menu

Anatomy of a Murder (1959)

mijn stem
3,75 (384)
384 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Mystery
160 minuten

geregisseerd door Otto Preminger
met James Stewart, Lee Remick en Ben Gazzara

De vrouw van een leger-luitenant wordt bruut verkracht. Wraak laat niet lang op zich wachten, want de luitenant vermoordt de dader. Maar, was het moord met voorbedachten rade, doodslag of kan er zelfs sprake zijn geweest van tijdelijke ontoerekeningsvatbaarheid?

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=meHflk7RYkk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
3,5
kappeuter (crew)
Heel sterk rechtbankdrama.
Voor de liefhebbers van James Stewart, waartoe ik ook behoor.
Ik hou over het algemeen niet zo van dit genre, maar deze film boeide mij van begin tot eind. Duurt naar mijn smaak net iets te lang, maar verder heb ik weinig op de film aan te merken.
Heerlijke soundtrack trouwens.

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
Fijne acteurs. James Stewart is altijd uitstekend en ook George C. Scott was leuk.

Wel enigszins uit evenwicht. De aanloop naar de rechtzaak is wat lang, het einde wel heel erg kort, al was de laatste scene (met de suggestie dat het pleidooi van Stewart nonsens was) wel weer heel leuk. Lekker scherpe dialogen tijdens de rechtszaak en de jazz-muziek gaf een apart sfeertje.

Goede film, maar geen grootse film wat mij betreft.

3.5*

Maffe trailer op de DVD trouwens (de eerste).

avatar van Jordy
3,0
Jordy (admin)
Een erg aardig rechtbank-filmpje, maar bijzonder vond ik het helaas niet. Niet één van m'n favoriete rollen van Stewart.

3+

avatar van Chainsaw
3,5
Chainsaw (moderator)
Is in het begin soms ietwat moeilijk in te komen, maar Anatomy of a Murder weet steeds boeiender en boeiender te worden naarmate de film vordert. Script zit prima in elkaar, de dialogen zijn uitstekend en de film is voorzien van uitstekend camerawerk. Viel me ook mee dat de film nog een flinke dosis humor bevat, had ik niet verwacht. Verder wordt er uitstekend gespeeld, Stewart doet het voortreffelijk, maar George C. Scott is toch echt het hoogtepunt van de film.

Dik 3,5 sterren.

3,5
Ik vond het begin erg leuk: rustige sfeer (met dank aan de mooie jazzmuziek), de typische All American James Stewart, de verleidelijke Remick en de mysterieuze Gazzara. Eigenlijk vond ik het jammer dat het daarna een rechtbankdrama werd .

Gelukkig kwam daarbij wel de introductie van de jonge George C Scott. Nadeel van de film vind ik de lengte en de soms wat warrige structuur en scènes.

Ik geef hem 3,5*, voor mij net geen 4 waard.

avatar van kos
4,0
kos
Jordy schreef:

Behalve het feit dat deze eerder was zie ik niet in waarom deze beter zou zijn dan A Time To Kill of Primal Fear.
Nou ik wel hoor, alleen de vertolkingen, de fotografie en de hele setting zijn al stukken beter.

Voor de rest is alles wel gezegd, heerlijke klassieker weer, meer van dit soort films graag .

Overigens begrijp ik er steeds minder van dat uitgerekend het voor mij veel mindere To Kill a Mockingbird wordt gezien als DE rechtbankklassieker.

avatar van maxcomthrilla
3,0
Allereerst ik lees hier dat iedereen nogal te spreken is over de muziek van de Duke. Ik vond het werkelijk waar oubollige, tenenkrommende jazzmuziek. Misschien ben ik wel een cultuurbarbaar maar ik heb hiervoor nog nooit van die kerel gehoord. Ongelofelijk dat er mensen zijn die vrijwillig zijn muziek opzetten.

Het hele gebeuren in de rechtzaal is boeiend en bovendien voorzien van monologen en dialogen die bol staan van de humor. Daarnaast was het interessant om naar de vele getuigenverhoringen te luisteren. Constant probeerde beide partijen elkaar de loef af te steken. Dat bracht veel spanning met zich mee. Tel daarbij op de altijd charismatische James Stewart en je hebt een aardige film, ware het niet dat.....

Je deze film de 1ste 50 minuten niet van een dvd speler hoeft te spelen, slechts een cassetterecorder volstaat. Het hele gebeuren voorafgaand aan de rechtszaak werd buitengewoon saai gebracht doordat men alleen maar converseerde. De conversaties waren slap en nergens kreeg je het idee dat het om leven en dood ging. Als het nou nog relevant was, maar nee. Het was allemaal volstrekt betekenisloos en werd oncharismatisch gebracht, zelfs door Stewart. De film kun je dus eigenlijk in 2 delen delen. Vanaf het moment dat de leger luitenant iemand tegen de tralies drukt kantelt de film en ontdoet hij zich van een 1,5* Eindelijk barst de film los.

Visueel gezien is het allemaal ook erg povertjes. Maar het gedeelte in de rechtszaal behoort samen met de rechtszaak in Witness for the Prosecution tot de beste rechtszaakthrillers, mede dankzij de levendige conversaties waar beide partijen goed aan elkaar gewaagd zijn en er alsnog een boeiend schouwspel van maken, met een aardig einde. Kleine 3,5*

avatar van italian
4,0
Noem me een cultuurbarbaar, maar ik had tot deze film nog nooit van Duke Ellington gehoord. De achterkant van de dvd vermelde dat met deze dvduitgave de muziek nog beter tot zijn recht kwam. Dvdhoesjes moet je met een korreltje zout nemen en ik had me toch op de zoveelste bombastische, overdramatische score voorbereid. Niets van dus ! Ik blijf het een merkwaardige keuze vinden, dat jazz in en rechtbankfilm maar het voegt zoveel aan de sfeer toe, samen met de zwart-wit fotografie, en geeft de film nog iets luchtigs mee zodat het hele rechbankgebeuren niet te zwaar wordt.

Het fantastisch spel is ook een groot pluspunt : Stewarts beste acteerprestatie ooit, en dat nog niet eens in een Hitchcockfilm, Ben Gazzara is erg goed geschikt voor zijn rol, Lee Remick is knap en kan ook nog eens aardig acteren en George C. Scott is de kers op de taart ! Enige valse noot was de irritante rechter...

Het verhaal had zo zijn ups en down, soms kon het je boeien en andere keren niet. Gelukkig speelt het zich niet 100 % procent af in de rechtzaal, maar krijgen we nog wat achtergrond informatie ivm met de zaak en komen we gelukkig iets meer te weten over de hoofdpersonages, elk afzonderlijk zeer intrigerend. Juist omdat zij zo interessant zijn had ik op het einde nog een laatste polttwist verwacht die de hele zaak en de betrokkene in een heel ander licht zouden plaatsen. Spijtig genoeg is dat niet gebeurd en is de film logisch geeindigd, al vind ik dat onvoorspelbaar op zijn beurt , in een tijd waar het lijkt dat er minstens tien plottwists in een film moeten zitten... Ergens had ik het gevoel dat Laura als een femme fatale uit het verhaal zou komen en dat die waard er meer bij betrokken zou zijn.

Jammer dat het visueel te gewoontjes blijft, anders zou Anatomy of a Murder zeker de volle 4 sterren gekregen hebben.

Een 4* , al zou in mijn ogen een 3,75* beter bij de film passen.

avatar van gauke
4,0
Meer dan 2½ uur smullen van een boeiend rechtbankdrama, vergelijkbaar met het lezen van een boek waar je niet meer mee kunt stoppen.

avatar van Onderhond
1,0
Wisecracks.

Een woord dat in al zijn duffe ellende deze film goed samenvat. Stewart speelt weer dezelfde, zelfbewust grappige pruillip. Eén van de meest irritante acteurs die ik ken. Vreselijk stemgeluid, vreselijke maniertjes, irritante dialogen steeds. En dat 160 minuten lang.

Verder een énorm lang uitgesponnen film waar elk draadje vijf keer ongedraaid wordt, de intro overbodig lang is omdat het gegeven van een rechtbankfilm ondertussen wel bekend is en zich in de rechtzaal twee delen afspelen waarvan de tweede een bijna exacte kopie van de eerste.

De rechtbankscenes zijn sowieso nogal saai, met veel stand-offs waar weinig gebeurt en weinig raak geschoten wordt. Zie dan ook liever rechtbankactie dan rechtbankwesterns.

De enige die een beetje flair aan de film wist mee te geven was George C Scott, de rest loopt er bij als dat hondje, nogal dom kwispelend op de baren van een rechtbankdrama.

Het "open" einde is niet bepaald open en ook geen verrassing. Asoluut niet nodig om daar 160 minuten op te wachten. Halverwege kan je de film eigenlijk gewoon uitzetten, alles wat volgt is ofwel compleet voorspelbaar ofwel een kopie van wat ervoor zat.

1*, voor Scott. De enige die zich bewust leek van het verder nogal duffe gebeuren en zich er met een zelfgenoegzame grijns doorheen weet te ploeteren.

avatar van Vinokourov
3,5
Een rechtbankdrama van ruim 2,5 uur, dat klinkt an sich niet heel aantrekkelijk, maar het viel uiteindelijk reuzemee. De case is namelijk best interessant en gemakkelijk te volgen. George C. Scott als aanklager was oke, Jimmy Stewart als advocaat ook, al begonnen de typische Stewarttrekjes die hij in al zijn karakters laat doorschijnen, me wel te irriteren. Ik kan Onderhond hier wel volgen. Ook het afgeraffelde einde was wat jammer, maar ja toen waren wel die 2,5 uur voorbij :s).

avatar van Spetie
4,0
Een erg fijne film dit toch wel. Als je niet zo gecharmeerd bent van het spel van James Stewart, kan ik me goed voorstellen dat het een lange zit is, want Stewart eist een hoop van de film op. Zelf vind ik Stewart een fijn acteur en het was erg fijn om te zien hoe hij hier weer heerlijk los ging op zijn eigen typische manier. Dat deed me ook enigszins aan Mr. Smith Goes to Washington denken, waar hij een beetje hetzelfde spel tentoonspreid. Daarnaast is er nog de altijd goed spelend George C. Scott, die het als aanklager Stewart verre van makkelijk maakt. Sowieso is het acteerwerk in deze film goed verzorgd.

Daarnaast is de hele rechtszaak gewoon erg interessant. Constant gebeurt er wat en de dialogen zijn niet alleen van hoog niveau, maar bevatten daarnaast ook nog eens een hoop (cynische) humor. Ook blijft het tot aan het einde toe spannend, omdat beide partijen erg aan elkaar gewaagd zijn en telkens weer met nieuw "materiaal" op de proppen weten te komen. Jammer is alleen dat het eerste gedeelte van de film, richting het hele rechtbankgebeuren iets minder boeiend is.

De muziek vond ik trouwens niet echt bijzonder. Niet storend, maar zeker ook niet memorabel. Al met al een erg fijne film, omdat de belangrijkste ingrediënten voor een goede rechtbankthriller, zoals het verhaal, dialogen en acteerwerk gewoonweg meer dan goed te noemen zijn. Ik houd wel van dit genre en Anatomy of a Murder is toch wel een van de beste uit de geschiedenis wat mij betreft.

4,0* dik

avatar van rensie32
4,0
Ondanks de lange speelduur heeft deze film me de gehele 140 minuten geboeid.

Gedurende de film kreeg ik sympathie voor de verdediging, ondanks dat ze waarschijnlijk niet zo onschuldig waren als dat ze voor deden komen. Zeer knap gedaan van de regisseur.

Aangekomen bij het proces wordt het alsmaar boeiender, in afwachting van het oordeel. De vieze trucjes van zowel de verdediger als de aanklager bleven de aandacht trekken en soms een komische ondertoon om de jury voor je te winnen. Hierbij mijn lof voor de tekstschrijver van deze film, prachtige dialogen.

Jammer dat de aanklager niet meekon met het acteerspel van Stewart, anders had er toch wel een 5* in kunnen zitten. Nu geef ik 4,5* sterren.

avatar van otherfool
2,0
Rechtbank-klassieker haalt het niet bij 12 Angry Men (1957), Witness for the Prosecution (1957) of To Kill a Mockingbird (1962) uit dezelfde tijd. Daarvoor is de film te lang en zijn de personages en eigenlijk ook de verwikkelingen simpelweg niet boeiend genoeg. Verder is het einde opvallend afgeraffeld, we krijgen nota bene niet eens de slotpleidooien te zien. George C. Scott steelt overigens de show als hot-shot van het OM.

2*.

avatar van Zinema
4,0
Zinema (crew)
Spannend rechtbankdrama.

James Stewart speelt geweldig in dit sterke drama met thrillerrandjes. Cinematografisch gezien uiterst vakkundig gemaakt, met een meeslepend verhaal en spetterende interacties en dialogen. De heerlijke jazzsoundtrack brengt het stijlvolle snufje sfeer. Met dank aan Sir Duke.

Meesterlijk.

avatar van AGE-411
4,0
De intro legt meteen de toon. We krijgen enkele kubistisch lijkende beelden te zien in combinatie met niet alledaagse muziek voor een film, maar daarom zeker niet minder goed.
Ook op de andere momenten waar de muziek voorbij komt stoort deze totaal niet. Integendeel, het brengt juist dat extra sfeertje mee.

James Stewart is sinds kort mijn favoriete acteur, of alleszins toch een van mijn favoriete acteurs. Da's nu echt eens iemand die zeer goed kan acteren en nog eens een aangenaam stemgeluid heeft. Als advocaat zou die het wellicht ook goed doen; de mensen zijn direct overtuigd als hij iets uit legt.

Een voordeel is dat we lijken direct to the point te gaan komen. Waar de plotomschrijving hier stopt, begint de film. De moord is al gepleegd, dus dat hoeven we niet meer te doorlopen. Het zou wellicht de sfeer van de film gebroken hebben, als een ijzeren staaf die door een glas breekt.

Maar dan zakt de film een beetje in mekaar. Het duurt eigenlijk net ietsje te lang voor de eigenlijke rechtzaak begint. Daar had men van mijn part wel wat in mogen knippen.

En dan begint de rechtzaak. En da's nu echt een heel sterk deel van de film. Het vuur en de passie zit er bij alle acteurs duidelijk in en het verveelt - hoe lang het ook duurt - voor geen minuut. Zelf al duurde dit nog langer, dan nog zou het niet vervelen.

Nadeel is het korte einde. Alsof de film echt niet langer de 160min mocht duren en alles snel snel snel afgehandeld moest worden. Stiekem wou ik wel ietsje meer...



4,0*

avatar van BBarbie
4,0
otherfool schreef:
Rechtbank-klassieker haalt het niet bij 12 Angry Men (1957), Witness for the Prosecution (1957) of To Kill a Mockingbird (1962) uit dezelfde tijd.

Dat zijn alle drie geweldige films, maar ook Anatomy of a Murder hoort mijns inziens toch echt in dit rijtje thuis. De film is door Otto Preminger uiterst zorgvuldig gemaakt. Het verhaal zit knap in elkaar en bevat een gezonde dosis humor. De topbezetting zorgt voor geweldige acteerprestaties met James Stewart en rechter Joseph N. Welch als uitschieters.

5,0
Fantastische rechtbankfilm, al komt de eerste rechtbankscene pas na een uur spelen. De cast is voortreffelijk maar het sterkste aan deze film zijn wellicht de dialogen. De melige scenes in de rechtbank maken het misschien wat minder geloofwaardig maar houdt de film uiterst vermakelijk. De lange speelduur valt pas op als de film is afgelopen.

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Zeer aangename film, ik hou wel van die James Stewart. Een rechtbankdrama is een film met veel dialoog een een acteur als Stewart kan hier voor een meerwaarde zorgen. Net als in Rear Window waarin hij tenslotte heel de tijd in een kamertje zit met een verrekijker maar toch voor veel spanning kan zorgen.

Anatomy of a murder is regelrechte rechtbankfilm. De film mikt niet per se over de misdaad zelf, of hoe de zaak zal aflopen. Wel over het verloop van de rechtzaak. Waarin elke partij probeert z'n troeven zo goed mogelijk uit te spelen. Regisseur Otto Preminger was geen voorstander van flashbacks en ik ben blij hiervoor. In films waar dit wel gebruikt is, wordt op die manier de sfeer en het ritme uit de rechtbankscènes gehaald.

Enige minpunt zijn sommige figuren. Laura is net iets te vrolijk voor iemand die verkracht werd. En wat die Parnell daar doet is me een vraagteken.

Je moet wel voor dit soort films zijn. Het type acteerwerk van Stewart zal nu maar weinig mensen aanspreken. Dit komt nog uit een tijd dat dergelijke Hollywoodfilms sterk aanleunen bij theater of boeken. Maar ik hou hier net van. Aangename dialogen, ondersteund door een best wel mooie zwart wit omkleding (wordt visueel nogal onderschat en als oubollig afgeschreven...). Meer van dit soort films!

3,0
TMP
Een (te) lang rechtbankdrama, dat qua plot niet heel erg bijzonder is. Wel erg fijn acteerwerk van James Stewart, ook George C. Scott zet een aardige rol neer. Voor de rest was het acteerwerk niet al te bijzonder. Vooral de rol van Laura Manion kwam niet altijd al te overtuigend over. De speelduur is aan de lange kant, maar het einde wordt daarentegen wel vrij snel afgeraffeld, daar had een beter evenwicht in gevonden kunnen worden. Degelijk.

4,0
Interessante en uiterst boeiende procesfilm die hoe dan ook vooral stoeit op het onweerstaanbaar talent van James Stewart. Schande dat hij hiervoor geen Oscar kreeg.
Twee minpunten van deze film zijn het een beetje gehaast en ook ontgoochelend einde en de sound van Duke Ellington, niet bepaald mijn genre al blijft Preminger trouw aan de manier van aanpakken op dit vlak zoals in "The Man with de Golden Arm".
Merkwaardig is ook de verschijning van een jonge George C. Scott (ook uitstekend) en vooral deze van een jonge Ben Gazzara, vertrouwd als we zijn met zijn oudere look.

avatar van The One Ring
4,0
Voor een aardig lange tijd vroeg ik me tijdens het kijken naar Anatomy of a Murder af waarom deze film juist zo vaak als een uitschieter in het rechtbankgenre gezien werd. Toegegeven, het duurt eventjes voordat het verhaal zich werkelijk naar de rechtbank verplaatst, want eerst wordt zorgvuldig alle informatie gepresenteerd die de advocaat krijgt en zien we hoe hij zijn onderzoek doet. We weten precies wat hij weet en zien hoe daarop zijn zaak baseert. Verwacht geen scènes met slechts de verdachte en zijn vrouw, bijvoorbeeld. Hoe dan ook, het was onderhoudend, maar niet bijzonder opvallend.

Toen echter de rechtszaak zelf aanbrak begon ik te merken waar de reputatie van deze film vandaan kwam. Essentieel is met wat voor zaak we te maken hebben. Er is geen vraag over wie de dader is. Manion heeft de barman vermoord, klaar en duidelijk. Ook zien we dat Manion duidelijk geen lieverdje is en de suggestie dat hij degene is die zijn vrouw een blauw oog geslagen heeft blijft hangen. Dit is ietwat uniek, aangezien de meeste rechtbankfilms wat meer zwart-wit werken, met duidelijke schuldigen en onschuldigen. Sommige films gebruiken dit gegeven om wat te spelen met ideeën van moraliteit.

Anatomy for a Murder steekt wat anders in elkaar. De kwestie wie wat heeft gedaan onder welke omstandigheden en waarom blijft allemaal wat ambigu. Waar het om draait is hoe je met de informatie die je hebt en die je kunt lospeuteren een goede verdediging of aanklacht kan maken. Het draait over reden, redeneren, interpreteren en gissen. De vraag of Manion echt ontoerekeningsvatbaar was of dat zijn wraak gerechtvaardigd was zijn hier niet zo van belang, maar meer het maken van een goed verhaal voor de jury. Het is een soort uiteenzetting over de manier waarop perceptie en beeldvorming in de rechtszaal rechtspraak bepalen.

Dat is geen lichte kost, maar dit is een film uit Hollywood uit het jaar 1959, dus het is verpakt als entertainment. Het is echter wel entertainment die weet wat hij doet. Ik ben geen expert op het gebied van rechtspraak, maar het kwam allemaal wat realistischer op me over dan gewoonlijk in dit genre. Niet verrassend zo blijkt, want de film is gebaseerd op een boek geschreven door een rechter die onder een pseudoniem een rechtszaak beschrijft die hij zelf heeft meegemaakt. Daarbij zijn de dialogen hier bijna belachelijk goed. Wat mij persoonlijk zo aantrok was het spel met woorden en de draai die de advocaten steeds gaven aan nieuwe informatie die ze kregen. Het is een soort spelletje en Stewart en Scott spelen bijna net zo veel acteurs als advocaten, een bewuste keuze.

Preminger regisseert het zoals gewoon met vaste hand en met zijn gebruikelijke voorkeur om meerdere acteurs in één frame te krijgen, iets wat misschien nog nooit zo essentieel is, aangezien reacties op wat gezegd wordt zo vaak zo belangrijk is. De muziek van Ellington was ook een heerlijke toevoeging. Zoals zo vaak bij een film die voor een groot deel steunt op acteerwerk is de casting perfect gedaan.

Misschien is het wel de ultieme rechtbankfilm. Ik denk in ieder geval dat je er weinig zult vinden met zo veel voeling voor de machinaties die rechtspraak bepalen.
4*

avatar van Insignificance
3,0
Daar waar men om een slipje grinnikt, maar verder alles zakelijk benadert. Het zal destijds wel wat stof hebben doen opwaaien. Daarnaast een film die zich zodanig in de materie vastbijt, dat het bewijst dat rechtszaken over het algemeen een vrij saaie bedoening zijn. Daar ontsnapt Preminger ook niet aan, al probeert hij met een fideel sfeertje, deels althans, de boel aan de praat te houden. En dat met moord en verkrachting als voorname ingrediënten.

Best raar, net zoals Laura, die qua gedrag wel erg ver verwijderd blijft van een slachtoffer. Stewarts rol zal het grootste haakje zijn. Enerzijds de held die het voor de arme Manions moet oplossen, anderzijds een glibberige aal die de waarheid best wat wil bewerken zodat de wet er iets mee kan. Ik kon er al met al wat minder mee, Scott is wel leuk op dreef en de soundtrack van Duke Ellington is plezierig, maar op deze speelduur is er wat te weinig vuurwerk.

avatar van HarmJanStegenga
3,5
Gezien een paar eerdere commentaren was ik voorbereid op een ietwat trage, niet al te boeiende film, maar deze 'Anatomy of a Murder' heeft me positief verrast. Stewart neemt de aandacht op zich en draagt deze prent. Goed geschreven, blijvend interessant, met een aantal leuke wendingen en leuke humor tussendoor. De opbouw is goed - de aanloop naar de rechtszaak en het vele heen en weer gepraat in de rechtzaal zelf. Bijzonder vermakelijk, ondanks de relatief lange speelduur. Fijne klassieker.

avatar van Gh8st
3,5
De film begon wat mij betreft niet heel erg interessant. De introductie naar de rechtszaak duurde me dan ook wat lang. Zodra het spel in de rechtbank echter begon heb ik de rest van de film geboeid zitten kijken. Daar kon James Stewart helemaal los gaan en ook zijn tegenstanders acteerde goed. De vrouwelijke personages konden me wat minder bekoren.
Het verhaal leunt wel vooral op het acteerwerk en dialoog, want er zit weinig verassing in het plot.
Het einde had verder iets beter uitgewerkt mogen worden, maar over het algemeen heb ik genoten van deze film.

5,0
'Anatomy Of A Murder' is een lange zit, waarin Otto Preminger met precisie een rechtzaak rondom moord en verkrachting reconstrueert. De vormgeving is subliem, van de openingstitels van vormgever Saul Bass tot de toffe muziek van Duke Ellington. Bovendien wordt in de rechtbank geen blad voor de mond genomen met discussies over sperma, penetratie en gescheurde slipjes. De Amerikaanse jaren vijftig-goegemeente werd flink wakker geschud.

avatar van mrklm
4,5
In “Anatomy Of A Murder” neemt advocaat Paul Biegler [James Stewart] de verdediging op zich neemt van Frederick Manion [Ben Gazzara], een luitenant in het leger die barman Barney Quill doodschoot omdat die Fredericks echtgenote Laura [Lee Remick] zou hebben verkracht. Frederick wordt aangeklaagd voor moord, maar Paul wil bewijzen dat hier sprake is van ‘temporary insanity’. Paul moet daarvoor in ieder geval aantonen dat Laura is verkracht en dat blijkt nog niet zo makkelijk te zijn. Laura is een aantrekkelijke vrouw die op de bewuste avond vrij sexy gekleed was, bovendien is ze erg flirterig. Daar komt nog eens bij dat barman Alphonse Paquette [Murray Hamilton], de belangrijkste ooggetuige in deze zaak, een goede vriend van Barney was.
Anno 2017 is de film lang niet meer zo controversieel als in 1959. Dit was de eerste film waarin het woord ‘panties’ valt en er openlijk wordt gesproken over vrouwenondergoed. En wat te denken van het woord ‘spermatogenesis’? Een uiterst correcte medische term voor het hele proces dat eindigt met een zaadlozing. Aangezien het hier om een verkrachting gaat is de vraag of er sporen van ‘spermatogenesis’ zijn gevonden volledig op zijn plaats, maar bioscoopgangers waren geschokt toen James Stewart deze term (excuses voor de formulering) in zijn mond nam. James Stewart was de verpersoonlijking van de gewone Amerikaanse man, vergelijkbaar in reputatie en statuur met Tom Hanks, dus ook hij nam ook een groot risico door deze rol te accepteren.
Zeer opvallend is ook het vrouwelijke slachtoffer, zoals gezegd geen braaf huisvrouwtje maar een aantrekkelijke, sexy en flirterige jonge vrouw wiens luchtige houding in haar gesprekken met de advocaat die haar man moet verdedigen tegen een aanklacht voor moord! Het is daarom niet verwonderlijk dat de aanklager suggereert dat er geen sprake was van verkrachting, maar dat Laura Barney had verleid. Daarmee roert de film een moreel dilemma aan waarin Paul Biegler het uiteraard vol overgave opneemt voor Laura (en daarmee voor vrouwen in het algemeen).
Deze film heeft bijzonder veel aandacht voor het juridische proces, zonder daarbij ooit teveel in advocatenjargon te vallen. Het toont welke trucs de advocaten aan beide kanten gebruiken, inclusief de vele ‘objections’ en de afwegingen van de rechter om een bezwaar wel of niet toe te kennen. Stewart torent boven alles uit in één van zijn beste rollen en The Academy nomineerde hem voor een Oscar. Ook George C. Scott (als één van de aanklagers) en Arthur O’Connell [als Stewarts alcoholische partner] kregen een nominatie. Preminger [beste film], Wendell Mayes [scenario], Sam Leavitt [cinematografie zwart/wit] en Louis R. Loeffer [montage] kregen ook een nominatie. Dit was echter het jaar waarin “Ben Hur” met vrijwel alle Oscars aan de haal ging. En zo werd ook Premingers beste werk overschaduwd door een ander meesterwerk. Gezien zijn lange carrière en zijn imposante filmografie denk ik dat hij er zelf niet zo heel erg van wakker heeft gelegen, bovendien heeft hij nu de erkenning die hij verdient: als één van de toonaangevende filmmakers van de 21e eeuw.

avatar van IH88
4,0
“As a lawyer, I've had to learn that people aren't just good or just bad. People are many things.”

In Anatomy of a Murder volgen we een moordzaak. Van de eerste ontmoeting tussen advocaat en verdachte, tot aan de uitspraak van de jury. Interessante materie, maar het kan natuurlijk ook al snel redelijk droog worden. Gelukkig zorgt Otto Preminger ervoor dat je geboeid blijft kijken, en vooral de rechtbankscènes zijn interessant. Anatomy of a Murder heeft een bepaalde flow wat er voor zorgt dat er, voordat je er erg in hebt, al anderhalf uur is verstreken.

Minpunt is dat het verhaal over moord, verkrachting en geweld soms aanvoelt als een rechtbankkomedie. Het is een keus die niet slecht uitpakt, maar vreemd is het wel. Voordeel is dat James Stewart weer een uitstekende rol neerzet.

avatar van james_cameron
4,0
Heerlijk onderkoeld rechtbankdrama, leuk gespeeld door de hele cast en zeer onderhoudend. De plot steekt niet bijzonder intrigerend in elkaar, maar door het sterke spel en de gevatte dialogen vliegt de film voorbij, ondanks de toch stevige speelduur. Ja lieve kijkbuiskinderen, zo worden ze niet meer gemaakt.

avatar van scorsese
4,5
geplaatst:
Prachtige film waarin een advocaat een verdachte in een moordzaak bijstaat. Simpelweg een goed verhaal dat meeslepend verteld wordt. De personages komen goed uit de verf en de scenes in de rechtbank komen vrij naturel over (hier en daar een tikkeltje humor). Uitstekend acteerwerk en de lange speelduur van deze rechtbank-klassieker vormt geen obstakel.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:48 uur

geplaatst: vandaag om 05:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.