The Big Short (2015)

Slecht. Fout van deze film om wat een interessante film kon geweest zijn, te herleiden tot een nichefilm voor geeks en hooggeschoolden, want ik heb er weinig van gesnapt eerlijk gezegd. En het lijkt me toch dat ook de gewone man recht heeft om te weten wat de wereldwijde financiële crisis heeft veroorzaakt. Ik heb daar wel een goed boek over gelezen waar alles op een eenvoudige en begrijpelijke manier werd uitgelegd, en niet een soep van vakjargon die enkel bankiers begrijpen. Het kan dus wel! Volgend filmpje legt het eenvoudig en duidelijk uit. Je kan zelf de personages uit de film aanvullen.

Financial Crisis 2008 expla...

De film gaat echter ook over een paar figuren, die geld verdiend hebben aan de ellende die zat aan te komen, zoals de excentrieke Michael Burry. Ook de vreemde verhaalstijl kon me niet echt boeien: Selena Gomez die gaat uitleggen wat een "synthetic" CDS is... waarom Selena Gomez . De film gaat ook teveel van de hak op de tak en verliest aan duidelijkheid en focus. Teveel personages ook. Je hoort het, ik ben geen fan van deze film. Margin Call vond ik een leukere en toegankelijkere film over dit onderwerp.

The Big Short is een film die dankzij de geweldige cast en een aantal grappige scenes een genot is om te kijken. Regisseur Adam McKay weet ook zeker hoe hij een drama film moet regisseren en dat laat hij hier zien. McKay is vooral bekend om zijn komedies maar hij weet met the Big Short een drama met komische tintjes te maken.

Christian Bale speelt zoals altijd geweldig. De man weet zich weer helemaal in zijn rol te verliezen. Steve Carell zie ik het liefst in serieuze films. Zijn humoristische rollen vind ik over het algemeen minder. Het lijkt alsof zijn kwaliteiten toenemen door in dit soort films te spelen. Ondanks de kleinere rol doet Ryan Gosling het ook fantastisch en is hij een echte aanvulling op de cast.

De film overspoelt je met vaktermen. Dit kan een hoop mensen afschrikken. Gelukkig helpt de film je op een aantal momenten door expres in simpele taal uit te leggen wat een reactie is op een bepaalde actie. Ik kan niet zeggen dat ik heel veel heb meegekregen van de technische termen. In grote lijnen is het gelukkig wel duidelijk: de gewone man betaalt voor de welvaart van de hoge heren die bij banken en verzekeringen werken. En uiteraard zijn er een aantal mensen die veel geld aan de crisis hebben verdiend. En vooral dat verhaal is interessant.

4*

Interessante film over de hypotheekcrisis. De stijl is redelijk hip, met af en toe korte intermezzo's met o.a. Margot Robbie en Selena Gomez, waarin het gebeuren uitgelegd wordt aan de hand van sterke metaforen. Ik denk dat een boek nog altijd beter is dan de kennisoverdracht, maar de film doet erg z'n best om de crisis begrijpelijk te maken, en om te laten zien hoe verdorven die wereld is.

Natuurlijk wilt iedereen veel geld verdienen, en vaak laten films zien hoe mensen op onoorbare doch innovatieve wijze dat doen, zie bijvoorbeeld zo'n film als The Wolf of Wallstreet. Het is dan fijn om mensen te volgen die dat doel bereiken zonder de boel te belazeren. Je kan je afvragen of het ethisch is om te verdienen aan het ongeluk van anderen, maar uiteindelijk lijkt het me dat ieders winst vaak het verlies van iemand anders betekent. Bovendien begrijp ik dat de hoofdpersonen niet hebben voorzien dat de weeffout in het systeem dusdanig groot is dat het de hele wereldeconomie beïnvloed heeft.

Uiteindelijk duurde de film wel een tikje aan de lange kant, met name in het midden werd het een beetje langdradig, wachtend op het punt dat de crisis echt uitbreekt. Daardoor toch een halfje minder dan Margin Call, een ander interessante film over dit onderwerp maar dan uit het oogpunt van de bankiers. 3*.

Je kunt zeggen over deze film dat deze te technisch en te bankgerelateerd (cdo's) is. Klopt, hoewel de makers er wel alles aan doen om het je duidelijk uit te leggen (gewoon film even stil zetten en in jip en janneke taal vertellen wat een cdo is).

Maar de "banktechniek" vind ik eigenlijk helemaal niet zo belangrijk. Het gaat mij om het proces in deze film wat buitengewoon goed in beeld wordt gebracht. Men verzint producten en niemand vraagt zich af of het wel klopt wat ze verkopen. Maar een paar mensen stellen kritische vragen. Alleen niemand gelooft ze, want "wedoenditaljarenzo-enhetwerktprima-plushetverdientgoed". Dus houden we dit systeem gewoon werkend ook al klopt het van geen kanten meer. Ratingbureau: we geven (zonder enige controle!) de hoogste rating, anders gaat de klant naar een ander bureau waar ze ook gewoon de hoogste rating krijgen.

Samengevat: ook weer zo'n film die bij deze tijd hoort en je dus gewoon een keer moet zien. Prima rollen van Bale, Gosling, Pitt en ja ook van Carell. Speelt irritant mannetje maar doet dit wel op de goede geloofwaardige manier.

Fijn filmpje.

Beetje rare omslag voor regisseur McKay, die toch vooral bekend is van een paar volbloed cultcomedies. Toch is het net dat gevoel voor humor dat deze film een stuk kijkbaarder maakt. Waar een film als Wolf of Wall Street vooral met gladde misdaadtypetjes dweept, heeft The Big Short een véél leukere cast aan personages.

Verder lekker vlot in elkaar gezet, waarbij uiteraard de korte uitlegjes het meest opvallend zijn. Nuttig ook, want ondanks dat ik de hele boel nog steeds niet zou kunnen navertellen (en dus niet 100% ten gronde snap) had ik tijdens de film nergens echt een probleem om te volgen en voelde het allemaal erg natuurlijk aan.

Leukste rollen zijn voor Bale (uiteraard) en Carell. Pitt was matig en Gosling had ik eerlijk waar niet eens herkend. Vond hem ook de minste van de hoofdpersonages. Verder een vlot visueel stijltje, met veel tempo verteld en ondanks de lijvige speelduur nergens saai of vervelend. Volgens mij een nuttige film die de financiële crisis op een erg toegankelijke en leuke manier weet in te pakken.

3.5*

Fijne film! Adam McKay heeft de verdeling tussen komedie en een serieus verhaal goed weten vinden in The Big Short, de film kijkt makkelijk weg. De droge stukken worden op een komische manier verteld waarvoor er geen verveling optreed, zelfs als economiestudent vond ik dit wel prettig

Met Steve Carell, Christian Bale, Brad Pitt en Ryan Gosling is er een top cast die de verschillende verhaallijnen interessant houden, allen presteren degelijk. Informatief en vermakelijk, vier sterren.

Dit is een film die leuk is om een keer gezien te hebben, vooral als je veel van dit onderwerp snapt. Ik als leek snapte weinig van de film ondanks de stukjes waar het simpel wordt uitgelegd. Dit doet voor de rest niet veel af aan de film zelf, het is namelijk een amusante film. Toch juist omdat het voor de gemiddelde filmkijkert niet zo makkelijk is te volgen geef ik de film een half sterretje minder, een film als dit moet namelijk wel wat meer toegankelijk zijn.

Ik had verwacht dat, vanwege de bekende acteurs, dit een doorsnee Hollywood verhaal zou worden. Dat was gelukkig niet zo. Iedere bekende acteur speelt namelijk een sublieme rol. Complimenten aan Steve Carell, Christian Bale en Ryan Gosling. Brad Pitt vond ik niet bijzonder, wellicht was zijn rol gewoon niet bijzonder want zo ver ik weet acteerde hij wel prima.

Al met al, toch een 3tje.

Best oké.

Vooropgesteld dat dit in feite totaal niet mijn genre is, moet ik zeggen dat het minstens een uur meevalt. De film wordt hip en fris gehouden. Maar het tweede uur is er dan toch te veel aan. De materie interesseert me niet zo, maar meer moeite heb ik met praatfilms. Ik hou niet van dat non-stop gekwetter.

De cast doet anders aardig zijn best: Christian Bale en verrassend ook Steve Carell zijn op hun best. Ryan Gosling vind ik echt vervelend en Brad Pitt heeft helaas een nietszeggend rolletje.

Regisseur Adam McKay maakt er het beste van: de cameo’s die te pas en te onpas langs komen zijn leuk bedacht, de film is cynisch genoeg om het levendig te houden. Met definities van begrippen gewoon letterlijk op het scherm te tonen tracht hij iedereen mee te hebben. In mijn geval is dit een plus gebleken, want van zoveel gebabbel raak ik de film hoe langer hoe meer kwijt.

Kleine 3

Zeker een grote verdienste van de makers van deze film is dat ze niets onverlet hebben gelaten om de achtergrond van de bankencrisis uit de doeken te doen en de kijker ook wegwijs te maken in begrippen en terminolgie uit de finaciële wereld.
Het blijft natuurlijk geen sappige materie maar al bij al viel het nog best mee, zeker om te vernemen hoe boven het hoofd van de kleine spaarder alle praktijken om zich te verrijken op veel grotere schaal tot de mogelijkheden behoren.
Stevig acteerwerk en de vele handcamerascenes illustreren best hoe nerveus en opgefokt deze wereld leeft.
"Als we nu onze Swaps verkopen, zijn we zo slecht als de anderen, maar we doen het toch maar... werpt in het slot nog even een ander licht op de zaak.

Zeer verdienstelijke poging om een film met een complex en saai imago een boeiende insteek te geven. De film pretendeert de banken- en de grote financiële crisis uit de doeken te doen op een verstaanbare manier voor het grote publiek aan de hand van een aantal 'visionairen' die het als enigen zagen aankomen.

De korte, maar fijne intermezzo's van Margot Robbie en Selena Gomez maakten het extra luchtig en amusant. De film doet zijn uiterste best om alle vakjargon speelt over te brengen naar de kijker (en dat is echt wel nodig). Nu niet dat ik het nu allemaal snap hoe het nu in elkaar zit, maar ik vind het geslaagd wanneer een film van dit genre me een positief gevoel geeft van: "well done!".

De acteerprestaties zaten goed (vooral van Bale, Gosling en Carell) en er werd goed geswitched tussen de verschillende personages om het zo boeiend mogelijk te houden. De film doet je reflecteren over het maffiose corrupte systeem waarop het kapitalisme gebaseerd is. And it will happen again, wees daar maar zeker van. Het tempo zat goed en het werd nooit saai of vervelend. Mooi! Niet eentje die ik snel wil terugzien, maar toch een nipte 4,0* voor mij.

De financiële crisis is niet cool of sexy maar gewoon stom en ingewikkeld. Een film hierover maken en dit aankleden met excentrieke personages en leuke visuele grapjes maakt het onderwerp er niet leuker op.

Hoe begrijpelijk en metaforisch het ook verteld wordt (soms, in geestige intermezzo's, door totaal niet ter zake doende celebrities): de film maakt dat je de crisis kan snappen maar de vraag is of je ook zin hebt om dit te snappen.

Dit was niet het geval bij het gezelschap waar ik de film mee keek: mijn vrouw en een bevriend stel. Dit is een film om met zijn tweeën te kijken en je bek te houden, want als je bijvoorbeeld de uitleg over een CDO mist, dan heb je de rest van de film een groot probleem. Zoals het geval was bij mijn gezelschap.

Dan kan het breken van de Vierde wand - Wikipedia - nl.wikipedia.org de boel ook niet meer redden.

Desalniettemin was de film onderhoudend door dit soort kwinkslagen en door een opvallende rol van Steve Carrell. Ik vond hem zeer goed in zijn serieuze, maar uiteraard overdreven, rol.

2,5 sterren

Ook mij deed deze film vaak denken aan het hier al vele malen genoemde Margin call : gecompliceerde materie wordt eenvoudig en inzichtelijk gemaakt en vervolgens aan de kijker gevoerd aan de hand van krachtige acteurs die genuanceerde maar "volvette" personages te spelen krijgen en daar zichtbaar plezier in hebben, alleen neemt The big short vaker de komische route (Gosling die arrogant tegen de camera praat, Carells woede-uitbarstingen die tegelijkertijd hemzelf èn de verontwaardigde kijker opluchten, Bale die zijn frustraties afreageert met Metallica en drumsolo's). Allemaal niets mis mee, maar je loopt als filmmaker wel het risico dat de fascinatie van de kijker met het vuurwerk van de acteerkanonnen enigszins zijn of haar bewustwording van de schandalige feiten in de weg zit. Gelukkig wordt de complexe materie zoals gezegd niet uit de weg gegaan, zodat de film uiteindelijk zowel een geweldig staaltje cinema als een sterk sociaal-economisch en politiek pamflet is, zonder dat beide hoedanigheden elkaar bijten.
        En tegelijkertijd een mooi moreel dilemma: je kunt veilig met de hoofdpersonen meeleven, want je weet hoe de plot zich gaat ontwikkelen, maar tegelijkertijd identificeer je je daardoor met mensen die gaan profiteren van andermans ellende, zoals het personage van Brad Pitt ook al stelt.

Sterk.

Ik zat wat te denken over welk woord ik zou gebruiken, 'geniaal' past wellicht ook wel. Maar er speelt ergens ook in mijn achterhoofd de ergernis mee die onlosmakelijk bij deze periode hoort - ergernis over het volslagen onbegrip van de hele maatschappij, en de onbegrijpelijke onkunde van iedereen die iets met deze hele verziekte bende te maken gehad heeft. De economie was zeker al vanaf de jaren-90 oververhit, we vielen van de ene idioterie in de andere - 'de nieuwe economie', wie herinnert het zich nog, de theorie dat je geen winst hoefde te maken omdat de aandelenkoersen toch wel zouden stijgen. Wie heeft er op school nog over de tulpenhandel geleerd, vraag ik me dan af.

En eigenlijk raar dat we dit onderwerp hier zo vaak 'saai' horen noemen. Het pyramidespel wat we met zijn allen 'economie' noemen bepaalt tenslotte wie er met de pegels vandoor gaat. Als je dat saai vindt, dan snap je de regels niet - je kan er misschien voor willen kiezen om aan de rand van het geheel te blijven, als extra mee te spelen in het grote scenario. Of misschien krijg je het niet voor elkaar om echt mee te doen. Maar saai kan het daar toch nauwelijks van worden.

Waar de film geniaal in slaagt is om zonder al te veel om de hete brij heen te draaien de essentie van de crisis bloot te leggen - de hoofdrolspelers van het spel snappen niet waar ze mee bezig zijn. En zolang alles goed blijft gaan maakt dat ook niet zoveel uit - precies zoals in de tulpenhandel, het sprookje van de nieuwe kleren van de keizer, het vliegtuig. Maar er ligt geen daadwerkelijk begrip van waarde en risico onder de beleggingen, en dus is het genoeg dat iemand dat in twijfel trekt om het zaakje uit elkaar te laten klappen, als de spreekwoordelijke zeepbel. Nog los van wat die onderliggende waarde daadwerkelijk is.

Waarmee Adam McKay en zijn crew laten zien dat zij waarschijnlijk betere bankiers zouden zijn dan het hele onkundige en verziekte zooitje dat dat werk daadwerkelijk doet - want ze snappen hoe het werkt, en kunnen het nog uitleggen ook. En daarnaast leveren ze ook nog eens een leuke en onderhoudende, leerzame film af, met een geniaal spelende cast, interessante trucs om het verhaal levendig te houden, mooie beelden en goede timing. Ik kan er geen fout in vinden zogauw.

De vertelstijl van deze film stond mij al snel wat tegen, maar gaandeweg de film begon ik eraan gewend te raken. Toch hadden de makers die intermezzo's met bijvoorbeeld Margot Robbie en Selena Gomez en het doorbreken van de vierde wand achterwege mogen laten. Pluspunt van de film is dat het onderwerp van de film boeiend genoeg is en ook op een gedegen manier wordt uitgewerkt en uitgelegd, hetgeen overigens niet wil zeggen dat ik alles wat in deze film aan de orde wordt gesteld even goed heb begrepen.

Erg knap in elkaar gezet. Mooie film die met een moeilijk onderwerp weet te boeien!

"Truth is like poetry. And most people fucking hate poetry."

Heerlijke satire van Adam McKay. The Big Short is denk ik het makkelijkst te omschrijven als een komische tragedie. Het is niet makkelijk om een komedie te maken over een catastrofale gebeurtenis die nog zo vers in het geheugen ligt, maar McKay slaagt er wonderwel in. En hij vergeet ook niet de duistere zijde van de hypotheekcrisis uit het oog. Hebzucht, onwetendheid, domheid en onverschilligheid van alle betrokken partijen vierde (en viert) hoogtij, en iedereen dekte elkaar tot het bittere eind.

McKay geeft aan dit alles een eigen draai met een luchtige sfeer, een snelle montage, grappige en gevatte dialogen, een inventieve uitleg van economische termen (Margot Robbie in een bubbelbad, Selena Gomez etc.), en veel kleurrijke personages. Het verhaal zit ook goed in elkaar. Michael Burry komt er als eerste achter dat de ogenschijnlijk sterke huizenmarkt van binnen diep verrot is, en dat het slechts een kwestie van tijd is voordat alles instort. Hij besluit met het geld van het hedgefonds dat hij beheert ‘short’ te gaan en wordt door iedereen uitgelachen. Behalve door een groep personen, die er gaan de weg ook achter komen dat er een financiële atoombom op het punt staat te ontploffen. De acteurs met onder andere Gosling, Carell, Bale, Pitt, Magaro en Spall spelen hun personages met veel flair en zelfvertrouwen, waardoor het plezier er vanaf spat. Het einde is gelukkig gespeend van vals sentiment want zoals Ryan Gosling op een gegeven moment zegt, ‘I never told you I was the hero of this story’.

De recente kredietcrisis is net zo complex als dat het precair is. Toch slaagt regisseur Adam McKay dankzij satire erin het beladen onderwerp enigszins luchtig te houden. Dat is vooral te danken aan de vlotte montage en gevatte dialogen. Vrees echter niet voor oppervlakkigheid. Met het moraal van het verhaal - de wereldeconomie is een piramidespel gerund door gewetenloze graaiers - wordt desondanks een serieuze toon aangeslagen.

The Wolf of Wall Street, maar dan minder over the top.

Het werkt wel. De humor is niet overheersend, maar wel nadrukkelijk aanwezig. Ik vind dit dan ook meer een komedie dan een drama!

Soms wordt het gegoochel met economische vaktermen me net iets te veel. Gelukkig wordt de vierde wand enkele malen doorbroken om de kijker wat kennis mee te geven.

Klein nadeel is het haast apocalyptische beeld dat opgehangen wordt. We leven allemaal nog, en de economische crisis van 2008-2009 was nu ook niet van die aard dat hij allesvernietigend was.

4,0*

Veel gedoe en verdekt opereren van veel partijen (waardoor accountability ver te zoeken was) rondom een een in wezen simpel gegeven: hypotheekschulden kun je samenbundelen en als obligatie in de markt zetten. Het reservoir aan hypotheekschulden werd gevormd door m.n. sociaal zwakkeren die een koophuis waren aangepraat. Samengebundeld is er geen zicht op hoe risky de onderliggende schulden zijn van de obligaties. Helemaal als rating agencies een eigen belang hadden om ze beter voor te stellen. Ze moesten immers wel verkocht worden. Helemaal bont werd het met Goldman Sachs die verdiende aan de verkoop én aan het short gaan op deze CDO's (afwaarderen) omdat het de bui al zag hangen. Is GS nooit voor veroordeeld. Nog vragen? CDO's schijnen alweer verhandeld te worden, zij het onder een andere naam. Trump wil het toezicht op banken, ingesteld onder Obama, weer versoepelen.

"I don't get it. Why are they confessing?" "They're not confessing." "They're bragging."

The Big Short (2015) is een cynische komedie over ware gebeurtenissen die plaatsvonden tijdens de financiële (huizen)crisis rond 2008.

De film heeft een unieke narratief. Het is nogal rommelig, de kijker wordt betrokken (de vierde wand is open, leerde ik net van onderstaande reviews), Margot Robbie en Selena Gomez leggen tussendoor wat uit maar maken geen onderdeel uit van het plot.

Intussen leert de oplettende kijker hoe de financiële crisis ontstaan is en welke rollen verschillende personages -die op werkelijke personen gebaseerd zijn- hierin spelen.

Zelf heb ik gemengde gevoelens over deze film. Het verhaal is best goed en leerzaam. Het gaat echter best snel en is ook voor mensen die wat van de economie begrijpen best pittig. Ik vond de film ook weinig grappig, nogal taai, maar wel (terecht) heel cynisch.

Alles overziend een knap gemaakte taaie film over de financiële wereld, in een luchtig jasje.

Why are you so shocked?

Een kostelijke en vermakelijke film ondanks het onderwerp en de financiële wereld wat mij in eerste instantie weinig doet.

De film vaart ondanks het vele geleuter en lastige termen, op geweldige wijze met de humoristische en schertsende toon met veel kleurrijke karakters. De gehele financiële wereld lijkt maar weer eens te bestaan uit vrijbuiters, egoïsten en klootzakken en 'to top it all' blijkt de economie eerder een zandkasteel bij vloed dan een stabiele structuur. Veel dingen gaan aan me voorbij, toch is het onthutsend hoe men elkaar een poot uit draait, op elkaar af gaat uit goed vertrouwen of machtpositie en de belachelijke structuur van dingen.

Goed en vermakelijk zijn de 'geldwolven' die hun kans ruiken en er van willen profiteren. Het wordt zo kleurrijk vertelt dat het eerder vermakelijk is dan shockerend en tevens de achilleshiel van de film. Nodig is dan ook de omslag bij deze mensen na anderhalf uur bij het besef wat er te gebeuren staat. Totale instorting. Een fase met beelden, gemoed waarvan ik even kippenvel krijg. Een omslag die leid naar totale paniek, uitmuntend gebracht en daarmee de film alleen maar sterker makend. Verder mag de muziek genoemd worden met Metallica, Nirvana, Pantera, Gorrilaz en Guns 'n Roses, is de montage goed en de uitleg of wanneer personages het woord tot de camera richten prima bedacht.

Dan de acteurs, Bale is prima als de autistisch ogende sociaal incapabele Burry. Gosling ook prima als de gladbal Vinnett, maar het is Carell die de show steelt als Baum die de grootste klootzak van allemaal lijkt maar in werkelijkheid het beste met de wereld wil. Heerlijk geacteerd in dit geval. The big short is ondanks het ontwerp een uiterst vakkundige en boeiende film die vermaakt, humor heeft maar toch ook een fikse aanklacht tegen de bankwereld en haar ergste en inhaligste soort aan mensen. De eerder genoemde achilleshiel, dat het teveel vermaak en humor zou worden, wordt na een anderhalf uur onschadelijk gemaakt door de stemmingswisseling. Daarnaast verbijsterd en prikkelt de film en krijg ik uiteraard het nodige mee over een wereldgebeuren dat toen destijds grotendeels aan me voorbij ging.

Wat een heerlijke film. Ik heb echt genoten van het verhaal, de karakters, het scenario, de dialogen etc.. De financiële crisis wordt erg makkelijk en duidelijk uitgelegd, je ziet waarom het het systeem moest vallen, de argeloosheid, de hebzucht, de belangenverstrengeling het komt allemaal aan bod.

Er staat bij genre: ‘drama / komedie’. Vind ik niet juist. Er was zekerlijk geen humor te bespeuren. Drama: ok als je de rauwe realiteit van de bankencrisis als drama beschouwd. Ik zie deze film eerder als een realistische documentairefilm die probeert weer te geven wat zich effectief heeft voorgedaan in Amerika rond 2006 aangaande de crisis rond de hypotheekmarkt en de wereldeconomie die toen instortte. Zelf ben ik geen econoom of iets dergelijks, al interesseert mij deze materie wel. Ik ben in eerste plaats nog steeds een filmliefhebber en daar gaat het hier nog steeds om op MovieMeter. De film zelf is absoluut geen hersenloze Hollywood popcorn-vermaak. Het is vrij zware materie en één van de, zoniet de moeilijkste film die ik ooit al heb gezien qua dialogen. Waarschijnlijk omdat ik van economie geen kaas heb gegeten... Maar toch valt de film, mits enige concentratie goed te volgen. Zelfs al snap je niet alle termen, toch ben je mee met met de inhoud en krijg je een idee van wat er bedoeld wordt met de bankencrisis in Amerika. Heb er van genoten en dat is toch wat telt bij mij bij een filmavondje voor de buis. Originele film. Kijken als je zin hebt in een film die echt wel je aandacht vraagt. Links laten liggen als (wereld)economie je niets zegt...

"Toen na de crash het stof was neergedwarreld, was 5 biljoen dollar in pensioengeld, onroerend goedwaarde, spaargeld en obligaties verdwenen. Acht miljoen mensen verloren hun job, 6 miljoen hun huizen. Dat alleen in de VS."

"The Big Short" (o.a. te zien op "Film1") neemt je mee terug naar het jaar 2005 en is een Drama / Komedie film over de financiële crisis en dat volgestopt met onbegrijpelijke economische termen (ondanks de leuke uitleg snapte ik het vaak toch niet). Dat klinkt niet als een fantastisch en vlot geschreven Drama / Komedie filmm maar toch serveert regisseur Adam McKay de taaie kost met veel plezier en elan, waardoor The Big Short een fraaie film is geworden. Ook de vier hoofdrolspelers, gespeeld door Christian Bale, Steve Carell, Ryan Gosling en Brad Pitt, zijn goed op hun plek in deze film.

"The Big Short" is gebaseerd op het waargebeurde verhaal over de fraude van de Amerikaanse banken vlak voor de crisis in 2008 . Vier outsiders proberen met hun team de banken te ontmaskeren en hier tegelijk veel geld aan te verdienen. Dr. Michael Burry (Christian Bale) begint hiermee nadat hij heeft ontdekt dat de meeste hypotheken niet zo zeker en veilig zijn als ze lijken. Door de meeste banken wordt hij voor gek verklaard en ze denken snel geld aan hem te verdienen. Er zijn maar een paar anderen die in hem geloven en net als hij speculeren over het verlies van de hypotheken.

Het verhaal in "The Big Short" is zeer interessant en wordt op een leuke manier gepresenteerd, maar het is met name de ijzersterke cast die "The Big Short" het aankijken meer dan waard maakt. De hoofdrolspelers zijn namelijk allen gevestigde namen in Hollywood en ook in deze film laten ze ons weer genieten van hun acteertalenten. Christian Bale speelt de hyperintelligente en excentrieke Dr. Michael Burry die één oog heeft, naar Heavy Metal muziek luistert (je hoort o.a. de nummers "Master Of Puppets" en "Eye Of The Beholder" van Metallica), de drum bespeeld en op blote voeten rondloopt, Steve Carrell is de arrogante en sociaal onhandige hedgefonds-manager Mark Baum (met als vrouw Cynthia Baum gespeeld door Marisa Tomei), Ryan Gosling is de gladde en gestoorde belegger Jared Vennett van de "Deutsche Bank" en Brad Pitt is de teruggetrokken Ben Rickert, die samenwerkt met de jongelingen Charlie Geller (John Magaro) en Jamie Shipley (Finn Wittrock).

Deze personages zijn allemaal goed uitgewerkt en alle vier hebben ze een haat / liefde verhouding met de financiële wereld en allemaal hebben ze hun redenen om toch aan deze deal mee te doen. Doordat hun persoonlijke verhaal zo goed is uitgewerkt, zijn hun keuzes goed te begrijpen. Ook zorgt deze verdieping ervoor dat het niet alleen een film over geld is, maar ook over de gevolgen van geld. Het verhaal is zo bijzonder dat je bijna vergeet dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Het is bijna niet te bevatten dat een beslissing van een relatief kleine groep mensen zo’n grote impact heeft gehad op bijna de hele wereld.

Adam McKay heeft duidelijk geprobeerd om van een wat droge materie een vermakelijke, leuke en spannende film te maken. Door het verhaal heen zijn er regelmatig leuke onderbrekingen waarin bepaalde ingewikkelde termen op een leuke manier worden uitgelegd. Zo legt Margot Robbie in een bubbelbad ingewikkelde economische termen uit (o.a. Subprime) en zegt ze op het einde:

"Begrepen ? Goed ! Ga nu maar weg."

Hetzelfde geldt voor Selena Gomez die de kijker aan een Blackjack-tafel nog meer economische termen probeert te voeren en hetzelfde geldt voor chef-kok Anthony Bourdain (die helaas te vroeg overleden is door zelfmoord en ik keek graag naar zijn televisieprogramma "No Reservations", die destijds te zien was op "Discovery Travel" en die zender is helaas niet meer te zien in Nederland sinds 2019) in zijn sterrenkeuken.

Dit zijn leuke onderbrekingen die ervoor zorgen dat het verhaal beter te volgen is. Ook wordt het verhaal soms onderbroken door videoclips van rappers en schaars geklede vrouwen (o.a. in een striptent waar Steve Carrell een stripster vragen stelt) en ook zijn er regelmatig momenten dat er achter elkaar stillevens worden getoond van het dagelijkse Amerikaanse leven. Dit geeft meteen goed weer wat de gevolgen van de crisis zijn en wie hierdoor worden geraakt.

De muziekkeuze is vaak ook schitterend, steeds als Christian Bale in beeld is hoor je Heavy Metal Muziek (o.a. Pantera) en halverwege de film komt het leuke nummer "Feel Good Inc." van de virtuele Britse band "Gorillaz" voorbij en verder hoor je o.a. "Lithium" van "Nirvana", "Milkshake" van "Kelis", "Sweet Child O' Mine" van "Guns N' Roses" en nog meer leuke en mooie muziek. Dus qua muziek was de film best een genot om naar te luisteren. Wel vreemd dat men niet gekozen heeft voor het nummer "The Wall Street Shuffle" van de Britse rockgroep "10cc".

Adam McKay is grotendeels geslaagd in zijn opzet de droge materie leuk en spannend te maken. Toch blijft het verhaal wat langdradig en ingewikkeld en is de film met zo'n circa 125 minuten ook aan de lange kant. Al met al is "The Big Short" wel een goede en interessante film. Hij zal niet door iedereen gewaardeerd worden, maar dit heeft vooral met het onderwerp te maken. Voor wie houdt van waargebeurde verhalen en zich bezig houdt met de financiële wereld of destijds met de financiële crisis te maken had (zoals ik met mijn spaarrekening bij de IJslandse bank "Icesave", waar je destijds circa 5% rente kreeg), is deze film zeker een aanrader. Het verhaal zit goed in elkaar en het acteerwerk laat de film optimaal tot zijn recht komen.

'The Big Short' (2015) vindt een prima balans tussen uitgesproken personages, postmoderne ironie en een waarachtige uitleg over systeemfouten. Vanuit een zekere zelfreflexiviteit verontschuldigt de film zich er bijna voor dat ze het hebben over 'saaie' onderwerpen als bankiers en economische concepten. Maar het werkt dat je je als kijker ook deelgenoot voelt bij deze relativerende grap. Zoals wanneer het personage Jared Vennet (Ryan Gosling) de kijker aanspreekt op de lulligheid en banaliteit van dit alles. Of tijdens de intermezzo's waarin Margot Robbie, Selena Gomez en Anthony Bourdain economische concepten komen duiden. Het is niet alleen balorigheid, want de manier waarop de kijker wordt aangesproken, versterkt ook de boodschap dat iederéén onderdeel is van dit gebroken systeem. Tussen de regels moet Mark Baum (Steve Carell) als enige gewetensvolle idealist erkennen dat ook hij de verleiding van het grote geld niet kan weerstaan. Voor mij gaat 'The Big Short' (2015) ook over het defaitistische gevoel en het cynisme naar de almacht van economische systemen. Beter bijtijds graaien dan verzwolgen worden door een Moloch.

Derde film in korte tijd die ik over de crisis van 2008 zie en deze laat de twee anderen, van veel bekendere regisseurs volledig in zijn hempie staan.

De eerste was het nogal overschatte The Wolf of Wall Street van Scorsese. Best amusant, maar Martin komt uiteindelijk tot een rise and fall verhaal zoals hij er al een aardig aantal maakte met een heel duidelijke crook in de hoofdrol.

Gisteren zag ik het Wall Steet-vervolg van Oliver Stone die totaal de essentie mist en opzadelt met een familiedramaatje waarin Gordon Gekko nog maar een schim is van zijn 80's zelf en Oliver Stone sinds die tijd zelf ook ergens zijn talent kwijtraakte. Veel slechter nog dan Scorsese en in tegenstelling tot hem duikt die film echt diep de onvoldoendes in.

Nee, dan Adam Mckay, bij wie de good guys ook de bad guys zijn. (Want hoe kun je nou zo veel verdienen aan de financiële ondergang van je buurman). En die je als geheel met een unheimisch gevoel achterlaat. Een film die speels en origineel speelt met montage en verhaalvorm. McKay is ook geen jonkie meer maar zijn film bevat heel wat meer leven en relevantie en urgentie dan de twee pogingen van de mannen op leeftijd hiervoor.

Waarschijnlijk één van de interessantste films over een onderwerp dat ik nauwelijks begrijp. Het grootste deel van de film heb ik echt geen duidelijk idee wat er gezegd/bedoeld wordt en toch wordt je erin meegenomen. Dat is toch wel een kunst. Dat voor een groot deel van het publiek het onduidelijk zou zijn wordt slim ondervangen door hippe uitleg-intermezzo die deels werken. De meeste van de dialogen gaan alsnog over je hoofd, zeker gezien de snelheid, maar door het acteerwerk, de editing en de waar-gebeurd-factor blijf je geboeid. Het is een gekke gewaarwording.

Bekende koppen die een afwijkende rol spelen is sowieso interessant om te zien. Naast de vaak flitsende editing zorgen de subtiele humormomentjes ook voor wat lucht in dit pittig en complex onderwerp.

Zeer goede film over de aanleiding van de grote financiële crisis van 2008. Actueler dan ooit al zit het probleem nu ergens anders dan bij rommelkredieten. Dat zal vast wel geminderd zijn tov toen maar nu zit er meer leverage in het financieel systeem dan ooit tevoren. Om gros geld te verdienen op de beurs moet je ten eerste dingen zien die anderen niet zien en stalen ballen hebben want verkeerde timing kan kostelijk zijn ook al kan je pas jaren later gelijk hebben. De film laat ook zien hoe alles gemanipuleerd wordt en eigenlijk gewoon frauduleus is. Het systeem is corrupt en de big banks / centrale banken en overheden zullen dit zolang mogelijk blijven doen. Burry, Rickert, ... zijn mensen die dit proefondervindelijk begrepen hebben en Rickert kan nog steeds gelijk krijgen dat zaden uiteindelijk een soort van geld zal worden. Nu we moeten niet fatalistisch gaan doen want de weerbaarheid van de mens en het financieel systeem zijn best groot. Het kan dus nog vele jaren duren vooraleer er echt iets dramatisch gebeurd, maar dat de crisissen zich sneller opvolgen lijkt me duidelijk. Ik heb hier wel een beetje mee bijgeleerd want ik was nog iets te jong in 2008 om echt te weten wat er toen gaande was. Een film met een hoge herkijkwaarde.

The Big Short blijft een interessant document over de kredietcrisis.

Jaren terug in de bios gezien, nu rustig nog een keer kunnen kijken. Wel fijn om af en toe te pauzeren en even wat dingen op te zoeken. Zoals waarom een groep gebundelde hypotheken een betere yield zou hebben (kennelijk is de afgesproken rente los van de marktrente?). Of wat een Short eigenlijk is (speculeren op waardedaling: je verkoopt iets, om aan dat iets te kopen leen je het en koop je datzelfde iets later voor een lagere prijs zodat je het geleende terug kan geven).

Af en toe, met name in het begin, doet de film net iets te erg zijn best om leuk en vlot te doen, als bijvoorbeeld Margot Robbie (nota bene op eigen titel) in bad even een subprime gaat uitleggen, als de stripclub al snel bezocht wordt bij het verdienen van veel geld of als we snel even getracteerd worden op kontwiegende hip hop twerkers in korte intermezzo's. Dit allemaal omdat de financiele wereld dat saaie imago heeft. En ook daardoor ga je weer begrijpen waarom de belastingbetalende burger keer op keer mede zo vierkant genaaid wordt, want het interesseert hem eigenlijk niet eens zo en men haalt de schouders op. Ook nu is dit gelatene te zien: mensen vinden 2% inflatie gewoon normaal en zien geld bijdrukken als onvermijdelijk.

Die mentaliteit wordt aan het einde ook even benoemd. Men leunt meer op het vertrouwde imago van instituten dan dat men echt onderzoek naar feiten doet en denkt dat het met corruptie, belangenverstrengeling en perverse prikkels heus wel mee valt. Interessant om te zien ook hoe veel mensen blijven wegkijken, met blind vertrouwen in de instituties maar ook met hun eigen belangetjes om bergen geld te blijven verdienen.

En dit is een zeer herkenbaar fenomeen dat op een imposante veelheid van onderwerpen toepasbaar is. De standaardreactie op skeptici die wijzen op fouten in het systeem is dan eigenlijk altijd dat ze "wappie" zijn. Het merendeel van de beleggers verklaarde deze mannen voor gek, want niets was zo oerdegelijk als onroerend goed.

Je ziet ook een beetje hoe corruptie in elke laag verweven zit. Het instituut dat keuringen moet verlenen aan de waarde van hypotheken blijkt een perverse prikkel te kennen. En zelfs die zijn uiteindelijk niet eens aangepakt.

Een zwaar onderbelichte partij in de film is de overheid en de kwalijke rol die deze speelt, hoewel wel wordt benoemd dat de belastingbetaler de rekening betaalt bij de bailouts van banken.

Van mij had de film niet zo hip gehoeven ik had liever wat meer glasheldere animaties gezien van de beleggingsconstructies.

De cast is eentje waar weinig fout mee kan gaan: Bale, Carrell, Gosling. Dat glazen oog van Bale was trouwens wel erg nep, het overtuigde totaal niet. Opvallend klein rolletje van Brad Pitt verder. En dus heel even Margot Robbie. We zien verder nog Jeremy Strong uit Succession.

Een heldenverhaal is het dus niet maar de film toont ook de waarde van een rotsvast vertrouwen in het eigen gelijk, zolang dat ondersteund wordt door degelijk huiswerk en veldonderzoek en niet door ego. Let dus goed op hoe deze mannen hun research doen en het hoofd koel houden.