Shane (1953)

Het voornaamste probleem van deze film vond ik de matige cast en de sentimentele uitwerking. De omgeving is mooi maar die heb je na een tijdje wel gezien. Wat resteert is een erg voorspelbaar verhaal dat alleen nog overeind gehouden wordt door het karakter van Shane. 2,5*

Ik ben het totaal niet met bovenstaande kritiek eens. Shane is niet alleen 1 van de beste westerns allertijden (misschien wel de beste western als Leone er niet was geweest), voor mij persoonlijk is het 1 van de beste Amerikaanse films allertijden. Dit is een meesterwerk. Laat je niet afschrikken door de (op het eerste gezicht) clichematig synopsis, want Shane moet het hebben van de briljante uitwerking: de heerlijke cinematografie, de psychologische diepgang, de vele thematische lagen, de intense langzame opbouw naar de climax toe, de briljante acteerprestaties, de goed uitgewerkte personages, de haast surrealistische sfeerschepping en bovenal het haast mythische personage 'Shane'. Deze film heeft duidelijk vele films (en hun makers) beinvloed.

Sam Peckinpah wordt altijd geroemd vanwege zijn inbreng van realisme bij het tonen van geweld op het scherm. Shane toonde de impact van een kogel al in 1953. Niet zozeer met bloed, maar wel met een lichaam dat meters teruggeworpen wordt na de impact van een kogel. Plus de harde knal tijdens het afvuren, een hels geluid dat breekt met de stilte van de natuurlijke omgeving. Peckinpah gaf ook toe dat Shane veel invloed heeft gehad op zijn oeuvre.

Dan heb je nog Clint Eastwood die met zijn Pale Rider een losse remake van Shane afleverde.

Zouden Kurosawa en cohorten deze Amerikaanse film al gezien hebben voor de chanbara opleving over Japan woei? Want vooral qua erecode heeft het peronage van Ladd veel gemeen met de ronin die oa Kurosawa's Yojimbo sierde?

Jean-Pierre Melville's Jeff Costello (Alain Delon) uit Le Samourai heeft wel erg veel gelijkenissen met het personage Shane. Niet alleen volgen ze beiden een morele code, ook verbergen ze alletwee hun moordelijke instincten achter engelenmaskers.

En waarom koos Charles Laughton ervoor om The Night of the Hunter vanuit een kinderperspectief te verhalen? In ieder geval krijgt die film daardoor dezelfde haast mythologische/surrealistische lading als Shane.

Ik ga voor 5*. Dit meesterwerk verdient een groter publiek hier op MM.

Wat een mooi filmjaar trouwens. 1953 bracht me 4 meesterwerken; Stevens' Shane, Ozu's Tokyo Monogatari, Mizoguchi's Ugetsu Monogatari en Rossellini's Viaggio in Italia.

Waarom hebben de meeste dvd's nou niet zo'n mooie cover als hier. Heb net de NL dvd besteld (als ie niet leuk is geef ik jou de schuld Ramon) en die moet het weer doen met één of andere halfbakken cover...

Mooie cover hier? Auw, die kleuren.

Hou erg van die jaren '40/'50 geschilderde posters. Ze kunnen mooier dan dit, ok, maar die dvd hoes is afgrijselijk.

Dezelfde hoes als de UK- versie? Want die vind ik juist erg mooi. Leuk dat je de film besteld hebt trouwens. Ben benieuwd wat je ervan vindt.

Heb hem besteld bij dvdoutlet (was ie het goedkoopst).

Deze cover heeft die dvd. Vind hem veel minder dan deze die hier staat.

vind ik ook!

Film >> Toplijsten en favorieten >> Het beste filmjaar

Wel een zeer aardige western,waar ik duidelijk meer van verwachtte.Er gebeurt net wat te weinig,ook had er wel wat meer gedaan kunnen worden met het plot,wat trouwens al erg bekend voor me is,dit zie je in meerdere westerns.

Jean Arthur is altijd wel ok,Shane zelf was niet indrukwekkend,maar toch wel ok,met een aantal goeie quotes.

3*

Shane is dan ook geen film voor verhaaltjeskijkers (en dat bedoel ik niet bot). Shane blinkt uit door de perfecte executie van zijn plot (een plot dat je zeker vaker bent tegengekomen). Het gaat om pacing, de langzame opbouw naar de climax, een soort mythe-vorming haast. Maar ook de onderliggende psychologische lagen, de haast surrealistische omgevingen, de prachtige fotografie etc maken Shane nu juist zo anders dan de 'aardige' western.

Leuk, maar niet fantastisch. Ik wil m'n geld terug Ramon!

Ach, kun je 'm tenminste nog vele malen herzien tot je op een gegeven moment wel het licht ziet.

Het aparte aan Shane is dat je de titelfiguur als kijker zijn 'volwassen' persoonlijkheid en karakteristieken moet geven en invullen. Bijna tussen de regels door.

Je ziet hem immers vanuit het perspectief van een jongen die helemaal weg van hem is.

Hij kan nooit snappen dat Shane een duister verleden heeft die hem altijd zal achtervolgen.

Of dat er spanning is tussen Shane en moederlief.

Dat hij op een bepaalde punt wel weg moet gaan. Dat hij zijn vader slaat om hele andere redenen, dan de jongen kan bevatten.

Wij kunnen dat als volwassenen [hopelijk] wel en zien de tragedie van de enigmatische vreemdeling.

Vandaar dat het einde zo krachtig is.

Je hoeft het alleen maar al te vergelijken met de andere vreemdelingen, zoals bijv. de Preacher uit Pale Rider.

Of je er een remake in kan of wil zien, de Preacherman is geen Shane. Het nuanceverschil alleen al.

Ik had best hoge verwachtingen, maar Shane overtrof ze allemaal. Echt een prachtige western. Verder kan ik over de film niet echt veel vertellen, wat Ramon K nog niet gedaan heeft. Behalve dan, en dat is mijn enige kritiek puntje op deze film, dat dat jongetje zo verschrikkelijk irritant is.

Dikke 4.5 sterren voor dit pareltje (waardoor het gemiddelde hier tenminste ook een beetje respectabel wordt). Het zal waarschijnlijk geen 5 sterren worden, maar hij is zeker de moeite waard. Westernliefhebbers, gaat dit zien!

Ik denk dat ik deze film binnenkort ook maar in de pakketservice gooi. Hij verdient echt een groter publiek.

Goed idee

goede western. In welke film wordt er nu naar het eind verwezen en gezegd dat Shane aan het eind dood gaat ? dat kon ik er niet uit halen i.i.g.

[edit] het was the Negotiator [/edit]

Het verhaal kennen we allemaal, ongeacht of je deze film of enige andere western gezien hebt. En toch is Shane volstrekt uniek. Het mixt ook de goede eigenschappen van mijn twee favoriete westerns: het heeft het kunstige en de mystiek van Once Upon a Time in the West en de dramatische waarde en diepgang van Unforgiven. Resultaat is een van de mooiste klassiekers in de filmgeschiedenis.

Ik kan het eigenlijk haast niet verwoorden. Bepaalde scènes zijn zo knap gemaakt dat je er geen superlatieven voor kunt vinden. Met name de scène waarop Torrey vermoord wordt is buitengewoon sterk. De beelden zijn dan op een bepaalde manier erg drukkend en de uitdagende dialoog tussen Palance en Cook Jr. is erg sterk. Dit is duidelijk het hoogtepunt van de film.

Maar er is meer. Het vertelperspectief is een van de meest briljante ideeën die ik ooit heb gezien. Doordat we het verhaal vanuit de ogen van het kleine jochie bekijken, bekijken we ook Shane zelf vanuit een heel andere kant. We worden min of meer gedwongen om in Shane de typische westernheld te zien. En de schurken lijken gewoon superslecht. Maar schijn bedriegt, al zul je hiervoor tussen de zinnen door moeten lezen, als je begrijpt wat ik bedoel. Je hebt natuurlijk de aantrekkingskracht tussen Shane en Starrets vrouw , maar interessanter is het bewust onderbelichte verleden van onze revolverheld. Waar hij vandaan komt weten we niet, maar dat geweld op de een of andere manier een rol gespeeld heeft in Shane's verleden staat wel vast. Dit geweld zorgt ervoor dat Shane niet goed op een plaats kan leven. En zelfs al probeert hij geweld op de eerste plaats in de film te vermijden, uiteindelijk moet er een bloederige (bij wijze van spreken, want je ziet geen bloed) confrontatie plaatsvinden. Dit deed me sterk aan Unforgiven denken overigens.

En dan laat ik nog wel het een en ander onbesproken, maar het moge duidelijk zijn dat Shane een duidelijk voorbeeld is van westernperfectie en filmkunst. Zo moet het! Enige kleine minpuntje is dat Brandon de Wilde de gezichtsuitdrukking heeft van Arnols Schwarzenegger, wat zijn personage niet helemaal ten goede komt. Ik zou deze film graag 5 sterren geven, maar ik wil hem toch eerst nog eens zien voordat ik dat doe. Hetzelfde als bij Unforgiven eigenlijk. Daarom voorlopig 4,5*

Verplichte kost!

Ik ben blij dat je hem zo goed vind!

Ik had wel verwacht dat je hem redelijk tot goed zou vinden, maar 4.5/5.0 had ik echt niet verwacht!

Ik eerlijk gezegd ook niet. Ik had een redelijk standaard western verwacht, maar ik kreeg een verrassend diepe en mooi gefilmd cowboydrama. Altijd leuk zo'n verrassing.

Aardige western met een leuk verhaaltje. Shane is een mooie revolverheld die een arm gezin helpt om hen van machtswellusteling Ryker te ontdoen.

Zitten een paar amateuristische gevechten in, maar dat heeft wel z'n charme. Echt goed vond ik het camerawerk tijdens het gevecht tussen Shane en Joe (van onder die huifkar zeg maar). Bijzonder sfeervol.

Bijzonder vond ik het allemaal geenszins. Ik heb me ook de hele film gestoord aan dat pestventje. Wat een zeikerd zeg, plus een verschrikkelijk acteurtje. Tevens heb ik mij gestoord aan een aantal totaal onlogische zaken. Dat mannetje van Ryker dat komt melden dat er een hinderlaag wacht. Tuurlijk, meneer is zomaar even bekeerd. Joey schreeuwt naar Shane dat het hem spijt (dat ie zei dat hij hem haatte). Moeder doodleuk: ,,hij hoort je niet." Ventje achter hem aan terwijl mamma weet dat hij zijn revolver lekker gaat gebruiken.

De climax vond ik ook vrij matig. De held schiet er drie af en dan is het ook over. Zo machtig was hij dus niet?

Maar goed, ben ook niet zo'n westernliefhebber. Misschien ligt het daaraan?

2,5*

Jawel, ik ga mij ook in de groep aanhangers scharen die vinden dat Shane meer verdient dan de aardige 3.5(-) waar hij nu op hangt. Geweldige western die me inderdaad vaak deed denken aan de "moderne" westerns van Leone en Eastwood.

Dit komt met name door het totaal ontbreken van enige glitter en glamour. De meeste opnames zijn gemaakt in de buitenlucht de weidse hoogvlakte en de machtige bergen van de Rocky Mountains vormen een indrukwekkend natuurlijk decor. De nederzetting oogt echt authentiek en ademt geheel de sfeer van de pioniersgeest. Openheid, eenzaamheid en ruigheid ik geloof echt dat dit het land van de onbegrensde mogelijkheden was zoals het eind 19e eeuw erbij moet hebben gelegen.

Ook de boeren, en rangers ze ogen als de ongeschoren, rauwe en zwetende mannen die we ook kennen uit de westerns van Leone. De cast past dan ook perfect in deze magnifieke setting.

En dan ineens uit het niets is daar Shane, een eenzaam mysterieus figuur waarvan we eigenlijk niets te weten lijken te komen. Is hij de held van de film? Ik vond het iig geen traditionele held zoals ik verwachte in een western uit 1953. Het belangrijkste gevecht wat Shane in deze film levert is imo ook niet tegen de bandieten, maar vooral tegen zichzelf.

Moet ook zeggen dat ik de gevechten helemaal niet zo amateuristisch vond hoor. Qua sfeer (die saloon is absoluut geweldig!) en opbouw vind ik ze zelfs erg sterk, ook het gebruik van verschillende camerastandpunten gedurende de gevechten zorgen voor een behoorlijke dynamische beleving.

En die bandieten, zijn ze echt zo door en door slecht? Er zit meer achter het verhaal dan je in eerste instantie zou denken. En dit is dan ook meteen een van de sterke punten van Shane. Deze film is geen standaard actie/western maar is net zoveel een prachtig drama over de amerikaanse geschiedenis, een geschiedenis over mensen die de grenzen opzoeken om een nieuw bestaan op te bouwen. Een geschiedenis vol met conflicten waarin mensen als Shane maar ook Stryker en Scarlett hun aandeel hadden.

Shane is een erg mooie gelaagde film waarin voor de kijker veel te ontdekken valt. Bovendien is het een goed uitgebalanceerde combinatie van western en drama. Ik ga voor een goede 4* maar sluit een verhoging absoluut niet uit.

Goede western, maar toch niet het meesterwerk wat ik gehoopt had. Het verhaal is vrij standaard, alhoewel er een paar originele punten in verwerkt zitten. Je kan wel zien dat latere westerns veel van Shane hebben overgenomen. Zo lijkt Shane wel enigszins op de Man zonder naam (ruig, zwijgzaam en niet door en door goed).

Aan de andere kant is deze film minder zwart-wit dan andere westerns. De slechterikken zijn niet door en door slecht en hebben wat meer diepgang.

Al met al kom ik voorlopig uit op 3,5*

Ik ga mee met de recensie hierboven, al doe ik een sterretje minder.

Mooie western, met een sterke spanningsopbouw. De film is echter wel wat eenzijdig wat betreft locaties, en het verhaal stelt ook niet bijster veel voor. Maar de sfeer is mooi, net als de angst bij de boeren en het gegeven dat hetgoede dat uiteindelijk toch zegeviert.

3,5 ster

Ergens tussen de 3.5 en 4 sterren in, het acteerwerk is redelijk, de beelden zijn(tot het einde waar ze wel erg mooi worden) matig en het verhaal is redelijk standaard. Toch is het laatste halfuur erg sterk, eigenlijk zou ik hem moeten herzien voor een uiteindelijke beoordeling wat vast ook nog wel gebeurd, maar echt geweldig vond ik hem helaas niet...

De beelden matig? Deze film wordt juist geroemd om zijn mooie beelden. Vreemde mening weer.

Als ik het vergelijk met bijvoorbeeld The Searchers, High Noon, Johnny Guitar of de Leone films vind ik het minder mooi, en 'vreemde mening weer' doel je daarmee op mij of op de andere meningen bij deze film?