The New World (2005)

Ik vond de film zo lang genoeg duren. Een beetje te langdradig. Dat samen met de soms iets te zoetsappige scene's zijn de minpunten. Verder snap ik niet dat het gemiddelde zó laag is. Waarschijnlijk is de langdradigheid voor velen een groot minpunt. Goede rollen, mooie beelden en dito muziek en een einde waar ik mee kan leven.

Woepie een mengeling van Pocahontas, Apocalypto, Dances With Wolves en Elvira Madigan.

Had de come-back van Terrence Mallick een beetje uitgesteld nadat twee (toch redelijk intelligente) collega's onbedaarlijke lachstuipen hadden gekregen bij een bioscoopvertoning van The Thin Red Line.

Toch over laten halen te kijken door de vijf sterren waardering in de VPRO-gids. En ik moet zeggen: Dit is wel het soort romantische film waar ik wel wat mee kan. Poetisch, dromerig en schitterend camerawerk.

Dan heeft de VPRO toch een andere film gezien, dit is werkelijk een heel ongeinspireerde film met matig acteerwerk, geen chemie tussen hoofdrolspelers. Een verhaal dat niet geloofwaardig(zoetsappig) wordt gebracht en te lang duurt, het einde is te afgeraffeld.

Gisteren heb ik deze film opgenomen van de tv. Er hadden me al verschillende mensen deze film aangeraden, maar ik vond het gevaarlijk om hier geld aan te geven, en een geluk!!!

Ik denk dat dit een film is die je ofwel ongelofelijk goed ofwel ongelofelijk slecht vind. En ik behoor tot de tweede categorie. Met veel verwachting naar deze film beginnen kijken. Ik hou erg veel van Pocahontas (de tekenfilm) , en dacht dat dit een soort "real life" versie ging zijn. Maar viel dat me even tegen. Het begin is idd zowat het pocahontasverhaal, maar nadien begint het wel een andere wending te krijgen. Het verhaal was me na het eerste half uur kwijt, en heeft me nooit meer teruggekregen. Ik vond het gewoon oersaai, ik heb hem zelf niet uitgekeken. Na 115 minuten werd ik voor de derde keer wakker, en had ik iets van FOERT, ik zet dit gewoon af, 't is nog twintig minuten en ik ga toch weer in slaap vallen. De hele film draait door op het zelfde monotone ritme, alles lijkt hetzelfde, er zijn geen zinvolle dialogen die enige duiding in het verhaal geven, en om dus te kunnen volgen moet je echt 200% aandachtig zijn. En aangezien alles zo monotoon was, wiegde het me gewoon in slaap. De cast zag er veelbelovend uit, maar stelde me enorm teleur, ook zij konden voor mij deze film niet opfleuren.

Conclusie: bijna twee uur verspild aan deze film, het enige wat ik er van heb gehad is een beetje rust (ik denk dat ik van de twee uur toch bijna drie kwartier in slaap heb gelegen). En ik heb vooral veel spijt dat ik de komedie First Daughter niet heb opgenomen in plaats van deze film! 1/10

Niet alleen Gladiator of Braveheart werken naar een climax toe in hun verhaallijn. Het is een elementaire basisregel van het filmmaken dat er een zekere spanning in de verhaallijn zit, om welk genre het nou gaat. Zelfs het verhaal van een man op een bankje kan met een goed script en goed acteerspel boeiend worden.

Het probleem aan The New World is dat het script nergens naartoe lijkt te werken. Er zit een fragmentarische opbouw in die aan elkaar hangt van de lege monologen vol pretenties. De mooie beelden ten spijt, dit is een behoorlijk saaie film.

Wat een onzin, waar staan die regels dan? Een filmmaker/kunstenaar bepaalt zelf de regels.

Inderdaad een enge kijk op filmbeleving en hoe films gemaakt moeten worden. De film heeft genoeg te bieden (en er wordt dus voldoende naar iets toe gewerkt) alleen zijn dat andere soorten climaxen dan men gewend is. En dan gaat men piepen. Het is gewoonweg schrijnend, hoeveel mensen die deze film afkraken (kijk maar bij de reacties en lage beoordelingen) LOTR, Braveheart en vooral Gladiator in hun top 10 hebben staan. Dat zegt nogal wat, dit is een heel andere film namelijk, maar men verwachtte blijkbaar wel dat Malick een zelfde soort behoefte vervulde als Gibson of Scott. erg vreemd.

Deze trage, romantische film beviel me ook. Ik hou van films uit de middeleeuwen. Oh ja, Gladiator, Braveheart , LOTR hebben ook tenminste 4* gekregen van mij. Ik kan ook moeilijk geloven dat het Indiaans meisje maar 15 jaar was, ze leek wel 18.

Tijdens de opnames (2004) was ze pas 14. Ze is namelijk van 1990

Zelfde verhaal hier, met veel verwachting naar deze film beginnen kijken, en het bleek een saaie, verwarrende en vage film te zijn....

Heb hem zelfs niet meer uitgekeken....

Kunnen de makers er wat aan doen dat ze wél het ware beeld wilden tonen...

"Pocahontas Rules!" Wat deze film mist is karakter. Men mag dan alle lof hebben qua cinematografie en authenticiteit, als de film niet "leeft" niet "pakt" dan is het geen film. De acteurs spelen hun rol alsof zij in het jaar 2008 leven! Dit moet 1607 zijn. Dan die opeenvolging van warrelige beelden! Een kat vind er zijn jong niet meer. Ik was opgelucht toen ik het einde zag naderen, en da´s geen goed teken. Ook deze film is een uitbarsting van ongeïnspireerde creativiteit. Confucius heeft het laatste woord:

" In het licht van de oneindigheid heeft alles niets te betekenen."

Een halfke, en dan ben ik nog gul geweest.

Tja, wat kan ik hier over zeggen? Ik ben niet zo'n liefhebber van kostuumdrama's, zoals deze film. Maar omdat het een film van Terrence Malick is, die het meesterwerk Badlands maakte, besloot ik hem toch te kijken.

Visueel is het prachtig, werkelijk schitterend camerawerk. De steeds terugkerende klassieke muziek was goed gekozen en Q'Orianka Kilcher is goed als Pocahontas.

Alleen duurt de film een dikke 30 minuten te lang, is het tamelijk saai en is Colin Farrell weer niet goed.

Achteraf toch genoeg genoten om hem een (krappe) voldoende te geven.

3*

Er gebeurt helemaal niks in deze film! ( vandaar ook een score van niks )

Of wat zij als het echte beeld aanzien. Geschiedkundig is namelijk al bewezen dat John Smith het meeste van zijn verhalen gewoon verzonnen heeft, en dan is het wel een heel saaie schrijver vind ik! Geef mij maar het tekenfilm Pocahontasverhaal, daar kan ik me meer met identificeren. Misschien zou deze film een uur minder lang duren dat ik wel wakker zou gebleven zijn, nu was alles gewoon veel te langdradig. Maar tja ... de meeste mensen hun leven is dan ook niet zo spectaculair als in de films, geef mij toch maar de films

hoe sloom kan een film zijn

Overweldigende visuele ervaring. Pure filmpoëzie met een harde boodschap.3.

Visuele pracht gegarandeerd, alleen dat is dan ook het enige goede aan de film.

Wat een vreselijke film zeg. Het verhaal is zo tergend langzaam dat het me na een half uurtje al niet meer kon boeien. Veel te zweverig gedoe, veel te duidelijk aanwezige en te dramatische muziek, tergende voice-overs, soms lelijke montages en gebeurtenissen die plotseling beginnen en aflopen enz. enz. Het camerawerk is wel mooi, Malick die schiet nou eenmaal mooie plaatjes van de natuur en dat was het enige dat me wel aansprak. Colin Farell en dat meisje speelden niet zo overtuigend, de bijrollen zijn wel goed verzorgd daarentegen. De fraaie beelden en het goede spel van Christopher Plummer, Christian Bale en Yorick van Wageningen kunnen niet verbloemen dat The New World een enorm zwakke film is.

1*

Ik vond "dat meisje" juist erg sterk acteren, wat deed ze niet goed dan in jouwn ogen?

echt gefilmd als een muzikale symfonie, een visuele compositie met een prachtig crescendo op het einde. Echt een heel prachtig einde. Het begin van de film liet me even in twijfel.

Zoiezo vond ik de chemie tussen Farrel en haar niet zo goed. En ja, ik vond haar expressies niet zo overtuigend. Het leek alsof ze alleen maar blij of verdrietig kon kijken, in ieder geval, zo kwam het op mij over.

Grappig dat je de zin erna niet aanhaalt. Zo ruk je het namelijk volledig uit zijn verband. Een waardige filmmaker kan uit elke materie een spanning halen, als dat niet gebeurt levert het voor de kijker een onplezierige film op. Met spanning doel ik op pakkende dialogen, suspense, gedegen karakterontwikkeling en/of andere zaken die van een film een film maken. Deze film slaagt daar simpelweg niet in.

En dan eindelijk deze Mallick gezien. De filmtaal van deze filmmaker is nog altijd subliem, met magistrale beelden en de gebruikelijke poëzie., maar er is helaas wel wat mis met de film. De muziek stelt mij een klein beetje ontevreden. Alles wat er uiteindelijke van Horner is gebruikt, Cosmic Beam en al het overige is grandioos, maar het werk van Wagner en Mozart kreeg mij niet helemaal in de film. Het is gedeeltelijk het feit dat ik de stukken al zo goed kende, maar ook dat ze te vaak terugkeren. De langzame vertelling is heerlijk, maar in het middenstuk en vooral het eindstuk was het soms net niet helemaal boeiend. Beiden kritische punten hebben tot gevolg ik lichtjes gestoord werd in een verder magistrale ervaring. En helaas wegen die lichtje puntjes heel zwaar mee in de beoordeling.

Neo, dan raad ik de extended cut (170 min.) aan. Hier zijn enkele van de Wagner of Mozart stukken vervangen door Horners muziek. Ook is zijn muziek over het algemeen meer aanwezig en zitten er langere periodes tussen het gebruik van de klassieke muziek.

...wat ik overigens zelf wat betreur. Hoewel het wegnemen van Das Vorspiel zum Rheingold de film muzikaal sterker maakt (in de nieuwe cut wordt het enkel als 'boekensteun' gebruikt in opening en slot, niet tussendoor), ben ik geen fan van wat Horner doet. Hij snapt de film niet, noch de toon die Malick te pakken wil krijgen (de interviews met Horner geven dat zeer duidelijk aan) en dat wordt weerspiegeld in zijn muziek. Los van de film is het prachtig en behoord het zelfs tot zijn beste scores van de laatste jaren, het gaat alleen niet altijd goed samen.

Bedenk trouwens ook dat het gebruik van bv. Das Rheingold tevens een filosofische is. Er zijn diverse overeenkomsten tussen de opera en de thematiek van de film...

Beetje merkwaardige film, die wat Kubrickiaans aandoet. De film vliegt van de ene naar de andere rode draad, waardoor er uiteindelijk weinig rode draad in zit, dit alles gepaard met veel afstandelijke observaties onder klassieke muziek en poëtische voice-overs (en een geweldige cinematografie).

Ik heb ook niet het idee dat de een of de andere versie veel verschil zal uitmaken. Aan de ene kant wil ik meer Horner werk en minder klassiek, maar aan de andere kant weet ik ook dat de Horner muziek niet nadeloos past bij hetgeen dat Mallick voor ogen had. Uiteindelijk zal ik toch er toch ontevreden over blijven.

Mijn eerste Malick, en hij smaakt meteen naar meer!

Malick vertelt met schitterende beelden een simpel verhaal. Echter hebben deze mooi geschoten plaatjes ook nog inhoud. Ze zijn niet geschoten om het mooi zijn, maar om het verhaal te ondersteunen.

Op het moment dat Smith de film 'verlaat', verandert de hele slaat de sfeer om in de film, ik heb nog nooit een regisseur gezien die dat zo knap voor elkaar krijgt. Dat resulteert in een geweldige metafoor voor het verdwijnen van de échte liefde.

Hoe langer ik over deze film lees en er over nadenk, wordt hij steeds beter. Voorlopig 4.0*, maar volgens mij schuilt er nog veel meer achter deze prent, op naar herziening!

Pocahontas in een psychedelisch jasje. Vrij vaag, maar mooie beelden.

Vandaag voor de tweede keer gezien en ik blijf dit een prachtige film vinden. De cinematografie is echt om te smullen. Zelden zulke mooie natuursbeelden gezien, vele Discovery docu's die daar nog wat van kunnen leren. Ook de camerabewegingen zijn prachtig, ze zweven om de characters heen en geven een erg vrije indruk.

De soundtrack past perfect bij het geheel. Het toppunt is het 23ste pianoconcert van Mozart, niet enkel een meesterwerk maar ook nog eens geweldig gebruikt. Maar ook de muziek van Horner (waar ik toch geen fan van ben) is sterk. De audiovisuele pracht tezamen met het verhaal en setting zorgen dan ook voor een sfeer waar je U tegen zegt. Weinig andere films die je zo in 'de wereld' kunnen trekken.

Tenslotte ook sterke acteurs, vooral die vrouw en haar vader zetten goede rollen neer. Verhaal is verder wat simpel maar wel erg effectief uitgewerkt. Ook subliem hoe de sfeer omslaat als het verhaal dat ook doet. (Met het vertrek van Smith.)

Prachtig stukje cinema met een wel erg trieste score hier. Ik heb iniedergeval (nogmaals) genoten, mag een halfje bij.

4.5*

Pocahontas in een psychedelische trip. Ik had eerder een epos verwacht met aandacht voor avontuur, romantiek en grootse scènes. Maar het werd een reis vol sfeerschepping, melodrama en persoonlijke gevoelens. Op zich zeker niet slecht, al heeft de regisseur er wel iets persoonlijk van gemaakt. De beelden en het concept van de film is mooi om te zien. Maar daar staan wel tegenover dat de muziek nogal hard wisselt van harde filmmuziek die stoort tot intieme melodieën die de beelden benadrukken. Ook gebruikt de regisseur af en toe zwarte blokken (het beeld wordt even zwart om daarna te beginnen met de volgende scène) die de film te veel breken.

Misschien dat er nog wat bijkomt bij herziening, maar nu heb ik er een wrange nasmaak aan en wil de film blijkbaar nooit echt in gang geraken. Wel mooi om te zien, al is dat niet altijd voldoende helaas.