Million Dollar Baby (2004)

Zeer mooie film. Heb erg genoten van Swank die haar rol naar mijn idee zeer goed vertolkt. De film is trouwens zo anders dan je denkt dat hij zal zijn. Easwood heeft het weer goed gedaan. complimenten

Oftewel:
Een feministisch stukje plagiaat op een willekeurige Rocky-film met als laatste half uur een summiere samenvatting van de gemiddelde 'waargebeurde-RTL4-woensdagavond-drama'...

Elke boksfilm pleegt wel een beetje plagiaat van Rocky natuurlijk alhoewel ik het hier niet mee eens, geen grandioze overwinning op het einde, geen happy end maar pijnlijk realisme.

Dit is veel beter uitgewerkt en gaat veel dieper als een RTL4 drama.

De emotionele manipulatie druipt van het scherm af. Het ligt er zo dik op dat Rocky uit 1976 in vergelijking wel een arthouse film lijkt.

Kan niet zeggen dat MDB clichématig aanvoelt op het drama aspect.

In vergelijking Rocky een arthouse film zie ik dan ook echt niet.

[edit mod: spoiler voor Rocky verwijderd)

Heel erg mooi film.

Leuke cast met vooral de geweldige Clint Eastwoord maar ook Swank speelt hier erg sterk en ook de kleinere rol van de nooit ontgoochelende Morgan Freeman was goed.

Ook het verhaal zat heel goed in mekaar. Eerste deel is heel sterk, erg vermakelijk.. Tweede deel is wat minder, maar blijft toch op een leuk niveau aanhouden.

Een zeker aan te raden film.. Stijgt toch goed boven de gemiddelde drama-film uit.

Bij mij is het net omgekeerd: de film lijkt op een knoepert van een cliché uit te draaien en net als je denkt "is dit het meesterwerk waar iedereen het over heeft?" neemt de film een wending van 180° en wordt het verhaal heel pakkend. En komt de film meteen een paar treden hoger te staan.

Dus gewoon omdat ze doodgaat onderscheidt deze film zich van de rest?

Nee, niet gewoon omdat ze doodgaat. De verrassing is niet: he, ze gaat dood!

Wel omdat dit een heel mooi pleidooi is voor het recht op waardig sterven en op het recht op waardigheid tout court. Zij heeft een keuze gemaakt en gaat daar ook niet zielig over doen. Dit is gewoon een heel sterke vrouw met echte gevoelens en ik heb ook nergens het gevoel dat ik goedkoop gemanipuleerd wordt om me triest te voelen.

Het is daarentegen subtiel geregisseerd en ook helemaal niet getelefoneerd, zodat de inleving met de hoofdkarakters een feit is en ik heel waarachtig ontroerd was.

Het is dan ook geen echte 'boksfilm'. Het cliché van:" na het overwinnen van veel tegenslagen en terwijl iedereen je al bijna opgegeven heeft, maak je op het eind toch nog die triomfantelijke come-back. YEAH!"
Dit is wel een film die zich in het boksmilieu afspeelt (ik weet het, dit is haarkloven) maar waar het boksen zelf geen hoofddoel is, maar middel om een heel ander verhaal te vertellen.

En dat wordt heel overtuigend verteld.

Ik heb ook niet gezegd dat de drama in MDB cliché is, alhoewel dit ook niet bepaald een leugen zou zijn: Sympathiek meisje probeert zich op te werken in een mannenwereld en omdat ze niet goed heeft geluisterd naar de belangrijkste raadgeving van haar wijze mentor loopt het niet goed af. Het is vooral de wijze waarop de drama gebracht word. Het is niet erg subtiel te noemen. Integendeel, het is het aardige, mooie meisje met haar sympathieke trainers tegen het monster. Haar tegenstander was dramatisch gezien net zo 'over the top' als Colonel Miles Quaritch in Avatar. De tegenstander is geen mens meer maar een monster. Het is maar een klein voorbeeld maar het maakt toch duidelijk dat de manipulatie van Eastwood erg doorzichtig is. Ik zie de werking ervan en dat vind ik jammer. Ja, Eastwood is goed met akteurs maar hij vergroot de eigenschappen van de karakters te veel. Als kijker wordt je haast 'gedwongen' om hen sympathiek te vinden of om hen te haten. Je hebt niet meer het gevoel dat je nog een keuze hebt. Het vraagt geen spatje inzicht of inleving. Alles wordt voor jou bepaald. Een bijdrage van de kijker wordt niet gevraagd en is daardoor onbelangrijk.

Mooi stukje AC1 Heb de film al lang niet meer gezien, maar het klinkt allemaal zeer herkenbaar.

Je hebt helemaal gelijk is inderdaad wel een minpunt alhoewel ze niet als typische karakters overkomen maar nog wel als echte mensen behalve misschien die Duitse tegenstander.

Geweldig film met emotionele muziek die soms een tikkeltje slow was. Al om al een geweldige film met een goeie Clint en een ijzersterke Morgan Freeman, maar dat zijn we van hem gewend!

vond het een erg goede film, het heeft met echt ontroerd. bij het einde had ik niet verwacht dat ze uiteindelijk dood ging, eerder dat het toch nog goed zou komen omdat de meeste films een happy end hebben

Prachtige film. Realistisch weergegeven. Ouwe Clint flikt het weer. Respect. 4 sterren

Je zou haast denken dat Clint Eastwood in het echt ook zo'n grumpy old man is. Gran Torino, Million Dollar Baby, Blood Work: Telkens wil hij het liefst zo weinig mogelijk menselijk contact en is hij telkens humeurig.

Aan de film kan ik 4 sterren kwijt, want hij is erg goed, veel attentie besteed aan het camerawerk, acteerwerk (al speelt Clint gewoon weer Clint...) en de vertellende stem van God (Morgan Freeman).

Een meisje die met een ijzersterke wil en karakter doorzet tot de top, om dan slachtoffer te worden van de speling van het lot. Dat is zo'n beetje de film in één zin.

Door persoonlijke toestanden hoefde ik de film niet uit te kijken om te weten dat er geen kansen waren op een 'happy end'...Maar ondanks dat ik met het triestige verhaal op het einde te bekend ben, kon de film me nu niet de volle 100% meeslepen. Dat is raar, maar slechts een klein minpunt en ligt volledig aan mezelf.

If there's magic in boxing, it's the magic of fighting battles beyond endurance, beyond cracked ribs, ruptured kidneys and detached retinas. It's the magic of risking everything for a dream that nobody sees but you.

Middelmatige film, was behoorlijk teleurgesteld na al de hype. Clint, Morgan en Hillary maken deze film dragelijk. De andere personages lijken wel karikaturen. De schrijvers Hechten blijkbaar weinig waarde aan realisme ,want het verhaal klopt ook van geen kant.

Ik zou graag wat positever zijn, maar helaas.

... en dan toch nog drie sterren geven...?

Dat laatste in het hospitaal is anders wel zoals het in werkelijkheid regelmatig is, geloof me.

Daarom dat ik hem zo aangrijpend vind.

Wat een film, dit verhaal blijft zeker hangen! Met een brok in m'n keel de laatste 30 minuten afgezien.

Niet voorspelbaar, goed geacteerd en bijzonder sterk einde. Je voelt de emotie van het scherm afspatten bij zowel Freeman, Eastwood en Swank. Wat ook vooral bij mij bleef is dat Clint probeert contact te zoeken met zijn dochter, zoveel liefde steekt in Hillary en dat je er dan achter komt dat Morgan het verhaal aan Clint zijn dochter verteld Kippenvel... zit verdraaid goed in elkaar!

Dus als je een naald in een infuusslang steekt is iemand 2 seconden later overleden.Dat soort onzin irriteert me.

De drie hoofdrolspelers proberen de film te redden, maar slagen daar niet helemaal in.

Dat kan ja, hangt er van af wat er in de spuit zit.

Een film hoeft toch niet realistisch te zijn om goed te zijn?

Ja, toen ik zag dat ze na 2 seconden het loodje legde, dacht ik ook "Hey, nu verkloot hij heel de film!"
Alle gekheid op een stokje. wat een mierenneukerij zeg.

Hij bedoelde het sarcastisch hoor. Het was de persoon waarop ik reageerde, die zich ergerde aan die 2 seconden.

Wat ik probeer aan tegeven is dat de film veel beter had kunnen zijn. ik vind het gewoon heel jammer dat sommge personages tot karikaturen vervallen.

Het geval wat ik aanhaal is gewoon een voorbeeld van meerdere dingetjes in de film waar ik mij aan ergerde. Aangezien Helleke de scene in het hospitaal gebruikt om een punt te maken, geef ik aan wat mij ergerde aan die scene.

Ik ben het met jullie eens dat een film niet altijd realistisch hoeft te zijn, maar deze film is wel heel zwart wit. Er blijft geen grijs gebied over. Ik heb het gevoel dat je echt tot een keuze gedwongen word, en totaal geen sympathie mag hebben voor iemand anders dan de hoofdrolspelers.

In een dermate belangrijke scene waarin de hoofdrolspeelster overlijd mag daar inderdaad best wat meer tijd voor uitgetrokken worden ja. Bovendien hebben we het hier over een Oscar winnend drama, en niet over een actiefilm waarbij het realisme minder belangrijk is als het spektakel

Ja want Frankie is een zwart-wit personage ja... wat een onzin.

Ik ben meer fan van de films van Eastwood als regisseur dan die als acteur. Hij weet vaak toch wel een mooie sfeer neer te zetten en je ontkomt er gewoon niet aan om toch wel met een behoorlijk brok in je keel achter te blijven. Wat ik hier las dat er geen ontkomen aan is om met de hoofdpersoon mee te leven en je duidelijk geen andere kant op kan dan medelijden met haar te hebben en haat tegenover haar familie en haar tegenstander te voelen, ben ik het wel mee eens. Maar ondanks dat je deze hoek in gedouwd wordt, blijft het toch wel een verschrikkelijk sterke film met alle emoties die de mens kent. Je voelt de afgrond aankomen al voordat deze in zicht is. Sterk acteren van Swank en een zeer rake interactie met Eastwood. Freeman ergerde me in deze film eigenlijk voor het eerst. Beetje Freeman-moeheid is ingetreden denk ik. Altijd die goede raadgevende man heb je ook wel een keer gezien. De muziek toch ook weer zeer sterk. Je moet bijna wel een hart van staal hebben, wil je niet een beetje meevoelen met Maggie. Ik verhoog met een halfje.

Wat een fantastische film... maar gadverdamme wat wordt je er naar van. Ik ga eerst een paar aflevering Simpsons kijken om weer een beetje tot mezelf te komen....

maar niettemin, een echte 5 sterren film!

Clint begint die rol van nors oud knuffeldier langzamerhand tot in de puntjes te perfectioneren. Ook hier speelt ie weer met verve, alhoewel de rest ook erg goed speeld (Wanneer heeft Freeman eens niet goed gespeeld )

En inderdaad een erg naar eindje. Alhoewel je t van mijlenver ziet aankomen ( sinds ze neerging door die smerige actie van die bitch dan ), is het nog steeds een smack in je face.

Zit te twijfelen tussen 3.5 en 4*.