The Big Short (2015)

Geslaagde film over iets wat de hele wereld aangaat, namelijk de financiële crisis- vlot verteld met wat aardige vondsten, als even een vage definitie moest worden uitgelegd kwam even Antoine Bourdain of Selena Gomez in beeld om het met een visuele metafoor nader te verklaren. Soms wordt de kijker direct aangesproken- iets wat natuurlijk niet nieuw is (Funny Games, House of Cards) maar het zijn leuke terzijdes.

De film vertelt wat inmiddels wel algemeen bekend is - dat de top van de financiële wereld een (semi-) legale criminele organisatie is. Het buiten schot blijven van de veroorzakers van de laatste crisis (hoewel mensen die een huis konden kopen met een modaal salaris zich ook wel heel graag een rad voor de ogen lieten draaien) en de overheidssteun aan banken die op omvallen stonden, de vermenging van de bancaire wereld met de politiek, het is een blamage. En ongelooflijk dat ze inmiddels weer vrijwel op dezelfde voet doorgaan. Hoewel de informatie dus niet nieuw is, is het inzicht hoe verrot het systeem wel niet was (is?), toch best schokkend.

De film kun je moelijk los zien van de inhoud, maar daarnaast zijn de acteerprestaties prima, met name Bale (die soms neigt naar overacting maar ermee weg komt) en Carrell steken er bovenuit. Grappig is de film ook, vooral de scenes met Gosling en Carrell.

Aanrader.

Ik heb hem net gezien, het is eigenlijk weer een samenvatting van wat er gebeurde rond 2008 en hoe het zover heeft kunnen komen. Hier zijn al meerdere films & docus over gemaakt. too big to fail, margin call, inside job om er een paar te noemen en deze film vertelt dus eigenlijk ook niks nieuws als je één van die andere hebt gezien (ik heb ze allemaal gezien).

Als je het economische nieuws een beetje volgt was je zelf ook allang tot de conclusie gekomen dat er niets is veranderd daar heb je deze film niet voor nodig en als je dat niet doet heb je waarschijnlijk ook geen interesse in deze film dus de doelgroep is me eigenlijk niet helemaal duidelijk.

Dat gezegd hebbende was het wel een goede film, één van de betere en ook voor iemand die er niet zo heel goed in thuis is nog aardig te snappen hoewel ik denk dat iemand die echt helemaal niks heeft met economie geen idee heeft waar het over gaat en zelfs na de film nog niet weet wat een credit default swap of een CDO is.

Christian Bale's rol vond ik wel wat minder en niet echt van heel veel toegevoegde waarde en bij wijlen zelfs een beetje vervelend/irritant en Ryan Gosling waar ik echt absoluut geen fan van ben viel eens een keertje mee voor de verandering. 6 lijkt me te laag een 8 te hoog dus een 7 dekt de lading wel denk ik.

Dappere film Van McKay, die voorheen vooral komedies deed. Hij probeert een taai onderwerp interessant te maken voor een breed publiek. Onder meer door de vierde muur te doorbreken en geinige uitlegrondjes van bekende sterren. Misschien wat gekunsteld, maar het werkt.

Wat je wel merkt is dat McKay niet echt richting kon geven aan zijn film. De vier verhaallijnen lopen door elkaar, maar versterken elkaar niet echt. Tijdens de hele film is The Wolf of Wallstreet nooit ver weg, door hetzelfde bankers are wankers-thema, de flitsende montage en Margot Robbie. Maar die film zit een heel stuk beter in elkaar. Met veel meer humor, focus en power. Daardoor is het niet alleen een leukere film, maar komt de boodschap ook veel beter aan.

Aardig, maar niet zo goed als de cast en score doen vermoeden

Op zich een bizar en interessant verhaal. Hoe de banken en eigenlijk ook de hoofdrolspelers in deze film de wereldwijde economie naar de kloten geholpen hebben.

Waar de film vooral de mist in gaat is naar mijn idee de soms enorm snelle manier waarop de film ge-edit is. Scenes worden snel en abrupt afgesneden waardoor het vaak moeilijk is de film te volgen. Zeker met zo'n zwaar en ingewikkeld onderwerp is dit niet onbelangrijk.

De sterrencast doet het uiteraard prima, maar er zat geen enkel personage bij waar ik me in kon vinden, wellicht het personage van Steve Carell dan nog een beetje.

Al met al waarschijnlijk een geschikter topic om op Wikipedia in te duiken dan er een sterren-ensemble film van te maken. Leuke poging maar geen bijster goede film. 2,5 sterren.

De wereldwijde financiële crisis was grotendeels te danken aan het feit dat Amerikaanse banken veel te hebberig waren en obligaties waren uitgegeven met hele slechte hypotheken als inhoud van deze obligaties. Er waren echter jongens op Wall Street die dit zagen aankomen en hier flink op hebben ingezet. The Big Short is de film die deze mensen eer aan doet en laat zien hoe ‘fucked up’ het hele bankensysteem was voor 2008, en misschien nog steeds is. Een belangrijk onderwerp met veel zaken die lastig te begrijpen zijn wanneer je niet in dat wereldje zit. Toch weet de film door alles op een zeer inventieve en grappige manier uit te leggen, iedereen de essentie van dit verhaal over te brengen. McKay weet dit te doen door dit serieuze onderwerp met een humoristische ondertoon aan te vallen en dat werkt perfect. The Big Short is dan ook een film die je niet mag missen.

'The Big Short' Recensie - Filmtakers

McKay en co-scenarist Charles Randolph zijn erin geslaagd om over het uiterst ingewikkelde onderwerp der financiële crisis een film te maken die, ondanks dat het nog steeds erg ingewikkeld blijft, vrij toegankelijk en vooral zeer onderhoudend is. De meesterzet is dat het scenario regelmatig heel nadrukkelijk breekt met de biopic-wetten: karakters spreken op onverwachte momenten tegen de kijker en geven korte, scherpe observaties, meestal gevolgd door een cutaway waarin steeds een beroemdheid de ingewikkelde, frauduleuze hypotheeksystemen door middel van een metafoor [o.a. koken en Blackjack] wordt toegelicht. Het blijft natuurlijk ingewikkeld, maar het zorgt ervoor dat de film nooit als zware kost aanvoert. De acteurs zetten uitstekend werk neer, maar voor een leek als ik had het allemaal wel wat compacter gemogen.

Even was ik gezien sommige commentaren bang voor een film die strooit met jargon, maar dat is wel erg meegevallen. De termen die worden gebruikt worden bovendien aan de kijker uitgelegd, wat overigens niet betekent dat je het ook meteen begrijpt en onthoudt. De uitleg is een pluspunt, maar ook een minpunt vanwege de manier waarop dat gebeurt: ik hou niet van films waar de acteur om de haverklap middenin de scene stopt, in de camera staart, en de kijker even een minuut toespreekt alvorens met de scene verder te gaan. Qua stijl kiest de film verder voor hippe stoere typetjes, wat ook ver afstaat van de realiteit van beleggen, en in feite meer past bij misdaadfilms (waar ik ook niet van hou). De stijl probeert geloof ik tegenwicht te bieden tegen het saaie van het onderwerp, in die zin is dat op zich geen slechte keus.

Maar hoe dan ook niet mijn ding dus. Los daarvan lijkt me dit typisch een film die iedereen over een paar jaar weer vergeten is, zoniet eerder. Ondanks de vele nominaties denk ik dat deze film niet in de prijzen valt, daarvoor ontbreekt het aan kwaliteit die verder gaat dan alleen maar stijl. Maar voor wie van films als The Wolf of Wall Street e.d. houdt zal deze meer genietbaar zijn vermoed ik. 2*

Geweldige satire over enkele mensen uit de financiële wereld die de meest recente crisis aan zien komen en daar flink in gaan investeren. Niet zo cynisch en zwartgallig als het klinkt; de film is voornamelijk subtiel grappig en eindeloos fascinerend. En wat een cast. Christian Bale, hier voorzien van glazen oog, heeft wat mij betreft het beste personage te pakken, maar ook de rest van de cast is uitstekend. De wirwar van financiële termen en bankconstructies zorgt er af en toe voor dat je het spoor bijster bent, maar feitelijk maakt dit niet uit. De personages snappen er namelijk zelf vaak ook niets meer van. De opzettelijk achteloze visuele aanpak, met los-uit-de-pols camerawerk en hak-op-de-tak montage, past perfect bij de materie. Vereist wel enkele kijkbeurten om alles goed te begrijpen, denk ik zo.

Geen idee waarom er drama staat bij deze film (ja, omdat MoMe blind IMDB volgt) want dit is in het geheel geen drama maar een volbloed komedie. Een vermakelijke en vrij sterke komedie, maar een komedie niettemin.

Er zit wel af en toe wat drama in verwerkt, vooral rond de persoon van Carell maar dat mag geen naam hebben en had beter gewoon geschrapt kunnen worden. Net als wat ethiek die langs sijpelt die eigenlijk niet echt past in de film. Ja, we kijken naar hypocriete mensen die net zo hard als de banken gewoon winst willen maken en in de film toch wel een beetje de good guys zijn (geinig gegeven op zich), maar laat de kijker zelf zijn oordeel geven dan! Nu valt het nog wel met dat vingertje van de regisseur maar dat soort momentjes passen niet helemaal in de film. Dat de film met 130 minuten net te lang is, en ook zo aanvoelt, verstrekt mijn idee hierover.

Nee, het is vooral een sterke komedie met enkele acteurs die helemaal op hun gemak zijn en een zeker plezier uitstralen. Bale blijft nog net op het randje van geloofwaardigheid maar is wel vermakelijk, Pitt wat kleurloos maar oké, Gosling is gewoon glad (al past hem dat goed) en het is Carell die de show mag stelen. Wat een heerlijke spitsvondige performance. Ook leuk zijn de intermezzo's waarin het een en ander wordt uitgelegd door bekendheden onder eigen naam en juist door heel expliciet met de vierde wand te breken voorkom je moeilijke scènes waarin twee deskundigen elkaar iets gaan uitleggen wat tot het basismateriaal van hun vakgebied hoort. Niet dat alles even vernieuwend was voor mij, maar de manier waarop het werd gebracht met die metaforen maakt dat het ook niet irriteert en zelfs leuk is te zien. Uitstekend gedaan dus. Dat sommigen hier zeggen de film niet te snappen is me dan ook een raadsel. Het wordt allemaal vrij duidelijk gebracht en opgebouwd en waar nodig wordt helder uitleg gegeven. Zo moeilijk was dit allemaal niet te volgen.

Het maakt wel dat de film nergens echt de diepte in gaat, noch in vorm, noch in inhoud. De inhoud blijft ook beperkt tot wat algemeenheden van de markten. Onder zijn flitsende uiterlijk - dat overigens goed past bij de snelle jongens van de bankenwereld maar ook bij de chaos van de hypotheekmarkt- is de film in wezen een mager beestje en eerder een onderhoudende documentaire dan een heel sterke film. Daarom ook is dit geen drama, het gaat nergens over de mensen die hier winst maakten. Ja, de camera volgt ze in wat ze doen, maar je weet nooit wie ze nu zijn. Al is het dus, als gezegd, daar ook niet de film naar.

Uiteindelijk moet je een film beoordelen op wat het wel is. Al met al een fijne komedie, met gitzwarte humor (ik zat vaak met een grote glimlach op m'n gezicht), goed spel, fijne montage (de Oscar gaat hierheen, let maar op) en om eens te zien gewoon leuk. Maar een tweede kijkbeurt heb ik geen behoefte aan. 3,5*

The Big Short zou oorspronkelijk uitkomen in 2016, maar is vrij laat vooruit geplaatst om nog in 2015 uit te komen, hoogstwaarschijnlijk om nog mee te doen met de Oscars. Op het eerste gezicht een vreemde zet, want dit is niet typisch Oscarmateriaal. Toch blijkt het goed uitgepakt te hebben, want dit is een belangrijke speler voor de gouden beeldjes geworden. Boven alles toont het dat de studio een buitengewoon vertrouwen moet hebben gehad in een uitleggerige film over een moeilijk onderwerp en vol cynische personages.

Het vertrouwen blijkt gerechtvaardigd. The Big Short is echt een unieke film voor Hollywood en eigenlijk ook voor elders. Niet alleen durft McKay het aan om het complete economische systeem uit te leggen ondanks dat zelfs de sector zelf het nauwelijks kan volgen, maar hij doet het ook nog eens in een houtje-touwtje stijl dat niet bepaald glamoureus is. Ik vond zijn anything-goes stijl van regisseren en van komedie al sterk werken in de Anchormanfilms, maar hier vind het een meer onverwachte plaats.

Het is gewoon een erg frisse film, die ondanks zijn 130 minuten en loodzware onderwerp erg vlot aanvoelt. Zo messcherp in zijn totaliteit als het personage van Steve Carrell is in zijn oordelen. Bij McKay gaat dit onderwerp duidelijk aan het hart. Bij The Other Guys probeerde hij de huizenmarktcrisis al uit te leggen in de credits, wat toen niet echt op z'n plaats leek. Maar hij lijkt zo overkookt te zijn van woede dat hij het nogmaals probeert. Hij gebruikt de humor hier zo gedoseerd zodat je net bij de les blijft. Elke keer als er te veel gebrabbeld wordt en het geheel saai lijkt te worden komt er een gevatte opmerking, een opmerkelijke komische twist of een absurditeit. Tegelijkertijd is iedere grap goed ingebed in de situatie. Alles vloeit natuurlijk voort uit dit rariteitenkabinet.

Hoe meer ik erover na denk hoe knapper ik de film vind. Het is echt een prestatie in het mixen van paradoxen. Zo is het perfectie als komedie, maar tegelijk een product van pure woede en tragedie. Het geheel voelt enorm losjes aan, maar kan slechts werken doordat McKay een absolute controle heeft over het materiaal. Er wordt duidelijk gewerkt met grote sterren, maar juist omdat ze onglamoureus willen zijn.

Dus krijgen we misschien wel de meest woedende en grappige film van het jaar. Een bijzonder emotionele film over een ijskoud onderwerp. Tot nu toe mijn favoriet voor de Oscars.

4*

Bijzondere film van één van mijn favoriete komedie regisseurs. Hij heeft 'dapper' een risico genomen en dat heeft heel goed uitgepakt. Ik ga nu niet zeggen dat ik alles begrijp, maar het is vrij helder neergezet. En de keuze om bijvoorbeeld Margot Robbie iets uit te leggen is misschien wat puberaal, maar vond het goed passen. En normaal houd ik er helemaal niet van als er in de camera gesproken wordt, maar ook hier paste het goed. Het script is super en de cast natuurlijk ook. Blijf het mooi vinden hoe Carrell steeds meer begint te schitteren in serieuzere films. De editing was ook spot on.

4*

Ik werk in deze sector, wat een prachtfilm! Het blijft een lastig onderwerp door de verschillende ingewikkelde termen. Op internet zijn echter genoeg filmpjes te vinden die het in enkele minuten nog eens kort maar krachtig uitleggen.

De film zelf is aangenaam om te zien door de leuke humor en ook het oog krijgt genoeg te zien.

Daarnaast is het verhaal uniek verteld en ook de manier waarop dingen worden gefilmd is een leuke toevoeging.

Aanrader voor zowel bankiers als niet/anti bankiers!

Boeiende film over de kredietcrisis in de VS. De film vereist veel concentratie maar men is er in geslaagd om toch wel een vrij moeilijk verhaal over de manier waarop dit gegaan is op een educatieve en grappige manier in beeld te brengen. Vooral in dit laatste zijn ze geslaagd zonder dat het spottend overkomt. Sporadisch diende ik toch nog eens het één ander te Googlen maar ik ervaar dit als positief, in die zin dat de film er zeker in geslaagd is mijn aandacht te houden en zelfs bijkomende interesse en nieuwsgierigheid naar deze feiten op te wekken. Het is natuurlijk een film waarbij het onderwerp je toch enigszins moet interesseren wil je er ten volle van genieten. Wat mij betreft zijn de minuten ook voorbijgevlogen en had deze film best nog wat langer mogen duren. Van de acteurs viel vooral Carell me op, hij speelt zijn rol geloofwaardig en het is eens iets dan hem te zien in de zoveelste komedie.

Ontzettend genoten. Normaal gesproken niet een film die ik bovenaan mijn nog te zien lijstje zou zetten, maar ik ben blij dat ik deze nog even in de bioscoop meegepakt heb. Energiek, vol met satire en cynisme en een film die verschillende emoties oproept. Ik vond het aan de ene kant heel tof om een klein groepje tegen de stroom in te zien zwemmen en daarmee succesvol te worden, maar de consequenties die daarmee gepaard gaan, zijn weer van heel andere aard en stemmen juist droevig. Die twee gezichten komen beide nadrukkelijk naar voren en is de belangrijkste van de vele tegenstellingen die de film presenteert. Daarbij wordt jargon niet gemeden, maar de grote lijn is eenvoudig te volgen. Het doorbreken van de vierde wand werkt daarbij perfect. De intermezzo's met metaforen zijn kort, krachtig en verhelderend. Ze halen heel even het tempo uit een film die daarna meteen weer vol vaart door dendert; net als het wereldje waarin het verhaal zich afspeelt. Christian Bale en met name Steve Carell stelen daarbij de show en tillen de film naar een nog iets hoger niveau. The Big Short mag van mij de Oscar ontvangen.

We zijn behoorlijk screwed-up. Dat is de algemene conclusie die je kunt trekken na het zien van deze film. The Big Short volgt een aantal zonderlinge figuren die tien jaar geleden argwanend worden over de alsmaar stijgende woningmarkt. Altijd leuk om dit soort maffe types te zien, die tegen alle verwachtingen in financiële instrumenten benutten die hen een hoop geld gaan opleveren, mocht de woningmarkt instorten. De twee jonge gasten waren wat stereotiep, maar sympathiek. Christian Bale is met zijn method acting goed bezig als neuroot, maar Steve Carell spant de kroon als grofgebekte cynicus. Lag continu in een deuk om hoe hij zich als een gare flapdrol door de hele film heen slaat.

Halverwege de film in Vegas realiseert Carell echter hoe fucked up het complete financiële systeem is rond de CDO's en vanaf dan wordt hij een stuk ernstiger en serieuzer. De hoofdpersonen zijn underdogs en krijgen de support van de kijker omdat ze een grote prestatie gaan neerzetten. Het wedden tegen impliceert echter dat ze hopen dat een hoop mensen uiteindelijk uit hun huizen gezet worden en/of werkloos zijn. Brad Pitt als moreel kompas wijst hier op en dat maakt de film wrang en niet alleen maar 'whoehoe onze hoofdpersonen hebben de hoofdprijs gewonnen!'

De hele kredietcrisis en alles wat daar nu nog uit voortvloeit vind ik zelf altijd heel boeiend als onderwerp. De film was daardoor qua materie goed te volgen en heeft daarom ook een streepje bij me voor. Voor de minder ingewijden is er de fourth wall-methode waarmee de kijker persoonlijk face-to-face het een en ander uitgelegd krijgt. Voegde echt wat toe en paste prima in deze lekker vlot geproduceerde film. Liefhebbers van deze film raad ik overigens aan Margin Call te zien, die valt min of meer in hetzelfde straatje.

Niet gedacht dat juist deze 'The Big Short' voor mij de minste film van regisseur Adam McKay zou zijn. De onnozele komedies die de beste man maakt, halen meestal gewoon een voldoende - deze prent viel tegen.

Prima rollen van de grote heren, maar ook die worden ondergesneeuwd door het ietwat oninteressante scenario en de uitwerking daarvan. Op een gegeven moment kon het me nog weinig schelen of de heren nou wel of niet veel geld zouden verdienen en hoe de economische wereld langzaam maar zeker verandert in één of andere bodemloze put. Vond het te vaak niet boeiend gebracht. En ik had nog wel wat leuks verwacht, aangezien ik zelf op een bank en in de financiële wereld werk. Dat trok op weinig helaas.

De bedoelingen van McKay zijn goed en vallen ook in goede aarde bij veel kijkers. Op een sarcastische manier de hele foute / slechte economische situatie (Wall Street, de huizenmarkt, etc.) benaderen. Voor mij werkte het tot op zekere hoogte, heb ook prima gelachen. Maar het geheel pakte me niet echt.

Heel fijne film, die gelukkig niet echt gebracht wordt alsof het voor een stel dummies bedoeld is. Zelfs de zogenaamde 'simpele uitleg'-intermezzos zijn eigenlijk vrij goed gedaan.

Ik vind wel dat de cast iets te starfilled is. Gosling en vooral Pitt had niet echt veel meerwaarde hier denk ik. Had daaarvoor wat onbekendere acteurs genomen.

Een vrij saai onderwerp wordt toch behoorlijk flitsend opgediend in deze onderhoudende film.

De sterrencast functioneert naar behoren maar om nou te zeggen dat ik dit een geweldige film vind, nee.

Misschien omdat het voor mij niet echt een eye opener is geweest. Was destijds en nu nog steeds werkzaam bij een bank en een actief belegger, ben van nature eigenlijk altijd bullish één van de redenen van mijn avatar. maar dat terzijde.

De pijnlijke maatschappelijke boodschap wordt in deze film niet beter samengevat dan in de tekst :

“The truth is like poetry and most people fucking hate poetry "

die de auteur van The big short Michael Lewis overhoorde in een bar in Washington DC.

The Big Short blinkt vooral uit in de kunst van het vertellen en om abstracte financiële begrippen

enigszins begrijpelijk te maken.

Het verteld het verhaal van een aantal beleggers die met zogenaamde ‘Credit Default-Swaps’ tegen de logica van het systeem in ‘short’ beleggen op basis van hun oprechte overtuiging dat de huizenmarkt een luchtkasteel is en de bankwereld veranderd in een frauduleus Perpetuum mobile.

De film is een knappe mix van docu-drama en amusante scherpe metaforen:

“ if the the mortgage bonds were the match then the CDO’s were the kerosene soaked rags ” .

Veel beknopter kun je de subprime ellende niet omschrijven.

Nog beter wordt de film in symboliek en uitleg als aan een blackjack-tafel de waarde en tegelijk soms ook de waanzin van een CDO (Collateralized Debt Obligation) wordt uitgelegd.

Christian Bale speelt een geweldige rol en het is soms moeilijk te bevatten hoe groot het risico

was wat de real life Hedge fund manager Michael Burry nam om het complete aandeelhouders

vermogen in te zetten op alleen cijfermatig inzicht.

Met “Margin Call” nog in het geheugen die de val en moraliteit van Lehman Brothers beschrijft, is het niet moeilijk om enige sympathie te hebben voor de hoofdrolspelers in The Big Short die weliswaar verdienden aan de ineenstorting van de beurs maar in elk geval niet de bedenkers en bouwers van het financiële kaartenhuis.

Vlotte film.

Vond het stijltje wel geinig. Inderdaad wat lekker free style achtig. Niet alles werkte. Beroemdheden die wat uitleggen was op papier waarschijnlijk leuker. Maar de pogingen zijn te loven. Het onderwerp is ook wel interessant. Wel fijn dat de personages ook het een en ander uitlegde. Ik moet eerlijk zeggen dat zelfs met de uitleg mij niet alles duidelijk was. Maar overal wel duidelijk dat dat kapitalisme ook niet helemaal je van het is.

3.5 sterren

Dappere poging om de financiële crisis duidelijk te maken aan de filmkijker.

Ondanks de ludieke manier van filmen was het door de diarree aan financiële termen erg lastig om te volgen. Toch maakt dat het juist wel interessant. Je wilt het begrijpen, denkt dat je het eindelijk begrijpt maar uiteindelijk toch niet.

Maar dat was dan ook de opzet van de film: duidelijk maken dat juist door het sluwe handelen van de banken mensen door dat onbegrijpelijke financiele oerwoud uiteindelijk alleen maar (verder) in de shit terecht zijn gekomen.

Mindblowing. Wat ‘Inside Job’ als documentaire niet kon zijn, is ‘The Big Short’ als fictiefilm wel degelijk. Tegelijk aanklacht en satire, drama en komedie, nauwgezette analyse doorspekt met vlagen van surreëel absurdisme...: dit is creatief omgaan met het medium film, het uitdrukkelijk maatschappelijk inbedden en niettemin de mogelijkheden van de fantasie te exploreren...didactisch zonder belerend te zijn, ideologisch zonder te moraliseren, geestig zonder karakterloze personages op te voeren. Ah!

Ah! Hoe schitterend wordt Mark Baums vernietigende zelfinzicht van een getroubleerd materialistisch denken met slechts één zin gedisseceerd (vrij citaat: “he told me he didn’t feel well and I offered him money”…onderwijl zijn gelaat gefilmd in een spiegelend oppervlak), hoe excentriek en tegelijk invoelbaar wordt Michael Burry door Christian Bale neergezet, hoe subtiel verbindt Adam McKay in zijn regie het concrete verhaal met meer abstracte stills die de bankencrisis in het ruimere perspectief van onze geldcultuur, onze bezitsdrang en de kloof tussen arm en rijk plaatsen…!

Dat heet dus: mindblowing.

Ah! 4,5*

Knappe en in zekere zin ook wel dappere film. Er kleeft nogal wat leed aan dit verhaal dat ook niet het meest swingende materiaal bevat, maar McKay gaat ervoor en weet z'n film elke keer weer een snok te geven als het te praterig dreigt te worden. Margot Robbie in een bubbelbad is slechts een van de vele manieren waarop hij het flair geeft. Toch veel zaken die je niet vaak ziet bij een film als deze. Komedie richting tragedie, soms een beetje te flagrant, maar uiteindelijk weet het de kern te vinden en te raken. Bale heeft een in het oog springend typetje te pakken en Carell houdt zich eenvoudig staande met zijn houding en mimiek. Foxcatcher was geen toevalstreffer.

Een prima film met een meer dan prima Christian Bale. De speelsheid waarmee het verhaal vertelt wordt is wat voor mij het verhaal gaande houdt. Dat was ook nodig omdat de film nagenoeg geen bijzondere wendingen kent en de karakters flat blijven. Misschien geen eerlijke kritiek voor een film die deels gebaseerd is op een waar gebeurt verhaal maar ik wil in een film gezogen worden. Door de muziekkeuze, oppervlakkige karakters, de plotloosheid en de zo nu en dan lastige economische termen is dat niet gebeurt. Desalniettemin met plezier uitgekeken; een 3.0.

Een gladde film over gladjanussen. De achtergrond / oorzaak van de financiële crisis van een kleine 10 jaar geleden was mij in grote lijnen al wel bekend. Inhoudelijk heeft deze film voor mij daarom weinig toegevoegde waarde, nog afgezien van het feit dat de overdosis technocratische bla-bla-bla op d’n duur nogal vermoeiend en irritant werkt.

Bale en Carell zijn goed bezig. De rest weet amper indruk te maken. Het inzetten van Selena Gomez en Margot Robbie om de mensen bij de les te houden, is op zich wel een aardige stunt, maar ook dat kan niet voorkomen dat ik het maar een matige film vind.

Misschien als onderwerp niet voor iedereen even interessant, maar het verhaal wordt met veel enthousiasme gebracht door de goede cast (net iets te veel bekende koppen) en leuke intermezzo's. Knap hoe de soms lastige materie wordt uitgelegd zonder dat het saai wordt.
De hoofdrolspelers verbazen zich over de extreme geldzucht van de banken, terwijl ze vooral zelf ook geld willen verdienen. Rickert vraagt op een gegeven moment nog aan de twee jong gasten of ze wel beseffen dat ze eigenlijk hopen dat de wereldeconomie in elkaar stort. Ze willen de wereld niet verbeteren, ze willen geld verdienen.
Mark Baum, mooi vertolkt door Steve Carell, belichaamt nog enigszins het geweten, een uitzondering in die wereld. uiteindelijk kan ook hij niet de wereld veranderen. Iedereen zwicht onder het geld..

zeer slome en trage film die er langer dan 2 uur over moet doen om ons het verhaal te vertellen over de bankencrisis van wat jaartjes terug... ook het constante bewegende camerawerk die regelmatig zinloos in- en uitzoomt is erg irritant. Wie vond het een goed idee om Carrell te casten voor de rol die die hier speelt... als komiek is die al irritant en in zo'n film als dit hoort die zeker niet thuis.. Bale speelt wel goed maar heeft eigenlijk te weinig beeldtijd, net zoals Pitt en Gosling... Je kan beter Wolf of Wall Street of gewoon Wall Street kijken als je een GOEDE film wilt zien over het Wall Street leven....Deze film is waarschijnlijk alleen boeiend voor mensen die in het echte leven ook in dat wereldje zitten..

een klein +puntje.. de film bevat wel veel goede muziek waaronder guns n roses e.a.

Ik heb toch een heel andere film gezien. Ik vond het een prachtige film die de hypocrisie en domheid in de bankenwereld pijnlijk bloot legde. Eindelijk krijgen we een keer een duidelijke uitleg wat er precies fout is gegaan zonder enkele nuance. En aangezien er zo goed als niets is veranderd sinds de crisis vind ik het "wat zijn wij slim en zij dom" idee erachter nog terecht ook. Dat er wat trucjes worden uitgehaald met camerawerk en voiceovers kan inderdaad geforceerd overkomen, maar ik vond het alleen maar van toegevoegde waarde.

Voor iedereen die echt wil weten wat de crisis veroorzaakte, kan ik deze film van harte aanraden. 4,5*

Prachtige film waarin een aantal verschillende mannen erachter komt dat de hypotheekmarkt op lucht is gebouwd en op instorten staat. Ondanks het flinke tempo, de vele personages en de ingewikkelde materie, blijft het allemaal begrijpelijk (wat een prestatie op zich is). Een aantal sterke momenten en bij vlagen ook erg grappig ("So here's Margot Robbie in a bubble bath to explain quantum gravity."). Een cast met flink wat bekende namen en voor regisseur Adam McKay is deze vreemde eend in de bijt meteen zijn beste film.

The big short, een film die op mijn lijstje stond, maar toch ook wel bang voor was.

Bang voor hetgeen dat exact gebeurde: veel gepraat, veel termen die buiten mijn gebied vallen. Met als gevolg dat ik het allemaal niet meer bijhield en de film wegglipte. Zonde. Er word in een dikke twee uur tijd zo ontzettend veel informatie op de kijker afgeschoten, dat het allemaal teveel is. Voor mij dan.

Bovengenoemde vind ik het grootste minpunt. Bale is weer goed. Carrel prima gecast als zeur/lastige man. Gosling en Pitt zie ik liever meer aanwezig in films. Maargoed dat ging nou eenmaal niet met deze rollen. Wel jammer.

Voor de insider misschien beter te volgen, ik haakte af.