The Breakfast Club (1985)

hij komt dagelijks op net 5 bij suddenly susan, goede film en goede acteurs

Don't You Forget About Me.

Zegt alles. 4.0*

Heerlijke film die je kan blijven kijken.

Een beetje saai en vergezocht.

2*

Mensen die niet tussen 65 en 75 geboren zijn zullen m minder vinden dan degeen die dat wel zijn..

Ik heb erg genoten van deze film er wordt goed geacteerd, muziek is erg goed gekozen en vind het goed gevonden om over zoiets een film te maken.

een 4.

Wat een zwaar overgewaardeerde film! Er gebeurd niets!

Afgezien van je spelling (sorry mods!): herzie deze film en zul zien zien dat er veeeeeeeeeel meer gebeurt dan in een gemiddelde Amerikaanse commerciele film.

Leuke film maar niks voor mij 2*

Ik had er meer van verwacht

Schitterende film waar zooooveel in gebeurt! Alle op sociaal-psychologisch gebied en toch ook een geslaagde 'jeugd'-film. Klasse. Moet 'm maar weer eens gaan kijken. Hoelang geleden..........12 jaar ofzo? 4,5

Ik heb me speciaal voor deze film aangemeld bij moviemeter om te kunnen reageren. Films moet je niet altijd eindeloos analyseren. Deze film is gewoon heerlijk. Simpel verhaal op 1 locatie. Maar als je hem eenmaal kijkt zet je hem niet meer af. Ik heb hem zelf wel 20 keer gezien. Geen special effects , diepgaande plots of politiek.

Het hele verhaal is heerlijk herkenbaar. Deze film is het bewijs dat een film simpel en toch heel pakkend tegelijk kan zijn. Kijken dus!!

Van mij: 5 sterren !!!!

Gister gezien, vond 'm zeker leuk =]

*4

simpel, maar toch zo goed:)

3,5

Aardig, onderhoudend filmpje. 3*

Matig filmpje.

Opzich was het wel te doen, en het keek makkelijk weg, maar echt bijzonder vond ik het niet.

Personages vond ik ook niet echt boeiend, en vond het op een gegeven moment langdradig worden.

Voor als je niks beters hebt liggen.

2,5*

mooie film, goede acteurs. ik had er bijna bij gehuild bijna he!

was eigenlijk ook mijn reden om me aan te melden, deze film!

Uiteindelijk is deze site toch heel handig en goed gebleken!

En wat je zegt over de film klopt helemaal! Gewoon een goed verhaal zonder al die effects. Helemaal goed omdat het zich maar afspeelt in 1 ruimte maar toch boeiend blijft!

Heerlijk om te kijken. Puur jeugdsentiment

lekker simpel, vermakelijk, en als je begint met kijken blijf je kijken, zelfs als je er halverwege inkomt. 4.5*

Weet je hooeee geweldig deze film is:O!

Wat een oersaaie film was dit! OK, het begint veelbelovend, maar vervalt dan met het uiteenzetten van de verschillende karakters. Als dit verhaal geschreven is door één schrijver, leed ie vast aan meerdere persoonlijkheden, zoveel vormen van uitdrukken zit in de film. En dan nog niet eens begonnen over de clichés... Kortom: ik kan veel woorden vuil maken aan dit werk, maar ik ga dat niet doen. 2 sterren.

Wat bedoel je hiermee? Dat de personage's verschillend zijn? Lijkt me wel handig in een film, als je enige ontwikkeling wil doormaken...

Da's natuurlijk ook weer waar. Mij stoorde het dat ze zo verschillend van elkaar waren. Dat gebeurt echt nooit dat zo'n verschillende karakters samen een studiedag moeten doorbrengen. Het is gewoon een filmcliché dat het altijd verschillende karakters zijn die botsen om wat wrijving te hebben in het verhal en dus voor de nodige 'actie' zorgen.

Vond juist dat The Breakfast Club op een slimme wijze gebruik maakte van de standaard Teen-pic conventies, door deze, vooral in de clichèmatigheid van de karakters eens flink aan te dikken. Tuurlijk zijn het ontzettend clichè karakters, maar in ieder karakter herken je wel iets of iemand en dat maakt het zo ontzettend herkenbaar.

Ja, maar bestond dat cliché toen al? Ik denk eerder dat John Hughes het met deze film heeft uitgevonden!

Oh ja? Wel, in dat geval kan ik niet anders dan erkennen dat hij dat gedaan heeft, maar ik blijf er het mijne van denken.

Wat denk je er dan van ? Het is al een beetje besproken, maar ik ben gewoon benieuwd...

Wel, ik wil geen oud vuur weer aanwakkeren, maar ik blijf toch vinden dat John Hughes niet de eerste was met het idee om verschillende karakters te laten 'botsen' in een bepaalde ruimte. Ik vind bovendien dat elke goede film van voor 1985 al karakters bezitte die voldoende verschillend waren om ze te laten 'botsen'. Ik vind het vreselijk weer hetzelfde te hoeven zeggen zoals ik al eerder deed bij een andere filmbespreking, maar het eerste voorbeeld van botsende karakters (zoals in de film IDENTITY) is in boekvorm geschreven, "Tien kleine Negertjes". Dat boek dateert uit 1939 en is dus lang voor Hughes een verhaal over verschillende karakters (waar het hier eigenlijk om gaat, niet zozeer om het verhaal dan wel om de karakters die verschillen).

. laat ik er maar niet op ingaan.

Heb je dit allemaal van één of andere wiki of kom je tot deze conclusies tijdens het opschrijven?