Blade Runner (1982)

Maar ok, ik heb het dus over details. Wellicht niet zozeer details, maar wel dergelijke verschillen.

Ah, ik meen me te herinneren dat er in Dangerous Days werd gezegd dat dat eruit was geknipt - of toch in ieder geval dat de studio het eruit wilde knippen. Maar goed, ik heb die versie niet gezien, dus jij zult het wel beter weten

Wel, in 1982 - 83 heb ik hem ongeveer 10 keer in de bioskoop gezien. Ik ben dus een fan van het eerste uur.

Ik neem aan dat je als fan van het eerste uur dan ook wel de 5-disc in huis hebt?

Ja, en in alle verkrijgbare formaten (HD-DVD, Blu-ray en DVD). Ik heb alleen maar naar de extra's gekeken want ik heb de Final Cut in de bioskoop gezien (een spectaculaire digitale versie). Het was een uitverkochte zaal en iedereen was muisstil. Ik zal het nooit vergeten. Blade Runner op het grote scherm is echt een ervaring.

Ja, heb zelf de re-release van de DC en de Final Cut in de bios gezien.

Ja, die re-release heb ik ook.

Een van de grootste verschillen, en die nog niet vernoemt zijn, is dat de Final Cut een nieuwe color grading heeft ondergaan. De FC heeft dus andere kleuren dan alle voorgaande versie's. Toch niet geheel onbelangrijk, zou ik zo zeggen. Ridley Scott zegt dat deze kleuren de oorspronkelijke bedoeling waren maar toch ziet het er verdacht hedendaags uit. Je moet er maar eens op letten.

Klopt. Volgens mij komt dit ook naar voren in Dangerous Days.

Geef Pastischio Rocker als onderwerp Blade Runner en je hebt geen kind meer aan hem.

Geef Jaco gratis Mayonaise en je hebt geen kind meer aan hem.

Goede SF-film met Harrison Ford en Rutger Hauer. Hauer is angstaanjagend in zijn rol als Batty. Goede muziek en grimmige sfeer.

Vanavond voor de tweede keer de Final Cut van Blade Runner gezien. Aangezien de film al een tijdje door mijn hoofd spookte heb ik me met hoge verwachtingen voorbereid op deze tweede kijkbeurt.

De afgelopen tijd heb ik genoeg informatie en analyses over Blade Runner opgezocht dus was ik er klaar voor om dit meesterwerk opnieuw te mogen aanschouwen:

De prachtige openingsscene wordt ondersteund door de nog mooiere soundtrack van Vangelis waardoor ik al snel in de Blade Runner sfeer gesleurd word. In een rap tempo wordt je als kijker geintroduceerd aan een noir-achtige setting waarin Blade Runner Deckard (Harrison Ford) op een missie gestuurd is om zogenaamde 'replicants' op non-actief te zetten.

De kracht van de film ligt vooral bij de symboliek en het filosofische vraagstuk 'Wat is een mens?' die op subtiele wijze in het verhaal verwerkt zijn.

Vaak zocht ik als kijker naar boodschappen of antwoorden die hier en daar in de film verborgen liggen. Blade Runner is namelijk een film waar in bijna elke scene een belangrijk onderwerp of thema wordt aangesneden. Zo zijn er thema's als de mensheid, technologie, het geheugen maar ook religieuze symboliek verwerkt in Blade Runner. Details die op het eerste gezicht niet opvallen zullen bij latere herzieningen duidelijk worden waardoor deze film altijd stof tot nadenken zal blijven bieden.

Maar gelukkig zijn ook nog eens de andere filmische aspecten zoals het acteerwerk en de visuele kant hier van torenhoog niveau.

Rutger Hauer in de rol van zijn leven als de kille, maar vatbare Roy Batty. Harrison Ford die de rol van hardboiled detective uitstekend op zich neemt en ook Sean Young weet de onzekere maar zeer vrouwelijke replicant genaamd Rachel goed te vertolken.

Over de visuele kant kan ik alleen maar razend positief zijn, en dat is zacht uitgedrukt; Want nog nooit heb ik zo een waanzinnig grimmig stadsbeeld zo waanzinnig mooi van 't beeld af zien spatten. Cinematografisch barst Blade Runner van de donkere shots die samen met de muziek een heerlijke sfeer geschept hebben. Een applausje voor Ridley Scott en Vangelis.

Wanneer je denkt dat je alles gehad hebt, sluit de film zich af met een van de mooiste monologen uit de geschiedenis van het medium film. Kippenvel en shock bij het briljante slot van deze briljante film.

In de 'toekomst' zullen er nog vele Science Fiction films gemaakt worden, maar geen een die ook maar in de buurt zal komen bij het meesterwerk genaamd Blade Runner.

* * * * *

Deze film dan toch uiteindelijk gezien. Maar meteen de Final Cut, dat leek mij het meest logisch.

De special effects waren een aangename verrassing. Ik had niet verwacht dat ze dit in de '80's voor elkaar zouden krijgen. De regie was ook best goed, maar dat had ik ook wel verwacht. Dat waren meteen ook het enige échte pluspunten van deze film.

Ik vond de film veel te lang. Hij was veelal saai. Ik denk dat film-noir niets voor mij is. Verder vond ik het acteerwerk van Ford en Hauer gewoontjes. Niet heel slecht, maar ook écht niet goed. Ook vond ik de muziek kut. Van die typische jaren-tachtig filmmuziek met een of andere afschuwelijke synthesizer met teveel herhaling. Daarnaast houd ik niet van de manier waarop de dystopie is uitgewerkt, dit soort dystopieën maken mij eerder misselijk. Er zijn genoeg andere dystopische films waar ik het wel verdragen kon. Uiteindelijk was het einde ook nog eens pijnlijk.

Dat zijn dus de muziek, het acteerwerk en het verhaal die mij tegen spreken. Jammer. Had er toch meer van verwacht.

**

Wat was er pijnlijk aan het einde? Je hebt liever een einde waar alles duidelijk wordt?

Niet persé. Ik had gewoon genoeg van de film, maar wilde hem wel afzien. Ik denk dat het einde daarom pijnlijk voor mij was.

een film moet je kijken om hem te kunnen begrijpen.

Dat snap ik niet.

Laat ik het zo zeggen; ik had het gevoel alsof ik echt door het laatste stuk heen moest bijten. En dat is niet echt iets positiefs te noemen, of wel?

Hoeft niet per se aan de film te liggen.

Ik heb zelden Ford zo ingetogen zien acteren. Wat Hauer betreft, hoe heeft hij maar "gewoontjes" geacteerd? Roy Batty wordt toch bestempeld als het hoogtepunt van Hauer's carrière? Hoe had hij het beter kunnen doen?

Typisch? Noem mij eens een ander voorbeeld? Ik zoek er al jaren naar maar tot op heden heb ik nog niets soortgelijk gevonden.

Hoe bedoel je?

Inderdaad, daar moet je dringend iets aan doen.

Nee, je hebt gelijk, het lag aan mij. Dat is mijn hele punt betreffende films; iedereen, maar dan ook echt iedereen, interpreteert films anders en heeft een ander gevoel bij films. Dat heeft niets met de films zelf te maken, slechts met de persoon die de film keek.


Hauer vond ik soms niet echt overkomen. Ik vond zijn acteerwerk nep aanvoelen. Dan kan die rol best het hoogtepunt in zijn carrière zijn volgens anderen, maar voor mij was 'm dat niet. En Ford heeft van die bepaalde acteertrekjes, bijvoorbeeld dat 'ie een scheve bek trekt, die irritant zijn en niets toevoegen aan het verhaal. Had 'ie ook bij SW, maar daar vond ik het minder irritant, omdat die trekjes beter bij zijn personage daarin paste.


Pffff... Dat hele slechte synthesizer gebeuren is, wat mij betreft, een kenmerk van begin/midden jaren '80 films. Moet ik nu alle films op gaan noemen die in die periode gemaakt zijn en synthesizer muziek hebben?


Gewoon. Alles is vies, alles is donker, alles is grauw. Daar houd ik gewoon niet zo van. Het kan ook anders. Om een voorbeeldje te noemen: Equilibrium. Daar is de dystopie totaal anders uitgewerkt. Op een manier die mij wél aanspreekt.

Tja, als alles met synthesizer slecht is ...




Maar ... het kan toch ook zo. Als je naar het gegeven kijkt - de Aarde gaat langzaam om zeep en wordt verlaten - waarom zou dan alles net en proper zijn? Dat gaat tegen de bedoeling in. De setting en vooral de sets hebben trouwens een onuitwisbare stempel gedrukt op het science fiction genre en zelfs op het medium film. Je breekt nou net de dingen af die van de film een klassieker hebben gemaakt.

En zwijg me van Equilibrium ... Jakkes!

Waar heb jij mij dat horen zeggen? Ik ben gek op synthesizers. En daarom vind ik het des te meer irritant als er van die lelijke, vieze en kitsch geluiden mee gemaakt worden.



Ik snap de bedoeling van het verhaal wel, maar dan mag ik het toch een stom verhaal vinden? Er zijn vast voorbeelden te bedenken van verhalen die ik geniaal vindt, die jij niets vindt. En dan mag dit best een klassieker genoemd worden, ik ken zat films die niet tot klassiekers gerekend worden, die wél geniaal zijn.

Oja, en Equilibrium gebruikte ik puur als voorbeeld van een andersoortige dystopie.

Het toekomstbeeld van Equilibrium en Blade Runner zijn niet echt te vergelijken met elkaar. Equilibrium neigt veel meer naar Orwell's '1984', terwijl Blade Runner de basis heeft gevormd voor W. Gibson's 'Neuromancer' en het sci-fi genre 'cyberpunk'.

Neen, maar het zijn beiden dystopieën.

Wat wordt er bedoeld met The Final Cut? Ik zag 'm namelijk staan als Blu-Ray film. Is het de moeite waard?

Miljaar zeg, na zoveel keer het woordje dystopie te hebben gelezen ben ik het toch eens gaan opzoeken wat het betekend, yep I know, niet van de slimste ikke...

Wie zich dat nog afvroeg en te lui was om het op te zoeken, ziehier de verklaring: http://nl.wikipedia.org/wik...

Ik steek hier nog iets op !

ik heb de final cut nog liggen maar nog niet gezien. heb alleen the directors cut gezien. binnenkort maar effe kijken.

Haha, je hebt je nooit geïnteresseerd voor filosofie?

O ja? Op welke dan? Het leek even dat jij alle synthesizers scores over één kam scheerde. Als je echt van synthesizers houdt, dan weet je heus wel dat er enorm veel verschil zit tussen Miami Vice, Beverly Hill's Cop and Blade Runner. Maar jij maakt totaal geen onderscheid. Het is allemaal één pot nat voor jou en dat vind ik een beetje raar. En een synthesizer fan/muzikant die niet van de Yamaha CS-80 (bepalend voor het geluid van Blade Runner) houdt moet ik nog tegenkomen.

Natuurlijk, maar begrijp wel dat er hier fans van de film zitten. Als je zegt dat hun film maar stom en de soundtrack maar "typisch" is zul je toch met betere argumenten moeten komen dan "ik hou niet van vieze dystopia's en lelijke synthesizergeluiden".

Nou, das duidelijk! Dus deze film, die een onuitwisbare stempel op cinéma heeft gedrukt, die van flop tot cult classic en tenslotte tot filmklassieker is uitgegroeit, verdient het niet om klassieker genoemd te worden. Wel, dat is één mening maar zoals je weet vormt één mening geen consensus. Eén mening is maar één mening en Blade Runner heeft al heel veel meningen doen veranderen.

Ja, ééntje die thuis hoort in de 1 Euro bak van de Blokker.

Daar ligt 'ie toch ook?

De film Equilibrium 'leent' volgens dit artikel vrij veel van andere films, waaronder Blade Runner.

Maar ja, het is zoals Danny Boyle zei toen hij Sunshine maakte, als je een thriller wil maken kun je nog steeds om Hitchcock heen, maar als je een science fiction film wil maken kun je gewoon niet om Ridley Scott (Alien en Blade Runner) heen.