Slither (2006)

Homage aan B- en tromafilms waarbij de gore, slijm en humor dermate over-the-top is, dat het geheel nauwelijks eng meer te noemen valt. Maar dat is dan ook niet de bedoeling, Slither wil vooral lekker lomp zijn en de kijkers vermaken via zwarte humor. Het is dan ook niet zo erg dat het verhaal zich laat voortstuwen door de conventies van het genre.

Helaas lukt alleen dat eerste (de gore) aardig, want ondanks een aantal vermakelijke momenten (meisje in het bad, de vrouw in de schuur) is de film nergens werkelijk grappig. Nathan Fillion doet het aardig als antiheld en Elisabeth Banks houdt zich ook wel overeind, maar het is allemaal dat net-niet niveau. Leuk voor fans van het genre, of als tussendoortje, maar niet veel meer.

Droog & nat.

Deze uiterst sfeervolle eighties ademende ode aan de vijftiger jaren SF- en monstermovies is vooral vermakelijk. Dat zit hem niet in de vele filmgrapjes zoals de telefooncameo van Zombie of de knipoog naar Troma, maar vooral in de prima combinatie tussen humor en horror. Droog van toon en nat van gorigheid, doch telkens smaakvol. Pulp zoals pulp behoort te smaken.

Geweldig.

Something's wrong with me. Als je ziet wie het zegt, kan je dat alleen maar met een vette grijns beamen. Lekker droge opmerkingen en momenten verspreid over de gehele speelduur. Met name de burgemeester en de agent raken de lol-meter regelmatig. De gespannen kop van Rooker is hier ook goud waard. Het jolige sfeertje zit er meteen in met de muziek en de accenten, zonder dat Gunn het ooit een klucht laat worden. Dikke plus daarvoor. Echt goor is anders, maar vies en kriebelig zijn de mutaties en wormpjes, op een lollige manier, wel degelijk. Sympathiek knipogende horror gein.

Hier had 'k jammer genoeg iets meer van verwacht. Het is van de makers van Dawn of the Dead, maar dit was dan wel eerder het kleine broertje ervan.

'k had de film ook iets humoristischer verwacht, maar veel kwam hier eigenlijk ook niet van in huis.

Geen slechte film, maar eerder een tussendoortje.

jahoor, leuke film, niks mis mee, ik heb mij prima vermaakt!

3,0

Onderbroekenlol is het steekwoord in deze comedy-horror. Bij vlagen geslaagd dankzij wat originele scenes, maar als geheel kon het mij niet bekoren. Zeker geen voldoende waard. Matig.

Erg vermakelijke combinatie van horror en comedy. Met name erg genoten van de burgemeester en de politieagent.

En op zich wel goede special effects moet ik zeggen, die wormen zagen er soms best nasty uit, zelfde geldt ook voor de transformatie van Grant.

3,0 Sterren voor geinige pulp.

"Ever seen anything like that? Huh? Me neither... and I watch Animal Planet all the fucking time!" Zeer vermakelijke onzin, met Nathan Fillion (een half idool dankzij Firefly en Serenity) als leuke held, Elizabeth Banks als extreem smakelijke heldin en Gregg Henry als de sympathieke burgemeester die met zijn eerste zin midden op straat reeds onze harten wint: "MOVE THE FUCK OUT OF THE WAY, COCKSUCKER!" ("Howdy, Mayor.") En dan heb ik het nog niet eens gehad over dat prachtige nummer tijdens de eindcredits: Baby I love you, just leave me the fuck alone. Een grappige en lekker volvette horrorkomedie die op beide fronten van zijn genre goed scoort.

Best nog wel komisch horrorfilmpie deze Slither. Het begin was eventjes doorbijten, maar wanneer Grant eenmaal in contact is gekomen met het buitenaardse wezen komt de ene na de andere vreemde creatie op het toneel. Erg knap gedaan en brengt zeker een glimlach op je gezicht.

Slither heeft gewoon een leuk concept dat anderhalf uur op een lachwekkende manier blijft boeien. Banks ziet er ook altijd goed uit en speelt naar behoren.

Voor de rest hoef je voor het acteerwerk niet te kijken, maar dat maakt niet zo heel veel uit in dit soort films. Leuk om eens gezien te hebben.

Vond dit wel een meer dan vermakelijke horror, over een buitenaardse parasiet die dood en verderf zaait rond een klein stadje. Knappe FX en imposante make-up in ieder geval (vooral de grotesk misvormde Grant), met knipogen naar zombie films ("meat" in plaats van "brains") en 80s pulp (op het einde moest ik vooral aan Society denken). Echter vind ik deze film niet erg geslaagd als komedie maar het is dan ook weinig fijnzinnige humor. Gelukkig druipt de liefde voor het horrorgenre ervan af en verwent Gunn het publiek met ruim voldoende viezigheid.

Grappig filmpje. Het zat goed in elkaar en het zag er leuk uit. De opbouw was prima, de verandering van Grant ook. Er zaten een paar goede stukken in, wanneer Brenda's 'maag' open scheurt waaruit de wormpjes komen en de daarop volgende scènes. De wormpjes zagen er ook lekker uit. Ook de scène waarin de politie een schets hadden gemaakt van de 'inktvis' was leuk. Prima geacteerd, leuke soundtrack. Ik heb me vermaakt.

‘Slither’ is nou niet bepaald de beste horror film die ik deze maand heb opgezet want hij is kwalitatief gezien erg slecht. Toch weet de film me vaak toch te vermaken en dat komt ook meer en deels door zijn lekkere slechte komedie die er onder geplakt is waar ik toch stiekem wel erg van genoot. Ik heb deze film maar weer eens herbekeken aangezien het al een elle lange tijd geleden is dat ik deze film gezien heb (ik denk dat het rond release was) dus ik wist er niks meer van en dat bleek ook bij de herziening. Ik wist een paar dingen zeker: de film was goor, bloederig en ontiegelijk nep! Dit is ook echt wel gebleken want foei zeg, hoe kan zo’n CGI fanaat als een James Gunn zo’n laag kwalitatief gezien CGI filmpje neer zetten? Ik weet het niet maar wat voor een held het nu voor mij is (voornamelijk door zijn ‘ Guardians of the Galaxy (2014) ’ regies) was het zeker niet tijdens het zien van de film ‘Slither’.

Deze film kent in mijn ogen toch een redelijke cast waar ik de humor wel van ken. Vooral een ‘Michael Rooker’ viel natuurlijk bij mij op o.a. ook door zijn aanwinsten bij de films ‘ Guardians of the Galaxy (2014) ’ is hij redelijk bekend in mijn ogen. Ook ‘Nathan Fillion’ is natuurlijk erg bekend in mijn ogen door o.a. zijn rol in de verschrikkelijke serie ‘Castle’. In deze film had Nathan een prima rol en kon ik toch nog genoeg van de beste man genieten. Vooral de scene waar hij de granaat naar Grant wou gooien maar het totaal mislukte en zo eerst een zoektocht moest houden naar de granaat en de granaat later in het water belandde .

Naast het prima acteerwerk viel het verhaal wel mee, het is geen bijzonder verhaal. We zien een komeet vallen in het slaperige stadje ergens in Amerika waar we Grant Grant (originele naam) en Starla Grant. Grant Grant kan maar geen seks met Starla krijgen waarna hij besluit naar een café te gaan waar hij Brenda Gutierrez weet mee te krijgen naar het bos. Als ze daar de rare komeet vinden word er een projectiel in Grant Grant geschoten waarna hij transformeert naar een ‘alien’ en Brenda mee neemt in zijn graf als ‘draagmoeder’ van kleine slijmerige wormen die bij mensen via de mond naar binnenkruipen waarna ze allemaal ‘zombies’ worden. Al om al, geinig verhaal dat niet veel voorstelt.

Toch best schrikbarend dat de makers van mijn beste horrorfilm – ‘ Dawn of the Dead (2004) ‘ nogal pronken met deze film en waar ik nog meer van schrik is dat de film een budget van 15.5 miljoen dollar beschikte wat ik totaal niet terug zie in de film. Toch is de film me niet verkeerd gevallen en geef ik hem een halve ster meer.

3.0*

Vies.

Slither is een film die al redelijk lang op mijn lijst stond. Vooral voor het vermaak, en qua vermaak doet Slither zijn werk zeker wel. Onder andere met een paar lol en veel kots en andere vieze dingen. Het gaat ook op sommige stukken daarom ook ver.

Ik ben niet een groot fan van Banks, en zo overtuigend vond ik der niet overkomen hier. Maarja, dankzij en vieze dosis gore ging het allemaal wel prima. Zag er allemaal lekker vies en goed uit. Prima aanrader voor diegene die even een film nodig hebben om hen verstand op 0 te zetten.

Deze cynisch en grappige prent zoekt zijn inspiratie en sfeer in horrorfilms uit de jaren '80. De film pretendeert verder niets meer en niets minder te zijn dan een scherp geschreven genrefilm over een slaperig stadje dat wordt overspoeld door parasitaire wezens. Echter doordat het boordevol (vaak verborgen) referenties zit naar andere lichamelijke transformatie-horror is de film een prachtige hommage geworden. Scenarioschrijver en regisseur James Gunn verloochent met deze film dus zijn “roots” niet. Hij maakte namelijk onderdeel uit van de in 1974 door Lloyd Kaufman en Michael Herz opgerichte “Troma”-school. Ook in deze fijne horrorfilm zijn de factoren; heerlijke overtuigende make-up effecten overgoten met een humoristische saus duidelijk aanwezig.

Dit is zo'n film die je eigenlijk meerdere keren moet bekijken want de film eert zijn voorgangers door een aantal plekken in Wheelsy te vernoemen naar klassiekers uit de (Body-) horror: de bar waar een biertje wordt gedronken heet bijvoorbeeld Max Renn’s Pub naar het hoofdpersonage uit David Cronenbergs Videodrome, een winkel draagt de naam R.J. MacReady naar de hoofdpersoon uit John Carpenters The Thing, de naam van de school is "Earl Bassat High", een personage uit Tremors en de opening van het hertenjachtseizoen wordt gevierd in café Henenlotter’s naar de regisseur van twee klassiekers uit de hoogtijdagen van dit specifieke subgenre: Basket Case en Brain Damage.

Het acteerwerk is in zijn geheel geslaagd met o.a, naast de uitstekende en heerlijk '80 ogende Elizabeth Banks als Starla en Gregg Henry als de vuilbekkende burgemeester McReady, een gaaf optreden van Michael Rooker in een rol waarin hij zich lekker kan uitleven, en een prima Nathan Fillion (Serenity, Firefly) die goed gecast is als “normale” man die ook ruig en charmant kan zijn. Ook wist James Gunn zijn voormalige Tromabaas Lloyd Kaufman te strikken voor een cameo en wel in de rol van uitgerangeerde dronkaard in de karaokebar en is Rob Zombie te horen aan de telefoon als Dr. Karl

Scenarioschrijver en regisseur James Gunn brengt ook via de opvallend weinig computer-geanimeerde effecten (degene die er wel waren zijn juist het slechts) en doordat bijna alle monster-make-up met de hand is gemaakt een ode aan de vorige generatie horrorfilms Hier is dan ook mijn enige puntje van kritiek. De film gaat voor echte horror-fans net niet ver genoeg. Terwijl het voor mensen die minder met het genre hebben misschien net iets te ver gaat. Dit wordt ook ondersteunt met het feit dat de film spijtig genoeg is geflopt

Ik heb me in ieder geval kostelijk geamuseerd met dit horrorfeest en het is de ideale film voor anderhalf uur vermaak. Waarbij logica, realisme, en zelfs originaliteit ineens minder belangrijk werden omdat je zoveel lol kunt hebben bij het kijken naar deze film.

It’s just a bee sting

De betere horrorkomedie weet dat het horrorgedeelte beter gedijt op smerigheid en gore dan op echte engheid en Slither voert dat perfect uit. De viezigheid vindt iedere scene weer een nieuwe verhogende trap om naar het einde zowat uit zijn voegen te barsten.

Ook als ode binnen het genre werkt het prima, met verwijzingen naar vele klassiekers als The Thing, Night of the Living Dead, Elm Street (badkuipscene) en uiteraard is de bodyhorror van Cronenberg nooit ver weg.

Toch werkt de film als komedie het beste. Van de vuilbekkende burgemeester tot de oenige goedzak Fillion; de film vermaakt met een bizarre luchtigheid en een bijtijds bevreemdend gevoel voor timing. Droogkloterig cheesy soundtrack steekt op de goede momenten in schril contrast met de onscreen gore & slime.

Heerlijke smerigheid: topvermaak. 4*

Een horror die eigenlijk geen horror is. Eerder wat komisch, maar ook daar sloeg me de bal mis met idiote misplaatste oneliners. Zelfs bij de invasie wormen en wormen bleef de nog levende cast wel erg rustig onder de feiten. Het lijkt me een typische eighties horror movie. Wel geweldig om nog eens een split body te zien!

De film is ook te onevenwichtig om goed te zijn. De aanloop duurt te lang en het einde is te vluchtig, zoals zo vaak. De personages zijn ook ontzetten oninteressant. Ook de effecten waren er niet naar, zeker niet van de ploffende vriendin of de mutatie van Grant. Elizabeth Banks mocht er overigens wel wezen in haar vintage look.

Ah, altijd wel eens fijn om dergelijk iets te zien, lekker verstand op nul, beetje supporteren voor de monsters, leuk vertier, die vleesmanie: geweldig, maar ook niet meer dan dat.

That looks like something that fell of my dick during the war!

Ook even een gokje bij de kringloop op zoek naar wat zombie/horror/slasher vermaak. En hoewel niet eenmgeel hoog cijfergemiddelde viel deze Slither van James Gunn toch wel erg in de smaak. De vraag vooraf was toch wel een beetje of dit horror horror zou worden of komedie horror, iets waar tijdens de opening met de twee agenten in de auto al snel antwoord op komt.

Dit is horror comedy, en best leuk ook. Is het cliché? Ja best wel. Is het flauw? Soms ook wel. Is het gemakkelijk? Ja, hier en daar ook wel. Maakt dat veel uit? Mij niet. We hebben het typische slaapstadje, met zijn typerende inwoners, de bleue sherrif in dit geval met zijn ex liefje en de nodige eyecandy, en de te verwachten fight for survival. Geen standaard zombies in dit geval maar een eng buitenaards wormpje in dit geval die de basis van alle ellende vormt.

Fillion is wellicht niet de meeste sterke keuze voor de rol van de sheriff, dan moet gezegd worden dat de zogenaamde kern van de synopsis wel erg laat los komt met de zogenaamde strijd om te overleven die pas het laatste half uur los komt en daarna veel te snel afgelopen is. Daartegenover staat een prima Rooker, prima eyecandy met Banks en Saulnier, en Gregg Henry aardig als burgemeester. De Gore en vele kills zijn ook lekker net als de vele oneliners en een aantal lekkere scènes waar humor en smerigheid elkaar afwisselen.

Slither is voor mij dan ook een uitermate lekkere en humoristische film die als weinige echte minpunt de lengte heeft, wanneer de ellende echt is losgebarsten is de film te snel afgelopen. Desondanks is Slither een uitermate vermakelijke film.

Nog leuker dan de eerste viewing.
James Gunn levert een erg fijn genrefilmpje af met deze Slither.

Bijna alles werkt: de comedy, de gore, de strakke speelduur en de geweldige Elizabeth Banks. De dialogen die zo hard van de pot gerukt zijn maken het geheel compleet. Extra credits gaan naar Michael Rooker die kilo’s prosthetics moest verduren.

De film bevat zoveel onvergetelijke momenten (de split-kill, dame die ontploft, slakken in het bad,…) dat het zonde is dat deze film wat in de vergetelheid is gezakt.

4*