Das Experiment (2001)

Een film die interessant had moeten zijn. In plaats van interessant was de film, ja, vermakelijk en van een [oi oi oi] Duitse-tv-film kaliber (ondanks het acteerwerk).

Ja, gebaseerd op het Stanford Prison Experiment in hoofdlijnen. Maar alles wat ze verzonnen hadden (om het verhaal smeuiïger te maken) sloeg kant noch wal.

Ten eerste, de supervisor van het 2-weken-durend experiment gaat naar een of ander congres, en dat in het heetst van de strijd. En als je rechterhand (de dame) dan ook nog aangeeft twijfels te hebben en het experiment wil stoppen, ga je dus niet naar dat congres, aangezien het jouw experiment is dat niet mag mislukken. Dit gebeurde dus ook niet bij het echte experiment.

Ten tweede, de hoofdpersonage wordt opgesloten in de zwarte box en vindt een schroevendraaier. Hahahahahaha. Het moment dat de film in elkaar zakte.

Ten derde, een journalist en een (militaire) piloot in 1 cel die in het geheim deelnemen aan het experiment (met extreme standpunten). Tja. Zeer goed research van het team...

Ten vierde, de bewaarders hebben toegang tot de ruimtes waar het experiment wordt geobserveerd. Natuurlijk draagt dit bij tot de apotheose, met als hoogtepunt dat alle videobanden op het juiste moment uit de opname-apparatuur springen. Tenenkrommend.

Ten vijfde, het vriendinnetje uit Zandvoort die als ze haar vriendje wil zien in de nacht van de apotheose. De deur wordt opengedaan door een deelnemer van het experiment. Tja, op dat moment sta je op je tenen en vraagt om de leiding van het experiment en niet "of je je vriendje mag zien".

Ten zesde, alweer die mysterieuze schroevendraaier, die wel erg goed van pas komt zeg bij de vlucht uit het cellencomplex.

Etcetera etcetera...ik geef de moed op.

Maar goed, deze film was natuurlijk niet bedoeld om een weergave te geven van het Stanford Prison Experiment, maar meer om te laten zien hoe een experiment van deze aard uit de hand had kunnen lopen. Aardige gedachte, uitvoering belachelijk.

1 ster voor het acteerwerk en scenes voor "de apotheose".

Tsja mug, zo kun je elke film wel belachelijk maken natuurlijk. Maar ja, zo je zelf al zegt in de laatste alinea: Het is om een indruk te geven van het stanford experiment, maar het is wel gewoon een film met de nodige aanpassingen om het allemaal wat smeuiger te maken. Die opsomming van 6 punten... geef mij eenwillekeurige film en ik kan ook zo'n opsommingn ervoor geven en hem tot de grond toe afvakkelen, geen probleem.

Kom zeg! Hij uit toch oprecht zijn problemen met deze film?

Bovendien zijn dat nu juist de punten die het verhaal geheel ongeloofwaardig maken. En dit verhaal staat of valt met de geloofwaardigheid. Ik gaf precies dezelfde punten aan in mijn review.

Inderdaad, hij is niet bezig om van een mug een olifant te maken.

Die punten zorgen ervoor dat ik het niet als een serieus verslag van het echte experiment zie.

Het heeft wel scenes die raakvlakken hebben met het echte experiment, maar voornamelijk is het een spannende film die mij heeft geboeid van begin tot eind.

@flipsen:

Mijn verwachtingspatroon van deze film was dat het een boeiende/interessante film zou zijn. Dit verwachtingspatroon werd totaal niet verzadigd (ik kon niet in slaap komen omdat ik zo opgefokt en teleurgesteld was). Ik zat niet te wachten op een aflevering van pakmbeet "Der Clown". Als ik dit vantevoren geweten had, zou ik Das Experiment niet vannacht hebben gekeken en was mijn lage waardering jullie bespaard gebleven.

Kan me goed vinden in het bericht van kos, maar vooral dat van Mug. Niet dat de geloofwaardigheid zo'n groot punt is in deze film, maar sommige passages zoals met de schroevendraaien zijn gewoon een beetje idioot, en het lijkt wel of sommigen dit de film harder zouden aangerekend hebben als het niet op waargebeurde feiten gebaseerd was.

Soit, waar ik vooral over val is het tv-film gehalte van deze film.
- Visueel een draak van een film, waar men wel gepoogd heeft enkele artistieke scenes in te bouwen (met lampen die aanspringen ed), maar waar de uitvoering heel wat te wensen overlaat, en het geheel alleen maar knulliger maakt.
- De soundtrack klinkt zo vreselijk plat. Kan moeilijk geloven dat deze echt geproduceerd werd met een "kwaliteitsfilm" in het achterhoofd. Met als uitschieter die track na de botsing.
- Knullige inmenging van sidestories, vooral dan het hele liefdesverhaaltje loopt zo in de weg van de rest van de film, dat het me snel begon te storen.
- En niet in het minst de acteerprestaties, of eigenlijk meer de typecasting van bepaalde personen, met als klap op de vuurpijl het "jongetje met de vette haren en strakke houding dat door de rest van de jongetjes gepest wordt, maar zich opwerpt als dictator van de groep". Komisch.

Jammer, want het concept van de film is natuurlijk uiterst interessant, en de enige reden dat ik verder bleef kijken. Heb me ook niet verveeld, of de neiging gehad de TV af te zetten, maar de uitwerking is gewoon belabberd. 1.5*

@mug en anderen die het met hem eens zijn:

Nou ja, laten we het erop houden, het is een film, geen documentaire. Ik vind dat ze de sfeer die bij zo'n experiment heerst heel goed hebben weten over te brengen, en daar hebben ze wat voor moeten overdrijven hier en daar. Bijvoorbeeld om aan te geven dat de bedenkers van het experiment buitengewooon onverantwoord bezig zijn geweest --> jouw punt 1.

Maar goed, ik vind in deze film het belangrijk dat de sfeer die bij zo'n experiment heerst goed overkomt, en niet zo zeer dat het verhaal aan alle kanten klopt. En bij mij kwam de film heel goed over. Bij anderen weer niet.

@onderhond: Ik vind die track van Linkin' Park wel zo ontzettend goed bij deze film passen.

Ik vond wel een aardige film. Echter bij mij waren toch ook een aantal punten van irritatie. Ten eerste vond het liefdesverhaaltje wat er doorheen gewoven is uitermate overbodig en irritant. Ten tweede ergerde ik me ook redelijk aan de punten zoals die door Mug zijn opgesomd en ten derde vond ik sommige aanleidingen voor de uitbarstingen van de bewakers niet echt geloofwaardig zoals bijvoorbeeld de eerste uitbarsting van onze Elvis-vrind: de bewakers hebben een luchtig gesprek over hun gezin, men vraagt hem of hij kinderen heeft, vervolgens gaat hij ineens 77 lastig vallen om stoer te doen omdat hij seksueel gefrustreerd is of iets dergelijks. Voor de rest vond ik wel aardig om naar te kijken. 3*

@mug en de zijnen:

Om het nog even op die schroevedraaier te gooien: hebben jullie er niet bij nagedacht dat het misschien er express in ligt? Dat het de bedoeling van de onderzoekers is? Het is nota bene een experiment, waarbij je de rollen goed moet observeren en daar hoort ook ontsnapping bij!

En al die redenen die hier worden gegeven: het is niet zoals het echt gebeurd is: in het echt duurde het experiment maar 2 dagen en toen werd er ingegrepen. Al na 2 dagen was het experiment volledig uit de hand gelopen (wat hier pas na dag 5 is...) en dan zeggen jullie: oh wat ongeloofwaardig! Het is in deze film zelfs nog mild gebracht!

En nog even het hoofd van het experiment: nee, in het echt gingie er niet bij weg, dat kon ook niet, want het duurde uiteindelijk maar 2 dagen. Maar hoe wil je anders het vertrouwen van het hoofd laten blijken in zijn experiment in de film? Hem steeds er wantrouwend bij laten zitten? In het echt had de bedenker er volledig vertrouwen in en wilde het experiment met alle mogelijke middelen (in het echt praatte hij met de ouders die de kinderen eruit wilde hebben en greep naar alles om het kind er te laten zitten). Oh ja: das natuurlijk ook niet zoals het in het echt is gegaan: het waren geen mensen van 25-30, maar mensen van 16-23... Ja...

Je mag de film best niet leuk vinden, maar ongeloofwaardig isie zeker niet. Ik kan me voorstellen dat jullie niet geloven waartoe mensen tot in staat zijn, maar het is wel zo! En hoe wil je anders een experiment verfilmen wat maar 2 dagen duurde: in eerste instantie door het langer te maken en nog wat dingen erin gooien, anders had je helemaal geen film gehad... Dan vraag ik jullie: hoe had je het dan willen verfilmen?

Omdat het experiment maar twee dagen duurde is voor mij geen reden om er dan maar een hoop onzin bij te verzinnen zodat je dan een 'spannend' actiefilmpje krijgt. Dan hadden ze het beter niet kunnen verfilmen inderdaad.

Hoe dan wel!?

Interessanter zou geweest zijn om te zien hoe ver de supervisor(s) gegaan zouden zijn met het experiment, in plaats van dat er tijdens de apotheose slechts 1 subsubsub-supervisor aanwezig is [uh huh], en de plaatsvervangend supervisor niet te bereiken is. Hoe ver laten zij de sadistische trekjes toe. Goed observeren, met name 's nachts.

Dan nog de schroevendraaier. Uit helemaal niets kan ik opmaken dat het gereedschapsstuk daar expres in was gelegd. Of mochten we het vantevoren niet weten omdat dat anders de spanning weg zou werken bij de kijker. De professor had dit best aan z'n medewerkers kunnen vertellen, met name als meneer weggaat. Het duurde overigens wel erg lang voordat de hoofdpersonage het onderwerp gevonden had in de zwarte 'doos'.

Dan nog een andere opmerking van Menghini, namelijk dat dit soort experimenten nooit meer gehouden mogen worden. Spelen met menselijke emoties is zeer gevaarlijk, maar met een juiste begeleiding voor, tijdens en na het project kan er weinig mis gaan. En als iemand aangeeft dat hij/zij niet meer mee wil doen, moet je dat accepteren en niet wachten op een beslissing van hogeraf.

Waarom kan een twee-daags experiment niet verfilmd worden??? Genoeg stof van 48 uur (!!!) om 2 uur (!!!) er uit te vissen, dunkt mij.

Hoezo geen film gehad. Als het experiment in het echt al na twee dagen ontspoord, is er op de 48 uur toch wel genoeg gebeurd om te tonen, niet ? Misschien wat meer aandacht voor de belangrijke keerpunten, wat meer over de nuances in de machtsposities, zelfs al gaan deze dan versneld in zo'n situatie.

Wat minder sensatie en wat meer diepgang. Geen idioot liefdesverhaaltje. Wat meer artistieke waarde ipv Hollywood wannabe. Zoveel dingen die gewoon beter kunnen.

Het Stanford Prison Experiment duurde trouwens 6 dagen las ik net...........

@onderhond: Misschien is gegarandeerd iets te voorbarig om te zeggen, maar ik kan me niet anders voorstellen dan dat het uit de hand loopt. Helemaal niet wanneer een aantal mensen in het experiment elkaar niet mogen (en die kans is vrij groot op een groep van 20 mensen).

Zulke experimenten zijn ook verboden, en dat is niet voor niks gedaan.

@Ramon K: je hebt gelijk, de professor heeft het 6 dagen laten duren, maar na 2 dagen was er al "psychologische uitslag" (fysieke uiting van psychologische problemen, je weet wel: de rode uitslag).

@mug: ik denk niet dat jij weet waartoe mensen tot in staat zijn. Zulke experimenten lopen altijd uit de hand. Er zijn altijd mensen die zich zo in hun rol gaan inleven en alles naar hun hand zetten om het gedrag goed te praten (neem bijvoorbeeld gevangenen in een oorlog: ze worden vrijwel altijd mishandeld, door beide kanten!). Ook de professor kwam helemaal in zijn rol om het experiment door te laten gaan. Flipsen heeft het ook al gezegd.

@onderhond: in het echt kwam er zeker wel fysiek geweld aan te pas, alleen niet zo extreem als in het einde van de film (de gevangenis zat ook in de kelders van de universiteit, dus aandacht alom). Dus wat de afloop betreft heb je gelijk: het is wat verder doorgetrokken. Verder gewoon de vernederingen (pissen, isolatie, naakt, vieze kleding, iedereen onderspuiten, geen bed, etc.) is allemaal gebeurd...

Er zijn zoveel mensen die veranderen in één keer omdat ze in een bepaalde rol moeten zitten en die gaan dan van alles gebruiken om die rol te houden. En het hoeft er maar 1 te zijn die de rest meetrekt... Ik denk niet dat ze dit anders hadden kunnen verfilmen, daar zou het veel te erg voor zijn geweest, deze film gooit er gelukkig nog wat rust doorheen (met die liefde, etc.).

Quote van de professor:

"And yes, although we ended the study a week earlier than planned, we did not end it soon enough."

Tuurlijk wel.

jaja, haha. Bij wijze van dus... De reden staat erachter...

http://www.apa.org/monitor/mar...

En nu niet meer volhouden dat de film het echte experiment beschrijft. Hollywoodiaanse sensatiesaus........

The cameraman was right. But it wasn't just the violence in "Das Experiment" that disturbed Zimbardo. It was the fact that the beatings, torture, rape and murders depicted in the movie never happened in the real experiment--nothing close ever occurred, notes Zimbardo.

Er werd niet gemoord, niet geslagen, er kwam geen druppel bloed aan te pas.......en er werd al helemaal niet over iemand heengezeken omdat ie zijn melk niet wilde drinken. De aanleidingen, overgangen, oorzaak-gevolg relaties, goedkope teenslasherperikelen en dat irritante liefdessubplotje.........bij mij gaat het er nimmer nooit in.

De makers hadden zich aan de feiten kunnen houden en er een intens psychologisch drama van kunnen maken. Hirschbiegel koos voor de simpele Hollywood weg.

As it turned out, the guards behaved sadistically--humiliating prisoners by, for example, making them strip, clean toilets, endure fire-extinguisher spray and relieve themselves in buckets in their cells. As a result, the prisoners showed signs of demoralization, stress and depression. (tot zover kwam het overeen)

Indeed, the first half of the movie closely follows the actual events of the Stanford Experiment

But at the screening, Zimbardo pointed out how closely the first half of the movie mimics reality

Ook nog verder lezen! Daarnaast is dit ook weer fout, want Zimbardo verdedigt het zelf. En daar zit hem de kneep: wat heeft hij gezien en hoe heeft hij het geïnterpreteerd? Hij heeft het experiment te lang door laten gaan, hoe ziet hij dat??? Zimbardo was ook onderdeel van het experiment... Ik ben het met je eens dat het eind (wat ik dus al gezegd had) nooit zo is gebeurd, maar daar gaat het niet om. Gewoon het feit dat het als ongeloofwaardig wordt bestempld steekt mij: dat doet Zimbardo namelijk ook niet!

Edit:

Nog even dit: Zimbardo zegt aan het eind van het artikel:

Incredible things are happening, and no one is in control of the study. And that just never happens in psychological research."

Tja en dan ga je toch twijfelen aan die man: zijn experiment líep uit de hand, rare dingen gebeurde daar... Hoe wil je dit laatste dan plaatsen?

Ik heb heel dat artikel gelezen hoor voor ik je die link gaf. Ik heb nimmer ontkend dat datgene wat bij het Stanford Prison Experiment is gebeurd, niet echt of ongeloofwaardig is. Nimmer. Ik heb gezegd dat de manier waarop Hirschbiegel deze 'feiten' overbrengt in zijn film voor mij, als kijker, niet geloofwaardig is. Dat heb ik nu al vijf keer gezegd zelfs. Het gaat hier om karakteruitdiepingen, plotwendingen, gebrek aan psychologie, situatieschetsen, aanleidingen etc.

Haalt dit de geloofwaardigheid van het artikel onderuit?

Ben het wel met Ramon eens. Velen lijken hier meer over het experiment, dan over de film zelf te spreken. Dat de feiten geloofwaardig zijn, daar twijfel ik geen moment aan, al kan met een andere groep mensen bijvoorbeeld wel tegengewicht zitten bij de guards (die tegen de dictatuur ingaan), waardoor zo'n wantoestanden wel kunnen vermeden worden. 't Is gewoon zo dat dit realisme voor een gedeelte van de mensen hier niet blijkt uit het zien van de film, en zelfs een averechts effect heeft. En dat wordt dus afgestraft.

@ Ramon

Yep, vind je niet?

Het haalt in ieder geval Zimbardo onderuit en mede dus hetgeen wattie gezegd heeft: het is een eenzijdige partij, niet objectief en vooral dus dat laatste: hij had het niet onder controle, dat had niemand. Daarom is dat experiment stopgezet, daarom mogen die experimenten nooit meer uitgevoerd worden: je hebt ze gewoon niet onder controle. Dus ja: weg geloofwaardigheid artikel (wat Zimbardo betreft).

Maar wat die Fischoff (ofzo) zei: over dat films als realiteit worden gezien, daar ben ik het met hem eens en mede ook dan met jullie... Een film blijft een film, fictie dus... Maar er zit wel degelijk de kern in.

Ik zie het nog steeds niet. Dus hij is niet geloofwaardig omdat hij deel uitmaakte vh experiment......? Nee, dat begrijp ik niet.