Rush Hour (1998)

Hmm. Tja, ik wilde exact hetzelfde schrijven, dus die moeite kan ik me weer besparen Rush Hour krijgt van mij zelfs nog een halfje extra, dus 3,5* voor deze zeer vermakelijke film.

Had deze film eens gezien toen ik 11 was en toen vond ik hem erg leuk. Ik was toen ook een echte Jackie Chan-fan. Laatst had ik deel 1 en 2 bij Blokker gekocht (5 euro per stuk) en gister deze weer eens bekeken en hij was weer erg leuk. Chris Tucker speeld gewoon geweldig met zijn hoge stemmetje en Jackie Chan laat weer eens wat leuke kunstjes zien. Het verhaal was ook weer op zijn Jackie Chan's, veel Chan-films gaan over ondvoeringen.

Gewoon leuk om weer eens te zien. Vanavond deel 2 maar eens kijken denk.

4,0*

Werkelijk alle logica ontgaat me in deze domme en chemieloze buddycopprent. Chris 'please, shut up' Tucker is als vanouds mateloos irritant en Brett Ratner bewijst andermaal dat hij geeneens beschikt over enige aanleg voor regie. 'Rush Hour' is zowaar nog van een beschamender niveau dan 'Bad Boys' en dat zegt wat mij betreft genoeg. Gelukkig hebben we nog 'Lethal Weapon' en het meer recente en superieure 'Kiss Kiss Bang Bang', om in tijden van nood op terug te vallen. Niet toevallig twee prenten waarin Shane Black zijn talent tentoonspreidde.

0.5*

Leuke film om te zien toch met een leuke samenwerking tussen Chan en Tucker. Leuke humor en goede actie.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

Hele leuke film. Jacky Chan en Chris Tucker zijn echt een geweldig duo in deze film. Chan als de brave burger en Chris Tucker als de man die zich nergens druk om maakt en alles aan de laars lapt.

Een film vol met geweldige dialogen, sterke actiescene's en mooie stunts...ik ben er dik tevreden over.

3,5*

Absoluut een leuke film. Vermakelijk tot aan het eind. Rush Hour is gewoon een film die leuk in elkaar is gezet, en lekker wegkijkt. Jackie Chan en Chris Tucker vormen samen een goed duo. Goed en leuk uitgekozen dus. Vind het vervolg trouwens (bijna) net zo leuk als het eerste deel.

3,5*

Actie, humor en een dun verhaal maar wel vermakelijk.

Het wiel hoeft niet altijd op nieuw uitgevonden te worden om een onderhoudende film op te leveren. Het plot is dan ook volstrekt inwisselbaar en hoogst onwaarschijnlijk, maar de chemie tussen Chris Tucker en Jackie Chan maakt dat helemaal goed. Zet twee tegenpolen tegenover elkaar en laat ze samen vechten tegen een legertje schurken. Zeker zo leuk als genrefilms als 48 hours, Beverly Hills Cop en de eerste Bad Boys. Gewoon lekkere pulp zoals het hoort in het genre.

Onderhoudend.

Maar helaas niet veel meer dan dat. Zelf vond ik de semi-grappige buddie-combi weinig chemie uitstralen, maar goed. Dit actie-spektakel is iig nog te behapstukken na een lange dag, met het verstand op 0. Dan vergeet je eventjes alle cliché's en de hoge mate van voorspelbaarheid.

Doorsnee actiefilmpje.

Leuke FBI Comedy. Met 2 acteurs die erg leuk spelen, leuke gevechten en een leuk verhaal. Maar toch vind ik deel 2 wat leuker. 3,5.

The fastest hands in the East meet the biggest mouth in the West

Een maat van mij verschoot er eigenlijk van dat ik nog nooit de Rush Hour films had gezien. Hij kon er maar niet bij dat ik al veel films had gezien maar deze nog niet. Eerlijk gezegd, ze zeiden me nooit echt zoveel dus wat deed mijn maat dan maar? Hij gaf deel 1 en het vervolg maar ineens mee dus heb ik ze dit weekend maar eens opgezet.

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen, ze waren echt wel vermakelijk. Qua verhaal is dit natuurlijk niet allemaal erg hoogstaand maar het is zoals hier al meerdere keren is aangehaald, dat hoeft ook niet altijd want zolang dat het amusantsgehalte hoog blijft is het voor mij dik in orde. Het is nochtans een idee dat we al meerdere keren in de geschiedenis van de cinema zijn tegen gekomen, de buddy film. Degene die het eerst me te binnen schieten zijn natuurlijk de Bud Spencer & Terrence Hill films maar ook de meer recentere Lethal Weapon reeks kende dit soort opbouw en combinatie maar Rush Hour moet vast en zeker niet onderdoen voor deze films. Iets wat nog een grotere herkenbaarheidsfactor voor het genre is, is natuurlijk de actie en laat die nu juist met Rush Hour uitstekend zitten. Carter ligt het meeste van de tijd te roepen maar het zijn vooral de vechtscènes met Lee die de film de moeite waard maken. Want geef nu toe, er is toch niets geweldiger dan te zien hoe een hele kamer vol bad-guys gewoon worden ingemaakt door een Chinees en een neger? Vooral de opmerkingen die Carter er nog eens tussen smijt maken het af. De actie deed me dan ook echt wel hard denken aan de gloriedagen van Spencer & Hill, al kan dat wel zijn omdat ik nog niet zo lang een film met die twee in de hoofdrol heb gezien. Wat voor mij nog een hoogtepunt van de film was, was het War nummer van Edwin Starr dat hilarisch wordt vertolkt door Chan en Tucker.

Diezelfde Lee wordt dan natuurlijk vertolkt door Jackie Chan. Hier is hij praktisch onverstaanbaar, in andere films had ik daar nooit echt last maar hier had ik echt wel de ondertiteling nodig, maar gelukkig is hij hier gecast voor zijn gevechten. Wat voor gevechten dan ook, het is geleden van Ong-Bak dat ik nog zo heb kunnen genieten van de lenigheid en de gemakzucht dat iemand de moeilijkste beklimmingen zo simpel doet lijken. Chris Tucker doet dit in mindere mate ook maar hij is meer de gewone muscle man die er wat op los slaagt, al is hij in combinatie met Chan vaak even lenig. Het enige waar ik me soms wel aan irriteerde was het verschrikkelijk hoge stemmetje dat Tucker had. Geen idee wat hij mankeerde maar het was precies of Chan hem bij het begin van elke scène eens goed in zijn noten had geshot. De combinatie Tucker-Chan is de kracht van de film maar dat neemt niet weg dat de rest van de cast te verwaarlozen is want laat daar natuurlijk de geweldige Chris Penn tussen zitten. Ik heb hem altijd beter gevonden dan zijn broer Sean en hier bewijst hij dit gewoon nog eens. Simpelweg een leuke rol.

Ik had het niet verwacht maar Rush Hour is een leuke film. Nergens hoogstaand en nergens geniaal maar de boog moet niet altijd gespannen staan. Het is vooral de combinatie van Tucker en Chan die dit vechtspektakel de moeite waard maakt.

3.5*

Zeer leuke combinatie chris en jackie samen in een film.

Vooral de komische stukken afgewisseld met actie werkt heel goed.

verhaal is ook prima.

4 sterren

Ik moet deze wel 5 sterren geven. Dit was gewoon een tegekke film. Leuke en grappige combinatie die 2 samen met elkaar ik heb echt zo hard gelachen met deze film. Ik heb hem al zo vaak gekeken en hij blijft leuk.

Aanrader voor iedereen!

Toch wel een lekkere buddy-cop film. Al best vaak vlagen van Rush Hour gezien en vaak snel weer weggezapt, maar nu toch een keer scheepsrecht. Tucker is bij vlagen leuk, Chan is niet irritant en de combinatie van beide vormt een vreemd, maar zeer geslaagd duo. Tucker is in ieder geval een stuk leuker dan zijn collega's Lawrence en Rock die ook de lollige side-kick moeten spelen in een aantal films. Op zaterdag de film 3,5* gegeven, maar nu ik erover nadenk is het enige wat deze film echt de moeite waard maakt de chemie tussen beide heren. Leuk dat Chan een aardig mopje kan vechten, maar daar word ik toch niet heel enthousiast van.

3,0*

De eerste Rush Hour, blijft voor mij nog steeds de beste.

De snelgebekte Tucker en de charismatische Chan vormen een leuk team. Veel chemie tussen de twee en dit stralen ze gelukkig ook uit. Typisch Amerikaans, veel over the top actie, zwarte en soms een tikkeltje grove humor, en de grappen zijn ook flauw. Máár, melig wordt je er zeker van.

De actiebeelden zijn flitsend, snel en interessant om te zien. Natuurlijk zit je wel eens met het gevoel; 'Tuuurlijk joh!', maar wel met een grote lach op je gezicht en niet met een chagrijnige blik.

Je blijft een 'lief' buddy gevoel houden, maar naarmate de film vordert zie je Chan's personage ook een bepaalde groei doormaken. Nice!

Bij vlagen een erg grappige buddy movie en de chemie tussen Chan en Tucker is erg aanwezig. Al zakt Tucker soms wel door de irritatiegrens heen. De actie is erg leuk in beeld gebracht en Chan wet altijd een glimlach op je gezicht te toveren met zijn stunts.

Het verhaal wist me echter niet te pakken en na afloop van de film moet ik toch zeggen dat de herziening wel een beetje tegenviel. Ben tegenwoordig een beetje uitgekeken op dit genre heb ik door.

3*

Alweer een tijdje geleden dat 'k deze had gezien en hij heeft eigenlijk nog niks van z'n charme verloren. Het verhaal is niet zo bijzonder, maar kijkt vlot weg.

De film moet het vooral hebben van de interactie tussen de hoofdpersonages. Goed gecast en het duo werkte wel.

De film is niet super humoristisch, maar een glimlach kon er zeker van af. De bloopers tijdens de aftiteling waren wel een leuke toevoeging.

Leuk om te bekijken tijdens een luie dag.

Beproefd recept natuurlijk: twee verschillende cops die samen ten strijde trekken tegen het kwaad. Naast alle cultuurclashende grappen is er een nog mix tussen knallende pistolen en coole martial arts. Jaja, je ziet al dat soort dingen aankomen, wanneer een Amerikaan een Chinees ontmoet. Jackie Chan en Chris Tucker doen het wel aardig, maar nooit vond ik het briljant grappig, hooguit onderhoudend. Chris Tucker kan soms zo irriterend werken met zijn krijsstem en dat viel me eigenlijk behoorlijk tegen. Voor de rest was dit wel oke.

Erg vermakelijke film die volgens de bekende Buddy formule werkt.

Jackie Chan is iemand die vaak duidelijk moeite heeft met de Engelse taal. De manier waarop hij sommige zaken zegt spreekt niet van goed acteerwerk, maar het maakt zijn houding en uitspraak er soms wel grappig door en in deze film is dat ook het geval. Chris Tucker is zijn tegenhanger. Een drukke zwarte Amerikaan zoals er wel meer zijn, maar Tucker in hier ook best grappig. Maar het belangrijkst van deze film is nog wel dat de twee chemie met elkaar hebben, waardoor de film nog een stuk genietbaarder wordt.

Het verhaal heeft verder niet zoveel om het lijf. De humor is echter vermakelijk, waarbij de tegenstrijdigheden tussen de twee hoofdrolspelers soms leuk naar voren worden gebracht. Ook de soms best spectaculaire actie is goed, waarbij Chan weer eens goed laat zien wat hij kan en hoe gevarieerd en veelzijdig hij op dat gebied is. Leuk dus, maar de term de eerste de beste is bij deze filmreeks echter wel van toepassing.

3,5*

Leuke film met een erg grappige Chris Tucker. Cliché ten top en alle buddy movie zaakjes komen voorbij. Nergens stoort me dit. Ik geef deze film 3 sterren.

Deze film kwam op tv vanavond, en aangezien ik wel zin had in een beetje komedie maar eens deze bekeken. Duurt niet te lang, en 3.23 gemiddeld is niet slecht voor een slapstick actie/comedy. Rush Hour is dan ook een degelijke film, die vooral zouteloos vermaak biedt. Alles in deze film is met een korreltje zout te nemen, maar daarom niet minder leuk. Het is even wennen aan de stem van Tucker, maar voor een Eddy Murphy-copycat is hij bij vlagen toch verrassend grappig met enkele mooie oneliners. Dankzij Chan, die ik sowieso wel mag, kentdeze film ook prima actie. Aardig om te zien wat Chan allemaal kan. Zoals gezegd, niet te serieus nemen, maar een stuk prima amusement is het gevolg. Zelfs op Veronica vloog de speelduur zo voorbij. Kleine 3.5*

Matig.

Sowieso vind ik Ratner geen al te bekwaam regisseur, maar Chan heeft ondertussen genoeg credit verdiend. Al behoort z'n Amerikaanse werk eigenlijk zelden tot het betere wat hij laten zien heeft. Ook deze film heeft daar wat onder te lijden.

Chan's stunts zijn erg bekend. Paar keer springen, wat draaien en je hebt het meest spectaculaire al gezien, behalve z'n val in het gordijn dan, dat zag er nog best leuk uit. Verder draait deze film vooral rond de humor en het samenspel met Tucker. DIe laatste is op het randje, maar in combinatie met Chan levert het links en rechts wel een leuke scene op.

Verder een wat flauwig buddy cop vehikel. Het is allemaal wat vlakjes, weinig scenes die erg uitspringen en vooral veel clichés die één voor één plichtsbewust de revue passeren. Deel 2 komt er binnenkort wel aan, écht vervelend vond ik het ook weer niet, maar met Chan kan je zoveel meer doen.

2.0*

Rush Hour

Zeer leuke Actie / Komedie! En het is me toch nog beter bevallen dan dat ik dacht!

Chris Tucker vond ik zeer leuk acteren! En kon bij de meeste grappen van deze man toch nog wel even goed lachen! Jackie Chan daar in tegen vindt ik altijd wat minder ik films waar hij Engels in moet praten! Zo merk je dat ook hier weer.. Maar Jackie Chan verbeterde dit altijd wel in de lollige actie scene's en de fouten die hij maakt tijdens het praten! Ook hierom kon je goed lachen! De rest van de cast deed het ook wel goed!

Niet iedereen houd van films zoals Rush Hour.. Net zoals bij Big Momma's House (2000) etc... Gelukkig vindt ik deze films (http://www.moviemeter.nl/film/2) ook leuk dus kon me prima vermaken met deze film! Maar ik vond de film pas echt leuk toen Jackie Chan en Chris Tucker elkaar leerde kennen bij het vliegtuig.. De apen streken van Jackie Chan kwam al snel naar boven.. Waar Chris Tucker snel achteraan moest komen... Helaas is hij blijkbaar niet zo'n aap als Jackie Chan! De grappen kunnen er naar mijn mening ook wel wezen bijvoorbeeld toen Chris het wapen af pakte van die Chinees.. Of dat Jackie Chan zijn badge wou laten zien maar helemaal die mist in ging! Natuurlijk is dat mijn persoonlijke mening! Maar ik vindt die reactie's altijd wel komisch!

Al om al heb ik erg genoten! Ik geef deze film daarom ook een 4.0*!

“I'm gonna kick your ass and then I'll take your ass to jail.”

Het begin van het fantastische duo Tucker en Chan. Het verhaal is een standaard politie/bad guy verhaal, maar als buddycop movie is Rush Hour erg vermakelijk. De luchtige toon wordt afgewisseld met een aantal aardige actiescènes en vooral Jackie Chan mag zijn vechtkunsten tonen. Tucker is ook sterk als snelpratende en arrogante Carter. Samen zijn ze een gouden duo.

Eén van mijn favoriete buddy-cop films die ik tientallen keren heb gezien. De laatste keer dateert echter alweer van heel wat jaren geleden. Ondanks het verstrijken van tijd blijft het erg vermakelijk.

Rush Hour is een fantastische combinatie tussen actie en humor. Zowel Tucker als Chan zijn beide acteurs die je wel moeten liggen. Er zijn mensen die spontaan wegzappen bij het zien van de capriolen van Chan. Ik smul er van. Hetzelfde geldt voor Chris Tucker die met zijn vlotte babbel achter de vrouwtjes aangaat. Heerlijke mimiek ook, erg jammer dat hij zo weinig films op zijn naam heeft staan. In combinatie met de serieuzere Chan een gouden zet.

Het verhaal heeft niet zoveel om het lijf, maar de gênante, komische en gevaarlijke waar de twee voortdurend inrollen zorgen voor een continue glimlach.

Anno 1998 had Jackie Chan al een stevige carrière achter zich, weliswaar vooral in Hongkong. In het westen begon hij stilaan ook op te vallen en het was dan ook kwestie van tijd voor hij zou meespelen in een Amerikaanse film. Wat ook de wens was van Jackie Chan. Als je zo'n man inlijft, ga je voor de kwaliteiten van de acteur. Of je gebruikt zijn naam en een deeltje van zijn talenten om je eigen ding te doen. En dat laatste is Rush Hour geworden. Een parodie (?) of verder bouwen op de buddyfilms die toen alsmaar populair werden. Met Chris Tucker als de nieuwe Eddie Murphy.

Commercieel gezien was het een succes. Er volgden nog 2 delen na deze film en de Amerikaanse carrière (helaas meestal in flauwe films) was begonnen. Er is blijkbaar toch een publiek voor de afgezwakte stunts met meer aandacht voor de humor dan de stunts van Jackie Chan. In Rush Hour moet hij zich inhouden. Alsof je een nieuwe John Wick film gaat maken en meer aandacht aan zijn hond gaat besteden met 5 minuten gevecht van John Wick zelf. Hetzelfde jaar maakte Jackie Chan de film 'Who am I' een wereld van verschil in niveau waar hij wel laat zien wat hij kan.

Chris Tucker is toch wel de Eddy Murphy van den Aldi. Verschrikkelijk irritant en ik kan me voorstellen waarom zijn collega's in deze film niet met hem willen werken. Het wordt met momenten best wel genant.

Rush Hour laat een hele andere Jackie Chan zien, die deze film enkel maakte voor het geld om zijn eigen projecten te financieren en Amerika te veroveren. Bij de bloopers op het einde zie je dat hij zich op zich wel amuseert, maar ik denk dat de man gewoon professioneel zijn ding heeft gedaan en dit louter als een verplichte job zag. En bij de schaarse gevechten in de film zie je toch even de sprankel van wat hij echt kan. Geef mij maar zijn Hongkong films.

Pff.

Rush Hour doet vraagtekens oproepen bij mij. Vraagtekens in de vorm van Ratners carrière. Qua actie wist enkel X-Men: The Last Stand een voldoende bij mij te scoren, maar tot nu toe vind ik hem qua actieregie serieus een ondermaatse regisseur. En X-Men was voornamelijk omdat ik de effecten zoveel beter vond dan die van Singer. En terwijl hij hier nog jong en fris was. Dan zou er toch juist adrenaline en energie vanaf moeten stralen?

Die energie straalt er in ieder geval niet vanaf. Ik had een beetje gehoopt dat Ratner zijn echte stempel met Rush Hour kon afleveren. Net zoals PTA deed met Boogie Nights. Die frisheid mis ik volop bij Rush Hour. Wat mij betreft had een 70-jarige regisseur dit net zo gedaan. Waarschijnlijk zelfs iets beter.

Rush Hour volgt erg braaf de typerende buddy-cop elementen. De bingokaart voor buddy-copclichés kan er in ieder geval bij gepakt worden want er komen er vast genoeg voorbij om een prijs mee te winnen. Alles in deze film is eigenlijk voorspelbaar. Het enige wat niet te voorspellen was waren de trekjes van Tucker.

Chan is in ieder geval niet al te best qua dialoog. Hij probeert een beetje de komiek uit te hangen hier, maar omdat zijn Engelse accent zo beperkt is is het een beetje ongemakkelijk om naar te luisteren. Tucker leek wel plezier te hebben, maar de humor van zulke types ligt me gewoon wat minder. Grappig, omdat Murphy wel op mijn lachspieren kan werken.

Qua actie is het allemaal niet al te bijzonder. Ik schrik ervan dat het budget nog rond de 40 miljoen lag, want ik kan het me maar moeilijk voorstellen. Ratner slaagt er in geen enkele wijze in om de kijker te betrekken in de actiescènes en qua actie zelf is het allemaal aan de tamme kant. Braaf wapengeweld, wat stofwolkjes en wat Chan-gehuppel.

De leukste scenes komen dan wel weer van de moves van Chan. Die laat af en toe nog wel soepele bewegingen zien. Jammer dat Ratner er niks mee kan doen qua regie. Tijdens de slotfase hoop je ook op iets spectaculairs, waar de film naartoe werkt, maar ook daar blijf je als actiefan op je honger zitten. Vond het maar een matig gebeuren allemaal.

Ook bij herziening nog best vermakelijk. Het helpt wel dat de film niet al te lang duurt. Jackie Chan is sympathiek. Van Chris Tucker ben ik een stuk minder gecharmeerd. Enkele aardige scènes en de film kijkt best prettig weg. Moet wel zeggen dat ik geen enkele drang voel om de vervolgfilms ook te gaan kijken...

Op momenten wel aardig, maar Chris Tucker is vooral irritant. Richting het eind wordt het beter en de kijkt de film wel oké weg, maar echt geweldige actie zit er niet in. Dit is simpelweg degelijk gemaakt voor een luie dinsdagavond, met een Tucker die wat afbreuk doet aan de score. 2,5*.

Wat is die Tucker toch grappig. Wat een geweldige mimiek en een hilarische stem heeft deze man toch. Ik heb een paar keer dubbel gelegen. En dan hebben we ook nog kung-fu master Chan, die natuurlijk weer behoorlijk op dreef is met zijn vechtkunsten. Het verhaal is flinterdun, maar dat mag de pret zeker niet drukken. De film moet je niet al te serieus nemen, want dan heb je een heerlijk film avondje!

Op hetzelfde avond eveneens naar Blue streak gekeken. Twee films die perfect uit dezelfde grabbelton komen. Hier wel iets meer het buddy cop verhaal, maar in plaats van Martin Lawrence heb je hier Chris Tucker als brulboei. Het werkt wel tussen die twee, getuige hiervan de vervolgfilms, maar ik vind Tucker toch bij momenten iets te schreeuwerig.

Maar vermakelijk is het sowieso. Het blijft toch vaak wringen dat in dergelijke films hyperprofessionele organisaties als de FBI (en personages ervan) worden neergezet als dom en incompetent, maar dat doet het duo Chan/Tucker wel extra floreren.

Eveneens nostalgie uit de nineties zoals er toen wel meer zijn gemaakt. Leuk om nog eens teruggezien te hebben.

Druk.

Heel heel lang geleden zal ik Rush Hour weleens gekeken hebben. Het fameuze dansje van de immer drukke Chris Tucker kon ik mij alleszins goed herinneren. Tucker is iemand die ik niet te vaak wil zien. Zeer druk en dat hoge stemmetje gaat toch echt te snel irriteren. De combo met Jackie Chan is verder wel oké. De nineties en hun buddy movies; het heeft wel iets. Zonder meer, want meer dan een oké tussendoortje had dit toch nooit kunnen worden.

2,5