A Clockwork Orange (1971)

Geloof niet dat agua ergens in een straatje of zelfs metropool bij ACO past, maar de kwaliteiten van die film lijken niet aan jou besteed. Met Aqua heeft het in ieder geval niets van doen. Dat ligt veel te 'lekker' in het gehoor, is er om the pleasen, ACO absoluut niet.

Het meesterschap is totaal aan hem verspild inderdaad.. weer iemand die ten onder gaat in middelmatige grijzigheid, jammer.

ach, als je Kubrick gebrek aan smaak verwijt, dan verlies je toch direct je geloofwaardigheid?

Prima als jij bij voorbaat je kritische vermogens uitschakelt, maar ik weiger om iets goed te vinden puur omdat Kubrick door sommigen als blijkbaar als een soort God wordt beschouwd. Neemt overigens niet weg dat de man in andere gevallen wel bijzonder smaakvol werk heeft afgeleverd.

Geitenwollensokmuziek heeft ook niets met Beethoven van doen, en daar was dit een reactie op, en dat heb jij ook best door.

Misschien moet jij die betonplaat eens voor je hoofd vandaan halen, ACO wordt niet gewaardeerd omdat hij van Kubrick is, het is eerder andersom: andere films van hem hebben misschien wel iets teveel credit gekregen juist omdat hij meesterwerken zoals ACO heeft gemaakt!

Waar jij gewoon moeite mee lijkt te hebben is dat Kubrick hier bewust zaken lelijk laat zijn, maar dat is niet het gevolg van een gebrek aan goede smaak, maar juist het besef dat er in de samenleving van ACO een hoop lelijkheid is. het is nu niet bepaald een rooskleurig warm toekomstbeeld dat er in de film geschetst wordt. Het is juist dapper dan Kubrick het niet mooier probeert te maken dan het is.

Daar heb ik ook wel een (meen ik) inhoudelijke reden voor: de hoofdpersoon lijkt een nog grotere bewondering voor Beethoven te hebben. Waarom slaat hij dan die platenzaak niet kort en klein bij het horen van die elektronische versie van Beethoven? En inderdaad bij het nazi-filmpje klinkt ook die elektronische versie, waarbij Alex weliswaar klaagt, maar niet over de versie.

Ik zie twee mogelijkheden: of Kubrick beschouwt die elektronische versie toch als "mooi" of de hoofdpersoon is niet consequent in z'n liefde voor Beethoven. Laatste lijkt mij persoonlijk onwaarschijnlijker als ik alle verhalen mag geloven over Kubrick die alles tig keer overdacht.

Bovendien: waarom is dan niet alle klassieke muziek vervangen door elektronische versies? Waarom soms lelijk en soms mooi? Opnieuw nogal inconsequent tenzij Kubrick gewoon ook die elektronische versies kon waarderen.

Uh, omdat hij in de platenzaak er op gefocust is de twee dames in zijn bed te krijgen, iets wat hij wellicht nog belangrijker vind dan Beethoven op dat moment. Daarbij zijn er zat liefhebbers van Beethoven, waaronder ikzelf, die helemaal geen probleem hebben met de electronische versie. Ik vind het niet mooi, maar zie er, zeker bij die scene, de humor wel van in.

Je stelt je hier naar mijn idee een beetje eng fundamenalistisch op. Alsof er maar een juiste wijze is de muziek van Beethoven uit te voeren......

Verder is de heke film een grote ambivalentie. Gruwelijk geweld begeleid door schitterende muziek. Singing in the Rain zingen tijdens een verkrachting. Het verraad binnen de vriendenclub, Moet je een mens zijn kwade wil wegnemen als dat ten koste gaat van zijn persoonlijke vrijheid en keuze. De hele film bestaat juist uit een groot spanningsveld tussen het menselijke en het mechanische.

Nee, het spijt me, je overtuigt me toch niet echt. Je verhaal over ambivalentie klinkt wel plausibel, maar dan is het denk ik wel dusdanig uitgewerkt in deze film dat het voor mij gewoon niet werkt.

Ja sorry, ik vind het gewoon echt afschuwelijk. Er zijn overigens ook niet elektronische uitvoeringen van klassieke muziek die smakeloos vind. Ik wil niet beweren dat er een juiste manier van uitvoeren is, maar ik vind wel dat ik mag zeggen dat ik deze bijzonder smakeloos vind.

Tuurlijk mag je het smakeloos vinden en ik snap ook heel goed dat het niet voor iedereen werkt, de film is immers erg uitgesproken. Maar waar ik tegen protesteer is dat je de regisseur visieloze smakeloosheid verwijt, terwijl alles juist extreem bewust en doordacht is.

"Visieloos" neem ik dan bij deze terug. Daar heb je me nu wel van overtuigd.

Het gaat inderdaad om de koppeling geluid en beeld, lijkt me evident.. dat heb je dan weer wel begrepen, jammer dat je je zo opvreet over details die voor de VISIE en het verhaal verder niet zo terzake doen

Ik heb gisteren de reportage Synth Britannia gezien. In deze reportage zat ook nog een stuk over de soundtrack van de film. Hier zitten ze bij de maker van de soundtrack in de studio.Zeker aan te raden als je van de soundtrack hebt genoten!

Gisteren herzien en wat blijft het toch een fascinerende film. Malcolm McDowell is echt geniaal als Alex, alle lof voor de casting. Het begin van de film, de scene dat de droogies in de Korova milkbar zitten, is toch wel een van de, zoniet de beste opening ooit in een film, met die muziek en die bizarre inrichting, en Alex die de kijker aanstaart...geweldig.

Geweldige art direction ook (niet eens genomineerd voor een Oscar, bewijst maar weer eens de irrelevantie van de Academy awards)

Tweede deel zakt soms wat in en enkele rollen vond ik minder geslaagd maar toch kan ik het niet over mn hart verkrijgen hier minder dan de volle mep voor geven. 5 blijft dus staan.

ooit lang geleden heb ik deze film gezien,volgens mij niet helemaal dat weet ik niet meer precies.

ik weet nog wel dat ik het een vreemde film vond erg bizzar allemaal.

ik respecteer iedereen die deze film een hoog cijfer geeft maar het verbaasd mij nogal dat deze film in de lijst voorkomt,maar dat is het mooie er van dat smaken verschillen en dat is maar goed ook en ik vind het altijd leuk om meningen van andere te lezen.

maar dit is duidelijk niet mijn smaak.

Inderdaad, die staar scène heeft zowel iets angstaanjagends als iets moois. De muziek die tijdens de opening wordt gebruikt vind ik ook erg luguber.

Wat mij betreft kan The Academy echt in de stront zakken, want dit is niet de eerste keer dat hun irrelevantie wordt getoond. Muziek van bijv. Ennio Morricone voor de film Once Upon A Time In America is ook niets eens genomineerd. En zo kan ik er nog wel wat meer opnoemen. Al helemaal een giller vond ik Jim Carrey die een Oscar won. Bijna belachelijk vind ik zelf. Niet een al te slecht acteur uiteraard, maar dan nog.

Ik vind de tweede helft juist prachtig. Misschien nog zelfs veel meer fascinerend dan de eerste helft. Dit allemaal met name door de sterke prestatie van Malcolm McDowell.

ja Boze Jongens oftewel a clockwork orange een vreemdsoortige mengeling van Olivier Twist en 1984, deze film naar het boek van Anthony Burgess, het was wat allemaal in de jaren zeventig en zelfs nu hangt er nog iets ondefinieerbaar om de film heen,

echter de tijd laat zijn sporen na.

het begin is sterk de vaart zit erin en is het lekker bruut en meedogenloos, daarna

vanaf de gevangenis -zodra de figuur Alex meer en meer een vertellende rol heeft-

vind ik het op een Engels televisiefilm lijken uit die tijd, een soort

Roald Dahl aflevering - Tales of The Unexpect- de man in de rolstoel, de bodybuilder

en nog wat vage figuren, enfin

al met al een dijk van een film en niet helemaal eerlijk om 40 jaar later

er over mierenneuken, M Mc Dowell is perfect en Beethoven Von ook

4, x glimmers

( het boek van Anthony Burgess staat trouwens vol met vreemdsoortige

woorden, half Russische straattaal)

Die taal die in A Clockwork Orange wordt gesproken is Nadsat.

Nadsat - Wikipedia - nl.wikipedia.org

okay Nadsat...

Ik weet niet wat ik met deze film moet. Heb hem gister bekeken, en hij beviel me wel. Maar niet meer. Ik snap niet waarom deze film zó sterk is. Acteerwerk is goed, prachtige illustraties, aangrijpende muziek en een bijzondere manier van filmen. Vooral in die tijd. Maar verder raakt mij deze film niet echt. Wat is er zo bijzonder aan het verhaal van deze film? Of heb ik wat gemist, of verwacht ik te veel?

Misschien moet ik hem later nog eens bekijken.. Maar nu nog (maar) even 3 sterren.

Persoonlijk vind ik het acteerwerk vreselijk overdreven maar dat past ook weer zo goed bij de film. Ik vind de locaties vooral erg mooi. Over 2 jaar kan je je die nog zo voor de geest halen.

De film komt volgende week op TV; volgens mij vanwege een speciale Kubrick week op NLD 1 of 2...

Het is ook maar een heel bizar filmpje. Ik snap deze film ook eigenlijk totaal nog steeds niet maar dat bizarre en aparte kan ik juist heel erg waarderen. Het overdreven taalgebruik, de aparte cinematografie en bijzondere gebruiken. Ik heb het idee dat geweld en dystopie worden gecombineerd in een soort vorm van gruwelijk amusement.

Mooi omschreven, maar jammer dat je dan bij een magere 3,5* blijft hangen..

Bij de laatste kijkbeurt kwam ik op een 3,5 dus als ik de film weer eens zie verhoog ik hem misschien

Deze cover doet me denken aan "Hot Shots" Hot Shots: part deux

Hoe kom je daar nou weer bij?

De electronische muziek "was" van Walter Carlos.

was.. want later werd het Weny Carlos.. Begrijpt u wel?

Je moet het wel even plaatsen in 1971.

Popmuziek kon alleen bestaan dankzij een paar gitaren en een drumstel..

Als je zei dat dat ooit niet meer nodig zou zijn werd je voor gek verklaard..

In Nederland werden bv nog elektronische orgels gebouwd door een

hele berg transistortjes etc. in een hele zware houten kast te stoppen..

Eminent, Solina en nog wat.

Dat was een hele slaapverwekkende toestand.

Als enige "popzender was "Hilversum 3" overgebleven en dat resulteerde

op de vrijdagmorgen bv in "EO-de fruitmand".

Er werd echter druk ge-experimenteerd en zo ontstonden oa

Tangerine Dream, Klaus Schulze, Kitaro etc.

Eerst een beetje serieus maar later ingehaald door de commercie.

Dus.. over de muziek...

Real horrorshow.


[*BEVAT MOGELIJK SPOILERS!*]
Herziening, een uur nadat op Het Nederland 2 ( !) de film begon. Ik zou een ander voor minder kunnen vervloeken, maar vergeef míj; een (paar) flinke scheut(en) verdund alcohol in de hand en Rafelsons Man Trouble willen uitstellen tot een volledige kijkbeurt had dit tot gevolg.

ACO komt meteen satirisch (en behoorlijk geniaal; ik zou bijna zeggen één van de beste exploitation flicks ever, maar ik weet niet of dat wel echt hard gemaakt kan worden) over, maar het geweld waar ik ooit bijna voor achter de bank kroop, is sinds Irréversible een bescheiden lachertje gebleken.

Kubrick - Engels - ACO - zich in Engeland afspelend - het zal geen toeval zijn; de hele setting drong ditmaal nog meer tot mij door als authentiek Engels (een soort hypergestileerd kitchen sink drama) dan voorheen. Helaas heb ik het boek niet gelezen, maar maatschappijkritiek lijkt mij numero uno in beide gevallen. Over hersenspoeling ter meerdere eer en glorie van de 'wetenschap', overheidsmegalomanie (lees politieke spelletjes) en een (mens)dier dat uiteindelijk niet slechts gevangen wordt, maar óók onderworpen - zij het met een open mond voor nóg een hapje meer, mét sardonische glimlach...
[/*BEVAT MOGELIJK SPOILERS!*]


Onveranderd 4 sterren, ... maar vooral omdat ik hem in nuchtere toestand en in zijn geheel eerst terug wil zien.

Ludovico = Ludwig ? ? !