Badlands (1973)

Is dan ook geen thriller. Eerder een misdaaddrama.

Inderdaad het is een misdaad/drama, vergissing van mij Ik ben zo verknocht, en op zoek, naar thrillers dat ik de genre van deze film niet opgemerkt hebt.

Terrence Malick distilleert Amerikaanse cinema hier tot de essentie. Puur en onversneden.

In se is Badlands een langgerekte jeans commercial, maar dan met meer ballen. Een outcast en zijn dinnetje vertrekken met de noorderzon en laten een spoor van vernieling na. Het vogelvrije duo vlucht voor alles en iedereen en doet dat met de nodige coolness. Gewoon wat cruisen door de woestijn, af en toe een beetje knallen.

Martin Sheen loopt aardig te acteren, maar is misschien nog net iets te veel een melkmuil. Sissy Spacek brengt het er wel geweldig van af. Een prima karakteractrice en het levende bewijs dat een redneck-accent ook charmant kan zijn.

Malick doet verder niet echt een poging om hun gedrag te kaderen. Gelukkig maar. Er komen ook geen gimmicks, vreemde plottwists of andere franjes aan te pas. Het roadmovie-concept wordt volledig uitgepuurd.

Net daarom moet Badlands na ruim 40 jaar weinig aan kracht inboeten. Toch niet qua concept. Stilistisch laat de tand des tijds zich wel aardig voelen. De houdbaarheidsdatum van het beeld, het geluid en de muziek is toch al enige tijd overschreden.

Hoe dan ook een lekker old school filmpje. De trailer vat het mooi samen. "For a while they lived together in a tree house. In 1959 they murdered a lot of people." 3.5*

Deze rustige, nuchtere en troosteloze cult roadfilm over twee doelloze jongeren, die ver van de werkelijkheid leken af te staan, was in veel opzichten een romeo en julia verhaal. De mix van moord, liefde, romantiek en alledaagsheid werd verteld zonder een oordeel te vellen. Haaks op het geweld (het hoe en waarom werd niet nader verklaard) stonden de visueel mooie, warme en poëtische beelden.

Aardig debuut van Malick maar toch ook niet meer dan dat. Op visueel vlak zonder meer mooi - vooral dat brandende huis - maar Badlands haalt het toch echt niet bij Days of Heaven, de film die hij hierna maakte. Het einde viel mij trouwens behoorlijk tegen. Nogal een anti-climax vond ik. Ik was trouwens niet zo onder de indruk van het acteren van Martin Sheen, maar Sissy Spacek deed het zonder meer voortreffelijk. Verder een film met een duidelijk verhaal hoewel Malick in het midden laat over het waarom van het gevoelloos handelen van Kit. Enkel spoor van emotie viel niet op zijn gezicht te bespeuren. Bij Holly trouwens ook nauwelijks.
Tussen dit debuut van Malick en zijn laatste film Knight of Cups - gisteren gezien - zit toch wel een wereld van verschil. Ik geef toch wel de voorkeur aan Badlands boven het zeer vage Knight of Cups, die het toch vooral moest hebben van de zeer mooie plaatjes, maar mij verder niet wist te imponeren.

3,5*

Op visueel vlak zeer behoorlijk, dit debuut van Terrence Malick. Ook de soundtrack is aardig, waardoor het qua sfeer wel goed zit. Helaas kon ik met het redelijk magere plot en de twee hoofdpersonages niet zo veel. Het tweetal deed me een beetje aan Bonnie & Clyde denken, hetgeen ik overigens een beduidend betere film vind. Mede door het trage tempo, had ik het na een tijdje wel gezien, ondanks de niet al te lange speelduur.

'magere plot'… waar gebeurd verhaal… het is gewoon wat het is, wat het net zo onthutsend maakt.

Het ziet er allemaal mooi uit, maar het grove geweld wordt me te relaxed op de wereld los gelaten. Waar is de emotie gebleven? Al die gelatenheid bij Holly komt vreemd bij me over. Het is enerzijds erg cool, maar tegelijkertijd afstandelijk. De film uitzitten was geen enkel probleem. Het vermaak is er, maar inhoudelijk kwam ik er niet echt bij.

Holly is een kind en zij leek de 'roadtrip' en het onheil wat daarbij geschiedde enigszins onbevattelijk (c.q. naïef) te ondergaan. Ze manoeuvreert als het ware in een roes; een 'droomwereld' welke eigenlijk te luguber voor woorden is. De barbaarse daden van Kit beleeft ze naar het zich laat aanzien gelaten; waarschijnlijk doordat ze gebiologeerd is door zijn charisma en raffinement. Kit is een psychopaat van het ijzigste en onverschrokken soort, maar dan een met een James Dean voorkomen. Hoe mooi wil je ze hebben. Hij kent geen gevoel, noch mededogen. Zaait dood en verderf of het zijn lieve lust is en doet dit met een lege blik, om vervolgens weer een James Dean lach op zijn gezicht te toveren. Het type lach: "Even peilen wat Holly ervan vond.." Eng gewoon. Een poëtisch (dankzij Malick), waargebeurd 'sprookje' van het grimmigste soort.

Vooral een mooie film, met een hypnotiserende soundtrack en fraaie beelden van de Amerikaanse binnenlanden, vlak en vol gras en imposante wolkenpartijen erboven. Ook zie je hier al wat mooie shots in het badend licht van een ondergaande zon, iets dat Malick in zijn volgende film Days of Heaven nog veel verder zou doortrekken. Maar de sfeer wordt goed neergezet. Het verhaal vond ik niet heel spectaculair en vooral het acteerwerk is maar matig, eerder veredeld schooltoneel dan echt diepgravende personages. Eigenlijk zijn ze nergens geloofwaardig, maar dat maakt niet dat ik de film slecht vindt. De beelden zijn te mooi en de film kort genoeg om niet te vervelen. 3,5*.

Tja, ik werd er echt niet wild van. Sheen probeert een verveelde jongen te spelen maar doet te hard z'n best waardoor hij eigenlijk overacteert. En Spacek is wel schattig maar meer dan schattig zijn doet ze ook niet. Ik las overal na de film gezien te hebben dat het acteerwerk helemaal fantastisch was. Ik begon zelfs mij af te vragen aan andere film gezien te hebben.

En Warren Oates, daar kun je toch niet omheen? Daarom blijft film zo fascinerend, er bestaat geen universele filmbeleving. De vertolking van Kit door Sheen vind ik daarentegen een van de hoogtepunten uit de filmgeschiedenis.

Het grootste probleem van deze film is dat de teneur geenszins grimmig is, hoewel de gebeurtenissen zich daar in principe wel toe lenen. Het zal wellicht niet Malicks bedoeling geweest zijn, aangezien uit al het overige blijkt dat hij toch een vakkundig regisseur is. Ik heb sterk het vermoeden dat hij de moordtocht van Kit met opzet luchtig houdt, in tegenstelling tot generatiegenoten zoals bv. Straw Dogs, Taxi Driver of Last House on the Left. Voor mij waren de seventies altijd een vuil en somber filmtijdperk, terwijl Badlands toch het tegenovergestelde is, ondanks de voelbare wanhoop. Wie zich niet stoort aan deze insteek kan zich vergapen aan de adembenemende landschappen van ruraal Amerika, begeleid door een kenmerkende soundtrack.

Wat is deze film goed zeg. Donderdag voor het eerst gezien en het voelt alsof de aftiteling nog loopt.

Briljante cinema. Alleen al deze quote:

Suppose I shot you. How'd that be?

Ik vond het een boeiende film, maar jammer dat de achtergrond van vooral de jongeman niet belicht werd, hoe heeft de jeugd van deze man eruit gezien dat hij een dergelijke persoonlijkheid ontwikkeld heeft? Nu blijft het toch een oppervlakkige, sensatie gerichte film.

Making Badlands (1973) Interviews with Martin Sheen,Sissy Spacek and Jack Fisk

EYE is goed bezig

Kino ook: KLASSIEKER: Badlands (1973) - Kino Rotterdam - kinorotterdam.nl

Maar vast gereserveerd

Bélon je brengt me op ideeën. Kino R'dam ligt niet echt op de route, maar deze film tart alle wetten. Hoe groot is het scherm daar en hoe is het geluid?

KINO 1 - Kino Rotterdam - kinorotterdam.nl

Het is hun beste en grootste zaal, heb ook o.m. C'era una Volta il West (1968) daar gezien en dat was erg goed. Geluid & beeld kun je uiteraard niet vergelijken met moderne producties maar het was nog steeds indrukwekkend. (Volgens mij heeft Badlands net als Once upon... een mono geluidsmix dus niet al te fancy).

Elke keer dat de grunt hier iets post hoop ik dat hij ein-de-lijk met blu-raynieuws komt.

Senõr Zwolle ik zie jou zo vaak voorbij komen in het "aangeschaft" topic, dan moet er dunkt me ook wel een regiovrij blu-ray spelertje van af kunnen.

Jouw éérste regio-a blu-ray is daarmee ook meteen bekend: kunst op een schijfje (zowel artwork, packaging, transfer )

Ik bleef er te onbewogen bij om het goed te vinden. Allemaal heel dunnetjes deze Bonnie&Clyde kloon die ook psychologisch niet al te diep gaat. Twee jongeren, Kit en de minderjarige Holly zonder doel in het leven slaan op de vlucht nadat Kit koelbloedig de vader van zijn meisje doodschiet . Beiden zijn een illustratie van marginalisering, daarnaast zijn het ook allebei kille sociopaten waar je rillingen van krijgt. Malick knipoogde duidelijk naar het James Dean icoon (cfr de opmerking van de patrolman), met Sheen die opstandigheid en ruwe mannelijkheid uitstraalt maar ondanks alles niet zoveel indruk maakt als Dean. Het beste aan heel de film is dan misschien dat je niks over het politie-onderzoek te zien krijgt dat lopende is. De film focust zich helemaal op de twee jongeren.

Blijft 4,5* na herziening op het grote scherm.

De soundtrack is eigenlijk wel heel goed, beter dan ik mij kon herinneren Ik meende muziek te horen die mij deed denken aan werk van Orff. En verdomd, bij de aftiteling: Carl Orff - Musica Poetica

Schande dat hier nog geen regio B Bluray van is maar er is hoop:

Prachting, soms beangstigend portret van een seriemoordenaar.

4

Een overrompelende karakterstudie en de kunstenaar in Malick geeft de personages weer door ze niet te romantiseren noch te veroordelen.

5

Toch een sterke film. De participatie van een vrouw in de misdaad en het voortdurend vluchten deed me denken aan "Bonnie and Clyde" al is dit hier toch nog veel misdadiger. Sheen en Spacek zijn uitstekend in hun rol.