Red Dragon (2002)

Na een herziening van de hannibal serie ben ik ook deze keer geëindigd met het eigenlijke eerste deel. Het is naar mijn mening dan ook niet nodig om deze als eerste te zien om het verhaal beter te begrijpen, maar is het meer een extra aanvulling voor de serie. Voor het kijken van hannibal is het wel handig om eerste silence of the lambs te kijken...

De film zelf is in grote lijnen heel vergelijkbaar met silence of the lambs; Een gestoorde seriemoordenaar is de politie te slim af, maar een detective zit hem al snel op de hielen dankzij lecter (welke nota bene in een hevige strijd door eerder genoemde achter de tralies is beland), niks mis mee. Edward Norton is na de heftige ontknoping met Lecter met pensioen gegaan en heeft besloten om boot motoren te repareren om de tijd te doden. Nog altijd op de hoogte van wat er gaande is in de criminele wereld via enkele krantenberichten, word hij omgepraat om te helpen bij een zaak die volop media aandacht geniet met een sluwe seriemoordenaar; de tandenfee. De detective is geloofwaardig en met zijn gezin kwetsbaar, de moordenaar creepy en lecter klassiek zichzelf.

Toch mist deze film de finesse en spanning van zijn grote broer. Er komt met te vette letters 'hollywood' naar voren. Er word te hard geprobeerd om niet te hard te proberen (volgen we het nog?!) en dat werkt averechts. De sterrencast, de naam die de serie al had gemaakt, het budget en een redelijk verhaal, komen niet zo goed uit de verf als bij de andere delen. Niks is slecht of slordig, maar schiet gewoon te kort in totaal. Ik ben ook van mening dat Anthony Hopkins deze rol beter had kunnen afslaan, in tegenstelling tot ervoor te kiezen om zijn zak te vullen. Hetzelfde trucje werkt na 10 jaar niet meer even goed. Hij heeft wel nog zijn momenten, dat moet ik hem nageven, maar toch komt hij vele malen ouder over op het doek dan bijvoorbeeld in de film hannibal die slechts een jaar ouder is. Wellicht was het een slechte tijd voor hem.

De film doet meer dan slechts standaard vermaak (dat is voor mij 3 sterren), maar doet er zeker geen 4, 3.5 dus!

Goede film waarbij de figuur van Hannibal wordt geïntroduceerd. Vanzelfsprekend dringt de vergelijking met 'Silence of the lambs' zich op. De film haalt weliswaar niet datzelfde niveau maar is toch een vrij aardige thriller met degelijke acteerprestaties. Met plezier gekeken naar deze film. In de laatste scène wordt meteen ook de link gelegd naar 'Silence of the lambs' & 'Clarice Starling'.

Leuke film die uiteraard niet kan tippen aan Silence of the lambs, maar wél boven Hannibal uitstijgt. Verhaal is wat gelijkaardig aan de eerste film: Lecter die de politie helpt een seriemoordenaar te vatten... niet origineel, maar wederom een schitterende vertolking van Hopkins. Anders dan in Silence of in Hannibal vond ik zijn personage angstaanjagender. Daar hij in de andere films nog wat sympathie kon opwekken, was dit nu geheel afwezig. Hopkins blijft deze films dragen, sublieme vertolking alweer. Ook Norton deed het bij vlagen uitstekend. En die Fiennes, wat een super bad guy (en niet alleen in deze film)!

Mooie plotwending naar het einde toe, maar ook dat is niet bijster origineel te noemen. Ook in Silence was er aanvankelijk een verkeerd lichaam geïdentificeerd. De film was best vermakelijk. Op het einde misschien net dat teveel Hollywood. Geen topfilm, maar goed voor een avondje amusement.

“Have you seen blood in the moonlight? It appears quite black.”

Voorloper van Silence of the Lambs met gelukkig weer Anthony Hopkins als dr. Hannibal Lecter. En met Norton, Keitel en Fiennes, dus met de acteurs zit het wel goed. Het script zit goed in elkaar en het kat- en muisspel wordt goed uitgewerkt.

Ik miste wel wat spanning en vooral in het middengedeelte zakt de film wat in. Fiennes doet een Norman Bates, maar mist wel die echte gekte en dreiging. Als maniakale bad guy wordt hij weggespeeld door Hopkins. Norton is wel erg sterk als Will Graham en het is allemaal wel erg sfeervol. Met een gehaaste maar wel spetterende climax.

Beste van de drie.

Vooral het eerste uur is best oké. Norton & Hopkins vormen een sterk duo, met een leuke Keitel als bindmiddel. De structuur van de film is redelijk cliché, al is de opzet op zich wel apart (met Lecter als bijfiguur).

Wanneer Fiennes uiteindelijk in beeld komt verliest de film wat aan spankracht. Niet dat hij echt slecht acteert, maar z'n personage is vooral niet gestoord en/of dreigend genoeg, waardoor de hele showdown wat aan spanning moet inboeten. Ook het "extra" einde helpt in dat opzicht niet echt mee. Beetje flauwe twist om er nog 10 minuten extra aan vast te hangen.

Visueel wel oké, iets blitser dan de sequel van Scott. Maar echt opvallend is het niet. Ook de soundtrack is me amper opgevallen, behalve dan de paar valse noten tijdens de eerste scene. Dat soort details maakt deze film dan wel weer een beetje leuker.

Deze Red Dragon was de enige die ik geloof ik nog niet gezien had (al durf ik het niet 100% zeker zeggen), maar vond het de leukste van de drie Lecter films.

2.5*

Naar aanleiding van het overlijden van Jonathan Demme wilde ik eigenlijk The Silence of the Lambs weer een keer opzetten, maar toen realiseerde ik me dat ik Red Dragon nog nooit had gezien.

FBI-agent Graham is degene die de kannibalistische Dr. Hannibal Lecter heeft ontmaskerd (en bij de confrontatie bijna zelf een van zijn hoofdgerechten is geworden). Als jaren later Graham wordt gevraagd om een serie-moordenaar genaamd 'De Tandenfee' op te sporen heeft hij de hulp van een oude bekende nodig... Prequel op The Silence of the Lambs.

Het eerste wat opvalt aan Red Dragon is de bijzonder sterke cast. Uiteraard Hopkins, maar ook Edward Norton, Ralph Fiennes, Harvey Keitel, Emily Watson en Philip Seymour Hoffman zijn van de partij. Bekende filmmuziekcomponist Lalo Schifrin heeft een gastrol als de dirigent bij Hannibal's concert.

De hele film voelde aan als een soort dejavu. Dat komt natuurlijk omdat ik Manhunter van Michael Mann al had gezien. Hoewel er veel verschillen zijn tussen beide films is het verhaal in grote lijnen precies het zelfde en zijn veel dingen vergelijkbaar gefilmd, beide films zijn namelijk opgenomen door cinematograaf Dante Spinotti. De cinematografie is dan ook goed verzorgd en de beelden zijn sfeervol. De filmmuziek van Danny Elfman was werkte de sfeer en spanning ook ten goede, hij was alleen niet heel erg memorabel en toch wel een stuk minder als de muziek die Howard Shore maakte voor The Silence of the Lambs.

De vergelijking met Manhunter zullen we toch echt moeten maken. Op zichzelf is Manhunter een sterke 80s thriller met sfeervolle typische Michael Mann muziek en cinematografie. Alleen als verfilming van het boek doet hij toch een beetje onder aan Red Dragon. Red Dragon volgt het boek meer en voegt zelfs een aantal extra scènes toe met Hannibal. Natuurlijk heeft Red Dragon al meteen een streepje voor door Hopkins, die een veel intimiderendere en intrigerendere Hannibal neerzet als Brian Cox. In Manhunter draait de film meer om Graham en hoe zijn gave om in de geest van een psychopaat te duiken invloed heeft op zijn privéleven, waar het in Red Dragon meer draait om Dolarhyde en zijn relatie met de blinde vrouw. Fiennes zet Dolarhyde veel meer neer als een mens en intrigerend karakter, waar Tom Noonan meer een stereotype creep is. Hoewel ik het jaren '80 sfeertje van Manhunter erg kan waarderen is de aankleding een beetje kaal (de hele film lang witte muren) en zijn de grotere opnamelocaties van Red Dragon een verademing. Destijds heeft Mann het dubbele einde van het boek niet gebruikt, waardoor Dario Argento (een fan van de boeken van Thomas Harris) dat einde in zijn film Opera heeft gebruikt. Hier wordt het originele dubbele einde wel gebruikt. Volgens sommige overbodig, maar ik vond het door de confrontatie tussen Graham en Dolarhyde zeker de moeite waard.

Net als The Silence of the Lambs en Hannibal is Red Dragon weer een erg spannende en intrigerende Thriller over seriemoordenaars. Wat maakt seriemoordenaars nou zo angstaanjagend en intrigerend? Ze zijn onvoorspelbaar en hebben een totaal eigen logica, bovendien kan achter ieder onschuldig gezicht een kannibaal of necrofiel schuilen (althans in het Hannibal-universum). Puur menselijk kwaad. Nu rest mij nog Hannibal Rising en de tv-serie Hannibal, waar ik steeds nieuwsgieriger naar wordt.

Wat mij betreft is Red Dragon iets beter dan Manhunter (1986) . Het verhaal was iets duidelijker verteld of misschien is het omdat ik Manhunter al gezien had dat er nu wat extra puzzelstukjes in elkaar vielen. Je kan er gewoonweg niet omheen draaien, de 2 films zijn eigenlijk grotendeels hetzelfde. Dialogen en scènes die als 2 druppels water op elkaar lijken. Hetgeen hier wel opvalt is het verschil in soundtrack. Deze lijk ik beter te kunnen appreciëren. Edward Norton is misschien niet direct de meerdere van William Petersen, maar speelt zoals we dat gewoon zijn van hem. Ook is Anthony Hopkins toch wel iets geschikter in zijn rol als Brian Cox in Manhunter. Ik zou dus meteen gaan voor deze film want hij is gewoon dat tikkeltje beter. Of ik ooit echt fan ga worden van Hannibal weet ik niet, maar hij begint me al iets beter te bevallen.

Opvallend eigenlijk wel dat deze voorloper gemaakt is na the Silence of the Lamb. In feite zien we een tien jaar jongere Hopkins in die film, maar kennelijk vonden ze hem zo goed dat hij ook in het "eerste deel van Manhunter" gefilmd moest worden. En ik moet zeggen geen slechte keus. Ik vind The Red Dragon nog beter dan The Silence of the Lamb. Perfecte soundtrack en na het einde toe een fantastische ontknoping. Vooral de blinde vrouw gespeeld door Emily Watson speelt hier een perfecte rol. En het is ook wel mooi om te zien dat de seriemoordenaar moeite heeft hier mee om te gaan.

In ieder geval heb ik genoten van deze heerlijke thriller die nergens verveeld. Jammer alleen dat de andere delen een stuk minder zijn. Toch ga ik die binnenkort ook bekijken.

Haalt het niet bij Silence of the Lambs, maar zeker een kwalitatief goede thriller. Hopkins was weer in goede vorm hoewel het verrassingseffect er wel een beetje af was. Die eerste Silence of the Lambs scene in de bioscoop vergeet je immers nooit weer. Misschien wilde men dit wat verder uitmelken in een 2e film op deze leest. Daar

Deze Red Dragon kiest niet echt zijn eigen weg hoewel het wel een vermakelijke en boeiende film is in het serial killer genre maar zeker niet boven de rest uit steekt. Ook is het jammer dat het boek waarop deze film gebaseerd is al eens eerder is verfilmd in Manhunter (1986), dan ga je e.e.a. toch vergelijken al was het onbewust. En de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik de originele Manhunter beter vond, ook in het licht van die tijd toen Michael Mann nog goede films maakte.

Deze Red Dragon versie krijgt een voldoende maar ook niet meer dan dat.

Goede thriller.

Kan natuurlijk niet tippen aan Silence of the Lambs. Manhunter, Hannibal en Hannibal Rising moet ik nog zien. Tot nu toe is deze Red Dragon me best redelijk bevallen. Maar zoals ik al zei, het mooie sfeertje zoals bij Silence of the Lambs aanwezig was is hier niet.

Het eerste uur is best sterk, lekker mysterieus. Norton is best goed maar natuurlijk is het Hopkins die weer in topvorm is. Hij brengt gewoon een bepaald beeld met zijn karakter mee dat je blijft boeien. Ook Fiennes is best goed.

Wat ik wel jammer vond, is de uitwerking van het karakter van Fiennes. Zijn rol was niet dreigend of spannend genoeg. Ik vond het ook jammer dat hij naar het einde toe met Watson heel erg in de cliche ging. Maar eigenlijk hoor ik dit niet te zeggen, aangezien het gebaseerd is op een boek.

Voor de rest best goed, alleen jammer van de punten hierboven.

Prima film met een atijd goeie Edward Norton. Te weinig lector, je zou zeggen dat antony een hoofdrol speelt als je de poster ziet.

3,5*

Ook aan deze mening heb ik na het herbekijken van de film niets te wijzigen.

Blijft een van de betere uit de reeks met een zeer goede Edward Norton !!

Film die minder en minder werd. Het eerste uur is nog heel behoorlijk. Niets bijzonders want vergeleken met Silence is dit maar een vrij eenvoudige thriller, maar wel sfeervol met een leuke wisselwerking tussen Hopkins en Norton. De film wil zelfs nog wel duister en spannend worden. Maar eens Ralph Fiennes, de schurk van dienst, al halverwege in beeld komt is het gedaan met die spanning. Ik ben normaal ook fan van Fiennes maar hier ging geen enkele dreiging vanuit. Verder een raar zijplotje met Watson en dat dubbele einde was echt volstrekt onnodig en zelfs nog storend. Daarom 2,0*.

Ik had even de hoop dat Hannibal Lecter in de opening van Red Dragon het loodje had gelegd. Maar na een paar jaar zit hij gewoon weer keurig in zijn zwaar bewaakte kelder en mag hij de volgende FBI-agent met allerlei diepzinnig geneuzel en vage aanwijzingen het bos insturen. Natuurlijk wordt de zaak uiteindelijk opgelost: het goede overwint het kwade. Zo willen we dat zien. En Hannibal is nog steeds springlevend en doet ons de hartelijke groeten. Klaar voor nummer vier in deze reeks? Zolang er flink geld aan wordt verdiend, zou dat zomaar eens kunnen.

Red Dragon is in feite het eerste boek en de voorloper van The Silence of the Lambs. De verfilming vond echter veel later plaats. Een andere film over dit onderwerp is Manhunter uit 1986.

Mede door de aanwezigheid van Anthony Hopkins vind ik Red Dragon de betere film. Ook Edward Norton in de rol van FBI-agent, doet het goed en overtuigend. De rol van de serie-moordenaar wordt gespeeld door Ralph Fiennes, die wij ook nog kennen als perverse kampcommandant uit Schindler's List.

Meer dan goed geslaagde verfilming van Thomas Harris zijn Rode Draak, al is het alleen maar omdat ik niet bar onder de indruk ben van het boek zelf. Boek wordt overigens wel tot in detail gevolgd.

Aan Silence of the lambs kan de film uiteraard niet tikken, die staat in het genre psychologische thriller op eenzame hoogte. Toch doet Red Dragon een aardige poging onder leiding van Ratner die een opvallende keuze genoemd kan worden en een prima thriller neerzet. Mede natuurlijk door een prima cast bestaande uit Norton, Hopkins, Hoffman en Fienes die stuk voor stuk hun rol meer dan prima brengen. Hopkins is weer buitengewoon eng, Norton prima als de met een trauma worstelende agent, Hoffman als de sleazy tabloidjournalist en Fienes bij tijd en wijlen als psychopaat. Alleen ben ik van mening dat het personage Dolarhyde beter gekund had. Het begin is heerlijk, die belerende voice over van naar ik meen zijn oma, de dreiging, angst en kleinering die daar in zit. En daar ligt hij dan te gewichtheffen met een kous over zijn hoofd om vervolgens oma haar oude gebit in te doen. Het geeft een onheilspellend beeld van zijn achtergrond en wat er voor demonen aan de touwtjes trekken. Helaas zwakt het daarna alleen maar af naar een gespleten persoonlijkheid met een 'zachtere' kant, de kant die hij op het werk laat zien en die vrij normaal met Reba om gaat. De 'duistere' kant laat zich daarna sporadisch zien en gaat een beetje de fetish achtige kant op hoe hij naar die films kijkt, naakt voor Lounds verschijnt en een plakboek bij houdt. Hij praat eens wat in zichzelf alsof er een tweestrijd zou zijn maar heel erg diep en angstaanjagend vind ik dit allemaal niet meer. Hier had veel meer gewerkt kunnen worden met dwangmatige handelingen, voice overs, stemmen uit het verleden of in het hoofd en andere psychologische trucjes. Dolarhyde lijkt bijna nog vrij normaal voor iemand die zulke moorden pleegt. Hoe hij Lounds uiteindelijk te grazen neemt is wel heerlijk. De shootout op het einde is ook erg spannend te noemen.

Zoals gezegd een meer dan acceptabele thriller, spannende film, prima acteerprestaties, toch het feit dat ik vind dat er meer met Dolarhyde gedaan had kunnen worden zorgt toch voor een half puntje minder.

Na pas Manhunter gezien te hebben geen beter moment om ook meteen maar de vergelijking verder te belichten.

Het tempo van deze ligt beduidend hoger. Niet het toppunt van sfeer, maar visueel is het sterker en er is minder expositie, terwijl veel dingen toch duidelijker uitgelegd worden. Het geheel is vrij coherent en zit goed in elkaar. Allemaal veel beter gedaan dan Manhunter, hoewel die qua sfeer en gevoel hier en daar wel enkele sterke momenten had die hier niet geevenaard worden. De muziek is hier wat conventioneler en ondersteunend, maar niet memorabel.

Een echte thriller is het ook niet helemaal, meer een studie naar een verknipte ziel.

De Francis Dollarhyde van Ralph Fiennes is vooral een gevoelige, getroubleerde man en niet zozeer de griezel die Tom Noonan speelde.

Will Graham zelf spreekt wat minder tot de verbeelding. Norton is altijd goed (tot uitstekend in sommige films) maar hij past qua uitstraling minder bij het karakter dan William Peterson of Hugh Dancy.

Harvey Keitel is bijna nooit slecht (Saturn 3 is de enige uitzondering die ik ken) maar vliegt wel op de automatische piloot hier. Een autoriteitsfiguur gaat hem met gemak af.

Anthony Hopkins...blijft de ultieme Hannibal, hoewel ik Brian Cox erg goed vond en crimineel onderbenut in Manhunter. Brian Cox was daarin zelfs soms net nog iets beter, zoals hij uit zijn ogen keek: als iemand die de ander als object van manipulatie ziet, om dingen uit te proberen, waar Hopkins gewoon niet knippert met de ogen. De relatie van Hannibal Lecter met Will Graham is vrij uniek en fascinerend in Red Dragon. Enerzijds tegenpolen, anderzijds een enorm wederzijds respect.

Emily Watson doet het beduidend beter dan Joan Allen als de blinde vrouw.

De film kent enkel spanning in de scenes met Lecter en op het einde. Toch wordt er wel het maximale uit het verhaal gehaald dit keer. Gezien de hoge verwachtingen na Silence of the Lambs (en de teleurstelling van Ridley Scott's Hannibal) heeft regisseur Brett Ratner het erg goed gedaan. Als het om duister en luguber gaat is Silence of the Lambs wel nog steeds onbetwist winnaar.

Prachtige film met een juiste opbouw. Om eerlijk te zijn, de eerste keer dat ik The Silence of the Lambs (1991) zag, hield deze mijn aandacht niet vast en was ik niet gelijk een groot liefhebber van onze Lector en verder ken ik Hannibal (2001) en Hannibal Rising (2007) niet, d.w.z. ik heb deze twee niet gezien. Misschien binnenkort eens? Na deze Red Dragon (2002) ben ik dan ook van mening dat het eigenlijk er maar eens van moet komen. Hopelijk is het nu we wat ouder zijn een aangename verrassing.
Red Dragon (2002) is zoals gezegt een prachtige film met de "star" Anthony Hopkins weer als een echte ster onder de acteurs die we kennen, de man speelt zo heerlijk onderkoelt zoals alleen hij dat kan in dit soort van films. Eén ding is mij nog niet duidelijk, was 'De Tandenfee' een tweelingbroer van degene die we aantroffen in het huis van Will Graham in de eindscènes? Deze had geen hazenlip zoals degene die met Reba McClane (Emily Watson) aanpapte.
Onze waardering: 8!

Teleurstellende film. De vertolking van Lecter door Hopkins is nog wel de moeite waard, maar het plot stelt weinig voor. Fiennes overtuigt niet als slechterik en Norton's personage komt ook niet echt uit de verf. De scènes met Lecter zijn nog wel de moeite, maar verder is het niet al te best. Echt spannend wil het niet worden en de film had best een kwartiertje minder lang mogen duren, want die laatste plotwending was niet al te sterk.

Een flink pak aan bekende acteurs in deze film zeg. Hopkins is sterk zoals in The Silence of the Lambs. Ik heb niet veel films met Keitel gezien, maar afgezien van Taxi Driver komen zijn personages altijd als "zakelijk", "to the point" met autoriteit over en dat is hier niet anders. Degelijk, maar niet onderscheidend. Watson komt erg overtuigend over als blinde vrouw, Hoffmanns rol is redelijk onbeduidend. En dan komen we uit op Norton en Fiennes. De laatste ken ik eigenlijk alleen uit The Grand Budapest Hotel, waar hij fantastisch is. Ik herkende hem hier niet terug. Zijn personage is maar weinig imposant, eigenlijk gewoon zielig, een soort mislukte Goku die niet sterker wordt ongeacht hoevaak hij ook "kamehameha" roept. Norton vind ik over het algemeen een fijne acteur, maar ik geloof hem gewoon niet als zeer doortastende FBI agent die details ziet die anderen niet zien. Ik zie het gewoon niet in hem.

Opnametechnisch natuurlijk een betere film dan The Silence of the Lambs, maar de sfeer is minder. Norton speelt zoals eerder gezegd niet zijn meest overtuigende rol, maar de dynamiek tussen hem en Hopkins is natuurlijk bij voorbaat al minder dan tussen Hopkins en Foster, die broeierig is vanwege een vleugje van mogelijke romantische gevoelens. Het plot is verder wel sterk uitgewerkt, waardoor ik op 2,5* uitkom.

Degelijke film met een bijrol voor de heer Lecter. Het ziet er allemaal aardig uit en de cast is op papier sterk. De moordenaar is niet van het kaliber als die in SIlence of the Lambs en het verhaal is wat voorspelbaar en schematisch en stukken minder verontrustend dan de voorganger. Toch wel een ruime voldoende.

Niet het niveau van Silence of the Lambs, maar wel een prima prequel. Ook hier speelt Hannibal Lecter de bondgenoot een FBI-agent in de zoektocht naar een seriemoordenaar. Alleen blijkt Hannibal de FBI-agent hier vooral tegen te werken. Hoofdrol werd opnieuw geweldig neergezet door Anthony Hopkins. Norton als intellectuele tegenhanger van Lecter en doortastende FBI-agent is qua casting minder geslaagd. De film wil duidelijk veel aandacht schenken aan de relatie tussen Lecter en Graham, maar verliest zo vrij lang Dolarhyde uit het oog. Een iets betere karakterstudie van deze seriemoordenaar had wel gekund. Alles bij elkaar wel een thriller die zich meer dan staande houdt.

Goeie film waarin een FBI-agent hulp krijgt van een psychopaat om een moordenaar op te sporen. Een remake van Manhunter die meer in de lijn ligt van The Silence of the Lambs (en zeker niet alleen vanwege Anthony Hopkins). Een uitstekende cast met louter bekende namen. Een onderhoudende, doch wat voorspelbare thriller. In de herziening blijken 4.0 sterren net wat te veel.