The Green Mile (1999)

Aan het stemgemiddelde te zien zijn er wel meer mensen die deze film aardig uitzitten.

Dat lees je dan vaak ja..

'3 uur lang niet verveeld!' Hup 5*..

Voor de duidelijkheid maar vast, dat geldt niet voor iedereen.

Reclame is al ruk bij RTL4, maar dat ze nu ook al storingen hebben en even geduld erbij zetten jaagt helemaal veel mensen weg.

Hebben jullie wel door dat dit een soort EO film is? Het is een Messiaans drama, een Jezus vertelling. Mij kan het totaal niet boeien, ik hou het niet langer van dan 10 minuten vol om er naar te kijken. Ben telkens weer verbaasd dat zoveel mensen dit een goede film vinden. Misschien door het universele Bijbelse thema.

Ik ben niet zo verbaasd dat jij er niet van houdt gezien je aversie tegen de parallel.

Heb hem net weer gekeken, voor mij nog altijd de beste film die er ooit gemaakt is.

Verhoogt naar 5 sterren. Hij blijft wat met me doen. Vooral dat laatste half uur is meesterlijk.

Zojuist nog een keer gekeken, wat een waanzinnig briljant goede film.

Vanavond weer een stuk zitten kijken en het komt toch flink gemaakt over allemaal. Elk personage loopt constant met een etiket op z'n voorhoofd, bij de meeste gewoonweg 'goed' of 'slecht'. Daarnaast is het uitleggerige de voornaamste reden dat het zo immens lang duurt allemaal. Neen dat stuk herzien was een flinke tegenvaller en een ster eraf lijkt me redelijk. Misschien bij een complete herziening nog wel lager, want het emotionele aspect valt ook behoorlijk in het water op deze manier.

Wat kijk jij pessimistisch naar films...

Deze film heeft niet voor niets een 8.4 van de 211,908 stemmers op IMDB.

ik ben zelf een atheïst, maar ondanks dat het een vrij religieus film is (wat ik normaal van mijn leven niet mooi vind en al zeker niet kijk) blijf dit keer op keer een geweldige film.

voor mij zeker een dikke 5 sterren film.

Wat is er pessimistisch aan? Hij valt gewoon niet voor de eendimensionaliteit van de personages. En dat het eindeloos duurt valt ook niet te ontkennen.

Ik blijf me erover verbazen dat je dat hier niet pikt, maar bij Avatar wel, waar goed en slecht ook heel erg duidelijk is. Allemaal 1-dimensionale karakters. Wat maakt het uit? Fantasy-element is hier ook gewoon erg sterk en de duur is precies goed. Had niet veel langer moeten duren. Goede kop en staart.

Al meerdere malen heb ik deze film gezien, op tv en zelf gekocht op band en later op dvd. Nu ook weer heel de film uitgezeten, het blijft een mooie film. Daarom ook 5 sterren.

Hoe vaak moet ik nog uitleggen dat ik het bij Avatar wel pik om dat het op cinematografisch (filmtaal) gebied briljant is. TGM is ook nog eens ontzettend saai in beeld gebracht. Oubolige cinema. ik neem aan dat je het verschil wel ziet, zo niet kijk eens hoe in Avatar elk shot vol beweging zit, we een grite diversiteit van biotopen te zien krijgen en enkele grootse actiescenes. Stukken boeiender dan drie uur naat dezelfde cel kijken. Duidelijk?

Wie zegt dat beweging en snelheid van beelden(waardoor je vaak de helft van de beelden mist) beter of leuker is dan een film die rustig wordt gefilmd en je heel rustig het verhaal wordt ingezogen. Ik vind 3 uur naar dezelfde natuur en draken kijken ook saai. Een verhaal mag best plaatsvinden op 1 locatie, mits het verhaal goed in elkaar zit en dat is precies wat The Green Mile levert. Duidelijk?

"Cinema IS beweging" zei Paul Verhoeven ooit treffend. En dat hoeft niet noodzakelijk een flitsende montage te betekenen (want je hebt het over "beelden missen"?), maar ook door staging of shotgebruik kan er heel veel dynamiek gecreëerd worden.

De sentimentele inhoud nog terzijde gelaten, kan ik niet begrijpen dat mensen zo lyrisch zijn over iets met het cinematografisch niveau van een tv-film dat bovendien 3 uur duurt.

In veel films worden er zulke snelle beelden geschoten dat je de helft van de film eigenlijk gewoon niet hebt kunnen waarnemen met je ogen. Bij the Green Mile heb je gewoon een perfect idee hoe de gevangenis eruit ziet. Je kan dan op details gaan letten, omdat alles op zo rustig op 1 plek geschoten wordt. Is prettig aan de ogen en zuigt je meer het verhaal in.

Mooie film,

mooi verhaal,

diepe karakters,

goed uitgewerkt,

mooie setting en beeldgave van de jaren 30-40

Deze film verdient het om 6sterren te krijgen, maar helaas gaat het maar tot de 5 haha.

Ik denk toch dat we het over iets anders hebben. Jij schijnt te doelen op van die hyperkinetisch gefilmde toestanden a la Tony Scott. Dat bedoel ik dus niet met beweging. Ook in veel stokoude films (lang voor de tijd van hedendaagse montagetechnieken en compacte camera's) zit er meer dynamiek dan in The Green Mile.

Ik zou juist het tegenovergestelde zeggen. Een film die zo saai in beeld gebracht met steeds dezelfde bewegingsloze shots begint me al snel de keel uit te hangen.

Teveel tegelijk in beeld in een te snel tempo, daar heb ik het over. In sommige filmpjes van Scott zie ik daar ook niet zo het probleem in, omdat ik ook niet het gevoel heb iets belangrijks te hebben gemist. Hoe hadden ze The Green Mile afgezien van de karakters, beter/meer dynamisch moeten schieten, zodat je misschien meer sterren had gegeven? Ik zie echt niet in hoe dit verhaal anders verfilmd had moeten worden.

Meer camerabeweging zou al wonderen gedaan hebben.

Als het een eigen stijl had gekregen zoals bijvoorbeeld Reqiem for a Dream of in krachtig zwart wit zoals American History X had ik het waarschijnlijk al beter gevonden. Maar nu is de filmische stijl al even plat en clichevol als de personages, dus, tja dan kom ik gewoon op een dikke onvoldoende uit. De film heeft gewoon niets dat mij raakt of prikkelt. Het hoeft niet altijd snel, maar zoals het bij Avatar gedaan is vind ik het geweldig. Daarbij vind ik het afdoen als '3 uur in een bos' veel te kort door de bocht, daarvoor zijn de verschillende locaties veel te uiteenlopend.

Gezien de inhoud van de materie weet ik niet of dat mogelijk is maar persoonlijk had ik het graag iets subtieler gezien. Darabont ijvert te hard om bij de kijker iets af te dwingen. Hij laat ons gewoon geen keus meer, wat maakt dat onze persoonlijke inbreng niet belangrijk meer is. Wij hoeven alvast niet meer na te denken. De mening van Darabont wordt ons namelijk behoorlijk opgedrongen. Als kijker word ik te bewust van zijn eenduidige intenties. Alles is te zwart-wit voorgesteld. Wat meer 'onbepaaldheid' had in mijn optiek beter geweest. Ik had liever gezien dat er een tweestrijd werd gecreëerd omtrent de ware aard en daden van John Coffey.

.

Hij had het boek bij de lurven moeten durven pakken, er een vieze vlezige realistische vertelling van moeten maken, vol modder, pis, puisten, open wonden en bakken met kots en drek. Soort Valhalla Rising. In zo'n omgeving was het wonder pas echt heftig geweest. Een opluchting, verademing en redding ipv iets dat je al 3 uur voelt aankomen.

Vind ik ook.

Ik moest behoorlijk mijn best doen om het af te kijken. Zelfs het einde was onnodig opgerekt.

Fantastische film, 3 uur lang aan de buis gekluisterd gezeten, ook al had rtl 4 last van diverse storingen.
Het zal best dat sommigen de film te gemakkelijk op de emoties vinden in spelen, maar ik vind dat totaal niet erg. Dusdanig geraakt worden door een film (ook al doet ie dat in de ogen van een aantal mensen te makkelijk) is voor mij een pluspunt. Darabont dwingt niks af, maar weerspiegelt slechts de empathie die een normaal menszijn kan opbrengen voor eventuele naasten. Ik vind die emoties geheel op zijn plek in deze film. Wat had je anders willen zien dan?
Er wordt overweldigend geacteerd door eigenlijk iedereen, maar het meest opvallend is toch Michael Clarke Duncan als John Coffey, wat speelt hij goed de vriendelijke doch zeer ongelukkige reus. De dialogen waren met regelmaat grappig, ontroerend en scherp. Het leven in deze speciale 'death row' gevangenis wordt realistisch weergegeven, wat de film alleen maar goed doet. Het bovennatuurlijke deel vond ik alleen maar een pluspunt, geeft de film nog meer sfeer en charme.

Goed verdiende 5*!