Badlands (1973)

Vond Spacek echt niet te oud ogen, zelfs in Carrie (3 jaar later) vond ik haar nog volkomen geloofwaardig als tiener.

Gelukkig heeft deze film daar geen problemen mee

Enkele jaren voordat Malick Badlands de wereld in stuurde, vertaalde hij in Oxford Vom Wesen des Grundes van Martin Heidegger. Hoewel mijn studie op gebied van Heidegger niet al te ver reikt, brengt enige basiskennis hiervan wel de essentie (het wezen) van wat deze film zou kunnen zijn aan het licht. Heidegger worstelde in de jaren '20 van de vorige eeuw met de begrippen 'zijn' en 'werkelijkheid'. Om filosofische diepgang te vermijden (daarvoor zijn plekken als deze nu eenmaal ongeschikt), zal ik de details negeren. Maar het minste wat Malick hier heeft willen doen, is deze twee begrippen van de algemene begrepen waarde ontdoen en zo een krachtig, onnatuurlijk portret schetsen. Ik kan mij gewoon niet van het idee onttrekken dat dit verband met elkaar houdt.

Zoals reeds eerder in dit topic is aangegeven, is het een en ander overduidelijk tegendraads en haast onbegrijpelijk. Wat bewoog Holly? Hoe blijft Kit zo koel onder deze omstandigheden? En die voice-over lijkt ook op geen wijze logisch te kloppen met het vertoonde. Volgens mij zijn dit echter niet de centrale aspecten van Badlands, maar slechts de middelen die Malick inzet om tot zijn onnatuurlijke, van de voor ons bekende kwalificaties van 'zijn' en 'waarheid' losgerukte begrippen te komen. Dientengevolge krijgen alle kleine passages, fantastische plaatjes en opmerkingen een andere lading, d.w.z. een nieuw ontologisch begrip.

Dat laatste is echter niet voorwaarde om bewust te zijn van de kracht van deze prent, want hoewel dat inzicht wellicht het geheel wat kan verhelderen, blijft dat aspect voor elke kijker aanwezig. Neem nu het geweld waar Kit (noodgedwongen?) regelmatig op terugvalt. Ons zijn grofweg twee wijzen van dit toepassen van geweld bekend: dan wel bloederig, weerzinwekkend en onmenselijk, dan wel heldhaftig, noodzakelijk en stoer. De eerste is veelal te zien in natuurgetrouwe vertellingen over indrukwekkend gebeurtenissen, oorlogsverhalen, smerige horror en andere films waarin enige binding met personages dit geweld uitvergroot. Het laatstgenoemde is veeleer zichtbaar in actiefilms, thrillers en meestal uitgevoerd door ideaaltype helden. Interessant is natuurlijk dat Badlands in geen van beide plaatjes is terug te vinden. Het gevolg is sympathie en weerzin, onbegrip en respect voor deze karakters, kortom tegennatuurlijkheid ten top.

Het is slechts een minimaal voorbeeld wat een bizarre wending met betrekking tot het zijnsbegrip kan bewerkstelligen. Zo gezien kan een nieuwe kijkervaring het licht geheel anders doen schijnen op deze cultklassieker die, en dat is enige wat ik wél met zekerheid kan zeggen betreffende de inhoud van Badlands, na bijna veertig jaar nog niks aan zeggingskracht heeft verloren.

"Listen, honey. when all this is over, I'm going to sit down and buy you a big, thick steak."

Het debuut van Malick is de enige die ik nog moest zien van hem. En hij scoort erg goed binnen zijn oeuvre wat mij betreft. Vooral omdat het denk ik de meest originele aanpak is van het plot dat draait om moordende geliefden die op de vlucht zijn. Er is een bepaalde afstandelijkheid in de film die compleet uniek is. Een afstandelijke film maken is niet origineel, maar om hem tegelijkertijd ook warm te laten aanvoelen lijkt op het eerste gezicht onmogelijk. Malick bereikt het met behulp van de methode die hij in al zijn latere films ook zou gebruiken: door een nadruk op mooie natuurbeelden.

De natuur is altijd onverschillig in Malicks films. En waarom ook niet, want dat is de natuur in het echte leven ook. Je kunt er een hele reeks moorden laten plaatsvinden, maar de vogels hoppen nog altijd van tak naar tak, de zonsondergangen blijven onvervalst mooi en de wind waait nog altijd elegant door de bloemen heen. De kijker kan zich zo blijven vergapen aan de prachtbeelden, die weer met een prachtig gevoel voor compositie en door fijne montage betoveren, terwijl we intussen kijken naar twee jonge mensen die denken dat ze verliefd zijn, maar eigenlijk niets voelen en tussen de bedrijven door ook nog wat moorden plegen. Het jonge meisje doet alsof het haar iets doet. Het is dit contrast tussen de emotioneel lege personages en hun afschuwelijke daden ten opzichte van de mooie natuurbeelden die de film tegelijkertijd iets verontrustend en, inderdaad, dromerigs geven. Er bestaat volgens mij geen andere misdaadfilm met dit gevoel.

Er is veel om van te genieten en van te vrezen, buiten de natuurbeelden om. Spacek en vooral Sheen zijn perfect als het jonge koppel: ze wekken medelijden op, maar het zijn toch vooral twee gevaarlijke schurken. De medelijden is eigenlijk onverdiend. Een aantal scènes springen eruit. ERCee noemde al terecht het brandende huis en de laatste achtervolging, waaraan ik nog die gekke dansscène in het bos en de aanval in datzelfde bos wil toevoegen (en dan vooral de opbouw van die scène met claustrofobische beelden van een dikke bebossing). Er zit ook meer humor in dan in andere Malicks, zoals het geestige einde waarin Kit de politie charmeert of dat citaat waarmee ik mijn recensie begon dat door zijn context gewoon bizar wordt. Zeker een bijzondere film dus en wellicht een groeiertje.
4*

Tja, het is maar wat je eruit wil halen. Terrence Malick wordt bijna heilig verklaard, ik vind het allemaal niet zo heel bijzonder. Dit vind ik overigens wel zijn beste film, in de jaren 70 ooit eens in de bioscoop gezien en de film is nog steeds het aanzien waard. Een gestoorde moordenaar samen op pad met een pubermeisje. Het scheuren over de lege vlakke plains is fraai, het emotieloze van beiden werkt erg goed.

Badlands is Terrence Malick's (The Thin Red Lin, The Tree of Life) debuut als filmmaker en de film viert volgend jaar zijn 40e verjaardag. Waar sommige films uit die periode inmiddels gedateerd over kunnen komen, heeft Badlands nog steeds een poëtische schoonheid.

Gebaseerd op het verhaal van Charles Starkweather die met zijn 14 jarige vriendin 11 mensen doodschoot, kan Badlands klinken als een soort actiethriller. Dit beeld klopt echter totaal niet met de sfeer van de film. Malick maakt ons zowel observant van de twee hoofdpersonen als van de wereld waarvan zij slechts een klein plekje innemen. Zoals hij ook in zijn latere films zou doen, heeft Malick terwijl we getuige zijn van de tocht van Kit (een James Dean-achtige Martin Sheen) en Holly (Sissy Spacek) voortdurend oog voor de natuur. Het camerawerk van Tak Fujimoto is van een zeldzame schoonheid en geeft de gebeurtenissen een dromerige kwaliteit.

Waar andere road movies vaak ingaan op de actie en de psychologie van de karakters, lijkt Malick daar niet zo geïnteresseerd in te zijn. Nadat Kit Holly's vader heeft vermoord gaan ze er samen op de vlucht, richting het noorden. Het wordt nooit precies duidelijk wat de beweegredenen van Holly zijn en waarom ze bij Kit blijft, ondanks dat ze zegt 'Kit was the most trigger happy person I'd ever met'. Veel dingen die normale mensen met angst zouden vervullen, laat zij achteloos van zich afglijden. Ook Kit zelf lijkt wat er met hen gebeurt als een omstander te bekijken, alsof hij er zelf weinig vat op heeft.

Er zit wel degelijk actie in Badlands, het kan ook bijna niet anders met een film die dit onderwerp heeft. De meeste schietpartijen of moorden zijn echter niet spannend maar kil en lijken meer te dienen om Kit en Holly weg te duwen waar ze zijn. Uitzondering hierop is een bijzonder mooi in beeld gebrachte achtervolging, die de vergelijking met de huidige maatstaven probleemloos kan doorstaan. De muziek is erg mooi, maar ik kon het niet helpen steeds associaties met Hans Zimmers marimba muziek uit True Romance te krijgen. Een korte zoektocht leert dat dit een bewerking is van een stuk van Carl Orff, Gassenhauer en dat het een hommage van Tarantino aan Badlands betreft. Behalve dat muzikale motief deelt True Romance uiteraard ook in de verhaallijn enige overeenkomsten met deze film en ook de voice-over techniek wordt in beide films op soortgelijk wijze gebruikt.

Badlands is een bijzondere road movie die de nadruk naast de hoofdpersonen ook op de schoonheid van de wereld om hen heen legt en dit vaker verfilmde verhaal op een andere manier benaderd dan we gewend zijn. Ook bijna 40 jaar na dato is het het nog een lust voor het oog en onlangs de scherpte van de beschikbare dvd ben ik erg benieuwd naar de blu-ray die hopelijk binnenkort verschijnt

Interessant, knap gevonden die link met True Romance.

Thanks! maar het viel mee hoor:

- Ploeng...Poe-ploeng... pa-ploeng...pie-die-ploeng-ploeng... Hee dat lijkt wel True Romance!

- Google intikken: muziek Bad Lands True Romance

- Hee dat interessant!

Ik had ook te weinig met de personages waardoor de film mij net te weinig wist te boeien. Er zaten wel een aantal stoere boeiende scenes in, maar vond het verder maar wat kijken naar een gestoorde puber en zijn zwakzinnige vriendinnetje.

Ik weet niet of het hier al bekend was, maar ik zat zojuist op de site van Criterion, en volgens mij is het de bedoeling dat er volgend jaar een Blu-ray versie uit gaat komen: Badlands (1973) - The Criterion Collection

Lijkt een bijzonder jaar voor de Malick-liefhebbers te worden. Veel films staan klaar, en alle oudere films ook volledig in Blu-ray verkrijgbaar.

Ik ben absoluut geen fan van Malick en ik ben er nog altijd van overtuigd dat The Tree of Life een van de meest overgewaardeerde films van de laatste jaren is.

Badlands was gelukkig onverwacht fijn. Ik heb me soms zitten ergeren aan dat vervelende tegendraadse van Sheen, maar er valt gelukkig heel veel te genieten. Die rust, die prachtige landschapsbeelden, Spacek, dat einde.... heel, heel erg mooi.

4,0*

De eerste keer leek Badlands me gewoon een mooie roadmovie, over twee outlaws op een romantische vlucht naar vrijheid.

De tweede keer, in de bios, viel me pas op hoe gestoord de hoofdpersonen eigenlijk zijn. Psychopaten eersteklas, zonder enig besef van de realiteit. De megalomane maar vooral onsamenhangende, irrationele gedachten, uitspraken en handelingen van Kit ("I've found a toaster.") en de naïeve voice over van Holly bieden een bescheiden inzicht in hun psyche, maar Malick blijft altijd op gepaste afstand om te voorkomen dat hij iets voorbarigs over hun beweegredenen zegt.

IJzersterke karakterstudie.

Verdorie, heb ik dat helemaal gemist?! Gezien het programma op de site van EYE vermoed ik dat het helaas een eenmalige vertoning was?

Love a reaction like that...

Maar een tweede viewing op blu-ray/dvd/pindakaas is het einde van de wereld niet, toch?

Zeker niet het einde van de wereld, maar een film op mijn 13 inch laptop of in de bioscoop is natuurlijk wel een vrij groot verschil . Om me voor te bereiden om toekomstige missers heb ik me maar geabonneerd op de EYE nieuwsbrief....stel je toch eens voor dat een film als Days of Heaven er binnenkort zou draaien.

Ja dat is idd een te groot verschil. Sterker nog, als ik de macht zou hebben zou ik het verbieden om Malick te kijken op 13 inch. Is het misschien dan niet eens tijd voor een flatscreen met usb ingang of ingebouwde netwerkfunctionaliteit? voor 400-500 euro heb je al een een leuke 40 inch, leuke 51 inch kun je voor 750 halen. Dat laatste heb ik vorig jaar eindelijk gedaan. Samsung speelt alles rechtstreeks van mijn harde schijf, werkt geweldig...

Movies never looked better... At least not at my home... Maar je hebt gelijk, niets kan op tegen het grote doek en er zijn vast mensen die het liefst mij zouden verbieden om Days of Heaven thuis te kijken ipv in de bioscoop.

Ik ga me trouwens ook even voor die nieuwsbrief inschrijven, goede tip!

Wat is dit toch een pareltje.

Die muziek in de bossen en bij het brandende huis

Kippenvel

“Listen, honey. when all this is over, I’m going to sit down and buy you a big, thick steak.” (Kit Carruthers)

Cinema liet ons kennismaken met verscheidene fascinerende gangster koppels: You Only Live Once (1937), They Live by Night (1948), Gun Crazy (1950), Pierrot le Fou (1965), Bonnie and Clyde (1967), The Getaway (1972), Badlands (1973), Thieves Like Us (1974) and Natural Born Killers (1994). Kit (Martin Sheen) en Holly (Sissy Spacek) zijn misschien het domste van de hoop en begaan misdaden met een onverschilligheid die doet denken aan Albert Camus’ l‘Etranger (1942). Daarnaast laat Terrence Malick al wat staaltjes cinematografische genialiteit zien waar ie nu vooral bekend voor is.

Meer over deze klassieker en een top 25 aan vergeten New Hollywood meesterwerken:

New Hollywood's Lost Classics - The Filmtransition

Je bent misschien wel de beste film met betrekking tot de gangster koppels vergeten en het meesterwerk dat ik bedoel is natuurlijk de iconische film Pierrot le Fou (1965) van GODard !

Shame on me, natuurlijk past dat meesterwerk ook in het rijtje essentiële gangsterkoppel films!

Kit, een sympathieke jongeman, ziet een meisje in haar tuin. Hij spreekt haar aan, ze vertoeven met elkaar en omdat Holly's vader hun verhouding niet goedkeurt besluit hij op een gegeven moment om zichzelf de vrijheid te gunnen. Vervolgens worden ze vermist en door de onvermijdelijke verdachten moeten ze vrijwel ieder contact achter slot en grendel houden. Ik vond Holly maar een duf spook en haar vervelende stem die het verhaal aan elkaar babbelde deed me ook niet huiveren. Plot lijkt ook in een soort samenvatting te worden verteld, met grote tijdssprongen. Martin Sheen was gelukkig wel cool en er worden lekker wat kogels afgevuurd. Een achtervolging is altijd een plus, al vond ik het jammer dat hij zichzelf overgaf. Het feit dat één van die agenten bij Kit's aanhouding nog even als een cowboy zijn vuurwapen test, geeft aan dat er wel degelijk wordt nagedacht in de regiekamer. Vroeg me wel af wat heel dat leger te zoeken had, trots wandelend achter de veroordeelde aan.

hij was gisteren 17maart 2014 nog te zien op arte om 22;25.

en IDD hij heeft toch wel een grote indruk op mij achtergelaten.

"Programma's van Arte worden zowel in het Frans als Duits uitgezonden. Arte: la chaîne de télévision que vous voulez en voir plus."

ik snap nooit zo goed dat mensen dat zo vaak vermelden, dat iets op arte komt. Is er zo'n groot publiek voor nagesynchroniseerde films? Ik heb soms het idee dat ik een van de weinigen ben die dat volkomen onacceptabel vind Heb je daar geen moeite mee?

Op ARTE worden ook dingen ondertiteld uitgezonden hoor.

nee over het algemeen niet daar komen films waar ze op de ned.tv alleen maar van dromen.

maar ja ik ben het met u eens dat het in de orginele taal veel beter overkomt.

en het gebeurd maar met mondjes maat als een film zoals genoemde zender wel in de orginele versie word uitgezonden.

You're quite an individual, Kit.

Think they'll take that into consideration?

Het debuut van Mallick vind ik misschien wel zijn beste film. Weinig verdere interesse gehad in deze regisseur na het pretentieuze Tree of Life. Deze film heeft een simpel verhaal maar is sterk uitgewerkt door de raadselachtige personages en dromerige sfeer. Niet perse heel veel om over na te denken maar Mallick maakt hier toch wel een soort fantasieverhaal (escapisme verhaal) waarin iedereen zich kan herkennen maar waar bijna niemand aan zal beginnen. Wie wil er nu niet zonder verdere verlichtingen en verantwoordelijkheden met een jong meisje op de vlucht voor de politie door het land trekken? Uiteindelijk komt aan alles een eind en kan je niet ontsnappen aan het leven. De film onderscheidt zich van andere films, ik noem Bonnie en Clyde bijvoorbeeld door de manier van filmen dat behoorlijk dromerig, melancholisch, sfeervol en al bij al ontzettend eigenaardig is. Film komt uit 1973 maar dat is nergens te merken waardoor het voor mij wel een tijdloze klassieker is die ik zeker nog een keer ga opzetten.

Als je de film 5x gezien hebt, je leest deze zin, en je denkt terug aan hoe Martin Sheen de rol van Kit vertolkt.

Badlands is perfectie.

Toch een sterke film. De participatie van een vrouw in de misdaad en het voortdurend vluchten deed me denken aan "Bonnie and Clyde" al is dit hier toch nog veel misdadiger. Sheen en Spacek zijn uitstekend in hun rol. Hun manier van spreken doet daar niets vanaf. Het zit in hun rol.

Een paar randbemerkingen : Hoorde Nat King Cole zingen "A Blossom fell", een hit uit mijn jeugd .Verder zegt Sissy "Frank Sinatra en Rita Hayworth zijn verliefd", maar voegt er aan toe "maar niet op elkaar". Lollig en waar.

Fijne, haast bedwelmende film. Door de beelden en de teksten die soms voor poëzie door kunnen gaan. Lekker loom ook ondanks de gewelddadige scenes.

Aanrader.

Goede film, zit goed in elkaar...soms wat traag. heb geen thrillergevoel, eerder misdaad, drama.