A Clockwork Orange (1971)

Vorig jaar nog een aantal stukjes gezien van deze film, was idd erg gewelddadig. Ik herriner mij er niet veel van en ik zou de film dus graag helemaal willen kijken, eens zien wat voor effect al dat geweld en het hele verhaal op me heeft.

Het leuke aan deze film vond ik dat hij een beetje tijdloos is, het lijkt alsof de film 2 jaar geleden uitgekomen was (naar mijn gevoel)

Ik weet niet wat moet ik zeggen.. maar het is niks aan voor mij

Doorbraak voor z'n tijd! Nu zou het niemand storen,maar toen was het een echt schandaal!!!!

En ik ook, vooral na de eerste kijkbeurt, zelden een intensievere filmervaring gehad.

Niet alleen de inhoud is enigzins schokkend, vooral de uitwerking is verbluffend.. dat komt harder aan bij de meeste kijkers denk ik dan de inhoud. Mensen hebben zoiets gewoon nog nooit gezien, de tijdsloze waarde van deze film ook!

Redelijk tijdloos inderdaad, hoewel de decors en dergelijke toch behoorlijk jaren '70 zijn. Het boek is daardoor tijdlozer.

Volledig tijdloos zou ik 'm niet noemen. Het is duidelijk een film van z'n tijd en zo is het ook bedoeld.

Maar toch tijdloos als in: deze ingrediënten zijn als zodanig nog nooit eerder of later gebruikt. Dat maakt een volstrekt unieke mix die zich dan ook met geen enkele andere film laat vergelijken (andere filmers kijken wel linker uit).

Het is wellicht op een bepaalde manier uniek, maar kun je het daardoor tijdloos noemen? Denk denk bij tijdloos aan films die vandaag de dag nog steeds veel impact hebben en bij wijze van spreken vandaag de dag nog steeds uitgebracht zou kunnen worden.

Qua beelden doet het me constant denken aan de jaren '70: het voelt heel erg Brits aan (komt ook doordat alles wat meer op locatie is gefilmd en de manier van satire ook heel erg van die tijd is) en zie het echt als een onderdeel van de Britse cultuur. Zo is het ook bedoeld: om in die tijd te choqueren en aan het denken te zetten. Niet echt tijdloos, maar is dat met een reden en dus ook zeker niet negatief.

Het kan nu nog steeds choqueren, maar dat hoort er ook bij. Zo'n extremiteit is nodig om zaken veranderd te krijgen, waarbij ze natuurlijk niet zo extreem worden gevolgd. Vergelijkbaar met alles zo'n beetje in de jaren '60/'70, denk maar aan Gerard Reve die van God een ezel maakt en in z'n kont neukt. God en andere heilige huisjes zijn niet zo belangrijk meer, waardoor die extremiteiten nu ook niet meer nodig zijn. Nu kan het zelfs nog vrij tam overkomen, wat een verdienste is van films als deze.

Daar heb je een punt, maar deze overbluffende cinematografie in combinatie met de dialogen en het typische accent (nogmaals, heeft iets Shakespeariaans) ben ik nog niet zo verfijnd tegengekomen. Sterker, ik ben hem in de verste verte nog niet tegengekomen. Ik zie ook wel dat het een film is die in de 70s is gemaakt, maar dat maakt hem voor mij geen zak minder sterk of gedateerd. Iets dat ik wel met allerlei andere films uit het verleden heb. En sterker: ook met heel veel films die anno nu worden gemaakt! Ik zie daar vaak de gedateerdheid al bij het vertonen vanaf de eerste seconde aan af. Dat heeft toch iets met de overweldigende ervaring te maken die een film bij je achterlaat. Als een film dat mist en blijft steken in cliché's over een bepaald gedrag of genre, is het gedateerd. Of dat nu uit 2008 of 1967 is..

Clockwork Orange mag dan wel zeker op een bepaalde manier uniek zijn, dan nog kan het verouderd zijn. Natuurlijk, voor jou is het nog steeds even krachtig als het vroeger geweest moet zijn, maar ikzelf kan 'm echt niet los zien van z'n tijd. Wat jij hebt met A Clockwork Orange heb ik met bijvoorbeeld Night of the Hunter uit 1955.

Die vind ik wel meer verouderd eerlijk gezegd. Omdat de context juist zo duidelijk is en er geen vervreemdende stilistische elementen inzitten, zie je daar toch duidelijk aan af dat het in de jaren 40 of 50 moet zijn gemaakt.

Vind ik bij ACO toch minder een issue eigenlijk.. maargoed, ieder zijn gevoel van tijdloos

Ben het met orbit eens. De film is mijns inziens ook tijdloos, simpelweg omdat geweld actueel blijft en de uitwerking ervan overweldigend is. Misschien inderdaad wel overweldigender dan welke andere film ook. Wat meer door vorm dan inhoud komt, maar omdat nu net ook de inhoud zo actueel is, is de film vrij tijdloos.

Met andere woorden: iets actueels wat ongeëvenaard goed en indrukwekkend wordt gebracht, vooral door de vorm, is nog steeds actueel en indrukwekkender dan menig ander film en dus tijdloos.

Daar ben ik echt -101% met je eens.

Daar ben ik echt 101% met je eens.

Ik snap gewoon niet goed van mensen die deze meesterwerk een onvoldoende geven. Ik las vaak berichten over langdradige, slechte scenes en stomme acteerwerk, nou en!! Helemaal niet mee eens, Malcolm McDowell kon erg goed acteren, er zijn helemaal geen slechte scenes in en langdradig kan me geen bal schelen want het is een oude film uit 1971, in oude films zijn er heel veel langdradige scenes in. Ik vond deze meesterwerk echt geweldig, ik baal gewoon erg van mensen die hem geen meesterwerk vinden, sorry maar zo vind ik. Maar ik ben er wel blij mee dat hij in de top 250 staat, dat heeft hij zeker verdiend.

Toen ik deze film voor het eerst zag, ontwikkelde ik een sterke afkeer voor Alex. Maar op het eind voelde ik medelijden met Alex. Dit vond ik zo knap aan deze film. De dunne lijn tussen goed en slecht. En wie bepaald wat goed en slecht is? Wat Kubrick altijd gedaan heeft met zijn films is de maatschappij in de spiegel laten kijken. Ons waarschuwen voor onszelf als het ware.

Lang geleden dat ik deze film gezien heb. Toentertijd was ik heel erg onder de indruk van de film. Maar vraag me af of dat nog steeds wel zo is. Misschien binnenkort maar weer kijken voor de zekerheid.

Wat is er mis mee dan?

Wat is dat voor een onzin. Dat is precies hetzelfde als ik zou zeggen dat ik niet snap dat mensen de muziek van Beethoven een onvoldoende geven.

Voor film en muziek o.a. is geen algemene waardering voor. Het is subjectief, dus een kwestie van smaak. Verwacht niet van iemand die erg romantisch is ingesteld dat hij "Clockwork Orange" mooi zal vinden. Verwacht niet van iemand die van smartlappen houdt dat hij de 9e symfonie van Beethoven mooi zal vinden.

Dan zul jij wel veel balen denk ik. Als ik zou moeten balen als mensen mijn 5* films geen meesterwerk vinden dan kan ik mij het beste uit MovieMeter laten uitschrijven. Ik zou geen leven meer hebben en het zou bovendien nog slecht zijn voor mijn rikketik gezien mijn leeftijd.

Oh ja voor ik het vergeet te zeggen; Clockwork Orange vind ik geen meesterwerk .

Juist wel, hij eindigt toch in bed met 'n vriendinnetje(s).

Ja, maar of dat nou zo romantisch is?

Hhm.. ik ben volgens mijn vrouw wel romantisch. Als het dus waar is wat jij zegt zal ik mijn waardering voor deze film drastisch naar beneden moeten bijstellen .

Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen .

Gelukkig maar, want die waardering voor deze film gaat ook niet naar beneden .

Dat kan ik niet weten want ik ben doof. Ik hoor dus niks.

Nou ja, je cijfer vind ik wel al genoeg. Maar onder 3,5* zou ik wel jammer vinden.

Dat wist ik dus niet. Sorry!

Nu wil het toeval dat Beethoven, een van de grootste componisten ooit, in de laatste jaren van zijn leven ook stokdoof was. Hij kon zijn eigen muziek niet eens meer horen.

Wat is er mis mee dan?

Niets mis mee, ik vond dat nou en gewoon briljant

Geeft niet. En ik wil wel eens zijn muziek horen. Maar ja.

Gezien mijn berichten en de reakties daarop deze film vanmorgen toch maar weer even bekeken. Het was ongeveer vier jaar geleden dat ik deze film voor het laatste gezien had. Een van mijn berichten hierboven heb ik moeten aanpassen, want de symfonie van Beethoven die je in deze film hoorde was niet de 5e maar de 9e.

Wel, het eerste gedeelte van de film tot de arrestatie van Alex vond ik grandioos. De klassieke muziek van Beethoven en Rossini paste er uitstekend bij. Het leek wel een symfonisch gedicht. Visueel was dit gedeelte een lust voor het oog.

Het tweede gedeelte van de film waarin Alex werd gehersenspoeld vond ik minder boeiend. De vaart was duidelijk uit de film. Maar het zal wel niet anders gekund hebben; het was tenslotte ook een boekverfilming.

Niettemin vond ik deze film cinematografisch briljant, eigenlijk net zo'n kunstwerk als de 9e symfonie van Beethoven.

Kubrick heeft toch wel overduidelijk bewezen een geniaal filmregisseur te zijn, misschien wel de beste ooit.

Waardering verhoogd naar 4,5*