Off Screen (2005)

De bedoeling van de schrijver is dat je beide kanten op kunt en dat een ieder voor zichzelf kan bepalen welke van deze twee mogelijkheden je het meest aannemelijk vindt.
Al denk ik dat de meeste kijkers zullen kiezen voor 't het-speelt-zich-af-in-zijn-hoofd scenario.
Je kunt trouwens ook op een mix van deze twee scenario's uitkomen: dat bepaalde Decleir-Krabbé scènes zich wel daadwerkelijk hebben afgespeeld, en andere niet.

Unieke film, die steeds emotioneler en fascinerender op mij overkwam na verloop van tijd. Dit naarmate je steeds meer en meer een tragischer beeld krijgt van Voerman. Wat dat betreft zijn Decleir en Krabbe geweldig aan elkaar gewaagd!

IK stuitte op twee vervelende dingen: de cijfer-codes die zo nu en dan door het beeld vlogen (die wel effectief zijn bij een hypnotiserende scene in zijn huis) en de titel song. Ik erger mij al zo lang aan nietszeggende, walgelijke zogete titel songs, waar score veel en veel beter kan werken. Is er iemand die het nut van het geblaat van Liesbeth List kon waarderen? Kippenvel...

Nu dan wat ik vooral fascinerend vond was eenzelfde obessieve man als Sy in One Hour Photo. Veel overeenkomstigheden in bepaalde scenes en thema's. Portrait II score is tevens hier zeer goed van afgeleid en ook een machtig element voor de film. Ik zet deze film dan ook naast OHP in mijn 5 sterrenlijst.

Heb genoten. Decleir als eenzame zonderling, waar de triestheid gewoon vanaf druipt en ook is het natuurlijk leuk om eindelijk Krabbé weer eens te zien (maar hij wordt imho weggespeelt door Decleir overgens).
Vooral zo sterk aan het script vond ik, dat het beide kanten uit kan. Enerzijds is het mogelijk dat het meeste zich in het hoofd van John afspeelt, maar anderzijds is het ook mogelijk dat John en Wesselinck elkaar wel degelijk kenden. Ik neig toch meer naar het laatste, omdat als je puur voor 'het speelt zich allemaal in het hoofd van John af" verhaal gaat, kent het verhaal imho toch te veel hiaten om te blijven kloppen. Maar helemaal het laatste verhaal lijkt dan ook weer ietwat vreemd, omdat de gesprekken tussen John en Wesselinck op mij ietwat bizar overkwamen.

In ieder geval een erg interessante film met meer stof om over te praten, dan mensen in eerste instantie denken.
Zeker de beste telefilm van dit jaar.

4*

Tijdens het kijken van de film is het idee dat 'alles in Decleirs hoofd zou afspelen' helemaal niet tot mij toegekomen. Ik dacht ook dat alles werkelijkheid was. Toch graag eens herzien.

IK heb eigenlijk ook in de waan geleefd dat het allemaal echt was en eigenlijk leek enkel die scene in op het toilet tussen de twee niet werkelijk. Wat dit voorbeeld natuurlijk zeker weten niet was.

Mooie telefilm. Erg sterk scenario en erg goed geacteerd. Krabbé is goed maar Decleir steelt de show. Hij zet echt prachtig een afgegleden oude man neer die uiteindelijk gek wordt van de eenzaamheid. De rol van Joosten vond ik ook erg goed gevonden, helaas kan ze niet echt acteren. Vooral door die rol is er voor mij geen twijfel dat niet alles echt gebeurd is, ook die surrealistische scene's op de schietbaan en in de stoel laten dat zien.

Twee minpuntjes: de titelsong vond ik heel erg verschrikkelijk en dat Matrix cijfer gedoe was ook nogal overbodig. Buiten dat is dit een prima telefilm.

4*

misschien toch maar beter voor de film dat ik de 1e 20 minuten had gemist

in karakter was ie beter .... aardige telefilm verder .... geen hoogstandje imo

2,5 ster

goeie Decleir gezien, verder matig filmpje imho

2

Ik vond die Decleir wel geweldig trouwens, hij overklaste Krabbe in iedere scene waar ze samen inzatten!

nou speelde Krabbe ook niet een rol waarin hij de kans kreeg.

Decleir moest een emotionele verwarde en oude man spelen die langzaam zijn grip op de wereld verloor.

Krabbe was gewoon een eng nederlands zakenmannetje (en dat deed hij wel goed...)

Ik had het vandaag met mijn moeder over deze film, en ze raadde mij het boek De Broncode aan, die dus door Pieter Kuijpers zou worden verfilmd. Staat dat boek in enig verband met dit gedoe en is het een aanrader?

Broncode is pas echt spooky...

Broncode is een boek naar een waar gebeurd verhaal.

Een man die had een manier van coderen gevonden waardoor computers vele en vele keren sneller zouden zijn en minder ruimte voor data etc. Had het lang geheim gehouden maar had eindelijk een afspraak gemaakt ofzo met een bedrijf....

De dag voordat hij dus zn geheim zou vertellen is hij vermoord...

Niemand weet door wie, en van zijn geniale vinding is nooit meer iets gevonden...

best eng, tis nog waar ook hehe

zie http://www.moviemeter.nl/forum/13/2109/

zijn er ook nog onderwerpen waar MM geen topic over heeft

vraag me overigens wel af hoe het "tis allemaal wel echt" kamp, het einde verklaart waarin Jeroen Krabbé's personage weer in de toiletten verschijnt...

Tuurlijk is niet alles echt, maar tevens zit ook niet alles in Voerman's hoofd. Het is een mix van beide, denk ik. En wat dan wel of niet echt is, mag je als kijker gaan uitvinden denk ik. Hierover zullen de meningen ook wel verdeeld zijn...

De film laat een diepe indruk achter.

Zeker omdat het gebaseerd is op ware feiten.

Voordat ik deze film zag dacht ik "wat een gek die zomaar

zo'n gebouw binnenloopt en mensen gijzelt"...

Maar na het zien van deze off screen is het duidelijk dat dit een man was die schreeuwede om hulp.

Een zielige wat oudere man die alles al was kwijtgeraakt in zijn leven..Een eenzame man.

Verlaten door alles wat hij lief had..

Deze off screen heeft me echt geraakt.

Na van God Los weer een topfilm van Pieter Kuipers.

Een film die je raakt in je hart!

Je kunt hem nu kijken op http://www.uitzendinggemist.nl...

Dank voor de tip .