Shane (1953)

Het jochie acteert niet altijd even best, dat is het enige nadeel. Met sentiment vind ik het wel meevallen, gek genoeg het sterkst op het begin als er nog niets gebeurt.

Sorry dat ik even inhaak, met een vraagje:

Bedoel je echt ' Unforgiven' (1992) m.b.t. ontroerender, en niet 'The Unforgiven'(1960)?

Ik kan het mij moeilijk voorstellen, maar wellicht heb je er dan een andere kijk op (?)

Overigens een zeer mooie recensie betreffende 'Shane', waar ik mij zeker in kan vinden.

Ik kan mij ook moeilijk voorstellen dat hij die 1960 versie bedoeld, want dat is bepaald ook geen topper. Over My Darling Clementine kunnen we het eens zijn. Dat is zo'n beetje de beste western ever.

Dat jochie is een stuk beter te pruimen in Night Passage.

Ik moet deze ook eens herzien, vond hem toen niet echt bijzonder en af en toe erg knullig.

Ik vraag het omdat ik weinig ontroerends aan Unforgiven kan ontdekken,

In The Unforgiven nog wel iets (Audrey)

Over 'de beste western ever' heb ik dan zelf weer een heel andere mening, die bestaat m.i. namelijk niet.

Er is zijn er zoveel die in de "top" thuis horen dat die top op zich al niet te doen is.

Bij de ene is dit beter, bij de andere dat.

Ik kan er wel 50 of 100 noemen die voor mij in die top zouden mogen, maar rangschikken is voor mij in ieder geval onmogelijk.

Shane zou er zeker bij zitten, Unforgiven niet eens in de achterhoede waar het stof geslikt wordt

Ik moet toegeven dat ik de jongen bij de eerste kijkbeurt (hoe lang en hoe vele kijkbeurten geleden dat is zou ik niet bij benadering kunnen zeggen) zelf ook wat storend vond.

Dat is achteraf echter totaal omgeslagen.

Ik kan me de film zonder zijn aandeel zoals dat is niet voorstellen.

Mooiste scène waarin hij voorkomt (al is het maar kort) is de knokpartij in de saloon, terwijl de jongen vol spanning toekijkt en in zijn likstok bijt...

Ik zou ook niets aan de film anders willen zien, met uitzondering van de wat komisch kleine hoed van Ladd

Ik vind het de film nogal naar beneden halen en een onnozel karakter geven, ken ook geen enkel kind wat zo doet. Maar goed ik ga deze zeker nog een keer kijken, is alweer twee jaar geleden en vele westerns verder, mischien erger ik mij er nu minder aan.

Ja, ik weet het, maar die hoed zag er toch echt armetierig uit, en niet in verhouding tot de rest van Shane's outfit.

Ja, ik bedoel echt Unforgiven uit 1992 van Clint Eastwood. The Unforgiven heb ik ook gezien, maar vond ik een van de mindere westerns. Heb ik dan ook op een onvoldoende staan.

Wat ontroering betreft, het is misschien een groot woord, maar ik vind Unforgiven iets enorm tragisch hebben, een wat meer nihilistische western. Het is alweer een flinke tijd geleden dat ik hem voor het laatste zag, maar de twee keren dat ik dat gedaan heb greep hij me erg aan. Ik schat hem ongeveer gelijk in als Shane, met hoogstens Rio Bravo en My Darling Clementine (inderdaad waarschijnlijk de beste Amerikaanse western) erboven. De spaghettiwesterns tel ik dan even voor het gemak niet mee, dat is bijna een genre apart.

Ah, dank voor de uitleg.

Dat is wat ik graag wilde weten, omdat ik er zelf niets ontroerends in kan zien.

Maar wel dat tragische dat je noemt.

Voor mij werkt het niet ontroerend, omdat ik nauwelijks enige sympathie voor een van de personages op kan brengen (alleen voor Ned Logan / Morgan Freeman)

Ik kies wel automatisch de kant van Munny wanneer die het opneemt tegen Daggett.

Al met al een western waarbij ik mij erg ongemakkelijk voel, en die nooit bij mijn favorieten zal horen, vooral ook door die ontmythologisering van de western die dit toch zeker ook is.

Realistischer dan andere westerns?

Misschien wel, maar niet iets waar ik op zit te wachten

(De totaal andere Eastwood western 'The Outlaw Josey Wales, blijft voor mij zijn beste.)

In Shane zit die ontroering er voor mij wel in (en nog zoveel meer ook)

Hij wint het (voor mij tenminste) met gemak van alle hier genoemde westerns.

Met je laatste opmerking ben ik het overigens meer dan eens.

De Spaghettiwestern is een genre apart.("Bijna" laat ik zelfs weg )

Die ontmythologisering vind ik dan weer een van de sterkere kanten van Unforgiven. Het is een duistere film voor zijn genre en het werkt totaal voor me. Ook wel lekker ontnuchterend na films als Shane, want anders zou je bijna denken dat de geschiedenis van het wilde westen bijzonder aangenaam was

Overigens vind ik Eastwoods personage juist bijzonder aansprekend. Dat hij tussen held en schurk in zit maakt het voor mij juist ontroerender.

Ik begrijp het volkomen.

Maar wat ik juist graag zie is de geromantiseerde versie van het "Wilde Westen"

In mijn kasten staan heel wat boeken en docu's over hoe het "écht " was, dat vlak ik dus niet uit, en het interesseert mij heel zeker.

Maar op film ik geef de voorkeur aan de "sprookjesversie"

Wat ik wil zien zijn helden waar ik tegenop kan kijken, en een voorbeeld aan kan nemen zo nodig (nee, ik ga niet schieten, haha)

Met films over de middeleeuwen is het bijvoorbeeld net zo.

Echt "ridderlijk" zullen die gasten niet al te vaak geweest zijn.

Maar ik zie de Ivanhoe's en Arthur's toch liever dan de rauwe slagers.

Grof"en zinloos geweld zie je in het dagelijks leven al zo veel.

Maar oké, als "tussendoortje is The Unforgiven nog verteerbaar voor mij.

Dit lijkt meer over The Unforgiven te gaan dan over Shane, nou ja, over het contrast tussen beide eigenlijk.

Maar ieder zijn cup of tea...of beter zijn glas Whisky.

Niks op tegen uiteraard.

Ik heb het gewoon graag allemaal: de sprookjesversies, de realistische verhalen of de cynische varianten. Een specifieke voorkeur heb ik ook niet. Het fijne is dat al die soorten films gemaakt zijn en ik mijn Shane's en My Darling Clementine's kan afwisselen met de Unforgivens en de McCabe & Mrs. Millers.

Maar "to each his own", inderdaad. Als dat niet zo zou zijn dan was MovieMeter een stuk saaier en zouden de films wellicht ook teveel op elkaar gaan lijken

Mee eens

Mooie western, maar voor mij toch een beetje oubollig.

Maar was toch eens leuk om nog eens zo'n oude western te kunnen bekijken.

Redelijke western uit de oude doos. Met al die hedendaagse blockbusters van tegenwoordig is het af en toe gewoon lekker om ook eens zo'n oudje te bekijken. Wat ik vooral fijn vindt is dat ondanks dat er in die oude films ook wel actie e.d. zit, die films 'n bepaalde rust uitstralen. In moderne films tegenwoordig gebeurt er zoveel in bepaalde scènes (vooral dankzij de computereffecten) dat je 't soms niet eens goed kunt volgen. Wat de film zelf betreft: ik vond deze niet supergoed, maar het is ook zeker geen slechte western. Wat ik wel erg ongeloofwaardig (en daardoor ook storend) vond was dat bijna op 't einde van de film dat jochie Shane rennend achtervolgde over 'n nogal flinke afstand. Zo'n jong jochie houdt dat natuurlijk nooit de hele weg vol. En dat zijn moeder hem Shane achterna liet gaan vond ik ook 'n beetje vreemd. Maar misschien moet ik daar verder niet teveel over nadenken. Dit is in ieder geval niet de reden waarom ik de film niet helemaal super vond, dat heeft meer met de film als geheel te maken. Uiteindelijk vond ik dat er toch niet zo héél veel gebeurde qua verhaal en dat vond ik toch 'n beetje jammer.

Deze komt waarschijnlijk eind dit jaar, begin volgend jaar uit op blu-ray, als een 60th Anniversary edition van Paramount!

http://hollywood-elsewhere....

Dat is heel zeker goed nieuws trebremmit

Weer een goede western. Ooit dacht ik dat er niks mee had, maar daar ben ik al tijden van teruggekomen. Ik kijk dan wel vooral de westerns met een grote reputatie (en daar ben ik nog lang niet mee klaar), maar die vallen me eigenlijk maar zelden tegen. Ook deze niet.

Een van de fijnste dingen aan deze is dat er zoveel aandacht is voor het alledaagse. Veel sfeerbeelden van het gezinsleven van de gezinnetjes (en met name dat van Joe natuurlijk) van de vroege bewoners van in dit geval Alabama. Verder is het plot intelligent en gelaagd. Het is erg interssant dat het verhaal deels vanuit het oogpunt van het zoontje vertelt lijkt te worden. Alle hoofdkarakters hoofdkarakters zijn memorabel. Goed en kwaad zijn niet zwartwit. En de film gaat volwassen om met de vraag wanneer geweld gerechtvaardigd is. Het op het eerste gezicht standaard western-plotje krijgt zo een mooie, aardse uitwerking. De sfeervolle widescreen-tecnicolor beelden doen de rest. Maakt zijn reputatie waar.

4.0*

Bij mijn weten is Shane een normaalbeeld film en niet widescreen

edit: klopt AOR = 1:1.37 volgens imdb

edit II: zie dat er juist discussie over is ivm de blu-ray release die widescreen zou worden...

De widescreen is de versie waar boven en onder stukken missen.

Aspect Ratio Shane

Heel wat jaartjes terug dat ik deze nog eens volledig heb bekeken,voor dat ik hem inleg nog eens op MM geïnformeerd ,en eens kijken wat ik er aan heb gemist als beste western ooit gemaakt,zoals vele users hier beweren.

Volgens mij is dit een toevalts treffer, met Jack Palance die zich vereeuwigd in allerhande strip verhalen,ook hier niet eens een bekende macho western star gezien in Allan-Lad,maar komt hier goed tot zijn recht in een fraaie rol, met prima prestaties van de rest van de cast.

Opvallend zijn de prachtige verzorgde beelden,die een aparte sfeer uitstralen,ook de setting was vakkundig gekozen schitterende locaties’

Het verhaal is van een b western die echter wordt veredeld door geweldig camera werk, en acteer prestaties.

Heb hem gedeeltelijk nog laten lopen, goede western voor mij niet de aller beste aller tijden.

Ga deze vanavond nog eens herbekijken, is al zo'n vijf jaar geleden en herinner me er nog weinig van. Wel die ene scene met Palance als koelbloedige killer. Schrok me te pletter. Palance zou later ongeveer hetzelfde personage zijn in een stripalbum van Lucky Luke 'Phil Ijzerdraad'

Blu-ray review: regio-vrij met Engelse subs

Ziet er goed uit, alleen het donkere komt niet zo mooi over.

Maar goed, deze ga ik beslist aanschaffen.

Dat ziet er supergoed uit!

Een must have !

Een must have van de western die ik vroeger allemaal gezien heb.

Winchester 73 is er ook een van.

Deze heb ik per toeval in de handen gekregen, toen ik hem uitgekeken had stonden de tranen

in de ogen.

Vindt deze western een verhaal hebben over goed en kwaad , dat jochie doet me ook denken

aan die boksfilm " The Champ" waar een andere ( niet deze ) jochie ook zo'n mooie rol speelde

Gemiddelde western die nergens eruit springt, maar toch zeker lekker weg kijkt. Het jochie doet het best aardig, al komt ie af en toe verveelt over als hij weer eens Shane zegt op zo'n jengelende toon. Deed me een beetje denken aan dat jochie van Bambi die in de hele film pa zei pfffff. Afijn zoals gezegd hij kijkt lekker weg, maar wordt nergens echt spannend. Verder is het jammer dat veel scenes zich af spelen in het donker. Wel te zien, maar toch. Voor mij is Shane zeker geen klassieker, maar houdt ie net een voldoende over.

De blu ray versie ziet er goed uit. Helaas geen breedbeeld dus we moeten het doen met verticale beelden, maar verder ziet hij er goed uit zonder krassen of spatten. Van de cast is volgens mij niemand meer over. Zelfs het jochie Brandon de Wilde overleed al op zijn 30e bij een motorongeluk.

Dank voor de reminder.

Qua review kan ik mij eerder vinden in die van Woeler82

Ik was echter vergeten om de Blu-ray versie van Shane te bestellen, en dit recente bericht maakte mij daarop weer attent.

Wat ikzelf vooral aan Shane zo waardeer, is dat het woord HART hierop nog in de spelling met een t aan 't eind van toepassing is.

Voor veel van de latere westerns is de spelling met met een d aan 't eind passender, en ging de betekenis van de eerste versie volledig verloren.

Een trieste teloorgang voor het genre naar mijn mening, maar gelukkig zijn er nog uitzonderingen ten goede.