The Deer Hunter (1978)

Aan de #1 in mijn top 10 kun jij aflezen dat ik nooit lange, wat tragere films zonder al te veel actie kijk?

Erg sterke film, al vind ik het jammer dat de tijd in Vietnam maar een klein deel van de film is. Maar de film illustreer geweldig de zin en vooral onzin van de hele Vietnamoorlog.

Goede film die ietwat traag op gang komt.
Vooral het eerste uurtje was niet goed door te komen. Een dik half uur naar feestende mensen op een bruiloft kijken zonder dialoog is gewoon niet leuk. Jammer genoeg verdween daardoor mijn aandacht enorm.

Datgene wat daarna volgde maakte dan ook erg veel goed. Goede sfeer met ook (weer) een goed spelende De Niro, hoe kan het ook anders. Verder is de film erg meeslepend en de soundtrack mag er ook wezen. De film bestempelen als een vietnamfilm vind ik wat te ver gaan, zeker omdat dit erg anoniem blijft op een paar scene's na.

Door het eerste uur, wat toch té traag is en bovendien gewoon echt niets toevoegt kan ik spijtig genoeg niet de volle score geven: 4*

Natuurlijk is het wel een Vietnamfilm. Gewoon omdat deze film zich focust op de nasleep ipv op de gevechten zelf, verandert daar niets aan.

Heb niets tegen trage films, als de lange, langzame scenes iets substantieels toevoegen aan het verhaal. Dat vind ik bij The deer hunter niet het geval. Als het eerste uur van de film wordt vervangen door een korte registratie van de bruiloft (in pakweg 10 minuten) dan mis je eigenlijk niets. Het is iets wat in The godfather 1 beter is gedaan. Daar wordt je tijdens de bruiloft de mafiafamilie ingeleid en leer je de personages kennen, alsmede een aantal tradities. Ik snap derhalve heel goed dat mensen deze film te traag vinden.

Dus: Bij vlagen een zeer sterke film, maar bij vlagen ook onnoemelijk saai.

Zie jij cinema dan als zo doelgericht? Moet alles iets betekenen? Het eerste uur is inderdaad niet zo boeiend, geef ik toe, maar wel bijzonder functioneel.

Nee, cinema zie ik nagenoeg zelden als doelgericht, al vraag ik me een beetje af wat je met doelgericht bedoelt. Delen van een film moeten denk ik wel een doel hebben. Ik ben van mening dat alles in een film op de een of andere manier 'iets' moet doen voor die film. Hezij plotontwikkeling, hetzij het scheppen van het sfeer, enz. enz.

Dan ten aanzien van je tweede vraag: niet alles, maar sommige zaken wel.

Dan spreek je over 'boeiend en functioneel. ik vind boeiend erg belangrijk. Als iets niet boeiend is, dan haak je toch af? Als een film iets zou moeten doen, voor mij, dan is het wel boeien.

Dan over de functionaliteit: jij bent van mening dat dat eerste uur bijzonder functioneel is, maar ik bestrijd dat (al benoemd in mijn eerdere post).

Het had naar mijn mening gemakkelijk een stuk korter gekund zonder aan functionaliteit en impact te verliezen. Het ontgaat me niet dat er een bepaald tijdsbeeld wordt gecreerd en dat, in het kort gezegd 'het leven van een groepje voor het afreizen naar Vietnam' wordt geschetst. maar dat dat zo ontzettend lang moet duren, is aan mij niet besteed. Wij verschillen daarover van mening. Lijkt me prima en een mooi discussie onderwerp. Mijn vraag is dan ook wat er zo bijzonder functioneel is aan het eerste uur dat dat niet in pakweg 10-15 minuten kan worden verteld?

De langdradigheid en het 'saaie' illustreren perfect het alledaagse. We zien een paar mannen die een perfect normaal leven leiden, dat ineens drastisch wordt verstoord.

De meeste oorlogsfilms beperken dat soort introductiescènes om snel protocolgewijs even de gebruikelijke situaties aan te kaarten (afscheid nemen van vrouw en kind, nog wat ruzie maken met de autoritaire vader etc..) In films waar dit zo routineus aangepakt wordt, kan ik zelden sympathiseren met de personages.

Doordat de inleiding bovendien nog eens aanzienlijk langer is dan de 'oorlogsscènes', wordt de nutteloosheid van oorlog goed getoond. Hebben de personages op militair vlak iets verwezenlijkt? Nee, maar hun leven is wel mooi naar de klote..

Ik snap je beleving van dat eerste deel wel, maar mij duurde het gewoon allemaal zo lang,dat ik uiteindelijk de 'fast forward' knop heb gehanteerd. het is niet zo dat ik iets tegen trage scenes heb,maar wel met het feit dat hetme ontzettend ging vervelen en voor mij geen functionaliteit had. Zoals al gezegd: wij beide beleven dat eerste deel gewoon anders. Het deel na de terug keer vind ik veel beter. daar gebeurt echt wat. Daar zit sfeer in, dat deel is voor mij functioneel omdat dat hetgeen is waar de film voor mij om draait: 'hoe keer je, na de gekte van Vietnam terug in de Amerikaanse maatschappij'.

Als je de scènes afzonderlijk bekijkt is de eerste akte inderdaad de saaiste. Maar je moet het grote plaatje zien, binnen het grote geheel is dat stuk gewoon essentieel.

..........dat bestrijd ik ook niet, maar weldat dat zo lang moet duren.

Ook dat vind ik essentieel.

Precies, en zo begonnen we deze discussie. We zijn dus terug bij af. Ik vind het te lang en jij niet. Eigenlijk dus wat ik mijn derde post al schreef.

Net zoals ik al in mijn tweede post had schreef waarom de lange duur van belang is.. Dat het je verveelt en dat je het saai vindt, maakt het niet minder functioneel. (het ene sluit het andere niet uit)

Deze discussie is eindeloos. Het is wel duidelijk dat Driello niet van dit soort trage films houdt. Maar prefereert naar films met iets meer vaart. Lengte speelt geen rol hierin bij hem.

Deze discussie is eindeloosomdat yeyo blijft trachten mij ervan te overtuigen dat het eerste deel functioneelis in zijn lengte en ik geef simpelweg aan dat het zo voor mij niet werkt. Daaraan toegevoegt: de conclusie dat ik niet van trqage films hou is niet alleen onjuist, maar ook al eerder door mij (drie posts terug) is bestreden. Het is juist de lengte die me bij de deerhunter hindert om deze film een hoge waardering te geven. Dus, je poging om deze discussie elegant van conclusies te voorzien, strand in precies de twee onjuiste colclusies. Ik tek me nu terug uit deze discussie, aangezien ik het niet nodig vind mijn persoonlijke mening over of iets wel of niet functioneel voor mij is, te blijven verdedigen.

De eerste keer keek ik deze film met mijn vader. Ik was misschien een jaar of 10. Sindsdien is het traditie: samen met mijn vader kijken naar The Deer Hunter! En nog steeds na 14 jaar hoop ik dat Nick niet dood gaat......maar helaas!

SPOILERS !!!!

Goede film! Mega spannende materie natuurlijk. Maar mijn god, die bruiloft is eindeloos... Traag is niet erg, maar dit slaat alles. Verdieping in een oorlogsfilm wordt vaak vergeten, maar oorlog in een verdiepingsfilm is ook een beetje overdreven.

Voor mij de beste oorlogsfilm ooit gemaakt. Zeer aangrijpend om te zien wat voor mentale invloed de oorlog heeft op het leven van de hoofdrolspelers.

De scene met de Niro net voor de ontsnapping is voor mij een van de beste scenes ooit gemaakt. Hoe hij daarin acteert is gewoon angstaanjagend goed.

Ik snap dat sommige mensen deze film wat te traag vinden, voor mij geldt dit echter totaal niet.

Door overal wat langer voor te nemen worden de hoofdrolspelers zeer goed uitgelicht, en kun je je heel goed in ze verplaatsen.

Al met al een zeer goede film. Net wat anders dan de meeste oorlogsfilms maar zeker niet minder, integendeel!

Klassieker mede vanwege een aantal onvergetelijke scenes. De "roulette" scene zo vaak "gekopieerd" in diverse settings, maar deze blijft ronduit de beste.

Dat roulette stukje is dan ook verreweg de beste scene en eerlijk gezegd het enige dat is blijven hangen.

Wat een film!

De Niro acteert briljant, maar het zelfde kan gezegd worden van Walken die Nicky vertolkt.

Ok, de bruiloft enzo duurde wel wat maar daarin wordt toch duidelijk gemaakt dat er al een soort spanning zit tussen Mike (De Niro) en Nicky (Walken) omwille van Linda (Streep).

Ik vind het een beetje snel gaan, want van het ene op het andere moment ligt De Niro alleen in Vietnam met een vlammenwerper te spelen, en dan volgt er een ontploffing en zitten ze plotseling gevangen bij de roulette-mannen. Dat gaat voor mij allemaal wat snel, zeker na het trage eerste uur. Ook wanneer Mike (De Niro) plots tussenj de 'roulette-maffia' zit wanneer Nicky wordt meegenomen naar die roulette-tent, gaat me een beetje snel.

Maar dat zijn eigenlijk maar kleine aantekeningen.

Ik vind The Deer Hunter een krachtige film, die inderdaad een Vietnam-film genoemd mag worden omdat het de mentale nasleep ervan prachtig illustreert. Komt bij binnen op plaats 7 in mijn top 10.

De roulette scene zit ook in Call of Duty: Black Ops.

YouTube - Call Of Duty Black Ops: Russian Roulette scene ( Bowman's death)

Vanavond weer `s gezien, op bluray.

Ik blijf deze film 1 van de beste vietnamfilms ooit gezien te hebben.

Die 5 oscars had ie dubbel en dwars verdiend.

Een magnifieke film.

Met een schitterend stukje muziek van Stanley Meyer - Cavatina: Klik hier

Geweldige film! Vandaag voor het eerst gekeken. Het begin was even doorbijten, maar wat er daarna kwam heeft het dubbeldwars goedgemaakt. Geweldig om te zien hoe de Vietnamoorlog invloed heeft op het leven van de betrokkenen.

Tegenvaller. Waarom we eerst een uur naar die bruiloft en alles eromheen moeten kijken is mij niet geheel duidelijk. Een introductie van de verschillende hoofdrolspelers had ook wel wat korter gekund. Dan belanden we echt opeens in Vietnam. De scenes daar duren niet eens zo lang. Wat er vervolgens in de USA gebeurd is niet bijster interessant. De scene waarin Nick zichzelf door het hoofd schiet, is wel sterk. Maar kan een lange zit waarin vrij weinig gebeurd, niet echt goed maken,

2*

Sterke film.

Had mezelf voorbereid op een lange bruiloft in het begin en ik moet zeggen dat het behoorlijk meeviel. Nou was ik de eerste helft daarvan aan het eten en de 2e helft daarvan aan het uitbuiken maar heb me er totaal niet aan gestoord. Ik vond het zelfs wel een gezellige trouwerij. Nou moet ik wel zeggen dat de totale speelduur wel ingekort mag worden met 20-30 minuten.

De Niro en Walken spelen uiteraard heel goed maar de rest speelde ook erg overtuigend. Ik was echt gewoon overtuigd dat het een groep vrienden waren die elkaar al hun hele leven kennen. Knap acteerwerk, maar vooral geweldige chemie tussen die hele groep. Ook als ze gaan jagen bevinden ze zich in een prachtige omgeving waar een aantal mooie shots tussen zitten.

Maar wat de film nu echt goed maakt zijn natuurlijk de Russische roulette stukjes die redelijk intens zijn maar ook de overgangen van thuis naar de oorlog en van de oorlog weer naar huis.

In mijn ogen een van de betere films die laat zien wat oorlog met je doet. Niet van die overdreven dingen zoals in je voortuin een loopgraaf graven omdat je de oorlog hebt meegemaakt maar gewoon jezelf niet op je gemak voelen en zoals gezegd wordt in de film een afstand voelen.

Terecht een klassieker.

4

Allereerst vraag ik me af of Cimino daar nou zo bewust op inspeelde. Het lijkt mij eerder dat hij een lange tijd hanteerd om de onderlinge verbanden in de levens van de hoofdpersonen in hun natuurlijke setting wil weergeven. De manier waarop hij dat doet en hoe lang hij daarvoor neemt, is niet naar de smaak van TMP en niet naar mijn smaak. Dus: ik betwijfel sterk of Cimino nou opzettelijk iets anders biedt dan wat men verwacht.