Contact (1997)

pareltje?

een goede film moet van het zelfde genre blijven. in dit geval begint de film realistish en eindigd ze als een SF film. dat vind ik dan weer niet zo goed. natuurlijk zijn er die daar anders over denken...maar een film is als een kunstwerk een goed kunstwerk kan je herkennen als het typerend is aan zijn stijl (om een voorbeeld te geven) realisme (bv rubens) impresionisme (bv monet) en hoeveel schilders zijn er niet die die twee stijlen vermengen tot een amateur schilderwerk. en dat is bij sommige films ook zo, een realistisch film willen maken waar je TE surrealistische fragmenten moet slikken.

besluit een mengeling van stijlen is zelden goed

Je standpunt dat films zich moeten toeleggen op 1 genre en daar niet meer van mogen afstappen vind ik helemaal kolder... ook je vergelijking met schilders is wat krom. Neem kunstenaars in het algemeen; er zijn er genoeg die met succes modern met klassiek vermengen... en waarom niet!? Contact is een mooi voorbeeld hoe 2 genre (zoals je wilt) samenkomen en een mooi geheel vormen. (een ander voorbeels is From Dusk till Dawn; thiller meets horror)...

stukje script
LIFE SUPPORT
We’re within limits, barely.
ELLIE
I’m ok to go. I’m ok to go.
A huge ball of energy erupts in the center of the machine.
DIRECTOR
My God!
ELLIE
Ok to go, I’m ok.
SYSTEM
100%; target velocity.
JERRY
Steve, we’re picking up tremendously high levels around the machine, all field measurements are pegged off scale high... Steve, we’re approaching our abort limits.
The Director is about to push the abort button...
ELLIE
Ok to go.
KENT CLARK
I hear her, I hear her! Barely, but she’s there.
ELLIE
Ok to go.
KENT CLARK
She says she’s ok to go.

De film is echt geweldig, altijd spannend en interessant, mooie muziek en prachtig drama.

Het verhaal is erg goed en een verassend en mysterieus maar toch ook heel mooi einde.

De film is echt een juweeltje en wat acteerde Jodie Foster toch weer ongeloofelijk goed zeg !

Same here!

Het begin was wel aardig, spanning werd er goed in gebracht. En dan komen ze met zo'n einde ....zucht..... weer 2 en een half uur van mijn leven vergooid....

Ik vond het juist prachtig!

ik ook !

Bij herziening viel me dan toch wel erg op dat het geloof er frequent in betrokken wordt. Enigzins storend, opvallend dat het me de 1e keer ontgaan is. Over het geheel toch een halve ster eraf.

****

Waarom dan storend? Deze film *gaat* inderdaad over geloof/religie. Is een film die religie behandelt per definitie vervelend? Ik heb dat pesoonlijk pas als ik de indruk krijg dat een film mij probeert over te halen om ook in god te gaan geloven, maar dat was hier niet het geval. Een ontdekking van deze grootte zal nu eenmaal óók met grote vragen op religieus vlak gepaard gaan.

Deze film is zo onwijs mooi gefilmd, elke camerabeweging lijkt uitgedacht en is even magisch als de vorige. Het plot werkt op zoveel verschillende niveau's. Tevens hebben we hier eens een realistische kijk op gebeurtenissen zoals alien contact. Verwacht geen actiefilm, maar voor wie geduld heeft is dit een van de mooiste films ooit gemaakt

*****

Jordy, ik bedoel dat er wat mij betreft TE veel nadruk op werd gelegd. Jouw argumentatie zal ik dan oo niet betwisten, is logisch dat het geloof er bij betrokken wordt in deze film.

Huh de jonge Foster is het vriendinnetje van Donnie Darko

Is dat zo erg dan?

Nee verbaast me, bij elkaar toch zo'n 10x gezien die films, en het was me nog niet opgevallen.

´No... no words. No words to describe it. Poetry! They should've sent a poet. So beautiful. So beautiful... I had no idea.....´

Briljant.

Na de eerste keer kijken nog niet 'briljant', maar wel erg interessant. Vooral erg goed camerawerk en een fantastische Foster.

3,5* voor nu.

Typisch Hollywoodproduct dat op wel heel simplistische wijze over grote thema's handelt. Wie dit goed vindt moet Fanny och Alexander maar eens zien; die heeft tenminste echt inhoud (en daarnaast nog ijzersterk drama ook). 2 *

Het meeste (positieve) is al wel gezegd, dunkt me. Vond vooral de manier waarop door de wereld werd gereageerd op de ontdekking erg goed in beeld gebracht. Net als de prachtige, schilderachtige trip van Foster waarbij ik op het puntje van mijn stoel zat om niks te missen. Er wordt perfect de balans gevonden tussen wat men moet laten zien en wat aan de kijker zijn fantasie moet worden overgelaten.

Wat ik dan weer wat minder vond was dat er van de 1 op de andere scène er opeens die 2 machines waren gebouwd (dit zou toch luttele maanden, zelfs jaren, in beslag moeten nemen). Ik had niet het idee dat het zo lang duurde. Misschien een beetje mierenneuken maar het ergerde me wel tussen de rest van de film die wel tot in het detail was uitgewerkt.

Voorlopig 4* maar zeker ruimte voor meer.

IMDB:

Ach, die lui op IMDb doen volgens mij maar wat...

Deze film ook hoor.

Ik zag weer wat stukken. Geen idee wat deze geniale film nog van de maximale score afhield. Opgewardeerd naar 5 *, één van mijn 15 favoriete films ooit. Ongekend hoogtepunt in de carrièrie van Zemeckis, die verder vooral (soms erg vermakelijke) onzin maakte.

Kom op zeg.

Hollywood schmalz.

Wouter schmalz. Jezus, zeg dan niks.

Bij iedere kijkbeurt interessanter en interessanter. Nu wil ik ook gelijk even in positieve zin praten over het geloof in de film. Misschien dat dit wel een van de meest gelovige science fiction film ooit is. Nee, anti gelovige boodschappen zie ik er niet in. Wat ik zie is hoe mooi geloof en wetenschap samengaan. Hun overeenkomst dat ze beiden zoeken naar dat gene dat groter is dan hun zelf, om zo zichzelf niet alleen te hoeven voelen.

Dat beiden het op een andere manier zoeken, doet niet echt terzake. Voor de rest veel gesprekstof zaken als de wormgaten, de volgende evolutie... De verwardheid van Ellie na de reis, je voelt het zelf, ik leefde echt enorm mee. Ik geloof zelf niet, maar ik geloof wel dat deze film in mijn visie prachtig is. verhoogd naar 5 sterren

De film pretendeert dan wel wetenschap en religie objectief naast elkaar te zetten en een eerlijke kans te geven zichzelf te verdedigen (zoiets als Det Sjunde Inseglet dus, maar dan met een Hollywoodbenadering), maar de film blijft hangen in stereotypen. De gesprekken tussen Foster (wat een belabberde actrice is dat trouwens) en McConaughey worden overschaduwd door de obligate Hollywood-romance, en geen van beide krijgt echt de kans hun standpunt goed uit te leggen of te onderbouwen. Bovendien slaagt de film er niet in om tijdig uit te leggen wat nu precies het religieuze aspect van de boodschap is.

De film plaatst Foster als symbool voor de wetenschappelijke benadering, waarmee de kijker zich dan moet identificeren doordat de religieuze kant hier onderbelicht is, om haar dan richting het einde een 180-graden-draai te laten maken. Voor de kijker valt dan de wetenschappelijke grond weg, en we worden hardhandig naar de religieuze kant geduwd (dit is waarschijnlijk dan ook wat sommigen een EO-boodschap noemen).

Het einde is niet objectief te beschouwen, ten eerste omdat de kijker de hele reis (die overigens verdacht veel op een slappe kopie van 2001: A Space Odyssey lijkt, inclusief close-up op het oog) ziet, en ten tweede vanwege de volledig overbodige opmerking dat 18 uur ruis is opgenomen. Als de film echt lef had gehad, dan hadden we de hele reis niet gezien. Had dan maar met een niet-hoofdpersoon (Fosters en McConaughey's personages moeten in het eerste stuk dan gelijkwaardig zijn) met een verhaal als dat van Foster gekomen: dan had je wat gehad. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik mij begin te realiseren dat dit eigenlijk een heel ambitieus project geweest moet zijn met legio interessante ideeen, totdat het geheel door de Hollywoodmachine werd gehaald, die voorschrijft dat filosofie alleen in hapklare brokken tussen de cliches door opgediend mag worden, en de sentimentele momenten, de romance, en de spanningsopbouw (de slaapverwekkend lang durende lanceerscene zal wel zo bedoeld zijn) in alle gevallen voorrang moeten krijgen. Een gemiste kans dus.