Blade Runner (1982)

Net voor de 5e of 6e keer gezien en voor het eerst op Blu Ray.

Dit wilde ik nog doen omdat ik de opvolger snel ga zien in de bioscoop.

Ik moest regelmatig denken aan het gelijknamige pc-spel dat Westwood in 97 uitbracht. Dat zo knap en sfeervol is gemaakt en erg op de film lijkt.

Het is al zo vaak gezegd, maar de soundtrack blijft geweldig. Met name "End Titles" dat ik op de een of andere manier spannend en mysterieus vind, en perfect aansluit op de laatste scene.

Blade Runner 2049 pakt daar de draad op, ik ben enorm benieuwd.

Welke versie raden jullie me aan om te kijken?

Wil 'm graag nog een kans geven voor Blade Runner 2049 in de bioscopen draait.

Final/director's cut

Grappig, ik zag net op marktplaats een orig. filmposter van Blade Runner voorbijkomen. Toen maar eens hier gekeken wat mensen ervan vinden. Persoonlijk vond ik het behoorlijk Gaaaap.

En dat zegt iemand met 2001 in zijn top 10???

Heb je het over de film, of over de poster?

Net weer hetzien ter voorbereiding op morgen. Al is het vervolg half zo goed, dan is het nog een meesterwerk.

Wat is dit toch een groots Kunstwerk!

Van de zomer voor het eerst gezien, helaas met een vriend die na een half uur zijn mond niet meer kon houden, dus toen niet bijster veel van meegekregen. De tweede keer gelukkig wel, wát een sfeer. Ga met een heel punt omhoog. Als 2049 hier inderdaad overheen gaat wordt het nog dringen in mijn toplijst van dit jaar.

Ik geef toe, dat is bevreemdend.

Midnight Summer Dream (1982) van The Stranglers is misschien wel mijn lievelingsliedje ooit . Ook Blade Runner (1982) komt uit eenzelfde jaar !

Er is iets wat ik altijd automatisch doe en daar kan ik niets aan doen . Ik ben gewoon een heel erg gevoelig persoon . Om de sfeer van een film te onthouden , associeer ik vaak films met liedjes . Zo blijven films mij altijd ' vivid ' bij .

En nu wil het geval dat ik Blade Runner (1982) associeer met Midnight Summer Dream (1982) . Zelfs de tekst is zo toepasselijk !

" Woke up on a good day

And the world was wonderful

A midnight summer dream had me in its spell

I dreamt about an old man

Sat and watched the rain all night

He couldn't sleep a wink as all the drops fell

He told me of the beauty

Hidden in our foreheads

He told me of the ugliness

We show instead

And when we put a foot wrong do we learn

From all the pain

...

Then at midnight he poured another drink

...

Showed me somewhere else between wrong and right "

The Stranglers - Midnight Summer Dream (1982) - YouTube

Ben hier nooit echt liefhebber van geweest. De 'remake' zit ik eigenlijk ook niet enorm op te wachten daarom.

Het is geen remake hoor. Compleet ander verhaal.

Laat je vooral niet door 1 mening hierin leiden.

Oké, het is een sequel, sorry.

Ik zie bij de Statistieken dat deze cultklassieker nog nooit op TV is geweest (behalve bij de BBC)... Dat verklaart waarom ik de film nooit gezien heb; blijkbaar valt zo'n film als dit tussen wal en schip: de film is commercieel onaantrekkelijk (dus niet interessant voor RTL/SBS/Veronica) maar de culturele elite (NPO/Canvas) haalt ook zijn neus op voor scifi (en horror) als deze film waar geen extra meta- of artistieke laag over heen ligt...

Donderdag nog even herzien en met half puntje verhoogd. Echt genoten.

op een troosteloze zondag avond vol zelfmedelijden de oude blade runner maar eens opnieuw aangezet:

voor dat de woorden uitgesproken worden vul ik ze zelf al hardop in `` 2 bad she won't live, but then again who does''

Wat een Steengoede sfeervolle cultclassieker is het, mooie vrouw, zeer goed acteerwerk vooral van Hauer, boeiend en origineel toekomstbeeld, muziek alles is ok! Oogt overigens helemaal niet gedateerd in mijn ogen. Benieuwd naar de nieuwe!!

Was ik er 8½ jaar geleden toen ik deze film voor het laatst gezien had nog enthousiast over, nu na herziening viel hij mij behoorlijk tegen. Dat ligt zeker niet aan de cinematografie - die is dik in orde - maar het verhaal - nog leger dan leeg - sprak mij totaal niet meer aan. Dat overkwam mij na herziening ook bij de S/F film 2001: A Space Odyssey. Het begint er sterk op te lijken dat het genre science fiction bij mij in een vrije val geraakt. Zeker als al het gedoe zich in de ruimte afspeelt of in een oord zoals hier bij Blade Runner waar alle daglicht lijkt te zijn verdwenen. Tja, ik houd toch wel van Moeder Aarde met al zijn ongemakken. Een film met het onderwerp replica's is in ieder geval niet langer meer aan mij besteed. Blijft de vraag over of ik me nog wel moet wagen aan Blade Runner 2049. Ik heb er een hard hoofd in zeker gezien de lengte van die film. Blade Runner uit 1982 duurde mij al lang genoeg.

3.0* na herziening

Als je dit al leeg noemt wibro... 2049 die is pas écht leeg.

Ik vond 1982 BR lang duren (eerste keer zelfs in meerdere keren gekeken), 2049 vloog voorbij!

In BR gebeurd ook veel meer. Zowel inhoudelijk als visueel. Daarbij past een hoog tempo niet bij een film noir.

Overigens vond ik BR2049 erg traag. Had best 45 minuten vanaf gekund. Het hele gedoe met z'n vriendin had op de montagevloer mogen eindigen. Voegde toch niks toe.

Helemaal raak!

Blade Runner - The Art of Loneliness - YouTube

Nog even snel herzien voor het vervolg, die toch hopelijk beter zal zijn.

Blijkt toch niet zoveel voor mij te zijn dit. Traag, redelijk verhaal, aardige sfeer. Maar toch allemaal net niet. Ik zie het fantastische allemaal niet zo. Vooral Hauer is goed in deze film. Hopelijk wordt het morgen allemaal net iets meer mijn cup of tea.

Ik zag Blade runner voor het eerst vorige week omdat ik naar de nieuwe 2049 ging zien. Geen cultstatus of nostalgische bui voor mij die sommigen wel hebben met deze film. Wat me vooral opviel was de uitstekende cinematografie van de film die voor die tijd erg vooruitstrevend was. De special effecten waren erg mooi en het Los Angeles van de toekomst werd zeer karakteristiek en sfeervol weergegeven. Het is een donkere film, grauw en somber. En de constante regenval bevestigt dit alleen maar. Het is een oord waarbij je hoopt dat dit niet de toekomst van onze planeet zal zijn. De muziek van Vangelis maakt het plaatje compleet.

Inhoudelijk vond ik de film vrij beperkt en is de opbouw zeer traag. Rutger Hauer zet hier een fenomenale prestatie neer als de gewiekste meedogenloze Roy Batty. Ook Sean Young doet het zeer goed en op Harisson Ford is weinig aan te merken. Het hoogtepunt bevindt zich terecht op het einde van de film met de filosofische uitspraak van Batty. De relatie tussen Deckard en Rachel is dan weer erg cliché en geforceerd. De verwachtingen waren misschien wat te hoog gespannen en deze werden jammer genoeg niet ingelost. Visueel, technisch en qua concept best goede punten, inhoudelijk en qua uitwerking dan weer wat minder.

Heb dezelfde mening, had er meer van verwacht ...

Eerlijk gezegd vond ik origineel qua verhaallijn beter dan de nieuwe remake. Het verhaal zelf was toen nog uniek. De nieuwe remake is toch veel van hetzelfde maar wel een veel beter visueel spektakel dan dit origineel. In dit oude verhaal zitten wel wat overbodige stukjes die anders ingevuld had kunnen worden en hier en daar ziet er toch wat goedkoop uit zelfs voor die tijd.

Grappig dat men in 1982 een leuk toekomst beeld had van 2019, 2 jaar van nu. Met vliegende auto's onder andere.

Voor die tijd een puike film.

Kort op de Final Cut en 2049 ook de theatrical cut bekeken. Hoewel op het eerste gezicht de verschillen beperkt zijn, is het in essentie een andere film. In het origineel is er een voice over van Ford, die goed binnen de film!-noirische opzet past. (Al krijg je daardoor wel te veel informatie hapklaar opgediend en nodigt het niet uit tot reflecteren. En waarom juist dat zo belangrijk is, kom ik later op terug. Ook het eind is anders. Er is een soort van happy end, waarbij Ford's identiteit niet overhoop gehaald wordt, maar lijkt te zijn ontsnapt met xijn geliefde. Op zich niet veel mis met dit eind, maar het past niet helemaal bij het gevoel van doem dat over de hele film heen hangt. Het eind van de Final (en director's) cut is ook vele malen beter omdat het al het voorgaandein een ander daglicht stelt. Het plaatst de focus van het verhaal naar het extentiele vraagteken dat Ford boven het hoofd hangt. Het origineel is het hoofddrama het verhaal van de replicants die vechten voor een langer leven. Dat is ook waar het vervolg op doorborduut , Replicants die graag meer mens willen zijn.

Maar het briljante van de DC is het drama dat Ford boven het hoofd hangt, veel dramatischer en meer gelaagd is. Het komt al kort aan bod in het geval van Sean Young, (die ook niet wist dat ze een replicant was). Maar dat betreft een bijrol. Ford is de protagonist van het verhaal en naast dat we met hem meeleven, is het ook een vraag die voor ons allen geldt. Ben ik wel wie (of wat) ik denk dat ik ben. En daarmee is het vraagstuk van de DC vele malen interessanter. Deze diepere laag zit prachtig verstopt in een visueel verbluffende film noir, gevuld met schitterende sets, geweldige personages en gedragen door een fantastische score.

Blade Runner (DC) behoort tot het beste dat Hollywood ooit heeft voortgebracht. Het origineel komt tot een dikke 4,5

Iedereen wist het al, maar na al die jaren kom ik er nu pas achter dat de beroemde woorden bedacht zijn door onze Rutger Hauer zelf.

Ridley Scott on Blade Runner's Tears in Rain Monologue (2017) | Rotten Tomatoes - YouTube