Blade Runner (1982)

Na een jaar of 15 weer eindelijk is gezien en wat een klote film!!

Nee, dat is niet waar. Dit is een film die ik even laat bezinken en dan zal ik er even wat meer over zeggen.

Tot die tijd in een 4,0*

Zowel de sfeer als de soundtrack in deze film is fucking fenomenaal, maar daar is dan ook alles zo'n beetje mee gezegd. Voor de rest (met name plot en personages) stelt dit bar weinig voor. Of mijn kijk moet dramatisch veranderen na een flinke herziening.

Tja, sommige mensen zien de diepere lagen in deze film pas na herziening. Als je zegt dat het plot en de personages niet veel voorstellen dan mis je duidelijk een hoop.

Jammer...

rokkenjager zit er niet ver naast. Als we voor het eerst naar een film kijken, dan is onze focus vooral gericht op het verhaaltje. Blade Runner is niet bepaald een verhaaltjesfilm. Pas bij herhaaldelijk bekijken beginnen we te zoeken naar iets anders dan het verhaaltje want dat kennen we ondertussen wel. Het is op dat moment dat Blade Runner zijn ware en meer waardevolle troeven laat zien. Daarom gebeurt het zo vaak dat mensen deze film na één keer proeven maar middelmatig vinden. Zelfs vele van de grootste BR fans waren aanvankelijk teleurgesteld. Dat deze film "voor de rest" weinig voor zou stellen is waar rokkenjager natuurlijk de bal misslaat. Als dat enigzins waar zou zijn, dan was Blade Runner al lang dood en begraven geweest.

Blade Runner: The Director's Cut.

Gisteravond gekeken en het eerste pluspunt is meteen het begin. Een proloog zonder voice-over. Het is niet erg, mits het een stem betreft die te verdragen is. In de bioscoopversie zitten wel voice-overs van Rick Deckard. Iemands gedachte weergeven aan de hand daarvan hoort wel een beetje thuis in de sferen van een Detective. Maar The Director's Cut heeft dit niet.

Na de proloog wordt de toon wat mij betreft direct gezet en mogen we proeven van de sublieme donkere sfeer en het kunstzinnige voorkomen van de film. Ook de toch wel een beetje hypnotiserende soundtrack draagt zijn steentje bij. Nou, mijn aandacht is gevestigd.

In Los Angeles 2019 (nog maar 10 jaar) maken we kennis met Rick Deckard. Hij is een zogeheten (ex) Blade Runner, een speciale eenheid met als taak: Replicants op Non-Actief zetten. Waarom en wat zijn Replicants? Replicants zijn ontwikkeld door de Tyrell Corporation en de Replicants moeten als het ware het leven wat dragelijker maken. Ze zien er gewoon uit als mensen en in hun gedragingen zijn ze zelfs beter. Helaas is het uiteindelijk toch mis gegaan d.m.v. een grote opstand en de Replicants zijn verbannen van de aarde en worden nu gezien als Enemies of the State. Als later blijkt dat er aantal Replicants het grote risico hebben genomen om terug te keren naar de aarde, wordt Rick verzocht om uit te zoeken wat hier de bedoeling van is en zal ze tevens moeten uitschakelen.

Vooral de mensen die er veel meer uit willen halen dan gewoon zomaar een SF film, komen absoluut aan hun trekken, want daar is de film ook eigenlijk voor bedoeld natuurlijk. Er valt veel uit deze film te halen en dat komt vooral omdat er veel film noir elementen inzitten. Verder doet de film nogal dromerig aan vind ik, maar ook dat ervaar ik niet als negatief.

Ik ben positief over deze film. De hele film houdt zich vast aan de donkere sfeer en het camerawerk zit heel stijlvol in elkaar. Ook met het contrast is creatief omgegaan vind ik. Blade Runner is een bijzondere film en behoort tot de zeldzaam goede Science Fiction films die totaal geen nonsens overbrengen.

Ik geef nu een 4,0 omdat ik hem toch nog is ga bekijken denk ik. En welke versie is nu het meest bevredigd? De bioscoopversie, The Director's Cut, The Final Cut. De echte fans weten dat uiteraard.

De laatste natuurlijk, aangezien deze de visie weergeeft die Ridley Scott in het begin voor ogen had.

Het gaat met name om de details die in de andere versies ontbreken.

Misschien is het leuk om dan eerst de drie uur durende Dangerous Days: Making of Blade Runner te kijken alvorens je de Final Cut gaat kijken.

Zal ik doen! Neem hem 14 november maar voor me mee.

Kijk ze gewoon allemaal 'n keer achter elkaar en beslis dan

Wat is er op 14 november dan?

Dan hebben Pastichio Rocker en ik samen een romantisch etentje.

Wel je eigen mayo meenemen he?

Inderdaad ja! Goed dat je het zegt!

Over welke details heb je het, als ik dit mag vragen?

Ik dacht zelf die droom. Maar dat weet ik niet zeker.

Ooh, die dagdroom was er al, hoor, maar in de FC is de montage wat anders.

Ze hebben wat digitale enhancements uitgevoerd, zoals wat touwen en kabels weggepoetst, lip synch geperfectioneerd in een bepaalde scene, het hoofd van de stuntvrouw vervangen voor de echte actrice, een duister achtergrondje toegevoegd tijdens de eindscene met de duif, wat nieuwe muziek toegevoegd van Vangelis, een paar cgi-voertuigen... dat soort kleine dingen. Stukken beter en als je er niet op let gaat het zo aan je voorbij.

Wat je zegt klopt behalve dan het bovenstaande. Geen nieuwe muziek, geen nieuwe CGI voertuigen. Dat zou trouwens al een behoorlijke Lucas streek zijn en dat was nou net wat Scott niet wou.

Volgens de Making Of zit er wel degelijk nieuwe muziek in de film. Niet direct merkbaar en niet langer dan een paar luttele seconden, maar het zit er wel in. En de spinners in de verte zijn ook wat aangepast zodat ze minder fake aandoen. Maar zoals ik al zei, het zijn zulke kleine aanpassingen dat je het veelal niet eens merkt dat ze erin zitten. De duifscene is denk ik het grootste cgi shot in de hele film.

Das geen nieuwe maar de oude muziek die mogelijk een seconde langer te horen is dankzij de nieuwe 'editing'. Mij is het in ieder geval niet opgevallen in de bioskoop. De contouren (de 'edges') van de spinners zijn waarschijnlijk digitaal wat weggewerkt maar dat betekent niet dat er nieuwe CGI voertuigen te zien zijn.

Het is inderdaad muziek die Vangelis al had gecomponeerd ja, maar niet in het origineel noch in de Director's Cut te horen waren. Dus nieuw aangezien het publiek het nog nooit heeft gehoord. Sommige stukjes zijn te beluisteren op de 3-disc heruitgave van de soundtrack. Het zijn inderdaad veelal extended scenes die maar een paar seconden langer duren. Mij is het in ieder geval wel opgevallen op DVD.

Eens. Maar kijk de Making Of eens. Je pikt echt niet alles op met een enkele kijkbeurt; zelfs niet op het grote doek.

Klopt dit?? In de oorspronkelijke bioscoopeditie van de film was er wel sprake van een happy ending doordat Deckard via de voice-over aangaf dat Rachael "will live forever" terwijl ze door een idyllisch landschap rijden, de ondergaande zon en de vrijheid tegemoet. In de Director's Cut echter is door het wegvallen van de voice-over en het verwijderen van deze laatste scène niet meer duidelijk of er nog wel sprake is van een happy ending.
Of klopt dit niet.

Dat schijnt inderdaad te kloppen.

En dan de zaken die schijnbaar toch meer duidelijkheid geven of Rick Deckard nu wel of geen Replicant is.

In de bioscoopversie zit geen droom over 'n eenhoorn. Het origamifiguurtje dat Deckard op het eind vindt verwijst daar, in die versie althans, dus niet naar. Ook is de scène waarin Ford toevallig in het licht van Sean Young stapt (waardoor hij de kenmerkende replicant-ogen krijgt) eruit geknipt. Althans, dat heb ik op weten te maken uit de documentaire over de film; de bioscoopversie moet ik nog altijd zien.

Nee hoor, dat zit gewoon ook in de originele versie.