Contact (1997)

Het meeste (positieve) is al wel gezegd, dunkt me. Vond vooral de manier waarop door de wereld werd gereageerd op de ontdekking erg goed in beeld gebracht. Net als de prachtige, schilderachtige trip van Foster waarbij ik op het puntje van mijn stoel zat om niks te missen. Er wordt perfect de balans gevonden tussen wat men moet laten zien en wat aan de kijker zijn fantasie moet worden overgelaten.

Wat ik dan weer wat minder vond was dat er van de 1 op de andere scène er opeens die 2 machines waren gebouwd (dit zou toch luttele maanden, zelfs jaren, in beslag moeten nemen). Ik had niet het idee dat het zo lang duurde. Misschien een beetje mierenneuken maar het ergerde me wel tussen de rest van de film die wel tot in het detail was uitgewerkt.

Voorlopig 4* maar zeker ruimte voor meer.

Jezus, wat een frustrerende film. Veel interessante aanzetten, maar vaak een enorm vervelende uitwerking. Het eerste half uur vond moeilijk door te komen. Vanaf de ontvangst van de signalen werd het stukken interessanter. Geloof vs. wetenschap is een geweldig boeiend thema. En dat verbinden aan het heelal kan hele mooie verhalen opleveren.
Maar ik krijg een soort ultrawetenschapper en een drakerige new age dominee als belangrijkste personages. Ik vond ze allebei nogal dik aangezet, bijna karikaturen. En ze krijgen- help- nog een soort van relatie ook. Na Jodie Fosters terugkeer moet dan nog de opmerking gemaakt worden dat er 18 uur ruis opgenomen was, nadat Jodie Foster eerst met nadruk had gezegd dat haar reis voor haar 18 uur had geduurd (ze had blijkbaar een erg scherp besef van tijd), dat haalt de angel uit de film. En zo wemelt het in de film van die enorm frustrerende momenten die mij gigantisch uit het verhaal trekken. En dat terwijl het ongelofelijk mooi had kunnen zijn. Wie heeft deze film vermoord?

2.0*

Ondanks dat ik al jaren trouw SETI@home draai op mijn PC (nog nooit ene "spike" gevonden trouwens, potverdomme) en dus ook best opensta voor de wat zachtere kanten van de wetenschap, vond ik deze film een behoorlijke hollywood draak.
Eigenlijk vat Queto op pagina 5 (bericht tussen spoilers) heel mooi samen wat ik van deze film vond. Contact is een film die typisch te leiden heeft van "te". Het is te sentimenteel, te cliché, te dramatisch, te langdradig ook. Bovendien ben ik ook niet zo ontzettend gecharmeerd van Jodie Foster en dat is ook hier weer het geval.
Het is erg jammer dat deze film blijft hangen in te hapklare brokken filosofie en dat wetenschap en religie zo zwart/wit worden voorgesteld. Het diepetepunt in deze vond ik wel de wetenschapper die uiteindelijk een religieuze ervaring krijgt en daardoor haar oude overtuiging compleet kwijt raakt. Ik vindt dit een behoorlijke simplistische benadering van een moeilijk maar wel boeiend thema. Ik zet tijdens een donkere winteravond nog wel eens 2001 op. 2*

Nou vooruit, even reclame maken dan. Voor de liefhebber, de site van SETI@Home onderdeel van het BOINC project. Veel succes met het zoeken naar E.T!

Mooie, intelligente film waarbij de lange duur me geen moment irriteerde. De machine ziet er prachtig uit en Foster is een ras-actrice.

4*.

Een zeer gewaagde film moet ik zeggen die in mij toch de interesse wekte om door te blijven kijken. Foster acteert erg overtuigend hierin en het is de hele film maar afwachten wat er gebeurt. Tot ze plots eindelijk met die alien kan praten en dan wordt je wel even achtergelaten met een gevoel van:"What the fuck."

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

Mooie en verrassende SF met een bijzonder sterke Foster die zorgvuldig wordt opgebouwd. Zemeckis is van vele markten thuis. Geen meesterwerk maar absoluut goed.

Contact kent absoluut zijn interessante momenten, maar was me over het geheel genomen toch wel iets te zoetsappig. De film begint namelijk enorm slecht, met een scène waaruit moet blijken dat een piepjonge Ellie Arroway al geïnterresseerd is in buitenaardse zaken. Echt een verschrikkelijk cliché, zoetsappig en plichtmatig begin.

Daarnaast vond ik Matthew McConaughey zeer matig acteren. Wanneer Arroway (Foster) aan Palmer Joss (McConaughey) vertelt dat ze haar vader op haar 9e verloren heeft en haar moeder nooit gekend heeft, volgt daar weinig reactie op, terwijl dat me toch een bewogen moment in de film lijkt. Daarnaast is zowel zijn als ook Fosters personage 1 grote karikatuur. Ze hadden best interessant kunnen zijn, maar nu is daar weinig sprake van. Erg jammer...
De special effects vond ik ook lachwekkend, net als het moment tussen Foster en haar overleden vader.

Contact kent absoluut een interessant uitgangspunt, maar gaat ten onder aan het sentimentele drama. Het ligt er allemaal veel en veel te dik bovenop en dat komt de film ook echt niet ten goede.

Kleine 2 sterren.

Mêh, lekker hoogdravend is dit, zeker met hoofdpersoon Jodie Foster, die de aandacht naar zich toetrekt met haar halfstoere voorkomen. Het is bij tijd en wijle belachelijk hoe ze zo'n strak gezicht opzet en haar teksten uitspreekt. Ik kan er niet onder de indruk van zijn, sterker nog ik erger me dr aan.

Het verhaal zelf, een machine wordt gebouwd om in contact te komen met buitenaardse samenlevingen, is maar zo-zo. Het had stukken spannender kunnen zijn in plaats van het veelvuldig gebruik van fake CNN-beelden al dan niet met Bill Clinton in beeld. Na een tijdje heb je dat truukje ook werl weer gezien. Wat romantische overbodigheden maken het verhaal daarbij onnodig traag. Maar goed, super verveeld heb ik me ook weer niet. Een voldoende kan er wel vanaf.

Zeer boeiende en ook zeer interessante Sciencefiction film met een uitstekende Jodie Foster, trouwens Matthew McConaughey deed het ook gewoon goed. Verhaal zit prima in elkaar en het laatste gedeelte is zeer mooi.

De ontknoping van Contact biedt een redelijk interessant dilemma omtrent wetenschap vs. religie. Alleen spijtig dat de twee daaraan voorafgaande uren dodelijk saai en hopeloos langdradig zijn.

” Dad, do you think there's people on other planets?”

Een erg mooie Science Fiction film, die mij toch wel bijna tweeënhalf uur wist te boeien, al zit het beste wel duidelijk in de tweede helft van de film.

Ik vond vooral de balans erg goed. Het is vrij gemakkelijk voor een regisseur, om je bij een verhaal als deze te vergalopperen aan veel actie en special effecten, maar Zemeckis trapt niet in deze valkuil en besteed juist veel aandacht aan de opbouw van het verhaal, waarbij hij zoveel mogelijk kanten van het verhaal probeert te belichten. Het acteerwerk is goed. Foster is zeker niet mijn favoriete actrice, maar zet haar rol van fanatieke wetenschapster erg overtuigend neer. Ook de rest van de cast is in orde, waarbij ze geholpen worden door het prima geschreven script dat sterke dialogen bevat.

Het verhaal is erg intelligent. Dat wezens van een andere planeet, mocht er leven zijn, op deze manier contact met ons zoeken acht ik waarschijnlijker, dan dat ze met een of ander achterhaald ruimtevoertuig aankomen zetten. Zemeckis werkt dat hier mooi uit, waarbij hij de wetenschap vs. geloof discussie ook op fraaie wijze gebruikt. Beiden lijken elkaar hier nodig hebben en juist de mix van beiden zou de meeste houvast moeten bieden. De uiteinde reis van Foster vond ik ook prachtig in beeld gebracht. Vanaf dat moment liep Contact ook constant het gevaar om zijn geloofwaardigheid te verliezen, maar ook dat werd slim opgelost. Het einde is dan ook uitermate sterk en stelt zelfs devraag of de geluiden echt buitenaards waren ter discussie. Ook dat vond ik wel mooi gedaan.

Er zitten wel een paar kleine minpuntjes in. De grootste is typisch Amerikaans en vond ik de manier waarop men te werk ging bij de selectieprocedure voor de reis. Vooral de vraag “Wat zou je vragen als je daar was” en het feit dat je blijkbaar geen atheïst mocht zijn, vond ik nogal zwak. Daar staat dan weer tegen over, dat ik de reactie van de bevolking op het nieuws wel weer sterk vond. Uiteindelijk best genoten dus en fijn om weer eens iets te zien waar duidelijk goed over is nagedacht.

4,0*

Dit is een prima science fiction film. Het heeft een zeer interessant thema en het wordt ook serieus behandeld. Met andere woorden, het zet je aan het denken en heeft inhoud. Wat sommigen dit als een religie film zien, zie ik een film die de werkelijkheid probeert na te bootsen. In de echte wereld en met name in de VS, heb je nou eenmaal veel religieuze mensen. Hun invloed is er ook en als filmmaker kun je dit niet zomaar negeren als je geloofwaardig wilt overkomen.

Wat ik minder vond aan deze film waren de typisch Amerikaans-Hollywoodachtige kenmerken. Het sentimentele was iets meer dan gewenst. De film heeft een open einde en ik vraag me af waarom er geen derde machine werd gebouwd om de resultaten te verifiëren. Zo gaat dat nou eenmaal in de wetenschap. Ik kan me voorstellen dat de film anders te lang zou duren. Zeker een aanrader voor de mensen die geïnteresseerd zijn in sf en in het bestaan van buitenaardse wezens. 4 sterren.

Contact heeft een erg interessant uitgangspunt en benut deze ook ten dele. De film vecht namelijk tegen langdradigheid en zoals hier eerder al werd gezegd komt het woordje TE vaak ter sprake. Het is soms te melodramatisch, te zoetsappig en te toevallig ook allemaal. Gelukkig weet Zemeckis het nog in een vermakelijk jasje te verpakken waardoor de lange speelduur makkelijk uit te zitten valt. Ook kan dit uitgangspunt voor een behoorlijke anti climax zorgen, maar ik denk dat juist het ingetogen karakter van het einde zorgt dat de film uiteindelijk niet uit de bocht vliegt. Puntje van kritiek is misschien wel dat de film af en toe veel tijd overslaat. Het lijkt me dat de immense bouwwerken veel tijd en moeite hebben gekost, maar dit proces wordt zomaar even over geslagen.

Uiteindelijk is Contact een heel pretentieuze film, maar slaagt het er slechts ten dele in om de verwachtingen in te lossen.

3,0*

Sterk.

Mooi begin waarin we Ellie leren kennen, en snappen waarom ze zo fanatiek is. En meteen daarna rolt de film van de ene gebeurtenis in de andere, met een strakke timing en een mooie spanningsboog zodat de toch best lange speelduur nauwelijks opvalt. Het verhaal zit prima en - voor zover dat gaat - geloofwaardig in elkaar. Er hebben dan ook niet de minsten aan geschreven.

Jodie Foster is precies op de juiste plek als de wat highly strung wetenschapster, met Matthew McConaughey als perfecte tegenpool. In de bijrollen nog een serie bekende en goede acteurs. Geen speld tussen te krijgen.

En ruim 15 jaar nadat ik de film voor het eerst zag staat het nog als een huis. Dat zie je wel eens anders, zeker in dit genre. Grotendeels is het verhaal daar wel de oorzaak van, maar ook een paar erg mooie shots en slimme details maken het nog steeds tot iets bijzonders.

Contact

De film boeide mij door een zeer interessant concept. Ik vond dat Zemeckis een aardige uitdaging op zich nam door te proberen het buitenaardse een gezicht te geven. Iets waar uiteraard met veel scepsis naar gekeken wordt, zo ook door mijzelf. Hoe zou dit uitpakken? Een totale flop of een geniaal meesterwerk?

Het is een beetje van beide. De opbouw naar de uiteindelijke climax is wat doorsnee. Het contact leggen met de Alien gaat op een interessante manier, al hadden ze alle quasi-interessante natuurkundige termen die door je strot gedouwd worden stellen eigenlijk niet veel voor, maar voor de natuurkundige leek is het indrukwekkend. De bouw van de machine is dan een veel interessanter aspect. Hoe gaat dit eindigen? Er wordt een heerlijke Amerikaanse draai aan gegeven (met het tweede schip) waar ik me heerlijk kon verkneukelen om de trefzekerheid van deze toevoeging. Het einde verliest de film met sprongen punten. Niet zozeer omdat het slechts is, maar het is te save. Zemeckis had hier meer risico moeten nemen.

Foster heeft in mijn ogen haar prestaties in films als The Silence of the Lambs en Taxi Driver nooit weten te evenaren. Ook hier komt de overenthousiaste fanatiekeling in haar maar mager naar voren. Een krampachtige geforceerdheid staat een oprechte passie volledig in de weg. Daarnaast is haar houding ten opzichte van McConaughey echt slecht. Die laatst genoemde staat echter wel lekker te spelen en geeft wat herkenning in een beeld dat ver van de kijker staat.

Visueel is het alleraardigst. Veel uitspattingen zijn er niet. Het is ook een beetje crue. Ik heb eerst Interstellar gezien en daarna deze. Interstellar was visueel overdonderend. Deze film is echter van een totaal ander kaliber en weet daar dan ook nooit aan te tippen, als zijn de wormgaten en het tijd-ruimte complex bijzonder interessant verwerkt, een natuurkundig gebied dat voor de verandering eens niet door je strot gedouwd wordt.

Contact is vrij aardig om te zien. Helaas door het te veilig gekozen einde is de climax een beetje mondjesmaat. Desalniettemin vermakelijk.

2.5*

Men doet er wel erg lang over om het relatief simpele, sentimentele verhaal rondom Foster's personage en haar relatie met haar vader en de daardoor ontstane fascinatie voor "buitenaards leven" uit te werken. Foster zet hier wel een degelijke rol neer, maar men had sommige scenes best wat in kunnen korten.
Ik vind de special-effects en de sets voor een film uit die tijd er juist best goed uitzien. Zelfs het buitenaardse "eiland" ziet er nog best redelijk uit. Als je dit vergelijkt met de CGI van een gemiddelde SyFy channel film die de laatste jaren veel worden gemaakt, dan ziet dit er zelfs nog iets beter uit.
Qua visuele presentatie heb ik dus weinig aan te merken op deze film.
Verder gaat men dan wel weer verrassend snel voorbij aan Jake Busey's personage en diens motieven voor zijn handelingen. Jammer, want in plaats van het vele inzoomen op Foster's personage had ik hier nog wel wat meer diepgang in willen zien.
Maar goed, men kan niet alles hebben. Al met al nog een best degelijke science-fiction film.

In de herziening!

En dat mocht ook wel eens een keertje want dit is toch wel één van de leukste films uit het jaren negentig decennium. Van de regisseur van Forrest Gump en dus wordt Bill Clinton er ook nog even handig in gemonteerd als de Amerikaanse president die vertelt dat we een signaal van buitenaardse afkomst hebben ontvangen.

Zoals het een goede Hollywood-film betaamt wordt er wel heel voorzichtig omgesprongen met de gevoelens van 95% van de wereldbevolking aangaande een schepper, Matthew McConaughey staat alles bij als spiritual adviser.

Belangrijker echter, fantastisch SF-verhaal, zonder al te veel special FX en volle speelduur boeiend. Lijkt inmiddels wat weggezakt uit het collectieve geheugen, maar dat is dan een flinke misser van dat collectief geheugen.

Me eens aan deze gewaagd zonder grote verwachtingen. Een lange film, maar de film weet wel te boeien. Er is een mooie opbouw en je leert de personages zo wel wat beter kennen.

De cast deed het prima en kwam wel overtuigend over.

De film zag er ook prima uit en het laatste deel was echt wel spannend.

Toch wel aangenaam verrast door deze film. Misschien niet de meest bekende film, maar vond hem toch wel het bekijken waard.

Herziening.

Er zijn van die film waarvan je je jaren later afvraagt waarom ze zo laag scoren. Ondertussen kan ik het Hollywoodwerk net iets beter verdragen en dit soort "contact met buitenaardse wezens" films vind ik doorgaans wel leuk.Al is dat niet meteen de reden waarom ik de film herzien heb. Contact is één van de smetjes om mijn MM-review track, iets waar ik de komende Jaren werk van ga maken.

Wat betreft die quotering, wel die klopte gewoon. Ondanks dat ik het onderwerp leuk vind is dit echt een compleet brakke en zoutloze uitvoering. Jodie Foster is echt een énorm saaie doos, dat het gehele eerste uur aan haar personage opgaat maakt de film er zeker niet beter op.

Maar ook wat daarop volgt is van een betrekkelijk laag niveau. Zemeckis lijkt voor meerwaarde te willen gaan, met discussies rond het geloof en wetenschap, maar doet dat op zo'n idiote wijze dat de film met de minuut slechter wordt. En aangezien de film best wat minuten kent schiet er nog maar weinig over om punten aan toe te kennen.

De CG in ieder geval niet, die is lelijk. De soundtrack kitscherig en de acteerprestaties zijn vooral erg houterig en levensloos. Hoe je een leuk, avontuurlijk onderwerp zo de nek om kan draaien. Mnee, score blijft gewoon staan, één van Zemeckis' slechtste films.

0.5*

Dit is een film die me soms razend kan maken. Een interessant verhaal dat op een uiterst boeiende wijze wordt verteld, met een uitstekende hoofdrolspeelster, secure regie en prachtige visuals – en dat geheel wordt dan getorpedeerd door (1) een ergeniswekkend flauwe en zeer anticlimactische climax inclusief de door 2001 geïnspireerde (c.q. uit die film gejatte) gimmick van een setting die is opgebouwd uit de herinneringen van een aardling, (2) zó'n enorme rij van bekende bijrolacteurs (Skerritt, Woods, Fichtner, Bassett, Morse, Hurt, Lowe, Busey, McConaughey) dat die koppen eerder afleiden van de plot ("o, kijk nou, da's James Woods!") dan dat ze aan de impact ervan bijdragen, en (3) het Dynasty-achtige plotelement van Ellie's baas die haar steeds dwars zit, haar geldkraan dichtdraait, haar plek in de spotlights afpikt en uiteindelijk zelfs haar plaats in de de buitenaardse voertuig inneemt – allemaal tenenkrommende handelingen die ons David Drumlin flink doen haten maar die eigenlijk niets te maken hebben met Ellie's queeste noch met de centrale vraag van de film. Ik heb Contact nu drie maal gezien, en inmiddels kan ik me wel over mijn bezwaren heenzetten en genieten van de flow en het gevoel van "spiritueel avontuur" van de plot en de ontwikkeling van Ellie's personage, maar met name de nietszeggendheid van de invulling van Ellie's uiteindelijke contact ("dit is nog maar het begin, er komt nog meer, doei!") blijft me een doorn in het oog. (O ja, en nog een plus- en een minpunt die je tegen elkaar kunt wegstrepen: de magnifieke John Hurt die zijn twee scènes op gewiekste wijze steelt versus Matthew McConaughey als de meest onwaarschijnlijke èn onverdraaglijke theoloog ooit vertoond.)

Interessant idee, maar zó langdradig uitgewerkt dat ik er richting het einde niet al te veel zin meer in had. Goed eerste uur, met een mooi menselijk achtergrondverhaal van Foster, maar alles richting de reis duurt me te lang en is allemaal vergezocht. De reis zelf is mooi, inclusief het visuele aspect, maar niet voldoende om hier een topfilm van te maken. Gewoon behoorlijk, meer niet.

3*

Science Fiction en als vanzelf valt ge in de eeuwige tegenstelling tussen de wetenschap en het geloof. Dit is zowat driekwart van de film en dit om het uiteindelijk tot een emotioneel, niets concreet, besluit te komen....

Kon me niet echt boeien.

“You're an interesting species. An interesting mix. You're capable of such beautiful dreams, and such horrible nightmares. You feel so lost, so cut off, so alone, only you're not. See, in all our searching, the only thing we've found that makes the emptiness bearable, is each other.”

Sfeervolle, originele en boeiende sci-fi film over het eerste contact tussen de mensheid en een buitenaards ras. Contact heeft een lange aanloop, maar het leven van Eleanor is boeiend genoeg om het interessant te houden. Tweeënhalf uur is veel te lang, maar Robert Zemeckis komt ermee weg.

Jodie Foster is een beetje hit and miss voor mij, maar hier is ze uitstekend en weet ze je echt mee te krijgen in haar zoektocht naar buitenaards leven. Na het eerste contact wordt het nog beter en het hele geloof vs. wetenschap issue wordt goed uitgewerkt. Acteurs als Morse, McConaughey, Fichtner en Skerritt zijn ook goed op dreef. Contact is zeker science fiction, maar ook een persoonlijk verhaal. En dat zijn meestal de beste sci-fi films.

Contact was een film die ondanks het leuke uitgangspunt me vrij behoorlijk tegenviel. Het is het soort SF dat me het meest bevalt: diepgaand, realistisch ogend binnen de context, sfeerscheppend ... zonder enig spoor te bekennen van moordlustige aliens die uit zijn op de natuurlijke bronnen van de aarde. Wetenschappelijk ruimte-onderzoek en dino-onderzoek in de woestijn: twee takken die enorm veel geld vragen zonder garanties op resultaat. Daarom alleen al een sterk begin van de film. De honger naar de waarheid met een Foster als Don Quichotte.

Contact gaat nadien eigenlijk zijn doel voorbij en blijft steken in erg clichématige plots en zoet gepalaver. Ook de acteerprestaties vind ik niet bijzonder. Met Jodie Foster heb ik een soort haat-liefdeverhouding. In de ene film vind ik ze zeer aardig (Silence of the lambs, Taxi driver), maar in evenveel films irriteert ze me mateloos en vind ik ze saai, plat en alles behalve overtuigend.

Ben eigenlijk een beetje verbaasd van de erg goede quoteringen hier. De eeuwige tegenstelling tussen geloof en wetenschap komt uitvoerig aan bod, maar leidt eigenlijk tot niets, waarschijnlijk ook omdat je nog de één, nog de ander los van elkaar kan zien en ze elkaar eveneens niet kunnen opheffen. Maar toch, vrij eentonig en saai vertolkt. Komt daar dan een Palmer aangewaaid die - hoe kan het ook anders - aanpapt met de grootste atheïst ever - shame on her- en dan is mijn goesting gauw over (1)...

Ook die ruimtecapsule (of wat het ook is) stoorde me. Blijkt er ineens in Japan nog een tweede te zijn, tja (2)... En dat terwijl de eerste de lucht invliegt nadat een indringer de boel saboteert (3). Vraag me alvast niet hoe die stakende pipo dáár terecht komt. En uiteraard mag de dolgedraaide mediabeluste baas/geldschieter ook niet ontbreken (4). Neen, zware tegenvaller waarvan 4 grote ergernissen. Het kan niet anders dat ik de film hiervoor afstraf ondanks het prima concept.

Film die erg goede momenten met mindere momenten afwisselt, vond het eerste uur erg goed, trage opbouw zonder dat die begint te vervelen, paar interessante momenten en keuzes die gemaakt worden maar al bij al is de film toch net wat te lang voor zijn eigen goed. Kon gerust wat korter. Toch verfrissend filmpje die met het nodige vakmanschap gemaakt is.

Ambitieuze film, die eigenlijk alles in het genre tegelijk aansnijdt. Het opvangen van buitenaardse signalen, het ontcijferen ervan, een poging om naar de 'ruimte' te gaan, en hoewel de meeste films ergens tijdens die vorige stappen ophouden, gaat deze film verder met de missie zelf, en de hoofdpersoon komt zowaar levend terug met een ervaring die later nog ter discussie wordt gesteld.

De film is ook best ambitieus in zijn grote schaal en poging tot realisme (de echte president die zowaar 'meedoet' en cameo's van Larry King en Jay Leno). Tegelijkertijd is het geloof vs. wetenschap vraagstuk typisch een thema dat in boeken en films aangesneden wordt, maar ik mag toch hopen dat als dit ooit echt gebeurd religie geen rol van betekenis speelt (bijvoorbeeld in de keuze wie de missie mag doen). Daarom is de rol van Matthew McConaughey ook ietwat belachelijk (en het is al erg genoeg dat hij überhaupt in de film zit). Waarom duikt hij als schrijver/priester overal op, tot aan overleggen met de president aan toe? En hoe kan er een sekte-gekkie aan boord zijn van het meest prestigieuze ruimteproject ooit?

Vond dat geloofselement soms wat geforceerd en overdreven in de film verwerkt, hoewel ik de grotere gedachte erachter wel snap. Waar willen we in geloven, wat is geloof, wat is wetenschap, wat kun je bewijzen en hoe, etc.

De film neemt misschien wat teveel hooi op de vork en niet alles is even geslaagd, maar gelukkig is het geen Interstellar-ellende. Vooral het gedeelte met het voorbereiden van de missie en de missie zelf vond ik eigenlijk erg tof gedaan. En Jodie Foster hè, weer uitermate geschikt voor haar rol en geweldig om naar te kijken.

3,5*

Ik moet zeggen dat ik een tamelijk saaie film had verwacht enerzijds omdat ik in het verleden wel wat gelezen heb over SETI en hoe moeilijk het was om subsidies te krijgen voor iets wat niets opleverde. Anderzijds dacht ik dit ook vanwege de lange speelduur van de film. Gelukkig ben ik wel geïnteresseerd in astronomie en wist ik wel dat dit een film was die ik eens moest gezien hebben. Het is ontzettend straf, bijna krankzinnig, dat er wetenschappers zijn die decennialang geluisterd hebben naar ruis. Kun je je dat voorstellen? Ik niet echt, al kan ik het langs één kant wel begrijpen. Het gevoel dat je op het punt staat iets ontzettend spectaculair te ontdekken in de geschiedenis van de mensheid, namelijk de reden waarom wij er überhaupt zijn en of er leven is ergens anders in het universum, is natuurlijk één van de grootste vragen die wetenschappers zich stellen. Stel dat jij bewijs vindt van buitenaards leven dan kan ik me voorstellen dat je dat meer waard vindt dan je eigen leven.

Wat Contact zo goed maakt is moeilijk uit te leggen, maar ik vond de film vreselijk actueel. De videogesprekken over en weer en de vele monitoren waarnaar je als kijker naar kijkt, maar ook de eeuwigdurende verschillen die er zijn tussen religie en wetenschap. De dialogen die hierover gevoerd worden vond ik niet super sterk. Een andere film die daar beter in slaagt vind ik I Origins (2014). Hetgeen Zemeckis vast ook wil vertellen met zijn film is hoe de media ons bespeelt. Het is belangrijk dat we kritisch en sceptisch omgaan met de door de media verschafte informatie. Ook vind ik het schitterend dat er toen al sprake was van dat mensen zich eenzamer beginnen te voelen door de opkomst van technologie. Contact klaagt dit probleem aan maar biedt eigenlijk weinig oplossing naar mijn mening. Buiten dat we contact moeten houden met elkaar. No shit.
In tegenstelling tot Interstellar die inderdaad wel raakvlakken heeft met deze film, gaat Contact vaak minder diep in op zware thema's. Wormgaten en dergelijke worden wel kort vermeld, maar sluitende bewijzen worden niet gegeven. Nu ook Interstellar kon nog niet alle vragen wetenschappelijk beantwoorden. We weten natuurlijk nog lang niet alles van het uitgestrekte universum en gelukkig maar of er viel niets meer te ontdekken.

Van Jodie Foster ben ik eigenlijk niet zo onder de indruk. Misschien ligt het aan haar stem maar het lijkt of ze gewoon haarzelf speelt. Geen misse verschijning misschien maar geef mij dan toch maar Sandra Bullock in de jaren '90. Ik merk weinig verschil met haar rol in Silence of the Lambs. Op Matthew heb ik niks aan te merken, maar hij heeft niet veel chemie met Foster. In een film die wetenschappelijk is beïnvloed, mag chemie niet afwezig zijn. Al bij al wel genoten van de film.

Wederom naar deze film gekeken, en heb niets meer toe te voegen aan mijn eerste mening, het is en blijft een uitstekende SF-film !!!

Herzien. Nog steeds een indrukwekkende SF-film, bijzonder meeslepend en intelligent uitgewerkt. De plot ontvouwt zich langzaam maar fascinerend, met veel boeiende details en aandacht voor zowel filosofische als spirituele elementen. Regisseur Robert Zemeckis houdt alles kunstig in balans, geholpen door een sterke cast en eersteklas special effects. Hier en daar is de film visueel wel wat gedateerd, maar overwegend oogt alles nog behoorlijk imposant.

Weer zo'n herinnering aan, vermoedelijk, Jac Goderie en zijn programma Filmspot. Als titel bleef Contact altijd wel hangen, vooral met een bekende naam als Jodie Foster erin, van kijken kwam het nooit, tot vanavond dan eindelijk een keer en ondanks de behoorlijke waarderingen sloeg het bij mij niet echt aan.

Het verhaal moge duidelijk zijn, of beter gezegd niet. Weliswaar is Ellie druk op zoek naar een signaal of dergelijke uit de ruimte, toch neemt het eerste half uur tot drie kwart veel tijd voor andere zaken. De kleine Ellie, het overlijden van vader en bijbehorend gemis en schuldgevoel, het beëindigen van een ander project en de zoek naar andere sponsors en locatie te werken. En eerlijk gezegd interesseert het me geen zak, niet in de laatste plaats door Jodie Foster. Fraai is toch op zijn minst de opname/montage van het moment waar de jonge Ellie de medicijnen haalt voor haar vader, uitermate kunstig. Eenmaal het contact gevonden zit er toch wel verbetering in de film met een bepaalde prikkel omtrent hoe en waar. Redelijk is toch op zijn minst de boodschap omtrent geloof en wetenschap die geprobeerd wordt uit te dragen. Toch jammer dat dit niet voldoende slaagt, althans niet voor mij....

Pijnpunten zijn toch de aanzienlijke lengte en het trage tempo waar dit geheel zich in voortsleept. Dan is er uiteraard de kritiek die ik al eerder uitte, over dat men teveel wil met deze film. Niet alleen het dilemma van contact en hoe daar mee om te gaan maar tevens veel persoonlijke problemen rond Ellie, en eerlijk gezegd kon Arrival van Villenueve me nog een beetje aangrijpen maar deze contact gewoon niet. En dan is er het geval Jodie Foster. Op een enkele keer na kan de vrouw me eigenlijk niet boeien, sterker nog, ik vind haar een ronduit irritante vrouw met een ronduit boerse intonatie. En dan hangt er ook nog zo'n zweem om heen dat ze alles beter weet en kan. De aanwezigheid van Foster werkt in die zin niet mee.

Ik kan ook niet anders zeggen dat Contact me behoorlijk tegenviel. Degelijk is het in die zin wel te noemen met een behoorlijke en brede cast. De samenwerking tussen Silvestre en Zemeckis doet me vooral door de muziek regelmatig denken aan Forrest Gump. Maar als geheel biedt mij de film veel te weinig en dat ondanks de boodschap geloof en wetenschap. En dat is best jammer.

Prima dromerig SF drama. Zemeckis weet opnieuw hoe hij zijn publiek moet boeien. Een wetenschapster van het SETI ontvangt een signaal uit de ruimte, die gecrypteerde plannen blijken te zijn voor de bouw van een machine. Foster in een heel sterke rol van een vrouw die haar leven wijdt aan haar hoop dat de mens niet alleen is in de ruimte. McConaughey als de theoloog Palmer Joss is ideologisch een tegenhanger van haar, maar blijft een steun en toeverlaat. Wat me wat minder zint in zo'n films is het koppelen van buitenaards leven aan religie. Ik vind dit sowieso een zwaktebod waar ook andere films (veel meer) aan onder gingen zoals The Black Hole bijvoorbeeld. De auteurs pakken het iets subtieler aan maar desondanks vond ik de climax waarin ze een beeld van haar vader ontmoet op een strand het zwakste stuk van de film. Interessanter was op dat vlak dat het bestaan van buitenaardse beschavingen potentieel onze geloofsovertuigingen overhoop kunnen halen.

Ik was wel onder de indruk van sommige special effects zoals een onmogelijk shot in een spiegel, het gebruik van footage van Clinton waarin ook de acteurs te zien zijn, de reis natuurlijk. Zeker met veel plezier herbekeken. Voor mij blijft Interstellar wel beter door de sterkere visie.

Geen idee waarom, maar Jodie Foster kijkt steeds zo zuur in haar films. Een ander punt waaraan ik mij wat stoor bij deze film is dat gepalaver over religie vs wetenschap, alsof religie noodzakelijkerwijs wetenschap moet ontkennen. Eleanor vraagt aan Palmer: "Wat als de wetenschap het bestaan van God zou ontkrachten", alsof zoiets mogelijk zou zijn. Dat is helemaal de taak van de wetenschap niet. Eleanor zegt dat ze haar hele leven zich afvraagt waarom we hier zijn, maar als er geen God is dan is er toch ook geen reden voor ons bestaan? Dan zijn we er gewoon.

Eleanor zegt ook dat ze niet in God gelooft omdat zijn bestaan niet kan bewezen worden. Palmer antwoordt niet, wat een beetje flauw is. Hij had als gelovige bijvoorbeeld kunnen zeggen: Romeinen 1:20 luidt: “Zijn onzichtbare eigenschappen zijn vanaf de schepping van de wereld zichtbaar in Zijn werken, Zijn eeuwige kracht en goddelijkheid zijn voor het verstand waarneembaar. Er is niets waardoor zij te verontschuldigen zijn”. De mens kan naar de schepping kijken en beseffen dat God bestaat. Psalm 19:1-5 legt uit dat de schepping duidelijk spreekt van God in een taal die wij allemaal verstaan.

Ook worden de religieuzen hier als gekkies neergezet (behalve Matthew McConaughey dan). Palmer merkt overigens op dat hij Eleanor niet als kandidaat kan kiezen om de reis naar Vega te maken omdat zij denkt dat de andere 95% van de mensheid die in God gelooft last heeft van zinsbegoocheling. Ik vraag mij af of dit getal wel klopt. Een snelle search op Google geeft mij 84%, maar misschien is het aantal gelovigen al gedaald sinds deze film in 1997 werd gemaakt? Ik vind het ook niet heel aannemelijk dat men personen als kandidaat kiest om de interstellaire reis te maken omwille van hun filosofische, religieuze, of politieke achtergrond in plaats van gewoon astronauten en wetenschappers te selecteren voor die taak.

Voor de rest een kundig gemaakte film, wel een beetje een lange zit maar de film zakt nergens in en blijft boeien. Het einde waarbij Eleanor op Vega terechtkomt en haar vader (of een vermomming van hem) ontmoet en na 18 uur terug op aarde belandt, is een beetje een domper, maar wat kan je anders verwachten? Als er al leven op een andere planeet zou zijn, dan weet niemand hoe die er uitzien. Er wordt verder ook niet verklaard hoe zij aan de techniek van interstellair reizen komen, behalve dan dat een meer ontwikkelde soort de techniek op hun planeet heeft 'achtergelaten'.

Ik ben oud genoeg om te kunnen zeggen dat ik deze film nog in de bios gezien heb! In een tijd dat je naar de bios kon gaan omdat de beeldkwaliteit daar beter was dan op je eigen gare baggur beeldbuis crt televisie (die je ook in de film ziet) met interlaced beeldlijnen in god mag weten welke lage resolutie? 480p?

Toendertijd heeft de film veel indruk op mij op mij gemaakt.

Nu, tig jaar later doet de film het nog best aardig. Foster zet een solide performance neer en haar uiterlijk past wel bij een niet al te knappe aliens obsessed wetenschapster. Op het einde begon haar stem me ook op te vallen, maar toen dacht ik: ja die is toch ook gelukkig voor haar uiteindelijk uit de kast gekomen? Grappig dat zulke dingen dan ineens in een ander licht gezien worden. Matthew komt ook warm over uiteindelijk terwijl ik hem met zijn accent en gedraging normaal maar irritant vind. Het lijkt erop dat hij hier nog meer zijn handelsmerk van heeft gemaakt na Contact. Nu was hij nog net te pruimen. Die blinde man heeft eigenlijk niet echt een rol. Ik vond hem sympathiek maar hij had net zo goed uit de film gelaten kunnen worden.

Ik denk dat men in die tijd niet durfde om een film te maken die een duidelijk standpunt innam. Dat zie je ook terug in de overduidelijke tegenstelling tussen geloof en wetenschap wat in deze film als soort van rivalen wordt uitgebeeld, en ik denk dat we op het einde ook zelfs in de richting van geloof moeten buigen gezien het feit dat er geen bewijs is.

Opvallend dit keer vond ik ook hoe haar 'manager' er meerdere malen met de credits vandoor gaat en haar eruit speelt in het politieke spel. Ook hoe er direct typisch Amerikaans gereageerd wordt was in die tijd volgens mij de norm(denk ook aan Independence day wat rond die tijd ook uitgekomen is), maar is gelukkig inmiddels wat opener geworden, zeker met de komst van internet en Twitter (X).

De film beleeft zijn hoogtepunt zodra Foster richting de capsule gaat, en ook de ontdekking van het signaal levert wel wat spanning op, zeker met de oude technologie die men die tijd had. Al denk ik toch echt dat de kans heeeel groot was dat de wetenschappers gewoon liggen te tukken als het signaal langs komt.

Wanneer de 'aliens' uiteindelijk langs komen maken ze inderdaad geen indruk en durft de film niet verder te komen dan een soort levensles die je ook in een southpark aflevering door Cartman opgelezen kunt krijgen. De film durft niet verder te dromen helaas. CGI doet het nog redelijk gezien de leeftijd. Ook de wetenschap liep toch nog wat achter op nu. We zaten in de hoogtijdagen van Star Trek en techno babble was vooral cool, maar het naadje van de kous wist men nog niet echt, of het was zeker geen gemeengoed. In dit jaar vond men het blijkbaar nodig om de priem getallen nota bene uit te leggen!

Zemeckis doet niks bijzonders muv dat ene shot in het begin. Daarna zitten er weinig memorabele filmische momenten verder in. Ook hier werden geen risico's genomen.

Al met al is de film als sci fi en drama niet zo heel bijzonder, maar het geeft altijd een leuke time capsule effect om te analyseren hoe de wereld van toen naar zichzelf keek en dat vond ik toch wel leuk. Verder niet extreem spannend of bijzonder, maar wel solide en eigenlijk inmiddels een beetje een klassieker.

Wel zitten er weer wat onjuistheden in zoals bijvoorbeeld de uitzending van Hitler. Iets dat ik mijn hele leven lang voor zoete koek en waar aangenomen heb, maar na het uitgezocht te hebben blijkt dat die uitzending (en vroegere uitzendingen) waarschijnlijk het zonnestelsel nooit verlaten hebben (of beter gezegd tegen die tijd zo zwak zijn en verdrinken in zoveel ruis dat het er eigenlijk niet meer uit te halen is).

Ook is het twijfelachtig of aliens die weten dat de retourtijd 50 jaar is voor een bericht iets in hetzelfde format terugsturen en hun achtergrond stoelt verder niet op logica van enig soort.

En het feit dat de aliens van Vega (ster) Vegans genoemd worden is natuurlijk wel hilarisch nu, maar toendertijd wist niemand wat het was om een vegan te zijn!

7/10