke filmervaring. Het is een modern sprookje voor volwassenen.

De realistische, wrede wereld staat in groot contrast met de fantasierijke sprookjeswereld, maar is zo in elkaar gevlochten dat het niet stoort. Del Toro brengt het als twee aparte werelden die niets met elkaar te maken lijken te hebben (hoewel het einde iets anders voorstelt). Je wordt vanaf het begin in het intrigerende verhaal gezogen en dat is, behalve door al het moois wat je ziet, ook te danken aan de goede acteerprestaties van de hele cast.

De film is grimmig en soms wreed. Toch heeft de film iets te zeggen; een thema als opoffering haal ik eruit. Het kan twee kanten opgaan: Vidal die zich opoffert voor "een nieuw en schoon Spanje" en de weg kwijtraakt of Ofelia die zich opoffert voor anderen en gelukkig is. Een bijzondere, geslaagde film!

Wow, zeldzaam goede film zeg: mooi schrijnend sprookjesverhaal. De muziek van Javier Navarette en de cinematografie waren overigens top. De scenes waarbij Ofelia in contact komt met de fantasiewezens waren echt heel mooi.

Prachtige cinematografie waar de film inderdaad zeer terrecht een Oscar voor gewonnen heeft. Het fantasy verhaal is prachtig weergegeven en alles ziet er werkelijk schitterend uit.

Ook het acteerwerk van de film is erg goed, de Spanjolen zetten allen een geloofwaardige rol neer. Ook de muziek is erg mooi.

Toch heb ik het gevoel dat ik iets miste. Heb het idee dat de film een boodschap over wilde brengen maar dat deze totaal langs me heen geschoten is. Dit is zonde, want dit kost de film punten. Het mooie einde doet dan wel weer goed aan de film.

3,5*

Schitterend.. Wat een mooie combinatie van fantasy en oorlog. Van het ene op het andere moment word je geworpen vanuit een sprookjesachtige beleving in de harde oorlogsrealiteit, maar beide werelden zijn van een grauwe en betoverende matheid. Alleen de soldaten, burgers en creaturen zijn smetteloos helder en springen eruit, super.

Het sprookje zelf, de wereld die Ofelia als toevlucht voor zichzelf en de baby creëert contrasteert mooi met de hardheid van de oorlog en wordt bij iedere opdracht steeds fraaier. De kikker is al aardig, de bleke man is een geniaal en bizar schepsel, en de laatste opdracht laat je met kippenvel achter terwijl het kinderliedje rustig speelt, een subliem einde dat het helemaal afmaakt.

Net als in El Espinazo del Diablo is er wel weer een heel vastomlijnd verschil tussen de goeden en de kwaden, erg plat en zwart-wit, maar in een sprookje kan ik me daar amper druk om maken, het hoort erbij. En passant krijg je nog wat lesjes mee (niet zomaar alle opdrachten uitvoeren -van de elfjes en de Faun bijvoorbeeld- ), maar ook dat misstaat niet in een sprookje en vormt zelfs de opstap naar het mooie einde.

El Laberinto del Fauno is dus te vergelijken met een Hollywood-fantasy, maar dan met een stuk minder bombastiek en melodramatiek, en met "oprechte" overtuigingskracht en een prachtige cinematografie.
Nou ja goed, het applaus op het einde was iets teveel van het goede.

Heerlijke film, met een verhaal dat mij heel erg aanspreekt. Mysterie en fantasy. Geen foute Hollywood toepassingen, erg verrassend. Veel mooie special Effects. Je bent van begin tot het eind geboeid door de 2 verhalen (het meisje in de 'echte' en het meisje in de 'magische' wereld). Daarnaast is het nog een best creepy film, met name de tweede proef vond ik onwijs spannend gebracht. Ook de gevechtsscenes zijn erg mooi in beeld gebracht. Ik kan wel stellen data dit een topfilm is.

En we mogen vooral niet vergeten wat een geweldige score deze film heeft, ga hem zeker aanschaffen. Zo heerlijk mysterieus. Del Toro is echt een onvoorspelbare regisseur. Zeker als je dit met Hellboy vergelijkt.

Sterke cast ook. allemaal Spaanse voor mij onbekende sterke acteurs. Zeker de jonge Ivana Baquero schitterde echt, gaan we nog veel van horen denk ik. En Sergi López speelde sterk. Ook Doug Jones als de Faun was goed.

4.5*

Ik vindt fantasy wel een leuke genre (mede dankzij LotR natuurlijk), maar deze vond ik toch minder aan de actie-kant dan ik dacht. Tevens dacht ik dat 't 2de Wereld Oorlog zou blijven tot alleen maar een intro-scene en voor de rest alleen over Ofelia, Pan en de sprookjeswereld ging.

Een 3,5 vindt ik toch een nette cijfer, aangezien meerdere fantasy filmen mijn interesse weinig deden opschrikken.

De film begon inderdaad wel erg luguber, met de 'mes scène' voorop. Maar het gevoel dat bij mij overblijft is zeker niet hoe ziek en gruwelijk het allemaal was, maar wel wat een overdonderend en schitterend sprookje ik heb gezien. Guillermo del Toro heeft hier een klein meesterwerkje neergezet.

4,5*

Hele mooie film.

Pan's Labyrinth deed me op een rare manier denken aan Amelie. Beetje dromerig, sprookjes-achtig, en vooral door de mooie bondige kleuren.

Deze film heeft een hele duidelijke 'eigen huisstijl'. Visueel erg aangenaam om naar te kijken. Vooral de afwisseling tussen de hele warme- en hele koele kleurenspectrum vond ik schitterend.

Ook een erg interessante film, verhalenderwijs. De mix van fantasie, drama en oorlog maakt een hele eigenaardige lekkere soep.

Ik ben geen fan van volledig digitale effects, maar hier zagen ze er wel redelijk uit en kwamen ze niet als storend over. Dat gezegd hebbende, was ik erg blij met de look van de Faun. Een kostuum! Daadwerkelijk in het shot, zoals het hoort. Erg mooi gemaakt, fantastisch om te zien.

Ivana Baquero is natuurlijk (nog) geen Daniel Day-Lewis op acteergebied. Maar ik moet zeggen, als 12 jarige weet ze film heel aardig te dragen. Fantastische prestatie voor zo'n jonge actrice, petje af hoor.

Ook Sergi Lopez zet zijn personage erg overtuigend neer.

De gelaagdheid van deze film maakt het ook nog eens dat het zich uitstekend leent voor herzieningen.

Aardige film! Ik ging met enig scepticisme naar deze film kijken, maar moet toegeven dat ik er erg van heb genoten. Ik vond de combinatie fantasie - realiteit (onverwachts) eigenlijk erg geslaagd.

Goede film.

De twee verhalen waaruit deze film bestaat waren allebei goed. Het ene verhaal geeft de situatie na burgeroorlog in Spanje weer en het andere verhaal is een (soort van) 'sprookje'.

De acteerprestaties vond ik goed, vooral van Kapitein Vidal (Sergi López i Ayats).

Het camarawerk en de Special Effects waren ook erg goed.

Regisser Del Toro heeft ons gewaarschuwd door te zeggen: "Ik hoop dat niemand hun kinderen naar deze film brengt, ik hoop dat niemand dit aanziet voor Harry Potter"

Pan's labyrinth is een medogenloze fantasy-horror die zich afspeeld in het fascistische Spanje, wat deze film zeer zeldzaam maakt in zijn genre. Ofelia, een 12 jarig meisje, woont samen met haar zwangere moeder en gemene stief-vader. Om de harde realiteit te ontsnappen, trekt Ofelia zich terug in haar eigen fantasie.

Houd je vast. Pan's labyrinth is net zo medogenloos als dat het impulsief is, een sterk en orgineel fabeltje. Dit zie je niet veel.

Ondanks haar complexiteit en grootsheid word de film vaak overschat, haar aantrekkelijkheid word dus ook meer gewaardeerd door de echte fantasy liefhebbers. Regisseur Del toro maakt de film donker en zanderig genoeg om naast het kinderlijke sfeertje het zo volwassen mogelijk te maken.

Er is geen liefde verdwaald in deze wereld - afspelend in het fascistische Spanje 1944, de jonge Ofelia gaat samen met haar zwangere moeder, samen leven met haar machthebbende stief vader Capitan Vidal. De Capitan is de baas van een klein leger en is daar om de rebellen uit te bossen te verdrijven. Hij en zijn mannen martelen en vermoorden de rebellen. Hij is gemeen tegen Ofelia, Denkt alleen maar aan overwinning en de geboorte van zijn zoon.

Door om te gaan met de duisternis en eenzaamheid in haar realiteit, ontsnapt enthousiast sprookjes lezer Ofelia via haar fantasie.

De omgeving word ook beschouwd als een tuin-labyrinth; Hier ontmoet ze een krakende, pientere oude faun die haar een missie voorstelt - het behalen van verschillende opdrachten en bewijzen dat zij de princes is van deze onderwereld. De reis leidt haar niet naar Paradise on earth noch naar een concert van Madonna, eerder bizarre, lelijke en magische wezens miraculeus tot leven gebracht

door houterige mimespelers en de fantasie van regisseur Del Toro. Ivana Baquero als Ofelia is zeer bijblijvend: Ofelia, het onschuldige meisje met dromen, ook het tikkeltje volwassenheid geeft iets extra's aan het karakter.

Het kan maar niet vaak genoeg gezecht worden; Pan's labyrinth is een sprookje voor volwassenen. Een sprookje dat leeft,

een sprookje dat mij overtuigt heeft, dat zelfs de dood het waard is om voor te leven.

Zeer mooie film. Het redelijk realistisch verhaal gecombineerd met een fantastisch fantasierijk verhaal houd deze film constant leuk. Je kunt het daardoor ook nog van twee kanten bekijken. Er zaten erg mooie shots in en de special effects zagen er ook dik in orde uit. De meeste acteurs zette een goede rol neer, ook het meisje. Prachtige film.

Deze film vanmorgen maar eens weer bekeken en laat ik het maar gelijk zeggen; ik had enorm veel moeite met deze film.

Eerst maar eens het positieve; de film was fraai vormgegeven, het acteerwerk van de cast was meer dan goed en ook de soundtrack vond ik prachtig. Dat de realistische wereld van Ofelia voortdurend afgewisseld werd met haar fantasiewereldje, daar had ik geen enkele moeite mee.

Nu het negatieve; ik vond sommige scènes in deze film buitengewoon wreed. Het bekijken van horrorfilms zoals "Martyrs", "à l' interieur", "Frontières" etc ging mij aanzienlijk beter af. Daar komt ook nog bij de politieke boodschap waaraan ik mij behoorlijk ergerde; de regisseur liet vanaf het begin duidelijk zien waar zijn sympathie lag in de Spaanse Burgeroorlog. Bij de republieken of antifascisten uiteraard. Dit konden wij al duidelijk zien in de scène toen Ofelia alleen met haar linker hand de sadistische kapitein een hand wilde geven. Voor de regisseur was de sadistische kapitein de verpersoonlijking van het kwaad ofwel het symbool van het fascistische Francoregime en Ofelia de verpersoonlijking van het goede ofwel het symbool van de Republikeinen, de tegenstanders van Franco. Nu heb ik mij zelf met de geschiedenis van de Spaanse Burgeroorlog zeer veel beziggehouden en mijn conclusie is dat destijds beide partijen zich aan wreedheden hebben schuldig gemaakt wat niet zo verwonderlijk is want burgeroorlogen kenmerken zich juist door hun wreedheid. Dat de wreedheden in de Spaanse Burgeroorlog volgens Del Toro er maar van een kant kwamen wil er bij mij dus niet in. Maar goed, tot zover de imo politieke boodschap van Del Toro.

Hoe deze film nu te beoordelen? Wel, ik heb besloten de door mij genoemde positieve punten zwaarder te laten wegen dan de negatieve en daarom krijgt deze film van mij ook een ruime voldoende. Want laten we eerlijk zeggen; aan de cinematografie zelf valt er over deze film niets negatiefs op te merken. Die is zonder meer uitstekend.

3,5*

Ik mag hier het 1000e bericht plaatsen blijkbaar .

En het is niet om slecht nieuws te verkondigen. Een heel heel sterke film met een hoopvolle boodschap in dit sprookje voor volwassenen. Niet alles op deze aarde is verwerpelijk als die kapitein Vidal, een ware belichaming van het kwaad. Aan de rand van diezelfde wereld zit ook droom en fantasie. Del Toro laat beide werelden dicht tegen elkaar leunen tot ze elkaar net aanraken ( zoals wanneer Vidal die Mandrake wortel van onder het bed neemt ). Keuzes hebben een grote invloed op wat er gebeurt in de film. Dat blijkt duidelijk bij het eten van die druiven door Ofelia en op het einde wanneer ze de baby niet aan de faun overhandigt. . Of het sprookjesachtige helemaal echt is, daar heb ik sterk mijn twijfels over, het leek me eerder een vorm van escapisme uit de nare situatie waar Ofelia in verzeild raakte, al zijn er toch elementen in die twijfel zaaien zoals de onverklaarbare genezing van haar moeder.

Dat contrast tussen oorlogsgruwel en sprookje is fascinerend en raakt soms diep. Het eindigt allemaal tragedisch ... in deze wereld toch. Betere films in dit genre ken ik niet. Zowel FX als fotografie als acteerwerk als muziek waren subliem. Hoe hard de film ook vaak is, dit is toch één om opnieuw te bekijken.

Wow wat een verrassende film! Goed acteerwerk. Soms stokte ook mijn adem in mijn keel. Wat een treurig einde. Balans fictie en werkelijkheid top. Mooie special effects. Komt zeker in mijn top 10!

Dit is tot nu toe zeker het beste werk van Guillermo del Toro. Een goed uitgewerkt verhaal die mooi in beeld wordt gebracht.

twee verhalen(realiteit en fantasy) die één mooi geheel vormt.


3,5*

Meesterlijk, betoverend, hard, ijzersterk, magistraal.

Del Toro vermengd het aardse kwaad in de vorm van de Spaanse Burgeroorlog met het onaardse: een mysterieuze faun, een kwaadaardig wezen met ogen op zijn handpalmen, een monsterlijke pad verborgen onder een oude, knoestige boom, elfen, een mandragora met menselijke trekjes die krijst wanneer hij in het vuur beland, ... Die mix is meesterlijk. Een meisje ontsnapt aan het bikkelharde leven van alledag en aan haar stiefvader, een fascistische militair, door onder te duiken in een fantasiewereld, waar alles echter ook geen rozengeur en maneschijn is.
De twee werelden worden op een fenomenale manier met elkaar verweven. Alle rollen worden erg sterk vertolkt, vooral de rol van Ofelia. Klasse! Voor de rest is alles schitterend in beeld gebracht. Erg donker, smerig, grotesk, fantasierijk en razend spannend.
Een puur meesterwerk.

De enige Spaanstalige film die ik tot nu toe gezien heb. Hoewel hij net niet tot de betere Fantasy-films hoort, stijgt hij toch boven het gros uit, zoals de erbarmelijke Eragon, Golden Compass en consorten.
De film is redelijk gewelddadig voor een sprookje en dat mag ook wel een keer (we zien hoe iemand met een fles wordt doodgestompt en martelingen, schietpartijen).
Het merendeel van de special effects zijn mooi en verzorgd, zoals de Faun, het monster met de ogen in de handen, de elfjes. Al vond ik de pad onder de boom wel wat onrealistisch uitziend.
Ook vond ik dat de vergelijking tussen Franco's aanhangers en de communisten iets te zwart-wit was. De ene zijn quasi allemaal immorele beulen en zelf kindermoordenaars en de anderen worden als een soort nobele bevrijdingsstrijders afgebeeld. Dat mocht wel wat genuanceerder vond ik. Captain Vidal was een intrigerend figuur en had echte motieven voor zijn daden. Niet zoals in de meeste Hollywood-films waar er nu eenmaal een antagonist nodig is, maar waarom of hoe wordt vaak niet deftig uitgewerkt.
Het verhaal is origineel en dat is toch best een prestatie in een genre dat al snel vastgeroest raakt in clichés. Misschien wel Del Toro's beste film tot nu toe.

Compleet onwetend aan Laberinto del Fauno begonnen.

Na een halfuur was ik er stellig van overtuigd dat ik naar een mislukt sprookje zat te kijken van een rare Spaanse vogel genaamd Guillermo del Toro. Het viel me behoorlijk tegen, en ik probeerde te doorgronden wat deze film zo bejubeld maakte.

Niet heel lang later bleek dat ik compleet verkeerd zat. Het sprookje bleek, in tegenstelling tot wat ik dacht, niet het mainplot te zijn (ten minste, het staat in doel van).

Het verhaal van het leger vs de rebellen blijkt eigenlijk het verhaal wat verteld wordt.

We zien een (fantastisch gespeeld) Capitan Vidal die waarschijnlijk wel een van de ergste badguys is die ik heb langs zien komen in het kleine aantal films wat ik heb gezien. Del Toro laat zich echt door geen taboe tegenhouden. Vidal is een brute man die zelfs niet zwicht om kinderen te offeren om zijn ultieme doel te behalen.

Vidal draagt zelfs een zonnebril temidden van een regenstorm .

Ik vond het verhaal van Mercedes en haar eigen strijd werkelijk spannend worden, maar daanaast was er dus ook nog de kleine Ofelia, die naast de agressieve werkelijkheid ook nog in haar eigen gecreëerde wereld leeft.. Ik heb nog niet kunnen ontdekken of de opdrachten nog een extra dimensie hadden (het is ook niet makkelijk zoeken, of stenen in de mond van een kikker leggen nog een verborgen laag heeft), maar ik kon de motivatie van deze opdrachten zelf echter niet vinden.

Waarschijnlijk toont het aan dat de fantasie van een kind grenzeloos is. Ik vond zelf de stukken in het landhuis in ieder geval interessanter als de stukken uit het Labyrint, maar de afwisseling voelde wel goed en is natuurlijk ook wat deze film zo anders maakt.

Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik niet echt onder de indruk ben van de acteerprestaties van Baquero (dit heb ik opgezocht, ik beken). Nogal emotieloos, aan het einde van de film heeft ze wel wat meer indruk gemaakt, maar ik vond het zelf allemaal ietsjes beperkt. Sergi López als Capitan en Maribel Verdu doen het wel beide voortreffelijk, goed gespeeld.

De muziek is heerlijk passend. Het is ietsjes klassieker aangepakt dan bombastische soundtracks uit LA, maar toch heeft het dat vleugje melodrama dat nodig is om te kunnen ontroeren. Het is precies het juiste snaartje, zonder Disney achtig te worden.

Al met al heb ik me achteraf flink in de film vergist. Het is echt een ontroerend drama dat het fantasievermogen van een kind in kaart probeert te brengen, in het midden van een burgeroorlog, is zeer intrigerend om te zien.

Sjieke film zeg. Nonstop mooi camerawerk en geweldige settings. Acteerwerk vind ik ook dik in orde. Vrijwel alle special effects zien er goed uit en de muziek is best wel mooi.

Eigenlijk heb je twee verhalen die los van elkaar afspelen. Daarom leefde ik niet met één iemand mee. Met het meisje, maar toch ook met de kapitein. Ik kreeg geen hekel aan hem, vond zijn harde optredens soms wel werken. Dat gesprek met die vrouw aan het tafeltje was ook slim aangepakt.
De hele film lijkt zich eigenlijk af te spelen in een soort van sprookjesbos waarvan de magie verborgen zit. Leuk dat ze dit zo apart in beeld hebben gebracht en dat de oorlog op nr.1 blijft staan.
Er zitten echt wat mooie plaatjes tussen en die gast aan tafel met ogen in z'n handen is geniaal.
Ik had iets meer verwacht van het doolhof en die verborgen wereld maar achteraf is het misschien wel beter geweest om daar niet zo veel van te laten zien. Het blijft zo nog 'n beetje mysterieus.

Geen vijf sterren omdat de messteken er redelijk nep uitzagen, dat ze zo dom was om twee druiven te nemen en het einde lichtelijk vond tegenvallen.

Ik ben eigenlijk sprakeloos. Waarschijnlijk spookt deze film morgen nog rond in m'n hoofd. Het is origineel, verassend en mooi genoeg als nummer 1.

Aardig, meer niet. Laberinto del Fauno is een redelijk sfeervolle film met vooral in het labyrint een mooi gestileerde film. Jammer dat het meer als bijzaak diende. Nu kun je je afvragen of dat inderdaad zo hoort (vanwege vragen als In hoeverre is het labyrint echt?), maar ik had liever wat meer focus op het labyrint gehad en iets minder drama eromheen. Een leuk einde en een goed begin kunnen de film niet echt meer redden. Voornamelijk vanwege eerder genoemde reden.
Niet al te lang en daarom nergens saai of langdradig. Maar zo'n hoge top 250-notering is (veel) te veel eer voor een film die eigenlijk vrij weinig te bieden heeft. Vooral op narratief gebied.

Goede film. Mooi mix tussen het sprookjesachtige (al zagen sommige wezens er angstaanjagend uit) en de harde realiteit in het dagelijks leven.

4*

Nog nooit eerder kwamen fantasie en realiteit zo dicht bij elkaar te liggen. En wat worden ze o zo mooi in beeld gebracht. Van het moment dat de kop wordt ingeslagen van een boer tot de momenten bij de faun en de mens met ogen in zijn handen; ze worden voortreffeljik in beeld gebracht. Ook de acteurs (vnl de kapitein) doen het geweldig, en leven zich helemaal in in hun rol.

Geweldig filmpje en oververdiende 4*

Prachtige film! Lang geleden dat ik nog zo'n krop in de keel had. Fantasie en realiteit gaan hier op een prachtige manier hand in hand en de beelden zijn stuk voor stuk niet minder dan magisch te noemen. Misschien schrijf ik hier nog wel een uitgebreid bericht over, maar voorlopig laat ik hem nog even bezinken!

4.5 met kans op 5 na herziening.

Mooie unieke film waarbij het rauwe realisme van de oorlog sterk in kontrast staat met de droomwereld, met vreemde figuren en onwerkelijke gebeurtenissen.

Toch viel hij me ook wat tegen:

had het eigenlijk allemaal veel grootschaliger verwacht!

Waar ik grote rauwe massa-oorlogscene's verwachtte, bleek de oorlog gereduceerd te zijn tot scene's in en om een hoeve in het bos
en wie naar aanleiding van de allereerste scene verwacht samen met hoofdrolspeelster in een groot sprookjesachtig rijk terecht te komen, komt ook bedrogen uit, want daar krijg je maar bar weinig van te zien.
Vooral dat laatste vond ik toch vrij teleurstellend.

Natuurlijk waren de scene's met de faun, de elfen, de reusachtige pad en het schepsel met de ogen op zijn handen vol verbeeldingskracht en zeer sfeervol, maar van dat soort momenten had ik veel meer willen zien.

Niet voor ieders smaak, maar voor wie er in mee kan gaan, zeker aan te raden hem een keer te bekijken.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Ik erger me al lange tijd aan het historisch beleid dat de laatste jaren in Spanje gevoerd wordt. Dat men standbeelden van Franco weg neemt, kan ik inkomen. Maar de haast openlijke verheelijking van de tegenpartijen van Franco is een brug te ver.
De republikeinen (links) hebben zich immers aan even gruwelijkere slachtpartijen schuldig gemaakt dan de nationalisten van Franco. Terwijl Franco bij het eindigen van de burgeroorlog gestopt is met moorden, hadden de linkse groeperingen de bedoeling om bij een eventuele overwinning een versnelling hoger te schakelen op het gebied van sociale zuiveringen naar Stalinistisch voorbeeld. Volgens mij mag men in Spanje blij zijn met de geschiedenis zoals die verlopen is, en moet men die niet trachten te verdraaien. Laat de doden rusten.

En voor zulk discours kiest de film dus ook. De contra-revolutionairen worden hier als arme boerenpummels afgeschilderd die wat in de bossen leven en geen vlieg kwaad doen, terwijl el capitan niet alleen fysiek op het monster uit Schindler’s list, maar ook karakterieel haast een kopie is.

Dat men oorlog als achtergrond voor een film neemt vind ik prima. Maar dan moet deze het a-politiek menselijke lijden illustreren, en niet gebruikt worden voor historische of hedendaagse propagandistische doeleinden.


De rest van de film was aardig, en bovenal meeslepend. Het verhaal verveelt geen seconde en dat geldt zelf voor volwassenen.
Het is, ondanks dat zeer fantasierijk is, zeer geloofwaardig en soms zelf levensecht. Je leeft echt mee met de emoties van het meisje. Ongetwijfeld hebben de goede acteerprestaties daar wel wat met te maken.

Desalniettemin vind ik het overmatig gebruik van CGI ook een kleine dooddoener. Op bepaalde momenten begint het een beetje te veel op een veredelde versie van een playstationgame te lijken.

Het einde interpreteer ik zoals sommige anderen hier. Volgens mij is ze echt dood, en was het gedoe met de magische wereld enkel een levensecht verzinsel van haar om aan de werkelijkheid te ontsnappen.



3,0*. En dat is eigenlijk nog gul.