Casablanca (1942)

Dit was een erg mooie film! Had nooit verwacht dat ik m écht goed zou vinden omdat ik pas 15 ben en vooral films kijk van de jaren 70 of later. Het zwart-wit gebruik stoorde me geen moment, goed gespeeld en Ricky's bar is een geweldig decor. En natuurlijk de qoute: We'll always have Paris

Tot nu toe 4 sterren. Misschien moet ik doen wat Goodfella_90 zegt en hem nog eens een keer zien, dan begrijp je de film beter. Kleine kans op verhoging dus.

4 sterren.

Staat voor mij al een tijdje op nummer 1 als de beste film aller tijden. Schitterend acteerwerk van Bogart en Bergmann. Er is geen enkel zwak punt in deze film te bekennen. De dialogen in deze film zijn geweldig. De slotzin van Bogart - "Luis, this could be the beginning of a beautiful friendship" - is inmiddels legendarisch in de filmgeschiedenis. Deze film moet je gewoon gezien hebben.

klassieker die ik toch ns wou gezien hebben, en daar ben ik heel blij om. Schitterend acteerwerk en een mooie story met een ietwat verrassend einde. 3.5*

Wat is er zo schitterend aan de acteerprestaties in deze film? Misschien (waarschijnlijk) ligt de stijl waarin er vroeger werd geacteerd me niet, want naar mij toe kwam het allemaal erg onnatuurlijk over.

En daarom geef je deze film een waardering van 0,5*? En moet ik dit serieus nemen? 0,5* betekent voor mij, dat alles maar dan ook alles van die film slecht is. En dat terwijl Casablanca door de filmliefhebbers uitgeroepen is tot een van de beste films aller tijden. nr 9 in de Imdb Top 250. Hoe moet jij dan andere klassiekers uit die tijd waarderen? met een -0,5*?

En trouwens, hou je eigenlijk wel van film? Zit jij niet op een verkeerde site? Als ik jouw statistieken zie hebben verreweg de meeste door jou gewaardeerde films een waardering van minder dan 3*

Er is een communicatief misverstand - de acteerprestaties zijn zeker niet de enige reden waarom ik dit laag klasseer. Ik vond de personages niet interessant, verhaal saai, gebrek aan spanning, etc, ... echt niet mijn soort film (en wat de 'filmliefhebbers' ook mogen zeggen, mijn smaak zal er niet in het minst door beinvloed worden).

Kan ik er iets aan doen dat er zo weinig goeie films gemaakt worden?

Lekker belangrijk!

Voor mij wel, ja. Het betekent dat ik niet de enigste ben met een goede smaak voor films.

Boring...

*Recensie*

Ik sluit me volledig bij Renske aan! Ook ik vond het koppeltje onweerstaanbaar.

Ik vind het een prachtige film, waarbij ik mij aan het begin afvroeg of 'Casablanca' boeiend genoeg zou gaan zijn om vol te houden (ik had gek genoeg in mijn hoofd dat het een zeer lange film was), om door het zwart-wit heen te kijken, om het niet uit te laten maken dat veel van het verhaal zich op een beperkt aantal vierkante meter afspeelt.

En ja, Casablanca is zonder twijel boeiend genoeg.

Dit is de eerste die ik heb gezien van Bogart, hij maakt zijn faam waar. Ingrid Bergman is erg mooi. Ook Paul Henreid maakt een zeer goede indruk. Ik ben verbaasd dat Victor Laszlo wordt gespeeld door Henreid, waarvan ik nog nooit gehoord heb. Hij moest wel een vermaard acteur zijn, zo dacht ik.

Deze vakmanschap voor het jaar 1942, dat vind ik zeer knap en eigenlijk ongelooflijk. Een erg aangename verrassing.

Iedereen wist dat er concentratiekampen waren. Iedereen. Waarom? Omdat iedereen er ook had. Duitsland, Rusland (Siberie), Japan en, ja, zelfs Amerika had concentratiekampen. Het waren gewoon werkkampen voor verraders, zware misdadigers, spionnen enz. Niets ongewoons aan in die tijd. Hetgene ze niet wisten, was dat de Duitsers deze kampen gebruikten om Joden, zigeuners, gehandicapten, homo's, oorlogsgevangenen, verraders enzovoorts, systematisch de vermoorden. Dit laatste gegevens wisten ze niet in die film/jaren.

ik vond het een geweldige film. Ik kijk zelden zo'n oude films. Ik weet eigenlijk niet goed waarom. Teveel nieuwe films die uitkomen om dan de oudere te zien, maar ik ben echt tevrede dat ik die stap heb gedaan naar deze film.

is absoluut de moeite waard

Deze film nog maar eens bekeken. Het was al weer zo'n 5 jaar geleden dat ik deze film gezien had.

Nog steeds een uitstekende film, dankzij het goede acteerwerk van Humphrey Bogart en vooral Ingrid Bergman. Schitterende dialogen, uitstekende muziek en de film ademt een geweldige sfeer uit.

Deze film staat bij mij al jaren op nummer 1 van beste film ooit, maar zal die positie toch heel snel verliezen, want er zijn toch genoeg films die ik onlangs gezien heb die toch echt beter zijn. Casablanca oogt toch net als meerdere films uit die tijd enigszins gedateerd.

Mijn waardering van 5* blijft daarentegen onveranderd.

Hoewel ik me goed kan vinden in je betoog over de kwaliteiten van Casbalnca, vind ik juist dat Casblanca veel universeler/tijdloos is dan andere klassiekers uit die tijd. Sunset Blvd. en All About Eve zijn de andere The Best Years of Our Lives (zomaar een willekeurige titel) of een Capra of zo, komen juist bij mij veel gedateerder over. Neemt niet weg dat er toch ook een boel betere filsm gemaakt zijn, ja.

Maakt toch eigenlijk niet zoveel uit of het gedateerd is? Is toch juist tof? Heeft het intrinsieke waarde, dat is het enige dat telt. Schilderijen van Rembrandt zijn ook gedateerd, je ziet zo wanneer ze gemaakt zijn.

Toch kan een film die zijn tijd ver vooruit is ook wel wat hebben natuurlijk. La regle du jeu en Touch of evil zijn twee voorbeelden.

Gedateerd gaat natuurlijk niet alleen over techniek of over hoe het eruit ziet.

Het valt me echt op dat deze film zo goed als alleen uit dialogen bestaat.

Niet dat dat slecht is, integendeel.

Nee, maar wel de sfeer, het tijdsbeeld, hoe men met elkaar omging etc. Juist dat is leuk aan oude films. Als je het raar vind dat men in 1930 elkaar niet verrot schold zoals tegenwoordig ben je denk ik niet echt snugger bezig.

Juist dat gedateerde maakt het zo bijzonder.

vanmiddag herzien en blijft zeker erg goed. Nog steeds 5*

@ wibro

Wat oogt er, of vind je precies gedateerd?

Gedateerd is de film in zover het over de oorlog zelf gaat. De opnames van de film zijn in 1941 begonnen en men was volgens mij toch echt onvoldoende op de hoogte wat zich in werkelijkheid in de concentratiekampen in Duitsland en bezet gebied afspeelde. Over concentratiekampen werd in deze film vond ik toch wel te gemakkelijk gepraat.
Verder vond ik enkele scenes in deze film toch echt ongeloofwaardig; o.a. de scene waarin de fransen uit volle borst de Marselaise zongen om de duitsers die het lied "Wacht am Rein" zongen te overstemmen. Alsof de fransen in de oorlog zulke helden waren. Dat de fransen in de oorlog massaal collaboreerden met de duitsers is toch algemeen bekend.
Wat ik ook gedateerd vond is de manier hoe Humphry Bogart zijn tegenstanders benadert. Humphry Bogart trekt zijn pistool, de tegenstander steekt zijn handen omhoog of legt het loodje. Zoals we te zien krijgen op het eind van de film. De duitse commandant liet zich toch wel erg gemakkelijk neerschieten
Dus als oorlogsfilm schiet Casablanca toch echt te kort, maar als romantisch drama staat de film echter als een huis. De scenes tussen Bogart en Ingrid Bergman zijn geweldig en dat geldt ook voor de schitterende dialogen en de score, o.a. het lied "as times go by" gespeeld door Sam the Pianoman.
Vandaar dat mijn waardering van 5* onveranderd blijft.
Zou ik dat wat ik schreef over de oorlog in mijn recensie mee moeten laten wegen, dan zou geen enkele film uit die tijd er goed van afkomen. Alle films die gaan over de 2e wereldoorlog die gemaakt zijn tot aan het eind van de Koude Oorlog zijn namelijk gedateerd m.u.v. van enkele russische films. Goede films over de 2e Wereldoorlog zijn in de westerse landen pas gemaakt in de laatste 15 jaar.

Dank Wibro,

heel duidelijk.

Ik zou wel inhoudelijk willen reageren maar wil eerst (wat stukken van) de film herzien.

Bijvoorbeeld de sfeer die werd opgeroepen in de scene waarin voor jouw gevoel de Fransen zich onterecht als helden voordeden, is anders in mijn herinnering. Daarom denk ik dat de betekenis van de scene voor mij en volgens mij anders is.

Ik kan het toch niet laten ook iets te zeggen over de manier waarop 'Bogart zijn tegenstanders benadert'. Ik denk oprecht dat de omgang tussen mensen in deze post-koloniale tijd anders was dan, bijvoorbeeld, de omgang die nu heersend is wereldwijd. Ik denk dat de huidige omgang voor een belangrijk deel te danken (te wijten) is aan de dominantie van de Amerikaanse cultuur.

Groot-Brittannië had nog maar kort daarvoor haar imperium, en daarmee in feite de wereldheerschappij verloren. Wel waren de Engelse manieren nog zeer in zwang en wijdverbrijd. De stiff upper lip, de gentleman's code, m.a.w. het contact hebben met de medemens volgens strikte regels. Regels van zelfbeheersing, van ingetogenheid, van nooit het achterste van je tong laten zien.

Ik denk dat de 'traagheid' waarmee karakters op Bogart's pistool reageren alles te maken heeft met deze regels van ultieme waardigheid volgens welke een 'heer van stand', en zo wilde natuurlijk iedereen zich gedragen, zich diende op te stellen.

Mijns inziens is dit aspect van de film daarom een natuurgetrouwe weergave van de werkelijkheid tijdens WOII, en niet gedateerd.

Het is dan ook geen oorlogsfilm Wibro, enkel een verhaal dat zich afspeelt tijdens de oorlog en dat gegeven ook perfect gebruikt. De concentratiekampen worden slechts een enkele keer genoemd als detail in een grotere context, heeft verder geen echte waarde en ik meen ook niet dat er zo gemakkelijk over gedaan werd. Het feit dat niet alle Fransen helden waren (ben je uberhaupt een held als je enigszins nationalistisch bent?) vind ik maar een raar argument om aan te voeren; daar wordt deze (kippenvel-)scène toch niet minder sterk om? Ook niets ongeloofwaardigs aan, integendeel.

Overigens schijnen mensen nog steeds dood te gaan wanneer zij neergeschoten worden, dus wat daar gedateerd aan is doorzie ik niet helemaal.

Kijk, dat is het hem. Van die scene van die Fransen, daar krijg jij kippevel van. En ergens kippevel van krijgen is een zaak van het gevoel, zeker in het voorbeeld dat jij nu aanhaalt. Die scene heeft op jou een enorme indruk gemaakt en daar is ook helemaal niets mis mee. Alleen kreeg ik er geen kippevel van en daarom maakte die scene op mij géén indruk. Dit is puur subjectief en het heeft geen zin om daar verder nog iets over te zeggen. Iedereen beleeft een film op zijn manier.

Wat ik verder over Casablanca en klassiekers in het algemeen wil zeggen is dat ik niet meer aan een vergelijking ontkom met de films die in de laatste 20 jaar gemaakt zijn. Ik werd gisteren bij het zien van "Requiem of a dream" enorm geroerd en dat betekent gewoon dat dat voor mij een magistrale film is die ik op nummer 1 gezet heb in mij top 10 lijstje. Bij het herzien van Casablanca (vm nr 1 in mijn lijstje) werd ik niet meer geroerd en dat betekent dat ik hem uit mijn top 10 verwijderd heb. Nog steeds een hele goede film maar voor mij niet langer een meesterwerk meer.

Oh, maar het maakt mij echt niets in welke mate jij het waardeert hoor. Ik stond er echter van te kijken dat je het gedateerd vond, en je hebt overigens ook niet gereageerd op mijn 3 punten.

Ik denk dat ik dan in herhaling val. Ik heb eea al toegelicht in mijn bericht aan Josse Heijmen. Daar staat toch duidelijk in waarom ik Casablanca enigszins gedateerd vind. Het punt is dat jij het daar gewoon niet mee eens bent. En dat mag van mij. Maar ik denk, gezien mijn nog steeds hoge waardering voor deze film, jij je daar toch niet te veel druk om zou moeten maken.

En zoals ik in mijn vorige bericht al zei; Iedereen beleeft een film op zijn manier. En dat doe ik ook bij "Casablanca".

Nogmaal wibro, mijn vriend, ik maak me er niet druk om. Ik begrijp het slechts niet.

De beoordeling van klassiekers, er is hier op MM al veel over geschreven. Moet je de film nu wel of niet in z'n context en tijdskader bekijken? Het kan zeker geen kwaad vind ik persoonlijk, maar of dit onomstotelijk tot betere beoordelingen leidt is maar de vraag. Een goede vriend van mij is een echte liefhebber van klassiekers. Ik ben dat allerminst, maar het is toch leuk om via hem wat tips op te doen en zo wat meer feeling te verkrijgen met de filmgeschiedenis. Want hoe je het ook draait of keert, Casablanca is een mijlpaal in de filmgeschiedenis.

Al vond ik hem zelf niet bepaald goed. Ik kan niet zeggen dat er bepaalde aspecten waren die me echt de keel uithingen of ronduit slecht waren, maar ik vond het allemaal "net niet". Weinig inspirerende personages (behalve Rick zelf dan), hetzelfde met de dialogen en ook het hele verhaaltje eromheen boeide me maar weinig. Ik heb het ook niet zo met het oorlogstijdperk en die specifieke sfeer die je dan in betreffende films krijgt. Ik las in Goodfella_90's stukje van 25 februari '08 dat net die sfeer de kracht was van Casablanca. Welnu, ik voelde hem niet en dan zit je toch met een probleem...

Dat de film gedateerd is, is een open deur. De audiovisuele techniek in modernere films geniet absoluut m'n voorkeur, maar dat wil niet zeggen dat de tand des tijds volledig korte metten heeft gemaakt met Casablanca. Acteerwerk vond ik bijvoorbeeld nog redelijk "up to date". Ook weer vooral van Bogart dan, want de rest van de personages vond ik te vlak. Er wordt wel geprobeerd een zekere dynamiek te scheppen in het trio, maar Bogart is eigenlijk de enige die 100% overeind blijft vind ik.

Een minpuntje was dan weer de muziek. Van films uit '42 ga ik geen mirakels verwachten op dat vlak, maar ik vond het "As Time Goes By"-deuntje erg mat klinken. Bij de intrede van deze song, die zogenaamd symbool staat voor het verleden van Rick en Ilsa, was de passie ook erg ver te zoeken. Terwijl net zo'n momenten toch iets extra kunnen toevoegen aan de karakters en de film in z'n geheel.

Ik ben dan weer wel aangenaam verrast door het einde. Strikt genomen is het natuurlijk een happy-ending, maar toch eentje met een wat wrange nasmaak. Gezien de teneur van de film is dit ook de beste en meest logische keuze eigenlijk. Geen overdadig sentiment of onrealistische ontwikkelingen en dat staat wel.

Conlusie, Casablanca is zeker geen film die ik een tweede keer wil zien, want daarvoor loopt er naar mijn smaak teveel mank. Maar 't is natuurlijk altijd leuk om eens een film onder ogen te krijgen die door zoveel mensen hoog gewaardeerd wordt. In dat opzicht ben ik alweer een ervaring rijker, al zal het voorlopig nog eventjes duren voor ik opnieuw een klassieker in de dvd-speler steek. Eentje per maand is voorlopig genoeg .

Vond je Claude Rains, in de rol van politiechef Louis Renault, dan ook niet sterk? Kan zich hier toch minstens meten met Bogart zou ik zeggen. Ik vind eigenlijk alleen Henreid een beetje een zwakke schakel in deze film, die verder een acteerkanon is.

Over de acteerprestatie zelf kan ik moeilijk oordelen. Ik had gewoon moeite met het feit dat zijn rol een tikkeltje komisch benaderd werd. Hetzelfde met de openingsscène waar de politie jacht maakt op de vermoedelijke moordenaar van de Duitsers. De choreografie van deze achtervolgingen deed een beetje Chaplinesque aan en dat vond ik misstaan. In een film als deze heb ik daar geen boodschap aan. Tenzij je natuurlijk zegt dat die komische kant de bedoeling was, dan zijn de acteurs wel in hun opzet geslaagd.