Happiness (1998)

Bij vlagen vermakelijk, maar verder behoorlijk overgewaardeerd.

Wel sterk geacteerd door P.S. Hoffman trouwens.

Aardige film, met enkele verhaallijnen, waarvan de ene wat beter uit de verf komt dan de andere. De personages wisten mij echter niet zo te boeien als bijvoorbeeld in American Beauty. Hoffman steelt de show, zoals we dat inmiddels van hem gewend zijn. Ook zit er aardig wat subtiele zwarte humor in de film verweven, tussen de dramtische scenes in. De eindscene van de film is overigens erg goed gedaan

3,0*

Een film met volop zwarte, niet echt subtiele, humor maar echt boeiend was het niet. De gebeurtenissen en verhaallijnen zijn zo overdreven dat de film daardoor zijn kracht verliest. Ze zijn zeer zeker realistisch dat wel maar de kring waar het in gebeurd is erg lkein en ze zijn te overdreven. De film doet teveel zijn best om op te vallen en dit wil bereiken door shockeren, raken, hoe je het ook wil noemen. Misschien gebeurt dat bij de één wel, maar bij mij niet. Irréversible (ja ik weet het, geen komedie) heeft de kracht om te shockeren maar hoeft hierbij totaal niet te overdrijven of onrealistisch te worden.

Nu de humor, want in mijn ogen is de film één grote (cynische) satire, iets waar ik een groot fan van ben, kon ik weer wel waarderen. Maar de grootste minpunt in mijn ogen is het belabberd acteren van de meesten. Voor een film met deze potentie en intentie, wordt er gewoon ver ondermaats geacteerd.

6,8 uit 10 (3,5*)

Mijn lerares heeft mij deze film aangeraden, ik moest hem bij het kijken vergelijken met American Beauty. Ik vond Deze film echt een teleurstelling, American beauty is 1000 keer beter.

Stom verhaallijn en smerig.

Wat een heerlijke tijd om een film uit te zenden: 0:25 u op een zondag 0_o

Tja, het is daar een uurtje eerder.

ik vind dit toch een vieze film

ik snap niet waarom ze over deze mensen een film maken

moet ik nou medelijden met ze voelen, het is gewoon eigen schuld dikke bult.

ik hem de laatste half uur gemist, omdat ik in slaap viel

dus kan iemand mij AUB vertellen wat er gebeurde met die pedofiele man, [spoiler[ging die dood of niet ?

2* (acteurs)

De beste scène was voor mij : op het einde van de film : het jongetje op het balkon dat naar die sexbom aan het kijken was en dan die hond ....(heel grappig)

Leuke film met een apart verhaal, niets meer niets minder.

21 grams, magnolia, happiness, 25th hour en misschien american beauty.

Ik word er eigenlijk alleen maar depressief van als ik dit soort films zie, want het is niet eens een karikatuur van die samenleving, het is destemeer een regelrechte doorsnede van de seculiere samenleving, in min of mindere mate. Je kan net zo goed naar een aflevering van Dr. Phil kijken en je ziet dezelfde hypocrisie, de ongelukkigheid en de dubbele misselijke geborneerde standaard waarop amerika leunt, of de gouden kooi.

Menselijke zelfzuchtigheid dus.

Heb gelachen, vooral om een totaal pathetische Hoffman en gegruweld: Billy: "would you ever fuck me?" Bill: "No, I jerk off instead" Dat was een intens smerig stukje cinema.

Enige personage die een beetje leuk was, was de schrijfster. Ranzigheid als comedie is nooit mijn ding geweest. 0,5*

Geef mij zo'n lerares!

@decsss: ik denk niet dat deze ranzigheid als comedie is bedoeld, maar eerder als drama. Ik bedoel, die pedofiel was ranzig, maar absoluut niet komisch, wel erg goed geacteerd. Hij staat iig in mijn top 10!

5*

Een hele trage film. Ik werd er echt moe van. Het kon mij ook niet echt boeien. De acteurs waren goed, niets op aan te merken. Maar het verhaal kon mij gewoon niet bekoren. Verder zijn de grappige momenten op één hand te tellen.

Nee, ik ken zeker 50 films die beter zijn dan deze. Ik snap daarom ook niet waarom hij in de top 250 staat. Zal wel omdat hij in Cannes iets gewonnen heeft.

Trouwens wel opmerkelijk dat je de film traag noemt; zit toch een behoorlijke vaart in.

Ooit een normaal mens ontmoet?

Geweldig om te zien hoe laag voor laag de mens afgepeld wordt. Nee, je wordt er niet vrolijker door.

Geweldig; die stijl komt letterlijk ook weer terug in Palindromes. Zijn zwarte humor komt keer op keer naar boven netzoals de dramatische sfeer. Erg mooi en droevig.

Ik zie het verband niet tussen het feit dat deze film in Cannes iets gewonnen heeft en het gemiddelde aantal sterren op deze site (op basis waarvan de top250 samengesteld wordt). Daarnaast: als je zeker 50 films kent die beter zijn dan deze, zouden er in jouw top250 zeker nog 150 plaatsen over zijn voor deze film.

Je bewering kraakt aan alle kanten.

Hmm, je bent eigenlijk de hele tijd aan het wachten op weer een stukje van Hoffman en die pedofiele vader.. de anderen boeiden mij niet genoeg

Philip Seymour Hoffman is een genie, voor de rest vond ik deze film de meest ranzige film die ik ooit gezien heb, walgelijk!

Zieke film, maar op het einde toen die vader (redelijk ziek) alles aan z'n eigen zoon opbiechtte, schoot ik toch wel even in een lach....

Verder vond ik de verhaallijnen van de moeder en de vader en die dochter die lerares wordt niet zo interessant en dus ook minder boeiend om naar te kijken....

Maar over het algemeen een goede maar wel speciale film met een iets of wat zieke ondertoon....

3,5*

De waarheid is vaak harD (expres een hoofdletter D).

Ja, niet meteen een feel-good film.

Misschien wel een familiefilm.

Deze nacht nog eens gezien(slechte beeldkwaliteit op canvas trouwens), een hogere score kan ik hem echt niet geven, hoewel het natuurlijk prachtig geacteerd is.

Inderdaad, dat had ik ook. Wel een apart verhaal, apart genoeg om toch misschien wel 'goed' genoemd te kunnen worden..? 2,5*

Geniale film die duidelijk zijn effect heeft bereikt, al de mensen die hier schrijven dat hij ranzig is, weten dat de regisseur hen heeft gepakt op de zaken die aan bod komen in de film.

Iedereen herkent zich in deze film, iedereen kent wel iemand die zo zelfzuchtig is, die denkt dat zijn eigen leven zo goed is en dat van een ander miserabel terwijl dat van hen even ongelukkig is. Reken daarbij nog de hele sterke acteerprestaties en dan bekom je gewoon een topfim.

Helemaal mee eens. Ik vond het niet alleen ranzig maar ook saai en belachelijk. Eigenlijk vond ik het nergens echt leuk. Nee dit is absoluut niet mijn genre. Ik snap de hoge waardering dan ook totaal niet.

Ik heb vooral een probleem met de methodes van Solondz om de kijker te shockeren. Te eenzijdig, kort door de bocht en omdat ik het ook nog eens absoluut niet geestig vond sloeg deze film bij mij totaal niet aan.

Volgens mij is juist de kracht dat het allemaal ook helemaal niet zo geestig bedoelt is, maar dat je door al die ellende eigenlijk alleen maar kan lachen.
Ik schrok er de eerste keer erg van dat ik bij de scène waar de vader aan zijn zoon opbiecht dat ie niet met z'n fikken van het vriendje van zijn zoontje af kon blijven, ik enorm moest lachen.

Hmmm.. ik heb em net gezien. Moet nog even bezinken (allejezus niet echt een makkelijk te verteren stukje cinema). Eerste impressie was goed, maar ik wil hem graag nog een keer zien, ik heb het gevoel dat de film heel erg los bij elkaar hangt, of ik heb niet goed opgelet.

Alles lijkt heel erg synthetisch waarop ik een beetje de grip op de verhaallijn een beetje kwijt was.