Off Screen (2005)

Unieke film, die steeds emotioneler en fascinerender op mij overkwam na verloop van tijd. Dit naarmate je steeds meer en meer een tragischer beeld krijgt van Voerman. Wat dat betreft zijn Decleir en Krabbe geweldig aan elkaar gewaagd!

IK stuitte op twee vervelende dingen: de cijfer-codes die zo nu en dan door het beeld vlogen (die wel effectief zijn bij een hypnotiserende scene in zijn huis) en de titel song. Ik erger mij al zo lang aan nietszeggende, walgelijke zogete titel songs, waar score veel en veel beter kan werken. Is er iemand die het nut van het geblaat van Liesbeth List kon waarderen? Kippenvel...

Nu dan wat ik vooral fascinerend vond was eenzelfde obessieve man als Sy in One Hour Photo. Veel overeenkomstigheden in bepaalde scenes en thema's. Portrait II score is tevens hier zeer goed van afgeleid en ook een machtig element voor de film. Ik zet deze film dan ook naast OHP in mijn 5 sterrenlijst.

Heb genoten. Decleir als eenzame zonderling, waar de triestheid gewoon vanaf druipt en ook is het natuurlijk leuk om eindelijk Krabbé weer eens te zien (maar hij wordt imho weggespeelt door Decleir overgens).
Vooral zo sterk aan het script vond ik, dat het beide kanten uit kan. Enerzijds is het mogelijk dat het meeste zich in het hoofd van John afspeelt, maar anderzijds is het ook mogelijk dat John en Wesselinck elkaar wel degelijk kenden. Ik neig toch meer naar het laatste, omdat als je puur voor 'het speelt zich allemaal in het hoofd van John af" verhaal gaat, kent het verhaal imho toch te veel hiaten om te blijven kloppen. Maar helemaal het laatste verhaal lijkt dan ook weer ietwat vreemd, omdat de gesprekken tussen John en Wesselinck op mij ietwat bizar overkwamen.

In ieder geval een erg interessante film met meer stof om over te praten, dan mensen in eerste instantie denken.
Zeker de beste telefilm van dit jaar.

4*

Mooie telefilm. Erg sterk scenario en erg goed geacteerd. Krabbé is goed maar Decleir steelt de show. Hij zet echt prachtig een afgegleden oude man neer die uiteindelijk gek wordt van de eenzaamheid. De rol van Joosten vond ik ook erg goed gevonden, helaas kan ze niet echt acteren. Vooral door die rol is er voor mij geen twijfel dat niet alles echt gebeurd is, ook die surrealistische scene's op de schietbaan en in de stoel laten dat zien.

Twee minpuntjes: de titelsong vond ik heel erg verschrikkelijk en dat Matrix cijfer gedoe was ook nogal overbodig. Buiten dat is dit een prima telefilm.

4*

Beetje moeilijk te beoordelen film. Het verhaal zit me niet helemaal lekker, maar het is wel allemaal erg goed gespeeld.

Bovendien is het onderwerp zeker interessant, maar ik heb het idee dat het op deze manier een beetje in het belachelijke getrokken wordt. Oke, het is dan wel 'losjes gebaseerd op' het originele verhaal, maar toch: dit is allemaal wel heel erg vergezocht.

Bovendien heb ik nogal een hekel aan die 'oh, het speelt zich maar in het hoofd af' verhalen.

Het was allemaal best wel interessant en op hoog niveau neergezet (Decleir ), maar qua verhaalopzet had ik liever iets anders gezien.

Krappe 3 sterren.

Telefilm die duidelijk boven de overige van dit jaar uitsteekt. Mooi script. En Kuijper weet er ook duidelijk meer van te maken dan in zijn vorige telefilm.

Het thema (is het echt of zit het in zijn hoofd) is de laatste jaren wel meer gebruikt. Wat dat betreft was het allemaal niet verpletterend origineel. Wel erg goed uitgevoerd (al vond ook ik die matrix-achtige codescenes misplaatst). En mede doordat de film dingen in het midden laat en niet alles gaat verklaren beter dan bepaalde Amerikaanse genregenoten. Decleir is geweldig en Krabbé deed het prima.

Wat ik vooral ook erg interessant vind is dat Kuijper een expert lijkt te worden in een interessant genre. Films die een bestaand uitgangspunt nemen, maar details zelf invullen.

Ruime 3.5*

Audiovisueel zeer goed voor een Nederlandse film, en ook zijn Decleir en Krabbé echt 100% perfect gecast. Wat er echter rammelt is het gare plot.

Want ten eerste is het feit dat Voerman imaginary friends heeft zo ontzettend doorzichtig, zo doorzichtig zelfs dat het nergens expliciet wordt uitgelegd, zoals dat wel gebeurt in films als Fight Club en Sixth Sense. Dat daargelaten is de grens tussen realiteit en fictie erg vaag, en nee, het is in dit geval niet cool om "het aan de verbeelding van de kijker over te laten". Want hoe komt hij aan die gun? Die was toch behoorlijk echt. En dat rare gloeilamp-in-bloempot ding die hij krijgt en aan zijn ex-vrouw geeft? Die moet hij toch echt van Wesselink gekregen hebben. Zou je denken. Of zijn ook de ontmoetingen met zijn ex-vrouw verzonnen? En zo gaat het maar door en door.

De hiaten in de plot werken in deze film niet goed, maar zijn gewoon slordig en vallen niet goed te praten door te zeggen "alles in een film uitleggen is kut, het is veel artistieker om de kijker zelf na te laten denken". Zo kan je elke plothole goedpraten.

2.5 sterren, te danken aan acteerwerk, regie en montage, en het uitgangspunt dat Philips een geheime Area 51 heeft ergens op het platteland

zeer leuke film. Die Decleir speelde als die gijzelnemer en Jeroen Krabbe. Gewoon leuk omdat ze nog ook het vermoedelijke leven van die gijzelnemer laten zien. Het verhaal is echt gebeurt op 11 maart 2002. Toen was ik elf en helamaal geintereseerd erin en nu maken ze er een film van.

4,0

Goede film om te zien met goede rollen van Krabbé en Decleir, ik keek trouwens wel even op toen ik Astrid Joosten zag.

Maar de sfeer zit er echt goed in vind ik en dan die hele conspiracy theorie over breed beeld televisies, geweldig.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Jan Decleir zet fantastisch een eenzame buschauffeur neer, die per ongeluk een gijzeling in de verkeerde toren opzet. Wat een groot acteur is hij ook, je moet het maar kunnen om zo'n sneu personage neer te zetten. Voor de rest aardig plot met ook nog een aardige rol voor Astrid Joosten. Wel wat rare muziekkeuzes en dan met name de titelsong van Liesbeth List. Afknappertje op het eind is dat!

Lastige film.

Aan de ene kant zit ie mooi in elkaar, fijn ritme, mooie ingetogen rol van J.Decleir en degelijk gefilmd. Toch had ik last van holle ruimtes en weinig logica, maar dat was juist de bedoeling van P.Kuijpers.

Toch een film die flink afwijkt van de doorsnee Nederlandse film.

Een goed eind maar toch ook niet bevredigend maar over het algemeen wel een aparte film.

Nou ja, nipte 3.5* voorlopig.

Qua verhaal is het niet echt geweldig, al heeft de film toch een origineel uitgangspunt. En met momenten wordt het toch leuk in beeld gebracht. Het doet wat denken aan een serieus afgezwakte versie van videodrome. De grote troef van de film is wel het acteerwerk. Vooral Decleir is weer in vorm, maar Krabbé kan zich nog wel handhaven. Maar de film toont wat gaten en is soms wat mager om te kunnen boeien. Ook de sfeer is wisselend en komt niet altijd goed uit de verf. Het geheel is wel een goeie Nederlandse film die toch de moeite was om te kijken.

Kijk bijna nooit nederlandse fims maar deze was wel goed om te zien en wil toch wel eens weten wat hier wekelijk gebeurd is en of de aanleiding voor die gijzeling wel enigzins klopt .

De spanning zit er in ieder geval goed in .

3 sterren voor de film

Het is een beetje een speciale film. Jan Decleir speelt een vreemd figuur en doet dit heel overtuigend. Voeg daarbij nog eens Jeroen Krabbé en je hebt een topcast. Er is ook nog een rolletje voor Astrid Joosten (die dame van het tvspel "Twee voor twaalf" op NL).

Misschien er nog bij vermelden dat het verhaal op ware feiten is gebaseerd.

Vooral een paranoiafilm met af en toe wat humor.

"Jij bent een killer"

Ik vond dit een erg boeiende film en zeer goed geacteerd door Jan Decleir. Zijn gelaatsuitdrukkingen als hij Jeroen Krabbë beneden zijn woordje ziet doen zijn fenomenaal. En verder vind ik hem sowieso beter acteren dan Krabbé, in deze film dan in elk geval.

Ik kende het lied van Liesbeth List niet, maar ik vind het best een mooie tekst hebben.

Verder speelt het 'Vader Jacob' een prominente rol.

Verfilming van zo'n beetje de meest bizarre gijzelingsactie in Nederland.

Amsterdamse buschauffeur gijzelt de Rembrandttoren in de veronderstelling dat Philips daar zijn kantoor heeft....nope, die waren net een week daarvoor naar een ander kantoor verhuist.

De reden....breedbeeldtelevisie!!!! Inclusief vermeende geheime boodschappen.

Kan haast niet missen om hier een goede film uit te peuren, maar dan hebben we geen rekening gehouden met de Nederlandse filmindustrie!!!

Jan Decleir doet z'n best, maar een Amsterdamse buschauffeur met een Vlaams accent?

Jeroen Krabbé denkt dat ie in een James Bond speelt, maar de man heeft maar één acteer-stand.

Fatsoenlijke dialogenschrijvers doen we in Nederland zowiso niet aan.

Liesbeth List kweelt iets over het beginenergiek alsof ze solliciteert naar het Eurovisie Songfestival.

Qua BN-er en om wat kwaliteit te sugereren zetten we als acteer-kanon in: 2 voor 12 precentatrice Astrid Joosten.....als 2 voor 12 presentatrice Astrid Joosten.

En voor dit hele gebeuren, inclusief een complete Rembrandt Toren kunnen we af met een totaal aantal van wel 10 acteurs en actrices.

Allemaal nog niet zo erg als we dan maar wat meer duidelijkheid kregen in het hoe en waarom van deze actie (We Mislead!!!) gelukkig kunnen we met enige verbeeldingskracht wat puntjes verbinden, maar in hoeverre het allemaal op ware feiten of onderzoek gebasseerd is???

Nog net geen onvoldoende omdat 70% van de Nederlandse filmproductie nog slechter is en het gdzdnk niet weer over WO2 gaat.

Na een hele tijd deze prent eens opnieuw bekeken, en het blijft verbazen hoe goed beide hoofdrolspelers op elkaar zijn ingespeeld.

Helaas is het ondertussen nog niet tot een nieuwe samenwerking tussen beide heren gekomen.

Daarom deze prent toch maar eens bekijken mensen.