Million Dollar Baby (2004)

Een film die uitstekend begint, maar naar het einde toe inzakt.
De eerste helft is echt schitterend, uitstekend geregisseerd en geacteerd. Maar het tweede deel van de film, het hele ziekenhuisdeel in feite, vond ik niet beter dan een goedkoop VijfTV-drama, wat énorm spijtig is. Nu valt de film helemaal uiteen in een prachtig eerste deel en een eentonig, langdradig en dertien in een dozijn-tweede deel.
Toch nog een 3,5 voor de schitterende eerste helft, maar niet de 'knock-out' van een film die ik verwachtte.

Leuke film. Het verhaal is een niet zeer origineel maar wel mooi uitgewerkt. Goede acteurs, leuke karakters en soms grappige dialogen (tussen Clint Eastwood en Morgan Freeman, ik vond ze erg leuk samen; allebei een vette stem). Het boksen was redelijk goed opgenomen en de rest ook. Ik heb me zeker niet verveeld.

Het is maar wanneer ge zelf in zo'n situatie verzeild geraakt, dat ge beseft dat dit 2e deel niet zomaar een VijfTV- drama is, maar in sommige gevallen pure realiteit.
Het hangt gewoon af van het karakter of ge er verder wilt voor vechten of dat ge er de stekker uithaalt.

Daarom is dit juist een zeer realistisch einde.

Leuke film. Het verhaal was goed en ook heel aangrijpend. Ik vond in het begin dat deze film nogal voorspelbaar was, maar doordat het tweede gedeelte zo uitpakte vond ik de film zeker zo mooi. Verder ook goed geacteerd, Morgan Freeman en Clint Eastwood vervelen geen moment, net zoals Hilary Swank dat niet doet.

Wat een onzin. Je doet een sport omdat je het leuk vindt. Voetbal is gewoon leuk omdat je lekker in een team gezellig een balletje gaat trappen, je wil in vorm blijven. En wat u dus zegt is dat je dan altijd moet rekenen op het ergste. Je weet dat er iets kan gebeuren, maar je gaat er nooit van uit. En om dan te gaan zeggen eigen schuld dikke bult... pfffff.... alsof je de gevaren opzoekt. Alsof je expres jezelf in een coma geslagen wil hebben, alsof je expres een gebroken enkel wil hebben.

Bij geen een sport ga je ervan uit dat er iets erg met je gebeurt, je doet het voor je plezier, voor de kick en de wil om ergens goed in te worden. Niet om een ernstige blessure te krijgen.

zelf nooit een sport gedaan zeker.....

Sorry dat dit niet over de film gaat,, maar ik vind van dit soort opmerkingen van iemand gewoon nergens op slaan.

Serke film met goed uitgediepte karakters. De film gaat hier niet over het boksen maar hoe en wat je kunt bereiken in het leven. Daarnaast spelen er nog een aantal interessante zijplotjes. Mooie film, ik heb ervan genoten.

en over waardigheid, respect.

Hoewel Million Dollar Baby gaat over respect, schuld en boete vind ik zelf dat de film gaat over existentiële eenzaamheid. De drie mensen die centraal staan zijn eerder verschoppelingen van de maatschappij. Dat komt mede door het verleden waar dingen zijn gebeurd die ze zichzelf niet kunnen vergeven. Het zijn individuen die heel af en toe een zonneschijn toelaten in hun leven. Met andere mensen hebben ze niets gemeenschappelijk. Ze staan buiten de maatschappij. Ze zijn uitgekost door familie en vrienden. Ze hebben hun kans gehad maar ze hebben gefaald. Ze moeten nu accepteren dat ze het leven maar moeten uitleven. Het is een treurig bestaan want waren leven ze nog voor?

In diezelfde optiek interpreteer ik ook het personage Ira Hayes uit Flags of Our Fathers. In de laatste akte van de film valt te zien, en word ook uitgesproken door de voice-over, dat hij nergens zijn plek kon vinden na de oorlog. Letterlijk uitgekost is hij aan de drank geraakt. Kansloos bestaan voor een indiaan want vooral in die tijd werden die mensen beschouwd als tweederangsburgers. Jaren later wordt hij dan heel alleen dood gevonden. En juist van deze mensen trek ik het lot aan.

Het was voor mij dan ook jaren geleden dat ik zo opging in een film dat de tranen langs me ogen liepen. Ver na de laatste beelden van de aftiteling was ik als een klein kind nog steeds aan het huilen. Het raakte me ontzettend diep. Ik voelde hun onmacht. Ik voelde hun eenzaamheid. Ik voelde de sleur van het leven. Ze accepteerde hun lot. Ze waren er maar ze bestaan niet meer. Ik moet verder. Maar waar naartoe?

Ik ben zelf zeer pessimistisch ingesteld over het leven. En het zal dan ook daarom zijn dat ik films als Boy A, Garage, Levity, The Thin Red Line of een Goodbye Solo veel hoger waardeer dan de rest van de maatschappij. De hoofdpersonen van deze films zitten allemaal met dezelfde levensvragen.

Een prent, zó voorspelbaar, dat eventuele (geforceerd) geïmplementeerde 'diepere' lagen me totaal ontgaan...

Een soort feministische versie van Rambo, waarin het tegen heug en meug 'getting back to business' zich verplaatst naar Eastwood in de rol van Frankie...

Doorspekt met vals sentiment en een flinterdun plotlijntje...

Toch nog 1,5 ster voor het onderhoudende acteerwerk van (voornamelijk) Eastwood.

Ik heb er heel lang mee gewacht deze film opnieuw te bekijken. Ik kan me namelijk herinneren dat het laatste half uur indertijd een vrij grote impact op me had. Als 14-jarige knul ben ik met een smoel vol tranen uit de bioscoop gewandeld. Bijna zes jaar later kan ik nog altijd begrijpen waarom.

Ontzettend goed uitgediepte karakters. Vooral de combinatie Freeman - Eastwood laat zijn waarde nog maar eens blijken. Maar ook Swank wurmt zich op geslaagde manier tussen beide grootheden. Genieten geblazen.

Mooie opbouw die ervoor zorgt dat het inmiddels vermaarde laatste half uur echt hard aankomt. Het verhaal mag dan wel niet zo origineel zijn, het vind toch zijn grootste kracht in zijn absolute simpliciteit. Een aantal personages zoals Danger konden wel geschrapt worden, maar blijven nog net voldoende op de achtergrond.

Voor de rest een erg ongecompliceerde film dus. Vooral visueel en auditief, en dat zonder negatieve bijklank. Integendeel. De typische voorleesstem van Freeman sprak me voor een keer wél eens aan, hetgeen het laatste is dat de film nodig heeft om helemaal af te zijn.

Eastwood heeft het maximum gehaald uit op het eerste zicht Boksfilm #XX, en het resultaat mag er wezen.

4,00

Voorspelbaar?
Het leek voorspelbaar, maar een half uur voor het einde werd het verwachte einde toch wel de nek omgewrongen en ging het plots ettelijke niveautjes hoger. een uppercut die echt wel aankwam.
Het enige wat ik wist voor ik de film zag, was dat het over boksen ging. In het begin ergerde ik me ook best wel over de clichés, maar toen bleek dat het enkel was om me op het verkeerde been te brengen en dan: PATS.

Ook (juist!) dat laatste half uur vond ik vrij gemakkelijk en voorspelbaar...

@ verhoeven: dat was zeer mooi gezegd hierboven (14 mei 2010). Ik deel je mening tot op grote hoogte, vooral dat van die existentiële eenzaamheid.

Als je een dergelijk wereldbeeld hebt (tegen wil en dank misschien), zul je de volgende films misschien ook wel waarderen:

- Clean, shaven (Kerrigan)

- Naked (Leigh)

- A short film about killing (Kieslowski)

- The conversation (Coppola)

- Antichrist (Von Trier)

vond deze nou echt niet leuk....

Het is ook geen leuke film! Het is wel een ontzettend goede en mooie film.

Een van de zwakste films van Clint Eastwood. In een volgend leven kan ie wel dominee worden. Beetje teveel budget en morele pretenties.

Wat een onzin zeg, wat vond je er dan slecht aan?

Extreem sentimentele film weet je toch te pakken. Extreem goed geacteerd.

Wat een goeie film is dit zeg!

Ik snap echt niet wat sommige mensen hier zeggen over dat sport minder belangrijk is enzovoorts. Volgens mij hebben jullie de hele achterliggende gedachte van de film gemist. Denken jullie bij Gran Turino van Eastwood het ook alleen maar om de auto gaat?

Ik vind de rollen echt mooi neergezet. Clint speelt weer voortreffelijk en Morgan heeft een goede bijrol. Het laat ook de mindere aspecten in het leven zien. Je moet echt verder kijken bij deze film wil je de gedachtes eruit halen, en dit maakt deze film voor mij zo ontzettend sterk. Ik kreeg echt compassie op het laatste, en alleen het aanbrengen van zo'n gevoel bij mij maakt de film al sterk.

Kortom, een erg goede film als je iets verder doordenkt dan het gene wat je ziet. Als de focus voor iemand puur bij het verhaal moet blijven en niet achterliggende gedachtes/gevoelens moet meetrekken dan is dit geen film voor jou.

4,5*

Met elke nieuwe film die ik van Eastwood kijk, raak ik steeds sterker overtuigd van de genialiteit van deze man. Ook Million Dollar Baby is weer een prachtige film van Eastwoods hand.

Eastwood weet zowel op gebied van regisseren als acteren weer zeer goed te scoren. Het blijft echt een genot om hem bezig te zien. En dat in combinatie met Morgan Freeman, dat kon haast niet mis gaan. De rol van Morgan Freeman vond ik erg mooi neergezet, en ook Hilary Swank kwam erg sterk over. De omwenteling in het verhaal vond ik erg sterk. Ik had verwacht dat die bokster gewoon steeds beter zou gaan worden en uiteindelijk een of andere belangrijke wedstrijd zou winnen. Maar hoe haalde ik me zo'n simpele verhaallijn in mijn hoofd, ik keek immers naar een film van Eastwood, die weet altijd wel met wat originelers te komen.

Het keerpunt in de film is natuurlijk wanneer Maggie haar rug breekt en aan de beademing komt te liggen. Vanaf dan kijk je opeens op een hele andere manier naar de film, en ga je ook over bepaalde dingen nadenken. De film werd nooit echt sentimenteel maar was toch zeker erg zielig te noemen. Het einde zet je echt aan het denken, en biedt nog wat ruimte voor eigen invulling.

Al met al heeft Eastwood me zeker niet teleurgesteld en is hij bij nog wat in aanzien gestegen. Toch niet hoger dan 4 sterren omdat de film je nou niet echt van begin af aan aangrijpt en een verpletterende indruk maakt.

Juist vanwege deze aspecten vind ik deze film nogal 'overrated'.
Pretentieus en bovenal nergens origineel.
Nog steeds kan ik me moeilijk indenken dat zoveel mensen de plotwending (Maggie die haar rug breekt) als 'origineel' bestempelen.

Ik kreeg het idee dat het Eastwood's bedoeling was zelfs de gemiddelde Josti het idee te kunnen geven dat ze het (flinterdunne) sublaagje eruit hebben kunnen vissen.
Wat dat betreft kan ik me ook in k.grubs' reactie vinden; het enige sublaagje dát er is, is doorspekt met quasi-moralistisch gepreek.
Maar dan verpakt in een cadeaupapiertje die de gemiddelde Hollywood-fanaat blijkbaar per definitie aanstaat:
Knokkende vrouwen (Girl Power!)...

Geweldige film, Eastwood is en blijft geniaal!

Prima film, vooral het tweede deel was erg goed. Toch werd de nadruk iets te veel op het boksen gelegd.

Sterk geacteerde film. Kijkt goed weg. Best wel aangrijpend. En Clint Eastwood speelde natuurlijk weer eens goed

Klopt helemaal

Hele mooie film, onvoorspelbaar en een goed verhaal. Het verhaal was heel aangrijpend en de acteerpestaties waren goed. Zeker een 5 waard.

Wat een mooie film! Alleen jammer dat Gregory H er niet in mee deed...

Ook dat de hoofdrol in dit geval gaat over een vrouw is denk ik niet het belangrijkste. Ik zie het meer zo, boksen wordt gezien als iets mannelijks en het is dan ook al moeilijk om hierin door te stromen. Zij wil het echter echt graag, net zoals Danger maar worden niet geaccepteerd. Het doorzetten komt dubbel zo dik terug in de film. Zij knokt dag en nacht om te kunnen doorbreken in iets wat ze het liefste doet, en Danger komt zelfs nadat hij in elkaar geranseld wordt door een "wannabe" bokser gewoon weer terug.

Je krijgt compassie omdat je alles meekrijgt van de bokster. Je ziet dat haar leven helemaal niet florissant is en dat alles om het boksen draait. Het is dan ook triest om te zien dat ze verder niemand heeft en dat de familie alleen langs komt als ze geld kunnen vangen.

Kortom, er zitten wel 10/20 dingen in deze film waarbij je het gevoel ook echt kan ervaren zonder dat deze expliciet in de film terug komen. Soms kan het van Clint er wel een beetje dubbel op liggen, maar het komt in het dagelijks leven ook vaak zat voor. It's a part of life, en dat maakt de film zo goed.

Geweldige film. Het verhaal zat goed in elkaar en was goed uitgewerkt. Het 1ste gedeelte van de film was weliswaar wat voorspelbaar, maar het 2de gedeelte maakt dat meer dan goed. Verder waren de acteerprestaties zeer goed.

Wat begint als een standaard boksfilm die je vanaf de eerste tot de laatste minuut zou kunnen voorspellen, geeft Eastwood er een erg trieste maar originele twist aan.

Aantal films van deze ouwe cowboy gezien en mijn respect groeit alleen maar.

Mystic River en Gran Torino hebben mijn aandacht vastgehouden en toen Million Dollar Baby op tv kwam kon ik niks anders doen dan kijken en dat was zeer goed bevallen.

Uiteraard werd er gewoon goed en overtuigend geacteerd door Freeman, Eastwood en Swank. Ik moet zeggen niemand kan beter een chagrijnige ouwe man spelen als Clint.

Het verhaal begint met een meisje dat een boksschool inloopt en uiteraard getraind wil worden, de trainer zelf traint geen meisjes maar uiteindelijk krijgt hij respect voor haar en ziet hij dat ze er helemaal voor gaat.

Hij besluit haar te trainen en uiteindelijk gaan ze gevechten over de hele wereld aan en het meisje heeft echt talent en doorzettingsvermogen.

Tot nu toe niks nieuws onder de zon en waar je dacht dat de film over The American Dream zou gaan, als je maar hard genoeg werkt dan raak je aan de top, gebeurt juist het tegenovergestelde en dat is wat de film voor mij interessant en origineel maakt al is het wel een dieptreurig einde.

Daarnaast zijn er nog vele zij verhaaltjes en andere dingen die je bezig houden en vermaken in de loop van de film.

Al met al is dit een erg goede film die je aandacht vasthoudt tot het einde en dan enigszins teleurgesteld voelt hoe het afloopt.

Omdat je toch meeleeft met de karakters en met zo'n einde echt onrechtmatig aanvoelt.

3.5