Contact (1997)

Ik heb 10 pagina's aan commentaren gelezen, en mij is opgevallen dat blijkbaar niemand het volgende heeft opgemerkt of begrepen:
Die scene op dat ' Hawaii ' eiland wat velen zo nep vinden uitzien is gebaseerd op de tekening die ze als kind had gemaakt en aan haar vader had laten zien. Het is precies die kustlijn met palmboom.Dit is los van het feit dat de scene er nep uit ziet (had ook gewone slechte computer animatie kunnen zijn) het bewijs dat het een illusie is, geprojecteerd door aliens.

” Dad, do you think there's people on other planets?”

Een erg mooie Science Fiction film, die mij toch wel bijna tweeënhalf uur wist te boeien, al zit het beste wel duidelijk in de tweede helft van de film.

Ik vond vooral de balans erg goed. Het is vrij gemakkelijk voor een regisseur, om je bij een verhaal als deze te vergalopperen aan veel actie en special effecten, maar Zemeckis trapt niet in deze valkuil en besteed juist veel aandacht aan de opbouw van het verhaal, waarbij hij zoveel mogelijk kanten van het verhaal probeert te belichten. Het acteerwerk is goed. Foster is zeker niet mijn favoriete actrice, maar zet haar rol van fanatieke wetenschapster erg overtuigend neer. Ook de rest van de cast is in orde, waarbij ze geholpen worden door het prima geschreven script dat sterke dialogen bevat.

Het verhaal is erg intelligent. Dat wezens van een andere planeet, mocht er leven zijn, op deze manier contact met ons zoeken acht ik waarschijnlijker, dan dat ze met een of ander achterhaald ruimtevoertuig aankomen zetten. Zemeckis werkt dat hier mooi uit, waarbij hij de wetenschap vs. geloof discussie ook op fraaie wijze gebruikt. Beiden lijken elkaar hier nodig hebben en juist de mix van beiden zou de meeste houvast moeten bieden. De uiteinde reis van Foster vond ik ook prachtig in beeld gebracht. Vanaf dat moment liep Contact ook constant het gevaar om zijn geloofwaardigheid te verliezen, maar ook dat werd slim opgelost. Het einde is dan ook uitermate sterk en stelt zelfs devraag of de geluiden echt buitenaards waren ter discussie. Ook dat vond ik wel mooi gedaan.

Er zitten wel een paar kleine minpuntjes in. De grootste is typisch Amerikaans en vond ik de manier waarop men te werk ging bij de selectieprocedure voor de reis. Vooral de vraag “Wat zou je vragen als je daar was” en het feit dat je blijkbaar geen atheïst mocht zijn, vond ik nogal zwak. Daar staat dan weer tegen over, dat ik de reactie van de bevolking op het nieuws wel weer sterk vond. Uiteindelijk best genoten dus en fijn om weer eens iets te zien waar duidelijk goed over is nagedacht.

4,0*

Een film die ik jaren geleden als kind heb gezien, en destijds veel indruk op gemaakt. Ook in de herziening blijft deze film overeind. Erg sterk verhaal, en goed geacteerd. Gevoelsmatig volgen sommige gebeurtenissen in het verhaal elkaar wel erg snel op.

Prima film over een mooi thema.

Mooie Science-Fiction film, met een uitstekend uitgevoerd verhaal. Het acteerwerk van Jodie Foster en Matthew Mcconaughey is overtuigend. 3,5 Sterren.

Is toch weer een tijd geleden dat ik deze film heb gezien. Ik vond het toen een mooie film en denk dat ik deze bij een herkijkbeurt nog steeds zal kunnen smaken. Eigenlijk valt een film met Jodie Foster in de hoofdrol me nooit tegen. Ze is gewoon een hele goede actrice.

Ik vond dit echt goed ondanks dat het een film is van 1997. In het begin dat ik dat het echt gebeurd was, maar ja toen met die machine dan weet je dat het niet echt was. Ook heb ik voor de eerste keer HD scherm en WAUW dat maakt echt een verschil.

Dit is een prima science fiction film. Het heeft een zeer interessant thema en het wordt ook serieus behandeld. Met andere woorden, het zet je aan het denken en heeft inhoud. Wat sommigen dit als een religie film zien, zie ik een film die de werkelijkheid probeert na te bootsen. In de echte wereld en met name in de VS, heb je nou eenmaal veel religieuze mensen. Hun invloed is er ook en als filmmaker kun je dit niet zomaar negeren als je geloofwaardig wilt overkomen.

Wat ik minder vond aan deze film waren de typisch Amerikaans-Hollywoodachtige kenmerken. Het sentimentele was iets meer dan gewenst. De film heeft een open einde en ik vraag me af waarom er geen derde machine werd gebouwd om de resultaten te verifiëren. Zo gaat dat nou eenmaal in de wetenschap. Ik kan me voorstellen dat de film anders te lang zou duren. Zeker een aanrader voor de mensen die geïnteresseerd zijn in sf en in het bestaan van buitenaardse wezens. 4 sterren.

Contact heeft een erg interessant uitgangspunt en benut deze ook ten dele. De film vecht namelijk tegen langdradigheid en zoals hier eerder al werd gezegd komt het woordje TE vaak ter sprake. Het is soms te melodramatisch, te zoetsappig en te toevallig ook allemaal. Gelukkig weet Zemeckis het nog in een vermakelijk jasje te verpakken waardoor de lange speelduur makkelijk uit te zitten valt. Ook kan dit uitgangspunt voor een behoorlijke anti climax zorgen, maar ik denk dat juist het ingetogen karakter van het einde zorgt dat de film uiteindelijk niet uit de bocht vliegt. Puntje van kritiek is misschien wel dat de film af en toe veel tijd overslaat. Het lijkt me dat de immense bouwwerken veel tijd en moeite hebben gekost, maar dit proces wordt zomaar even over geslagen.

Uiteindelijk is Contact een heel pretentieuze film, maar slaagt het er slechts ten dele in om de verwachtingen in te lossen.

3,0*

Veel te lang en te sentimenteel. Ongeloofwaardig was nu juist niet het contact met aliens maar dat vriendje overal opduikt, zelfs op het schip. De hele kleffe love story had er beter uit gelaten kunnen worden. Het verhaal laat ook een gebrek aan fantasie zien: het is niet zo makkelijk te verzinnen wat fysiek contact met aliens zou behelsen en daarom komt vader in beeld in een aardse omgeving. De twist op het eind was wel aardig bedacht maar de reis zou geverivieerd kunnen worden door het nog eens te doen. Simpel toch.

Sterk.

Mooi begin waarin we Ellie leren kennen, en snappen waarom ze zo fanatiek is. En meteen daarna rolt de film van de ene gebeurtenis in de andere, met een strakke timing en een mooie spanningsboog zodat de toch best lange speelduur nauwelijks opvalt. Het verhaal zit prima en - voor zover dat gaat - geloofwaardig in elkaar. Er hebben dan ook niet de minsten aan geschreven.

Jodie Foster is precies op de juiste plek als de wat highly strung wetenschapster, met Matthew McConaughey als perfecte tegenpool. In de bijrollen nog een serie bekende en goede acteurs. Geen speld tussen te krijgen.

En ruim 15 jaar nadat ik de film voor het eerst zag staat het nog als een huis. Dat zie je wel eens anders, zeker in dit genre. Grotendeels is het verhaal daar wel de oorzaak van, maar ook een paar erg mooie shots en slimme details maken het nog steeds tot iets bijzonders.

Het blijft gewoon een prachtige scifi film. Het verhaal zit goed in elkaar en ook een prima cast.

Contact

De film boeide mij door een zeer interessant concept. Ik vond dat Zemeckis een aardige uitdaging op zich nam door te proberen het buitenaardse een gezicht te geven. Iets waar uiteraard met veel scepsis naar gekeken wordt, zo ook door mijzelf. Hoe zou dit uitpakken? Een totale flop of een geniaal meesterwerk?

Het is een beetje van beide. De opbouw naar de uiteindelijke climax is wat doorsnee. Het contact leggen met de Alien gaat op een interessante manier, al hadden ze alle quasi-interessante natuurkundige termen die door je strot gedouwd worden stellen eigenlijk niet veel voor, maar voor de natuurkundige leek is het indrukwekkend. De bouw van de machine is dan een veel interessanter aspect. Hoe gaat dit eindigen? Er wordt een heerlijke Amerikaanse draai aan gegeven (met het tweede schip) waar ik me heerlijk kon verkneukelen om de trefzekerheid van deze toevoeging. Het einde verliest de film met sprongen punten. Niet zozeer omdat het slechts is, maar het is te save. Zemeckis had hier meer risico moeten nemen.

Foster heeft in mijn ogen haar prestaties in films als The Silence of the Lambs en Taxi Driver nooit weten te evenaren. Ook hier komt de overenthousiaste fanatiekeling in haar maar mager naar voren. Een krampachtige geforceerdheid staat een oprechte passie volledig in de weg. Daarnaast is haar houding ten opzichte van McConaughey echt slecht. Die laatst genoemde staat echter wel lekker te spelen en geeft wat herkenning in een beeld dat ver van de kijker staat.

Visueel is het alleraardigst. Veel uitspattingen zijn er niet. Het is ook een beetje crue. Ik heb eerst Interstellar gezien en daarna deze. Interstellar was visueel overdonderend. Deze film is echter van een totaal ander kaliber en weet daar dan ook nooit aan te tippen, als zijn de wormgaten en het tijd-ruimte complex bijzonder interessant verwerkt, een natuurkundig gebied dat voor de verandering eens niet door je strot gedouwd wordt.

Contact is vrij aardig om te zien. Helaas door het te veilig gekozen einde is de climax een beetje mondjesmaat. Desalniettemin vermakelijk.

2.5*

Na 17 jaar eindelijk deze film gezien! Eerder altijd gemist op tv maar ook nooit de moeite genomen om op andere wijze te bekijken.

Mooi om te zien hoe de film na al die jaren toch nog blijft staan. Goede cast invulling met toch wel bekende namen. Grappig om McConaughey in deze film te zien en afgelopen jaar in Interstellar (wat verhaalstechnisch bijna een vorm van sequel is).

De Effecten op het eind zijn mooi gedaan.

deze mag bij mn lijst als topfilms..spannende uurtjes de film trekt je mee 4.5 punt

Vannacht voor het eerst gezien, had niet verwacht dat de film al bijna 20 jaar oud is, visuals aan het einde waren best goed al was de film in totaal wel een lange zit. Irriteerde me dood aan die gast die steeds met de eer ging strijken gelukkig kwam die aan ze einde, karma is een bitch maar dat betekend dat ie goed acteerde

Best diepgaand verder maar had toch graag wat meer visuals gezien.

Met Interstellar nog zo vers in het geheugen, zijn er in Contact duidelijke raakvlakken te herkennen met dat recente meesterwerk. Nu is deze film een stuk ouder, de thematiek blijft dus gewoon actueel en is bijzonder boeiend. In Contact is het Jodie Foster die met haar rol van de gepassioneerde wetenschapper de show steelt. Realiteit en science fiction brengen interessante maatschappelijke vraagstukken aan bod en qua einde zou Interstellar zou maar gespiekt kunnen hebben bij Contact. Contact is erg geslaagd en maakt interessante discussies los.

Wel echt wat simpeler en sentimenteler dan in mijn herinnering. Maar het past allemaal heel goed binnen het thema van de film waardoor het niet teveel afleidt gelukkig, ook al ergert het soms wel een klein beetje hoe dik alles er bovenop wordt gelegd. En wat ik erg waardeer is hoe de film zijn tijd neemt om te vertellen wat het wil. Foster speelt de hoofdrol erg leuk over het algemeen. Skerritt heeft een lekker smerig glad rolletje. McConaugheys personage komt wat belerend over maar hij speelt niet slecht.

Het camerawerk is trouwens heel aardig. Die flashbackscène waarin Ellies vader sterft met die camera die Ellie de trap op volgt met daarna ineens die spiegel is fantastisch. Ook nog best mooie special-effects en plaatjes van het universum. Ook wat dat betreft doet de film wel een klein beetje denken aan Interstellar. Alleen zijn de emoties daar veel krachtiger en oprechter en nooit ergerniswekkend.

Men doet er wel erg lang over om het relatief simpele, sentimentele verhaal rondom Foster's personage en haar relatie met haar vader en de daardoor ontstane fascinatie voor "buitenaards leven" uit te werken. Foster zet hier wel een degelijke rol neer, maar men had sommige scenes best wat in kunnen korten.
Ik vind de special-effects en de sets voor een film uit die tijd er juist best goed uitzien. Zelfs het buitenaardse "eiland" ziet er nog best redelijk uit. Als je dit vergelijkt met de CGI van een gemiddelde SyFy channel film die de laatste jaren veel worden gemaakt, dan ziet dit er zelfs nog iets beter uit.
Qua visuele presentatie heb ik dus weinig aan te merken op deze film.
Verder gaat men dan wel weer verrassend snel voorbij aan Jake Busey's personage en diens motieven voor zijn handelingen. Jammer, want in plaats van het vele inzoomen op Foster's personage had ik hier nog wel wat meer diepgang in willen zien.
Maar goed, men kan niet alles hebben. Al met al nog een best degelijke science-fiction film.

Goede sf film hoor, maar legt het af tegen het enigszins vergelijkbare Interstellar wat mij betreft. Dit komt met name door de nogal dik aangezette side characters (haar blinde maatje, de reli-fanaat, Dr. Hadden).

Wel fascinerend allemaal.

Dit is nou een kwaliteit sf-film, een van de betere films uit de jaren 90'!!

Ik weet nou waar regisseur Christopher Nolen zijn inspiratie voor zijn ''wurmhole'' in Interstellar vandaan heeft....

3/ sterren ***/

In de herziening!

En dat mocht ook wel eens een keertje want dit is toch wel één van de leukste films uit het jaren negentig decennium. Van de regisseur van Forrest Gump en dus wordt Bill Clinton er ook nog even handig in gemonteerd als de Amerikaanse president die vertelt dat we een signaal van buitenaardse afkomst hebben ontvangen.

Zoals het een goede Hollywood-film betaamt wordt er wel heel voorzichtig omgesprongen met de gevoelens van 95% van de wereldbevolking aangaande een schepper, Matthew McConaughey staat alles bij als spiritual adviser.

Belangrijker echter, fantastisch SF-verhaal, zonder al te veel special FX en volle speelduur boeiend. Lijkt inmiddels wat weggezakt uit het collectieve geheugen, maar dat is dan een flinke misser van dat collectief geheugen.

Matige film. Inspiratieloos begin, naar het einde toe iets interessanter, maar Zemeckis neemt het toch niet al te nauw met de wetenschap + bovendien zien we weer een milde vorm van Amerikaans patriottisme in de film terug.

Lijkt enorm op Interstellar trouwens.

arno74 schreef:

(quote)

Interstellar is ook van een hoop films afgekeken Volgens mij zou je die zo met scenes uit andere films aan elkaar kunnen breien.

Ja, ik begin die indruk ook te krijgen. Ik vond het al geen beste film, en ik ben wel een sf-fanaat. Laatste halfuur was erg zwak. En fan van Nolan ben ik absoluut niet. Verschrikkelijk overschat. Moet wel zijn films voor The Prestige nog zien.

Me eens aan deze gewaagd zonder grote verwachtingen. Een lange film, maar de film weet wel te boeien. Er is een mooie opbouw en je leert de personages zo wel wat beter kennen.

De cast deed het prima en kwam wel overtuigend over.

De film zag er ook prima uit en het laatste deel was echt wel spannend.

Toch wel aangenaam verrast door deze film. Misschien niet de meest bekende film, maar vond hem toch wel het bekijken waard.

Herziening.

Er zijn van die film waarvan je je jaren later afvraagt waarom ze zo laag scoren. Ondertussen kan ik het Hollywoodwerk net iets beter verdragen en dit soort "contact met buitenaardse wezens" films vind ik doorgaans wel leuk.Al is dat niet meteen de reden waarom ik de film herzien heb. Contact is één van de smetjes om mijn MM-review track, iets waar ik de komende Jaren werk van ga maken.

Wat betreft die quotering, wel die klopte gewoon. Ondanks dat ik het onderwerp leuk vind is dit echt een compleet brakke en zoutloze uitvoering. Jodie Foster is echt een énorm saaie doos, dat het gehele eerste uur aan haar personage opgaat maakt de film er zeker niet beter op.

Maar ook wat daarop volgt is van een betrekkelijk laag niveau. Zemeckis lijkt voor meerwaarde te willen gaan, met discussies rond het geloof en wetenschap, maar doet dat op zo'n idiote wijze dat de film met de minuut slechter wordt. En aangezien de film best wat minuten kent schiet er nog maar weinig over om punten aan toe te kennen.

De CG in ieder geval niet, die is lelijk. De soundtrack kitscherig en de acteerprestaties zijn vooral erg houterig en levensloos. Hoe je een leuk, avontuurlijk onderwerp zo de nek om kan draaien. Mnee, score blijft gewoon staan, één van Zemeckis' slechtste films.

0.5*

Jeetje. Wat maakt Zemeckis wisselvallige films. Nou is zoiets als Forrest Gump totaal niet te vergelijken met deze film, maar de niveaus liggen wel erg ver uit elkaar. Deze film is ronduit saai, en dat 150 minuten lang. De muziek daarentegen vond ik best passend en ook McConaughey speelde echt zo slecht nog niet. Toch absoluut geen voldoende.

Dit is een film die me soms razend kan maken. Een interessant verhaal dat op een uiterst boeiende wijze wordt verteld, met een uitstekende hoofdrolspeelster, secure regie en prachtige visuals – en dat geheel wordt dan getorpedeerd door (1) een ergeniswekkend flauwe en zeer anticlimactische climax inclusief de door 2001 geïnspireerde (c.q. uit die film gejatte) gimmick van een setting die is opgebouwd uit de herinneringen van een aardling, (2) zó'n enorme rij van bekende bijrolacteurs (Skerritt, Woods, Fichtner, Bassett, Morse, Hurt, Lowe, Busey, McConaughey) dat die koppen eerder afleiden van de plot ("o, kijk nou, da's James Woods!") dan dat ze aan de impact ervan bijdragen, en (3) het Dynasty-achtige plotelement van Ellie's baas die haar steeds dwars zit, haar geldkraan dichtdraait, haar plek in de spotlights afpikt en uiteindelijk zelfs haar plaats in de de buitenaardse voertuig inneemt – allemaal tenenkrommende handelingen die ons David Drumlin flink doen haten maar die eigenlijk niets te maken hebben met Ellie's queeste noch met de centrale vraag van de film. Ik heb Contact nu drie maal gezien, en inmiddels kan ik me wel over mijn bezwaren heenzetten en genieten van de flow en het gevoel van "spiritueel avontuur" van de plot en de ontwikkeling van Ellie's personage, maar met name de nietszeggendheid van de invulling van Ellie's uiteindelijke contact ("dit is nog maar het begin, er komt nog meer, doei!") blijft me een doorn in het oog. (O ja, en nog een plus- en een minpunt die je tegen elkaar kunt wegstrepen: de magnifieke John Hurt die zijn twee scènes op gewiekste wijze steelt versus Matthew McConaughey als de meest onwaarschijnlijke èn onverdraaglijke theoloog ooit vertoond.)

Dit is een unieke film zeker voor de tijd waarin deze gemaakt is. Naast dat er gewoon door iedereen ( maar vooral door Foster) goed geacteerd wordt is de film een waar avontuur met een fantastisch verhaal, waarin iemand zijn dromen en geloof waar moet maken in deze zieke wereld.

Uiteraard is de sleutel voor het maken van de machine veel te snel gevonden, echter blijft het een film.

Waar de film echt uniek in is, is dat de hoofdrolspeelster na haar reis naar Vega ineens totaal anders aankijkt tegen het geloof. Zo sceptisch als ze is als wetenschapper, zo overtuigd is ze na terugkomst.