Happiness (1998)

Tja wat vond ik van deze film. Het is een beetje een kruising tussen Magnolia (verschillende verhaallijnen die losjes met elkaar verbonden zijn) en American Beauty (normale mensen blijken onder de oppervlakte eigenlijk erg ongelukkig te zijn). Eerst maar de goede punten: er wordt fantastisch geacteerd, de film heeft enkele zeer hilarische (zeer zwarte) komische momenten. Verder zijn verschillende verhaallijnen (vooral die van de pedofiele huisvader) erg "disturbing", wat ik een pluspunt vond: het zet je tenminste een beetje aan het denken. Maar goed, deze film zal niet voor iedereen zijn. Ik vond de film ook zo nu en dan wat langzaam, en de personages boeiden mij niet genoeg om de film ruim 2 uur boeiend te houden. 3 sterren.

Vreselijk

want?

de echte wereld is een enge plek

Dit is een van mijn favoriete films!

De film is een aaneenschakeling van hilarische momenten. Een lekkere 'zwarte' komedie en er wordt bovendien uitstekend geacteerd, onder meer door Philip Seymour Hoffman, die wederom een zeer goede rol neerzet.

Mensen die American Beauty goed vinden, zouden deze film ook eens moeten zien.

Geniaal

Jos/Wouter.. ik snap niet dat jullie deze film een 5 geven, en Magnolia een 1

vond de films toch ERG veel gemeen hebben persoonlijk

Happiness is bij mij ook een 5 sterren film en Magnolia 3 sterren. Niet zo'n radicaal verschil, maar toch.

Ik vergelijk Happiness eerder met American Beauty. Vind ik beter bij elkaar passen.

Magnolia vond ik trouwens wat tegen vallen. Een beetje te onsamenhangend, maar wel lekker bizar.

kan er best inkomen dat je deze beter vindt (vond ik zelf niet), maar ZO'N radicaal verschil..

Ik begrijp de vergelijking niet zo goed. Magnolia vond ik een lange, (vaak saaie) humorloze pretentieuze film. Happiness was schrijnend grappig en ontroerend. Misschien wel de beste film van de afgelopen 5 jaar.

Ik dacht al, wat komt me die stijl bekend voor, en ja hoor (Google!), dit affiche is van Daniel Clowes (tekenaar van Ghost World en scenarioschrijver van de gelijknamige film)

Heerlijk zwart komedie-drama met een sterke rolbezetting, prachtige dialogen en een paar memorabele scene's. Mijn favoriete scene's zijn het parkwandelingetje en de vader-zoon biecht. 4,5 sterren

Vond 'm (uiteraard...) erg op Magnolia lijken en (om maar meteen met de deur in huis te vallen) die vond ik toch echt nog een stuk beter dan deze film. Magnolia heeft een sublieme opening, waardoor je meteen tot aan de fantastische finale midden in de film zit. Bij deze film had ik veel meer moeite om "er in te komen". Het oogt in eerste instantie allemaal wat houterig maar naarmate de film verder vorderde begon ik 'm steeds leuker te vinden. De gebeurtenissen zijn niet allemaal even subtiel (Happiness bevat waarschijnlijk de grootste film-sicko ooit...) en het is jammer dat de geniale momenten die een film als Magnolia zo geweldig maken hier ontbreken, maar door de goed gedoseerde humor en zeer goede acteurs levert dit een bijzonder goede film op.

Leuk dat je 'm ook goed vindt. De vergelijking met Magnolia vind ik niet zo terecht. Happiness is toch veel meer een zwarte komedie, eentje die de Amerikaanse samenleving een hak zet. Nee, ik zou deze film veel eerder willen vergelijken met American Beauty.

Trouwens, hoe vaker je deze film kijkt, hoe leuker 'ie wordt.

Gezien de structuur van de film is de vergelijking met Magnolia niet onterecht vind ik, maar als je naar het thema kijkt lijkt ie idd wat meer op American Beauty, daar heb je gelijk in ja...

Laat ik het zo zeggen. De opening van Magnolia kan ik me niet echt meer herinneren. Die van hapiness staat in mijn geheugen gegrift. Ik zag bedie films slechts 1 keer.

Geen idee wat je bedoelt.

Het zal wel aan mij liggen, maar een boel kikkers rondsmijten vind ik niet geniaal. Vele scenes in Happiness echter wel.

Happiness en Magnolia zijn allebei geniaal!!!!!!!

Jos, bij deze film had ik in het begin gewoon wat moeite me in te leven in de karakters. Na verloop van tijd ging ik meer meeleven en begreep ik de getoonde emoties ook beter.

En over het einde (en niet alleen het einde) van Magnolia worden we het toch nooit eens, laten we er maar niet meer over discussiëren dan...

Kun je de opening van Magnolia niet herinneren, dan moet je hem echt nog eens zien want de opening is geniaal.

WAT een bagger film.

Explain?

Omdat het saai is, en deprimerender kan volgens mij niet.
Het gaat over een paar mensen die echt een shit leven hebben, ik kan me voorstellen dat je soms depri bent maar zo erg als hun het hebben kan bijna niet.
Ik heb echt bijna niemand het zien leuk hebben.(ja behalve bij het ranzige einde dan. Ik ben gekomen JIPPIE Like I Care)
En ik een vergelijking gelezen met Magnolia maar die is een stuk beter.
Magnolia zijn ook allemaal verhalen door elkaar heen, maar wel wat boeiendere verhalen
En de muziek misten ik al helemaal.
Hij krijgt 2 sterren omdat.
Ik het stukje dat die vrouw vertelt dat ze pedro heeft vermoord in het restaurant vond ik wel goed.
En de acteurs deden het goed.

Maar als je niet van oninteressante deprimerende films houd, deze niet zien.

Met een 4,11 op 35 stemmers denk ik toch wel dat 'ie de moeite waard kan zijn, Macmanus!

Maar allez, afwijkende meningen maken de wereld interessant.

Heb de film zelf nog niet gezien, overigens.

JIJ vindt het een oninteressante en deprimerende film. De meeste stemmers het tegenovergestelde van dat.

Happiness is een zwarte komedie. Dat houdt in dat zaken sterk worden aangezet. Als je dat deprimerend vindt, dan zegt dat wellicht meer over jou dan over de film.

Kan ook gewoon zijn dat je niet van dit genre houdt, maar kom dan niet met zo'n kort door de bocht verhaal.

kom op, hij geeft z'n mening gewoon in een redelijk onderbouwd stukje. Ben het persoonlijk grotendeels met hem eens, de film kon bij mij slechts plaatsvervangende schaamte oproepen, interesseerde mij ook weinig voor de problemen van de hoofpersonen (grotendeels)... ben nog op 3 sterren gekomen door zaken als regie, acteren etc...

Als dit een deprimerende film is, wat is Requiem for a Dream dan wel niet?

Ik kan wel wat hebben, Mac

Dames en heren, het is toch belachelijk dat er mensen zijn die "te deprimerend" als een argument gebruiken bij de beoordeling van een film.

Moet ik "Silence of the Lambs" dan 2 sterren geven omdat ie "te spannend" is, of "the Big Lebowski" laag beoordelen omdat ie "te komisch is"...... nee..dat gaat er bij mij echt niet in.

Het is een speelfilm die zich betitelt als komedie/drama en deze film doet dit genre alle eer aan. Sterker nog, ik vind hem ijzersterk!!!

En Macmanus, alle situaties en personages in deze film zijn uit het leven gegrepen. Misschien gebeuren die dingen wel bij je buurman in huis! Of ben je zo naief te geloven dat deze gebeurtenissen fabeltjes zijn en dat het leven slechts bestaat uit vrolijkheid en onbezorgdheid. Elke tragedie die ooit plaatsvond werd wel weer overtroffen door een nog grotere. Een film kan dus nooit "te deprimerend" zijn.

Wanneer je het niet fijn vind om in een film geconfronteerd te worden met deprimerende drama's, dan kun je beter alle films in dat genre in de schappen laten liggen. En wanneer je dat doet dan mis je de beste films uit de historie van de film. En uit die films kun je tenminste nog leerzame lessen halen!!!!

Dit vind ik het vreemdste argument dat ik ooit gehoord heb. Mensen worden geprikkeld door films die spannend of komisch zijn. Mensen kunnen zich naar voelen door films die deprimerend zijn, en omdat ze op zo'n gevoel niet zaten te wachten dergelijke films met een laag cijfer beoordelen. Volstrekt logisch, lijkt me.

Natuurlijk. En de films die je van het genre toevallig (of per ongeluk) wèl ziet, vind je niet goed. Niet iedereen beoordeelt films op dezelfde manier als jij, Ramon. Ik vond 'U-Turn' bijvoorbeeld een nare, irritante, brallerige teringfilm waarin ik voor geen enkel personage sympathie kon opbrengen. Dat zijn mijn argumenten om hem een bijzonder lage score te geven.