The Tomb of Ligeia (1964)

Hoewel ik pas twee films van Roger Corman heb gezien, kan ik al wel concluderen dat zijn films niets voor mij zijn. De constante mix van B-film elementen, zwakke acteurs, vreemde karakters, en boven alles zeer aparte en vergezochte verhalen. De film begon nog wel aardig, maar naarmate het verhaal vorderde, werd het steeds ongeloofwaardiger en daardoor saaier.

Hoewel ik maar een minimum van zijn oeuvre heb mogen zien, laat zijn films bij een volgende keer wel links liggen. Het zijn films voor de liefhebber van dit genre, en dat ben ik nog steeds niet.

Als onderdeel van de Six Tales of terror boxset besproken voor mijn site.

The Tomb of Ligeia (1964) voelt op het gebied van sfeer anders aan dan de rest van de films in deze box. Dat komt doordat Corman veel gebruik heeft gemaakt van shots van het Engelse landschap waardoor het gotische er een beetje van af is. The Tomb of Ligeia kent verder misschien wel de beste Vincent Price van alle Corman films gebaseerd op Poe-verhalen, maar de traagheid waarmee het verhaal zich voortkabbelt en de wat luchtige sfeer halen veel beleving weg.

Six Gothic Tales – blu-ray boxset recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Voor mij na "The Fall of the House of Usher" de tweede Corman Poe film en die lijkt op alle vlakken een stuk beter dan dit werk.

Ondanks dat Vincent Price wederom zijn beste beentje voorzet in zijn rol, weet de rest van de film maar niet te boeien. Corman slaagde erin om zelfs in deze beknopte speeltijd het verhaal nog wat traag te houden. We worden wel getrakteerd op een aantal mooie landschap shots, maar dat is niet genoeg om de aandacht erbij te houden.

De ontknoping is dan wel weer redelijk geslaagd en nog aardig suspensevol, maar dat kan men helaas niet zeggen over de rest van de film.

Niet enorm slecht, maar persoonlijk vond ik het eerder genoemde The Fall of the House of Usher een stuk beter.

Een soort van Poe-verfilming, alhoewel, meer een samenraapsel van elementen uit verschillende Poe-verhalen (met natuurlijk weer die eeuwige zwarte kat) die niet zo heel veel met het oorspronkelijke verhaal van The Tomb of Ligeia te maken heeft. Het was wel sfeervol, met mooie plaatjes van Engelse ruïnes, mansions en landschappen, maar toch ook wel wat traag en saaiig. En ja, het is Roger Corman en Vincent Price, dus dan weet je ook wel een beetje wat voor soort film het is. Vincent Price is in ieder geval de excentrieke weduwnaar in de hoofdrol, wiens vrouw Ligeia dood is al blijkt ze toch niet zo dood als men denkt. We zien hoe hij en zijn nieuwe vrouw Rowena langzaamaan in de ban raken van de aanwezigheid van Ligeia die onder andere geïncarneerd als kat loopt te spoken. Dit middenstuk was wel een beetje een taaie zit, met gelukkig wel weer een aardige ontknoping. Redelijk maar ook weer niet echt geweldig leuk, zoals eigenlijk alles wat ik van Corman heb gezien - wederom een krappe voldoende.

“Man need not kneel before the angels nor lie in death forever but for the weakness of his feeble will.”

Genre-cinema uit de jaren zestig werd veelal gedomineerd door het Gothic-Kostuum Horror-Drama, en dan met name de Britse Hammer-horrorfilms en de Edgar Allan Poe-bewerkingen van met name Roger Corman. Heden ten dage zal 'The Tomb of Ligeia' horror-fans niet echt schrik meer aanjagen maar prima acteerwerk, prachtige locatie en een sterk verhaal maken dit meer dan goed. Dit is een fantastisch uitziende film. De film bezit daarnaast zo'n beetje alle goede voorwaarden om er goede Poe-bewerking van te maken; een kasteel/ruïne, een brand, een mooie dame(of twee), een onsterfelijk lijk en Vincent Price die waanzinnig is van schuld. En O ja het is Poe dus natuurlijk ook een zwarte kat. Deze kat heeft een grote rol in de film maar hoort niet bij dit verhaal, waarover het algemeen wel de meeste elementen uit het verhaal in zitten. Of de "The Conqueror Worm" die onderdeel uit maakt van het verhaal, ook in de film zat weet ik niet, ik heb er eigenlijk niet goed opgelet. Naast Price is ook de mooie Elizabeth Shepherd te zien in de dubbelrol van de knappe en intelligente raven-harige Ligeia en de blond-harig dame met blauwe ogen Lady Rowena Trevanion, van Tremaine. Kijkers met een zwak voor dieren zullen wat moeite kunnen ondervinden doordat er beelden zijn van de vossenjacht en geweld tegen de zwarte kat. Verder is dit een wederom een zeer fijne Poe-verfilming. Het complexe verhaal is fascinerend en Roger Corman slaagde erin om het feit dat er eigenlijk maar weinig echt gebeurt(behalve op het einde), goed te camoufleren.

Dit horrorwerkje met Vincent Price vond ik eerder matig. Het verhaal weet niet altijd te integreren en vooral het middelste stuk gebeurt er vrij weinig. Uiteindelijk is het geheel ook maar een mager beestje op vlak van verhaal, horror of spanning. Op alle drie niveaus weet de film niet echt te scoren. De clou vond ik nu ook niet echt fantastisch. De cast valt mee, gelukkig is er Vincent Price die de film nog enigszins wat kracht bij zet. De locaties, decors en sfeer zijn de positieve punten van de film. 5/10

Ik ben echt een Vincent Price fan geworden. De manier waarop hij zich smijt in een rol. Tuurlijk heeft het wel dat theatrale dat eigen was aan die tijd. Ik vind hem net de Nicolas Cage van de jaren 50/60

Alleen moet ik toegeven dat ik geen echte Edgar Allan Poe ben. Ook deze film was sfeerrijk en op een bepaald moment kon je zelfs van suspense praten. Maar echt indruk maakte het niet op me.

2.5*

“ The Tomb of Ligeia”, in onze contreien uitgebracht als “Het Graf van Ligeia”, is een gotische horrorfilm uit 1964 en het laatste deel van Cormans befaamde Poe-reeks.

Het werk onderscheidt zich door de zorgvuldig gecreëerde gotische sfeer, ondersteund door op locatie opgenomen Engelse landschappen en doordacht kleurgebruik. De ruïnes en het vervallen landhuis dragen bij aan een setting die direct mysterie en dreiging oproept. Opvallend is dat veel scènes zich afspelen bij daglicht, wat resulteert in een ongebruikelijk, maar een effectief spookachtig karakter binnen het genre.

Verden Fell blijft worstelen met de herinnering aan zijn overleden vrouw Ligeia en is ervan overtuigd dat haar geest hem niet heeft verlaten. Hij hertrouwt met Rowena maar dat leidt tot merkwaardige gebeurtenissen in het landhuis, waaronder de aanwezigheid van een zwarte kat die mogelijk de reïncarnatie van Ligeia vertegenwoordigt.

Vincent Price levert een genuanceerde acteerprestatie, waarbij hij overtuigend de complexe gevoelens van Fell toont. Elizabeth Shepherd geeft zowel gestalte aan de onafhankelijke Rowena als aan de mysterieuze Ligeia, hetgeen voor een interessante dynamiek zorgt tussen beide personages.

“The Tomb of Ligeia” is visueel zeker een geslaagde film van Corman met sterke acteerprestaties en een overtuigende atmosfeer, maar kan toch net niet tippen aan zijn andere Poe-verfilmingen. Voor liefhebbers van klassieke horror en het oeuvre van Edgar Allan Poe is deze productie echter zeker het bekijken waard.