The New World (2005)

Had dan op z'n minst de moeite genomen de film in de bioscoop te kijken. Verder gaat die recensie trouwens helemaal nergens over. Of ik heb een hele andere film gezien, of jij hebt drastisch iets gemist in die maand dat je deze film keek.

Ik zag opnieuw een prachtige Malick film, die het best te vergelijken is met The Thin Red Line, alleen deze film kent iets meer actiemomenten en daar moet The New World het niet van hebben. De relatie tussen Pocahontas en Smith is niet eens zozeer belangrijk, maar ook de relatie tussen Smith en de Engelse soldaten en vooral de relatie van Smith met de natuur. Dit laatste wordt de gehele film door verwoord in een prachtige, poëtische voice-over. En in combinatie met schitterende Malickesque beelden van opvliegende vogels en de wind die door het riet waait levert dit opnieuw een pracht van een film op.

Malick doet het niet vaak, maar als ie het doet, maakt ie er gelijk iets moois van.

(maar deed ie het nou maar een beetje vaker...)

4* voorlopig.

Het liefdesgedeelte is helaas net iets minder interessant dan de problemen van de settlers, en de conflicten met "de indianen", dat inderdaad erg deed denken (in positieve zin) aan The Thin Red Line.

Word wel een beetje triest van 70% van het commentaar bij deze film, btw

Prachtige cinema.

Camera-standpunten waar je 'U' tegen zegt, een magistrale soundtrack van James Horner [ai ai ai], fabuleuze screen appearance van Kilcher (asjemenou), en hulde aan de montage!

The New World is niet sloom, is niet saai; bezit voldoende actie, avontuur, poetische beelden en teksten, druipende romantiek.

Ik heb genoten, 4,5*, kom maar op met die drie-uurs-versie!

ps: Was ik de enige die "I Was Made for Loving You" van Kiss eventjes in gedachten kreeg n.a.v. de make-up van de native americans?

Deze film is inderdaad soms langdradig, maar dat kan niet op tegen het mooie verhaal en de mooie natuurshots!

Ook fantastische beelden, en het acteren was ook goed, en Collin en Christian in een film is natuurlijk nooit verkeerd

4*

Mja, ik verwachtte hier dus veel van, maar de film is mij dik tegengevallen. Ik verwachtte een soort actiefilm zoals uit de trailer kon opgemaakt worden, maar 't was meer pocahontas dan iets anders

Ik ben blij dat ik de 135 minuten-versie heb gezien, want ik had het geen minuut langer volgehouden.

Wat is dit een tergend trage en saaie film. Oerlelijke dialogen, slecht acteerwerk, vreselijk irritante muziek.

Het is bijna twee uur lang handjes vasthouden en door het gras huppelen, met pianogepingel als achtergrondmuziek.

1*

Saaaaai. Langdradig. Ik kreeg weinig feeling en binding met de hoofdpersonen. Je kan het wel een keer anders dan anders neerzetten, maar het mag wel een beetje spannender neergezet worden.

Toen de britten een eerste voet op amerikaans land zetten, dacht ik, "kom op jongens, ga eens iets doen" . Dat gevoel is helaas de gehele film gebleven. Het gehele liefdesverhaal vond ik ook saai. Jammer, dit had toch echt helemaal mijn filmpje moeten zijn.

Ik schreef een tijdje terug;

En die ergernis bleek terecht. 'Een epische film met Collin Farrel? Dat moet spektakel worden!' En zo was de verwachting gewekt dat dit weer een Gladiator, Braveheart, Troy of Last Samurai zou worden. Wie daar op zit te wachten, is mij een raadsel, maar blijkbaar een hoop mensen hier. Als er niet minimaal 5 grote veldslagen zijn, elke minuut een aantal mensen sneuvelen en armen en benen in het rond vliegen is een epische film blijkbaar saai.

Een spektakel was het, maar dan een visueel spektakel. De natuur die onderdeel wordt gemaakt van de film en het verhaal. Hoe kan het ook anders, een film van Malick (hadden de laagstemmers ooit al een film van hem gezien?) die een nieuwe wereld (met zijn leefklimaat en natuur) toont? Prachtige cinematografie, dus weer. Tien keer beter dan 2,5 uur veldslagen; dat kennen we nu wel.

Een episch verhaal over een onmogelijke liefde die dus ook nooit aan elkaar zullen toebehoren. Een droevig sfeertje i.p.v. heroïsch en bombastisch geweld. Het is maar net waar je voorkeur ligt. Die van mij ligt bij karakteruitdieping boven oppervlakkige emoties. Schitterend waren de dromerige overpeinzingen van de hoofdkarakters. Een voice-over die alleen gedachten uitspreekt, geen vervelende vertelstem.

Verder kan ik ook niet begrijpen dat men dit saai vindt. Een verhaal over het stichten van nieuw leven, een onmogelijke liefde, het leren kennen van een vreemde cultuur, honger, muiterij, oorlog en veel en veel meer. Maar dan heel rustig verteld. En zonder veldslagen.

Parels voor de zwijnen dus. Verwijt deze film een verkeerde marketing, maar verwijt Malick niet saaiheid.
Toegegeven; de film is minder briljant dan alle andere Malick's , maar dat zegt meer over zijn eerste drie films. 4 sterren.

The New World van Malick, een man die ik wel een interessant filmmaker vind. Toch snap ik het veel besproken dubbele gevoel bij deze film wel heb er zelf namelijk ook wat last van.

Vooropgesteld de film ziet er echt prachtig uit, de landschappen zijn met een ongelooflijke schoonheid in beeld gebracht (dat oog voor landschap was ook al te zien in Badlands en The Thin Red Line) en de aankleding van de kolonisten en indianen oogt zeer authentiek.

Malick lijkt opnieuw terug te grijpen op zijn thematiek van het paradijs wat maar niet behouden kan blijven, ook al sta je er met beidde voeten in. Het paradijs blijkt net zo vluchtig als water of lucht of als een droom. Elementen waaruit de film ook lijkt opgebouwd, de prominente rol voor de natuurlijke omgeving en de dromerige sfeer die ieder moment in lucht lijkt op te kunnen lossen.

Vooral het paradijselijke van de nieuwe wereld, van de lokale bewoners is erg mooi weergegeven. Alhoewel ik de indruk niet kan ontrekken dat het allemaal wel erg idylisch en romantisch wordt gebracht. Echter de eerste helft van de film heeft een groot nadeel, Colin Farell. Hij speelt werkelijk alsof hij de hele film afwezig is en weet nergens ook maar enige body aan zijn karakter te geven.

Bale doet het in de tweede helft aanzienlijk beter, nadeel is dat nu het toch al vrij iele verhaaltje hier een beetje te lang wordt uitgesponnen. Zelfs het woord gezapig komt hier bij me op... Het einde wat een mooie dramatische climax had kunnen zijn verliest hierdoor aan kracht omdat ik als kijker door Malick al half in slaap ben gewiegd. Jammer.

Duidelijk de minste film van de man die ik gezien heb maar krijgt nog steeds een nette 3.5* want de beelden zijn wel uitzonderlijk mooi. En dat meisje is zij echt pas 15? Moet zeggen dat ik haar wel erg sterk vond acteren.

Ik had zulke goeie verwachtingen maar al die goeie verwachtingen waren in 1 klap weg.

Wat een bagger film zeg!

Met zulke goeie acteurs kun je meer!

De natuurbeelden waren natuurlijk allemaal geweldig en alles zag er realistisch uit maar de romance in deze film was gewoon niet goed. Voor het eerst ging ik een beetje doorspoelen en ik stopte meteen toen ik een gevecht zag. Maar oh oh oh wat viel dat tegen. Ik had een goeie film verwacht maar die heb ik niet gezien. Ik heb de gewone versie van 135 minuten gezien. Gelukkig maar want 150 minuten had ik niet kunnen volhouden. Leuk die aftiteling met vogelgeluiden erg apart maar om daar nou een 0,5 punt voor de geven...nee. De muziek was wel goed maar soms wat saai maar over het algemeen perfect.

Maar met alleen maar mooi natuurlandschappen/beelden en mooie muziek red je het niet...jammer erg jammer! 1*.

Jeetje wat saai zeg. Malick maakt hier een drama met epische proporties saaiheid, waarin moeilijk kijken tot kunst is verheven. Wat een wereld van verschil met The Thin Red Line.

1*

Tja, wat kan ik hier over zeggen? Ik ben niet zo'n liefhebber van kostuumdrama's, zoals deze film. Maar omdat het een film van Terrence Malick is, die het meesterwerk Badlands maakte, besloot ik hem toch te kijken.

Visueel is het prachtig, werkelijk schitterend camerawerk. De steeds terugkerende klassieke muziek was goed gekozen en Q'Orianka Kilcher is goed als Pocahontas.

Alleen duurt de film een dikke 30 minuten te lang, is het tamelijk saai en is Colin Farrell weer niet goed.

Achteraf toch genoeg genoten om hem een (krappe) voldoende te geven.

3*

En dan eindelijk deze Mallick gezien. De filmtaal van deze filmmaker is nog altijd subliem, met magistrale beelden en de gebruikelijke poëzie., maar er is helaas wel wat mis met de film. De muziek stelt mij een klein beetje ontevreden. Alles wat er uiteindelijke van Horner is gebruikt, Cosmic Beam en al het overige is grandioos, maar het werk van Wagner en Mozart kreeg mij niet helemaal in de film. Het is gedeeltelijk het feit dat ik de stukken al zo goed kende, maar ook dat ze te vaak terugkeren. De langzame vertelling is heerlijk, maar in het middenstuk en vooral het eindstuk was het soms net niet helemaal boeiend. Beiden kritische punten hebben tot gevolg ik lichtjes gestoord werd in een verder magistrale ervaring. En helaas wegen die lichtje puntjes heel zwaar mee in de beoordeling.

Beetje merkwaardige film, die wat Kubrickiaans aandoet. De film vliegt van de ene naar de andere rode draad, waardoor er uiteindelijk weinig rode draad in zit, dit alles gepaard met veel afstandelijke observaties onder klassieke muziek en poëtische voice-overs (en een geweldige cinematografie).

Mijn eerste Malick, en hij smaakt meteen naar meer!

Malick vertelt met schitterende beelden een simpel verhaal. Echter hebben deze mooi geschoten plaatjes ook nog inhoud. Ze zijn niet geschoten om het mooi zijn, maar om het verhaal te ondersteunen.

Op het moment dat Smith de film 'verlaat', verandert de hele slaat de sfeer om in de film, ik heb nog nooit een regisseur gezien die dat zo knap voor elkaar krijgt. Dat resulteert in een geweldige metafoor voor het verdwijnen van de échte liefde.

Hoe langer ik over deze film lees en er over nadenk, wordt hij steeds beter. Voorlopig 4.0*, maar volgens mij schuilt er nog veel meer achter deze prent, op naar herziening!

Pocahontas in een psychedelische trip. Ik had eerder een epos verwacht met aandacht voor avontuur, romantiek en grootse scènes. Maar het werd een reis vol sfeerschepping, melodrama en persoonlijke gevoelens. Op zich zeker niet slecht, al heeft de regisseur er wel iets persoonlijk van gemaakt. De beelden en het concept van de film is mooi om te zien. Maar daar staan wel tegenover dat de muziek nogal hard wisselt van harde filmmuziek die stoort tot intieme melodieën die de beelden benadrukken. Ook gebruikt de regisseur af en toe zwarte blokken (het beeld wordt even zwart om daarna te beginnen met de volgende scène) die de film te veel breken.

Misschien dat er nog wat bijkomt bij herziening, maar nu heb ik er een wrange nasmaak aan en wil de film blijkbaar nooit echt in gang geraken. Wel mooi om te zien, al is dat niet altijd voldoende helaas.

Bijzondere film, beeldpoëzie op z'n allermooist. Voortdurend in de ban van 'n hypnotiseerde cameravoering gepaard met een prachtig soundtrack. De constante verwisseling tussen lyrische, dromerige scénes en boeiende, pakkende verhaal werkt bijzonder goed.

Beetje jammer dat het verhaal her en der echter de overhand krijgt. Ik had graag meer, veel meer, van de cinematografische tour de force willen genieten. Anyway, diep onder de indruk. Gauw achter de rest van z'n werk aan.

PS: Moest trouwens ook regelmatig aan Assassination of Jesse James denken.

Aaauuuwtsj....

Het begon allemaal nog zo overrompelend met een sublieme onderwaterscene, gevolgd door de intrede van de Engelsen. Nauwlettend in de gaten gehouden door de Indianen die zich voor een dynamische camera van boom tot boom richting het wateroppervlak spoedden om zich te verbazen over de vreemde reuzen op het water en dat alles ondersteund door de dromerige muziek: Das Rheingold van Wagner.

Dat het geheel op kliffen stukloopt ligt alvast niet aan de beeldende, van positieve energie overlopende Q'Orianka Kilcher. Het ligt aan het euvel van Malick om voldoende poëtische noten in de film aan te brengen. Dat Engelse gepeupel doet zijn intrede, loopt te bleren en veel bombast te maken, daar waar ik liever had gehad dat Pocahontas met John Smith het ruime sop verkoos of in dit geval het wijde achterland.

The New World is een faliekante mislukking omdat Malick gevangen zit tussen natuurschoon in beeld brengen en bulderende kolonisten, niet echt een combinatie van je van het. Hij had de kaart van de Indianen moeten spelen, ik vond het een waardeloze keuze dat John Smith weer zijn toevlucht zocht tot de hongerende kolonisten met al het geklaag en gevecht wat er op volgde.

Enige parel is Q'Orianka Kilcher, wiens lot mij wel aangreep tussen mensen die allen slecht stonden te acteren. Colin Farrel als poëtische ziel?! Malick had zeker nog nooit een dronken Ier gezien, sodeknetter zeg. Tussendoor veerde ik alleen op als men de kaken op elkaar hield en Wagner weer klonk, waarbij ik wel even notie wil maken van het prachtige, ontroerende einde in de Engelse tuinen met een dansende Q'Orianka Kilcher. Haar voorkomen, een prachtige opening en nog enkele leuke vondsten brengen het geheel naar een 2,5*

The Thin red Line 2, maar dan in een andere setting en een pak minder. De film mist charismatische hoofdrolspelers (Farell moet een van de grootste miscasts ooit zijn), een meeslepende soundtrack, goede filosofische overpeinzingen en een krachtige, spannende arena die als metafoor of katalysator voor de gesproken teksten werkt. Waar de one-liners in The Thin red Line een aangenaam contrast vormden met de ruwe, maar tegelijkertijd beeldschone arena, blijven ze hier hangen in nogal goedkope pogingen tot poëzie, te meer omdat Malick zichzelf nodeloos herhaalt.

Nou ik heb de rit uitgezeten, maar vond het helemaal niks. Hele slechte muziek, storend zelfs en daar waar het wel moest zitten bleef het stil.

Er zat nou ook niet echt een verhaal achter. Verder weinig actie, slechte dialogen en dat geleuter van Pocahontas tegen de moeder en van Farrell als voice-over was tenenkrommend en geen meerwaarde. Geen enkel moment dat ik er ook maar een beetje emotioneel van werd en dat is erg zwak voor genre drama. Ik geef een 1,5 voor sommige mooi geschoten natuurbeelden. Net als bijvoorbeeld Dances with wolves niet aan mij besteed.

Leuk modern sprookje, met een zeer overtuigende cast.

De film is niet bepaald standaard te noemen, bijna de hele film wordt gebruik gemaakt van voice-overs, iets wat in het begin totaal niet werkte voor mij, maar naarmate de film duurde werd het minder vervelend en begon ik het zelfs mooi te vinden.

Verder had de film mooie, bijpassende(rustige) muziek en bevat het prachtige (natuur)beelden.

Wel jammer dat het allemaal iets te langdradig is en de film dus wel een aantal momenten kent dat het inkakt. Had soms ook niet echt een idee dat het verhaal ergens naar toe ging door al die langdradigheid.

Wel krijgt een film een voldoende!

3*

Nee deze film kon me niet boeien.

Te langdradig en te zoet.

Zit helemaal geen spanning in.

Wel mooie beelden en acteerwerk was ook goed.

3 sterren

Terence Malick hanteert een geweldige en volstrekt unieke filmstijl, waardoor zijn film een ervaring wordt. Als je mee bent met die stijl is het geweldig. Je wordt meegenomen in de meanderende maalstroom van betoverende beelden, flarden van conversaties en dwarrelende gedachten. Er wordt niets uitgelegd, maar dingen gebeuren gewoon. Een associatieve gevoelsfilm, gemaakt door een zeer bijzondere regiseur. Je deelt de verwondering van het ontdekken van een nieuw land en nieuwe mensen, door de extreem persoonlijke manier van fimen.

Dit blijft toch een van mijn favoriete films, in mijn ogen is dit een groot meesterwerk. Wat een prachtige film toch! Ik heb hem nu al talloze keren gezien en steeds weet hij me te overwelmen op zoveel verschillende manieren. Mensen die hier actie zoeken zitten volledig fout!

Maar ik begrijp volledig waarom het publiek hier zo verdeeld is, dit is natuurlijk geen film voor iedereen. Ik blijf het ontzettend spijtig vinden dat niet meer mensen hem kunnen appreciëren. Die lage score en het feit dat deze bijna onopgemerkt is voorbijgegaan in 2005 breekt bijna mijn hart.

Ik kan niet wachten op The Tree of Life!

Aardig, maar had op meer gehoopt.

Heel kalme film, misschien wel iets te rustig. Mist toch iets aan spanning en harde momenten.

Heel wat mooie beelden en ook de cast doet het uitstekend. Colin Farrell doet het prima, maar vooral Q'orianka Kilcher valt op in haar debuut, uitstekend geacteerd maar ook de perfecte look voor de rol. Verder veel gebruik van voice-overs waar ik me niet al te veel aan kon storen.

Maar vooral het einde is echt een domper, het plotje met Christian Bale is even vluchtig behandeld richting het einde en echt een band hebben we ook niet met hem gekregen. Daarbij laten ze ook duidelijk merken dat ze niet echt verliefd op hem is, waardoor het al helemaal niet aankomt. Maar aan de andere kant was het ook alweer te laat om haar wel voor Smith te laten kiezen, hij was immers al zo lang out the picture (waarom is me ook niet echt duidelijk, omdat hij op ontdekkinsreis wilde?). Nee, dat hadden ze heel anders moeten aanpakken, en daar al aardig vroeg mee moeten beginnen.

Krappe 3,5*

Mijn derde Terrence Malick dit. Bij Malick weet je als kijker wat je krijgt, namelijk een visueel mooie film met vaak een behoorlijk traag tempo. Zo ook hier. The new World is misschien nog wel trager dan Malick zijn andere films, komt redelijk afstandelijk over en duurt ook nog eens ruim twee uur. Alle ingrediënten zijn dan in feite aanwezig om het mis te laten gaan. Maar dat gaat het dus niet. Sterker nog, The New World is een enorm boeiende film en tot nu toe Malick's beste die ik zag.

Man man man, wat kan Malick zijn films toch telkens weer voorzien van een schitterende cinematografie. Ik vond Days of Heaven al mooi qua beelden, maar hier is het helemaal genieten geblazen. Zelden heb ik de ontdekking van een land zo mooi in beeld gebracht zien worden als in deze film. De camera beweegt mooi mee met alles en legt de groene grasvlaktes en de mooie bossen van Amerika op prachtige wijze vast. Ook de muzikale begeleiding van James Horner is erg goed en voorziet de mooie beelden van de juiste lading. Sommige films slagen erin mij door mooie beelden en de juiste muzikale score af en toe in een soort van trance te laten komen. Dat is voor weinig films weggelegd, maar dit is er zo eentje bij wie het ook lukte. Ik had het net trouwens over de ontdekking van Amerika, maar ook het laatste gedeelte van de film, met de prachtige groene koningstuinen is als het ware een ontdekkingstocht.

Het verhaal zelf is aardig, al blijf je als kijker een zekere afstand tot de personages voelen, iets waar ik ook last van had in Malick's andere films. Toch moet gezegd worden dat Colin Farell en vooral Q'Orianka Kilcher beide een mooie rol neerzetten en sterk spelen. Mooi om te zien hoe beiden zich, zonder veel te zeggen op een natuurlijke wijze zich tot elkaar aangetrokken voelen. Als de film zich niet meer bij de Indianen afspeelt, maar ik het kamp van de soldaten, wordt het allemaal iets minder interessant. Inhoudelijk heeft de film dan een tijdje niet zo heel veel te bieden. Wel leuk is het trouwens om Yorrick van Wageningen nog een aardig rolletje in het kamp te zien spelen.

Als Christian Bale in beeld verschijnt, wordt de film weer interessanter. Ook zijn spel met Q'Orianka Kilcher is mooi om te zien, al merk je als kijker natuurlijk wel dat deze relatie "anders" is. Op het einde van de film slaagt de film er dan toch in, om het juiste gevoel bij mij op te roepen. Even was ik bang dat Kilcher weer terug zou gaan naar Smith, wat ik pas echt een teleurstellend einde zou hebben gevonden, maar gelukkig gebeurde dat niet. Het einde vond ik daarom wel goed en de eindscène zelf is trouwens ook een pareltje om te zien.

Dikke 4,0*

Een zeer bijzondere poëtische film, die naar mijn mening zeker meer dan de moeite waard is om gezien te worden!

Malick’s maniakale perfectionisme komt, net zoals in zijn drie vorige films, weer ruim aan bod. Fascinerende natuur beelden, filosofische beschouwingen met lyrische voice-overs zijn nu eenmaal mans handelsmerk en spelen een grote rol in zijn films.

Door sommigen verguisd… door anderen bewierookt.

Voor mij… een prachtig staaltje cinematografie

Leuk om de reacties op deze film te lezen, want de meningen zijn nogal verdeeld. Ik snap het wel, de film riep bij mij ook wel wat gemengde gevoelens op.

Toch overheersen vooral de positieve, want The New World is wel een erg bijzondere film. Bijzonder omdat de regisseur er voor kiest om een historisch verhaal te vertellen in een dromerige, haast surrealistische stijl. De beelden in combinatie met de muziek zijn prachtig, en de aankleding is goed verzorgd. 'De nieuwe wereld' als onbekend, ongenaakbaar land wordt eigenlijk letterlijk verbeeld, en niet een maar twee keer: aan het einde worden de rollen omgedraaid en zien we de nieuwe wereld (Engeland) vanuit de ogen van de indianen.

Toch heb ik twee bezwaren: De eerste is Colin Farrel, die naar mijn idee totaal niet geschikt was voor deze rol en de hele film een beetje stoned voor zich uit staart. Het tweede bezwaar is zijn de kitscherige voice-overs. Misschien kunnen ze die er bij een heruitgave er een keertje uitknnippen, want ik denk serieus dat de film er een stuk beter van wordt. De beelden vertellen immers het verhaal, daar heb je geen quasi-poetische teksten voor nodig.

Jammer, want ik denk dat de film een absoluut meesterwerk had kunnen zijn, nu is het dat bijna.

In verband met de komende Malick film wil ik toch eerst nog wat andere werken zien van hem, en aangezien ik al over The New World beschikte is dit de eerste geworden. En ik ben bekend met het feit dat veel critici en 'serieuzere' film kijkers de film wel goed vinden, maar de mainstream kijker niet.

Nou ik vind het een zeer geslaagde liefdesverhaal. Ik ben natuurlijk wel bekend met het Pochahontas verhaal maar zoals Malick het heeft neer gezet, is erg knap. Daarnaast is het visueel natuurlijk onwijs mooi. Een ijzersterke Cinematografie en ik vond de poëtische tint aan het verhaal erg mooi. En de muziek voegde ook heel veel toe. Echt een magnifieke score.

De cast is uitstekend, Colin Farrel is in mijn ogen één van de meest onderschatte acteurs van nu, en dat komt misschien door zijn badboy imago. Maar ook nu weer is hij erg goed. Plummer is altijd wel goed, en ook Bale is sterk. Ook leuk om Yorick van Wageningen te zien, toch wel een bijzonder geval qua Nederlandse acteurs, want zo bekend is hij niet bij het grote publiek.

4*

Hoe kun je van een simpel verhaaltje toch een mooie film maken. Laat dat maar aan Terence Malick over. Ook nu na herziening blijf ik dit een zeer mooie film vinden hoewel de film ook zijn zwakke momenten kent. Het eerste uur waarin wij de confrontatie zagen van de kolonisten met de inheemse bevolking vond ik het meest interessant, maar daarna nadat de kolonisten de inheemse bevolking van hun land verjaagd hadden werd het drie kwartier lang even niet erg bijzonder, het verhaal wist mij even niet te boeien - het ging eigenlijk helemaal nergens meer over - maar het laatste half uur dat zich in Engeland afspeelde vond ik weer ijzersterk. Tja, en het einde - wij zien een snel stromend riviertje en een zeer hoge boom - is typisch Malick. Die hoge boom moest natuurlijk vooruitlopend op die film "The Tree of Life" voorstellen.

Cinematografisch is het zoals bij alle films van Malick weer dik in orde en dat kan ook gezegd worden van de soundtrack die wel degelijk bij de beelden pasten. Al met al een mooie film dus van Malick die het echter niet haalt bij zijn meesterwerken "Days of Heaven" en "The Thin Red Line". Of "The Tree of Life" ook tot zijn meesterwerken zal behoren zal moeten blijken uit de door mij geplande herziening deze week. Mijn eerste kijkbeurt leverde niet voor mij datgene op wat ik van die film verwachtte.

4,0*