The Big Short (2015)

Ik had het kunnen denken, een film over de financiële crisis, dat moet oersaai zijn, en dat was het dus ook.

Ga hier niet veel woorden aan vuil maken.

Het is niet mijn ding.

De halve ster is alleen voor de goede muziek in deze film, verder ben ik wel uitgepraat.

The Big Short is een film die dankzij de geweldige cast en een aantal grappige scenes een genot is om te kijken. Regisseur Adam McKay weet ook zeker hoe hij een drama film moet regisseren en dat laat hij hier zien. McKay is vooral bekend om zijn komedies maar hij weet met the Big Short een drama met komische tintjes te maken.

Christian Bale speelt zoals altijd geweldig. De man weet zich weer helemaal in zijn rol te verliezen. Steve Carell zie ik het liefst in serieuze films. Zijn humoristische rollen vind ik over het algemeen minder. Het lijkt alsof zijn kwaliteiten toenemen door in dit soort films te spelen. Ondanks de kleinere rol doet Ryan Gosling het ook fantastisch en is hij een echte aanvulling op de cast.

De film overspoelt je met vaktermen. Dit kan een hoop mensen afschrikken. Gelukkig helpt de film je op een aantal momenten door expres in simpele taal uit te leggen wat een reactie is op een bepaalde actie. Ik kan niet zeggen dat ik heel veel heb meegekregen van de technische termen. In grote lijnen is het gelukkig wel duidelijk: de gewone man betaalt voor de welvaart van de hoge heren die bij banken en verzekeringen werken. En uiteraard zijn er een aantal mensen die veel geld aan de crisis hebben verdiend. En vooral dat verhaal is interessant.

4*

Vind je dit leuk, probeer ook eens Barbarians at the Gate (1993)

Die is nog raarder en abstracter. Ook over frauduleuze zaken in de financiële wereld.

Interessante film over de hypotheekcrisis. De stijl is redelijk hip, met af en toe korte intermezzo's met o.a. Margot Robbie en Selena Gomez, waarin het gebeuren uitgelegd wordt aan de hand van sterke metaforen. Ik denk dat een boek nog altijd beter is dan de kennisoverdracht, maar de film doet erg z'n best om de crisis begrijpelijk te maken, en om te laten zien hoe verdorven die wereld is.

Natuurlijk wilt iedereen veel geld verdienen, en vaak laten films zien hoe mensen op onoorbare doch innovatieve wijze dat doen, zie bijvoorbeeld zo'n film als The Wolf of Wallstreet. Het is dan fijn om mensen te volgen die dat doel bereiken zonder de boel te belazeren. Je kan je afvragen of het ethisch is om te verdienen aan het ongeluk van anderen, maar uiteindelijk lijkt het me dat ieders winst vaak het verlies van iemand anders betekent. Bovendien begrijp ik dat de hoofdpersonen niet hebben voorzien dat de weeffout in het systeem dusdanig groot is dat het de hele wereldeconomie beïnvloed heeft.

Uiteindelijk duurde de film wel een tikje aan de lange kant, met name in het midden werd het een beetje langdradig, wachtend op het punt dat de crisis echt uitbreekt. Daardoor toch een halfje minder dan Margin Call, een ander interessante film over dit onderwerp maar dan uit het oogpunt van de bankiers. 3*.

Je kunt zeggen over deze film dat deze te technisch en te bankgerelateerd (cdo's) is. Klopt, hoewel de makers er wel alles aan doen om het je duidelijk uit te leggen (gewoon film even stil zetten en in jip en janneke taal vertellen wat een cdo is).

Maar de "banktechniek" vind ik eigenlijk helemaal niet zo belangrijk. Het gaat mij om het proces in deze film wat buitengewoon goed in beeld wordt gebracht. Men verzint producten en niemand vraagt zich af of het wel klopt wat ze verkopen. Maar een paar mensen stellen kritische vragen. Alleen niemand gelooft ze, want "wedoenditaljarenzo-enhetwerktprima-plushetverdientgoed". Dus houden we dit systeem gewoon werkend ook al klopt het van geen kanten meer. Ratingbureau: we geven (zonder enige controle!) de hoogste rating, anders gaat de klant naar een ander bureau waar ze ook gewoon de hoogste rating krijgen.

Samengevat: ook weer zo'n film die bij deze tijd hoort en je dus gewoon een keer moet zien. Prima rollen van Bale, Gosling, Pitt en ja ook van Carell. Speelt irritant mannetje maar doet dit wel op de goede geloofwaardige manier.

Naar aanleiding van deze kijkbeurt toch ook maar weer eens Margin Call herzien, en ik moet terugkomen op deze opmerking. Margin Call is toch wat saaier op filmisch gebied, dus een halfje minder voor die film en een halfje meer voor deze: 3,5*.

Fijn filmpje.

Beetje rare omslag voor regisseur McKay, die toch vooral bekend is van een paar volbloed cultcomedies. Toch is het net dat gevoel voor humor dat deze film een stuk kijkbaarder maakt. Waar een film als Wolf of Wall Street vooral met gladde misdaadtypetjes dweept, heeft The Big Short een véél leukere cast aan personages.

Verder lekker vlot in elkaar gezet, waarbij uiteraard de korte uitlegjes het meest opvallend zijn. Nuttig ook, want ondanks dat ik de hele boel nog steeds niet zou kunnen navertellen (en dus niet 100% ten gronde snap) had ik tijdens de film nergens echt een probleem om te volgen en voelde het allemaal erg natuurlijk aan.

Leukste rollen zijn voor Bale (uiteraard) en Carell. Pitt was matig en Gosling had ik eerlijk waar niet eens herkend. Vond hem ook de minste van de hoofdpersonages. Verder een vlot visueel stijltje, met veel tempo verteld en ondanks de lijvige speelduur nergens saai of vervelend. Volgens mij een nuttige film die de financiële crisis op een erg toegankelijke en leuke manier weet in te pakken.

3.5*

Al verschillende mensen hier die zeggen dat de financiële crisis "toegankelijk" is of "duidelijk" verteld wordt om dan eerder of later in hun post toe te geven dat ze er eigenlijk niks van hebben gesnapt. Moet kunnen.

Als je al niet kan lezen wat er staat wordt het natuurlijk moeilijk.

Was niet specifiek op jou gericht; er zijn hiervoor nog andere recensies die net hetzelfde zeggen, wat me opviel: maar ik vind, als je het niet zou kunnen navertellen, dan kun je ook niet gaan spreken van duidelijkheid of toegankelijkheid. Je wordt hier volledig murw geslagen met vakjargon zodat het bijna de bedoeling lijkt om er niks van te snappen.

Moest "snappen" een binair gegeven zijn dan zou je een punt hebben, maar dat is het niet uiteraard.

Het "zelf uitleggen" bruggetje wordt gebruikt om het verschil aan te geven tussen het vlot kunnen volgen van iemand die iets uitlegt en het echt ten gronde snappen van een bepaald gegeven. Beetje zoals met dansen, het is niet omdat je een dans kan volgen dat je ook een dans kan leiden.

Wat acteert Steve Carell goed zeg

Tip: Ook een interessant boek van Lewis is Moneyball.

Fijne film! Adam McKay heeft de verdeling tussen komedie en een serieus verhaal goed weten vinden in The Big Short, de film kijkt makkelijk weg. De droge stukken worden op een komische manier verteld waarvoor er geen verveling optreed, zelfs als economiestudent vond ik dit wel prettig

Met Steve Carell, Christian Bale, Brad Pitt en Ryan Gosling is er een top cast die de verschillende verhaallijnen interessant houden, allen presteren degelijk. Informatief en vermakelijk, vier sterren.

Dit is een film die leuk is om een keer gezien te hebben, vooral als je veel van dit onderwerp snapt. Ik als leek snapte weinig van de film ondanks de stukjes waar het simpel wordt uitgelegd. Dit doet voor de rest niet veel af aan de film zelf, het is namelijk een amusante film. Toch juist omdat het voor de gemiddelde filmkijkert niet zo makkelijk is te volgen geef ik de film een half sterretje minder, een film als dit moet namelijk wel wat meer toegankelijk zijn.

Ik had verwacht dat, vanwege de bekende acteurs, dit een doorsnee Hollywood verhaal zou worden. Dat was gelukkig niet zo. Iedere bekende acteur speelt namelijk een sublieme rol. Complimenten aan Steve Carell, Christian Bale en Ryan Gosling. Brad Pitt vond ik niet bijzonder, wellicht was zijn rol gewoon niet bijzonder want zo ver ik weet acteerde hij wel prima.

Al met al, toch een 3tje.

Ik kom zelf uit de financiele wereld en begreep wel alles. Het verhaal is uiterst bizar en erg goed verteld. Daarnaast vind ik Steve Carell en Bale erg goed acteren. Ik heb zeer genoten van deze film.

Wat vond jij hier slecht aan, John Milton? Uitwerking en/of verhaal?

Ik probeer me er nu doorheen te zwoegen, valt niet mee.

Oersaai. Simpel gezegd gewoon echt niet mijn onderwerp. Vergelijkbaar met waarom ik niet door House of Cards heenkom en de Thomas Carcetti plotline van The Wire niet zo geweldig vind.

Vooral verhaal dus. Maar uitwerking ook: breaking the fourth wall ligt bij mij erg gevoelig, het werkt zelden goed.

Kan ik me volledig in vinden, al weet ik niet wat de fourth wall inhoudt. Maar ik vind hem ook doodsaai. Had gehoopt dat ik zo nog een beetje van dit onderwerp zou opsteken, maar het wist me gewoon niet te boeien.

En al die knipoogjes om het spannend te maken, zoals Margot Robbie in bad, vond ik vooral kinderachtig. Soort halfslachtige poging tot een The Wolf of Wall Streetje.

25 Classic Moments When Movies Broke the Fourth Wall - screencrush.com

Ah, dat. Vind ik ook irritant, vooral bij Woody Allen. Alleen bij Fight Club werkte het goed.

Verfrissend

Ik kan hier een waslijst troeven doorlopen, maar interessanter is om eens te kijken wat deze film vooral niet doet. Zo richt The Big Short de spotlight niet op de corrupte bankiers, maar op het kransje zieners dat de crisis wél voelde aankomen. Even wennen aan Christian Bale die hier in de huid kruipt van een cijfernerd, terwijl ik hem toch vooral herinner als gehaaide Wall Street-bobo uit American Phsycho. Altijd fijn, acteurs die niet vastroesten in één soort rol (*kuch* Seth Rogen).

Dan kom ik bij valstrik nummer twee: het genre. Veel filmmakers gieten zo’n verhaal in een klef drama over moedige paria’s die vechten tegen het systeem, inclusief inspirerende speech, kortom: een langgerekte geeuw. Een thriller had ook gekund, Margin Call deed het al eerder en dat pakte best goed uit. McKay gaat echter voor een dramady. Zonder de impact van de crisis te relativeren steekt deze film de draak met het rotte systeem. Wel jammer van het wijzend vingertje dat links en rechts opduikt.

Voorts probeert de film zich niet slimmer voor te doen dan hij in werkelijkheid is. McKay doet een verdienstelijke poging om alle beleggershocus-pocus op een simpele manier te verhelderen. En ja, waarom ook eens niet Selena Gomez van stal halen om CDO’s uit te leggen.

4*

Scherpe film met dramatisch slot: bankiers hebben met hun gewetenloze frauduleuze praktijken een ongekende internationale economische en maatschappelijke crisis veroorzaakt, en uiteindelijk draait er slechts een van hen - een Zwitser - de cel in. En de schuld wordt net als in de jaren dertig weer afgeschoven op immigranten en armen.

Best oké.

Vooropgesteld dat dit in feite totaal niet mijn genre is, moet ik zeggen dat het minstens een uur meevalt. De film wordt hip en fris gehouden. Maar het tweede uur is er dan toch te veel aan. De materie interesseert me niet zo, maar meer moeite heb ik met praatfilms. Ik hou niet van dat non-stop gekwetter.

De cast doet anders aardig zijn best: Christian Bale en verrassend ook Steve Carell zijn op hun best. Ryan Gosling vind ik echt vervelend en Brad Pitt heeft helaas een nietszeggend rolletje.

Regisseur Adam McKay maakt er het beste van: de cameo’s die te pas en te onpas langs komen zijn leuk bedacht, de film is cynisch genoeg om het levendig te houden. Met definities van begrippen gewoon letterlijk op het scherm te tonen tracht hij iedereen mee te hebben. In mijn geval is dit een plus gebleken, want van zoveel gebabbel raak ik de film hoe langer hoe meer kwijt.

Kleine 3

Zeker een grote verdienste van de makers van deze film is dat ze niets onverlet hebben gelaten om de achtergrond van de bankencrisis uit de doeken te doen en de kijker ook wegwijs te maken in begrippen en terminolgie uit de finaciële wereld.
Het blijft natuurlijk geen sappige materie maar al bij al viel het nog best mee, zeker om te vernemen hoe boven het hoofd van de kleine spaarder alle praktijken om zich te verrijken op veel grotere schaal tot de mogelijkheden behoren.
Stevig acteerwerk en de vele handcamerascenes illustreren best hoe nerveus en opgefokt deze wereld leeft.
"Als we nu onze Swaps verkopen, zijn we zo slecht als de anderen, maar we doen het toch maar... werpt in het slot nog even een ander licht op de zaak.

Zeer verdienstelijke poging om een film met een complex en saai imago een boeiende insteek te geven. De film pretendeert de banken- en de grote financiële crisis uit de doeken te doen op een verstaanbare manier voor het grote publiek aan de hand van een aantal 'visionairen' die het als enigen zagen aankomen.

De korte, maar fijne intermezzo's van Margot Robbie en Selena Gomez maakten het extra luchtig en amusant. De film doet zijn uiterste best om alle vakjargon speelt over te brengen naar de kijker (en dat is echt wel nodig). Nu niet dat ik het nu allemaal snap hoe het nu in elkaar zit, maar ik vind het geslaagd wanneer een film van dit genre me een positief gevoel geeft van: "well done!".

De acteerprestaties zaten goed (vooral van Bale, Gosling en Carell) en er werd goed geswitched tussen de verschillende personages om het zo boeiend mogelijk te houden. De film doet je reflecteren over het maffiose corrupte systeem waarop het kapitalisme gebaseerd is. And it will happen again, wees daar maar zeker van. Het tempo zat goed en het werd nooit saai of vervelend. Mooi! Niet eentje die ik snel wil terugzien, maar toch een nipte 4,0* voor mij.

De financiële crisis is niet cool of sexy maar gewoon stom en ingewikkeld. Een film hierover maken en dit aankleden met excentrieke personages en leuke visuele grapjes maakt het onderwerp er niet leuker op.

Hoe begrijpelijk en metaforisch het ook verteld wordt (soms, in geestige intermezzo's, door totaal niet ter zake doende celebrities): de film maakt dat je de crisis kan snappen maar de vraag is of je ook zin hebt om dit te snappen.

Dit was niet het geval bij het gezelschap waar ik de film mee keek: mijn vrouw en een bevriend stel. Dit is een film om met zijn tweeën te kijken en je bek te houden, want als je bijvoorbeeld de uitleg over een CDO mist, dan heb je de rest van de film een groot probleem. Zoals het geval was bij mijn gezelschap.

Dan kan het breken van de Vierde wand - Wikipedia - nl.wikipedia.org de boel ook niet meer redden.

Desalniettemin was de film onderhoudend door dit soort kwinkslagen en door een opvallende rol van Steve Carrell. Ik vond hem zeer goed in zijn serieuze, maar uiteraard overdreven, rol.

2,5 sterren

Laat ik 't extreem kort houden: wat een vermoeiende zit was dit, zeg ! Nee, doe mij Margin Call (2011) - MovieMeter.nl maar.

Ook mij deed deze film vaak denken aan het hier al vele malen genoemde Margin call : gecompliceerde materie wordt eenvoudig en inzichtelijk gemaakt en vervolgens aan de kijker gevoerd aan de hand van krachtige acteurs die genuanceerde maar "volvette" personages te spelen krijgen en daar zichtbaar plezier in hebben, alleen neemt The big short vaker de komische route (Gosling die arrogant tegen de camera praat, Carells woede-uitbarstingen die tegelijkertijd hemzelf èn de verontwaardigde kijker opluchten, Bale die zijn frustraties afreageert met Metallica en drumsolo's). Allemaal niets mis mee, maar je loopt als filmmaker wel het risico dat de fascinatie van de kijker met het vuurwerk van de acteerkanonnen enigszins zijn of haar bewustwording van de schandalige feiten in de weg zit. Gelukkig wordt de complexe materie zoals gezegd niet uit de weg gegaan, zodat de film uiteindelijk zowel een geweldig staaltje cinema als een sterk sociaal-economisch en politiek pamflet is, zonder dat beide hoedanigheden elkaar bijten.
        En tegelijkertijd een mooi moreel dilemma: je kunt veilig met de hoofdpersonen meeleven, want je weet hoe de plot zich gaat ontwikkelen, maar tegelijkertijd identificeer je je daardoor met mensen die gaan profiteren van andermans ellende, zoals het personage van Brad Pitt ook al stelt.

Ik zou het precies andersom zeggen: op vrij irritante wijze wordt hét verhaal van de afgelopen 10 jaar opgediend. En dan bedoel ik niet eens zozeer de impact van wat er gebeurd is, maar puur het verhaal zelf. Alles zit erin. Zelfs een geloofwaardig 'einde van de wereld'-scenario. Maar vooral misdaad en bedrog en de immense macht van het systeem.

(Gelukkig stoorde het vervelende stijltje na een halfuurtje niet zo erg meer.)

Het is maar goed dat deze droge kost met flink wat humor toegankelijk gemaakt is. Ook het puike acteerwerk droeg flink bij aan het kijkplezier. De inhoud is natuurlijk dik triest en de conclusie dat het zich allemaal gaat herhalen verrast me niet. De amusante manier waarmee dit allemaal gebracht wordt maakt deze film prima te behappen. De kale inhoud is eigenlijk best saai.