Badlands (1973)

Ogenschijnlijk eenvoudig verhaal dat veel te vertellen heeft. Wondermooi geschoten en fantastisch geacteerd.
Tegen de achtergrond van de jaren '50 (begin van de jeugdcultuur) speelt dit portret van twee mensen met een bizarre relatie.
Het lijkt of Kit onmiddelijk accepteert in welke situatie hij zich bevind en zich daaraan aanpast. Als hij op de vlucht is, is dat tot elke prijs, als hij gepakt wordt is hij ook opvallend berustend. Zelfs zijn vriendin laat hij de vrijheid om te gaan.
Holly is iemand die alles gelaten ondergaat. Ze verzucht "hij is een beetje een aparte" en vraagt aan een stervende man of die spinnen in dat flesje van hem zijn. Een ongelofelijk naieve reactie. Maar toch is er meer aan de hand dan alleen nog kinderlijk zijn. Want zelfs op de dood van haar vader reageerde ze gelaten.
Echt ultiem, overweldigend verliefd zijn ze ook niet. Zeker Holly geeft de indruk bijna toevallig bij hem verzeild geraakt te zijn.
De film geeft slechts wat aanwijzingen voor de drijfveren van Holly en Kit, maar maakt ze wel tot geloofwaardige mensen. En dat is erg goed.

4.0*

Een van de zuiverste en meest dromerige films die ik gezien heb, ik ben er eigenlijk echt behoorlijk van onder de indruk. Die muziek is zoo mooi... En waar het over gaat doet er mij absoluut niet toe, het is gewoon de sfeer die er rond hangt, die is super. Waarom Kit reageert zoals hij reageert kan mij eigenlijk weinig schelen, ik denk dat hij het zelf ook niet weet. Het is die leegte die in de personages zit, die onverschilligheid, gecombineerd met hun warme, menselijke uitstraling, die deze film zo wondermooi maakt. Vijf sterren, zonder twijfel.

De beelden spelen een hoofdrol in deze film, naast de twee mooie rollen van Spacek en Sheen.

Zij zorgen ervoor dat hun personages geloofwaardig over komen.

Op de een of andere manier hebben jaren '70 films een typische sfeer die me wel bevalt.

Ik weet niet wat dat is. Werd er meer buiten gefilmd, op veel locaties en weinig in de studio? Ik denk het wel.

Misschien heeft het ook met de apparatuur en de kleuren te maken.

prima film, die me sterk deed denken aan een combinatie tussen Bonnie & Clyde en True Romance. Tarantino had deze film waarschijnlijk wel gezien, voordat ie begon met het schrijven van die film. een deel van de muziek uit TR komt rechtstreeks uit deze film.

erg sfeervolle film en ondanks dat het een avontuurlijke film is (in de bossen met boomhut, uitkijktoren en ondergrondsehut) is het vooral een vrij deprimerende film.

Sheen is de perfecte anti-held. jammer dat Malick zo weinig films maakt [edit] ik zie nu pas dat er weer een nieuwe film aankomt. hulde [/edit]. 4 sterren.

Uitstekende film, over twee jongeren die in hun eigen wereld leven, koelbloedig mensen vermoorden (Kit dan), maar toch op sympathie van de kijker kunnen blijven rekenen.

Zo mijn tweede film van Malick, heb ik gelijk al 50% van de man z'n oevre gezien

Wederom een mooie en sterke maar enigzins aparte film. Geen makkelijk hap-slik-weg werkje dat Bad Lands maar een curieus portret van 2 jonge mensen die het spoor compleet bijster zijn.

Film lijkt aan de oppervlakte op een soort van überromantische lovestory, twee geliefden op de vlucht voor de boze grotemensenwereld, maar is natuurlijk verre van dat. Malick presteert het om de kijker bijna sympathie te laten krijgen voor dit moordkoppel en doet dat door een uitermate sterke karakterschets te geven. Door er niet een of andere freakshow van te maken maar door juist een jong, naief meisje en een wat niet al te intelligente, impulsieve en uit sociaal zwakkere klasse afkomstige charismatische jongeman te laten zien. Het brengt bij mij als kijker een vreemd soort van dualiteit teweeg van veroordeling en sympathie en van bewondering en afkeuring. En dat is knap als een filmmaker dat kan, de kijker laten twijfelen aan wat hij nu eigenlijk ziet of voelt.

Ook valt het me hier weer op dat Malick die dualiteit visueel en thematisch doortrekt in zijn films. Het voor de voeten liggend paradijs en het onvermogen van zijn hoofdpersonen om dit te behouden. Eigenlijk een vrij neerslachtig thema maar toch is dit geen echt zware film om te bekijken, misschien door het ontbreken van sentimenteel zwaar drama? Bad Lands zeker 4* met groeipotentie.

Er zijn blijkbaar aardig wat films op het levensverhaal van Charles Starkweather en Caril Fugate gebaseerd. En ik moet zeggen dat ik deze versie van Malick toch wel erg geslaagd vond. Sheen en Spacek zijn goed aan elkaar gewaagd en komen goed over als duo. Verder bevat de film een aantal mooie erg mooie shots en een vermakelijk verhaal dat niet snel verveelt.

Ondanks de vele positieve kanten wil ik Badlands echter ook nog niet als meesterlijk bestempelen. De film kent hier en daar (zeker in het midden) wel wat inzakmomenten en weet niet de volle 95 minuten even goed te boeien. Overigens wel grappig om te horen waar True Romance zijn bekende theme vandaan heeft. En als laatste moet toch nog even opgemerkt worden dat de filmposter van deze film toch wel een regelrecht pareltje is.

3,5 sterren.

Op visueel vlak erg mooi met een schitterende soundtrack. Al was ik vooral na het prachtige The New World wel hongerig naar meer. Plot en personages anderzijds deden me weinig en werd ik nauwelijks geraakt.

Mooi gezegd en helemaal waar. De personages dragen zeker voor de helft bij aan het bijzondere van de film. Ook hun a-romantische 'liefde' werkt op boven beschreven wijze, het is een volledige acceptatie van de ander, zonder dat daar perse een gevoel bij zit. Erg vreemd, maar door Mallick overtuigend neergezet. Kan de film hierdoor echter onmogelijk 'dromerig' noemen, daarvoor zijn de karakters en hun daden te verontrustend.

Over de andere helft die Badlands bijzonder maakt is al genoeg gezegd, maar met name de brandende-huisscene en de laatste achtervolgingsscene zijn visueel toch wel zo goed dat ik ze graag nog even wilde noemen.

Fraaie film dus.

Badlands is een film die uit dromerig hout gesneden is, we vangen aan met 2 zielen die allebei niet helemaal weten wat ze nou precies willen bereiken met hun leven. De een verdoet zijn tijd met het verslinden van werkinstanties en de ander is een wat naïef wicht dat alleszins gemakkelijk te verleiden valt als er wat aandacht aan haar ten deel valt. Samen trekken ze erop uit, maar niet met een schoon blazoen.

Het stel gaat steeds schaarser om met emoties naar elkaar toe, ook blijkt er bar weinig emotie tot stand te komen als ze andere mensen schade berokkenen. Malick presenteert zijn film niet als een open boek of een simpele roman waar 2 zielen nader tot elkaar komen. Hij gaat er prat op om enige vorm van mystiek in zijn film te gieten. De mooiste scene is voor mij, als het stel zich samen verschuilt in het bos en er onheil op komst is, onder begeleiding van prachtige, stemmige muziek. Op visueel vlak toont Badlands trouwens ook wat fraai geweld! 4*

Leuke bijzondere film met erg fijne muziek. Zo nu en dan wat minder interessant maar over het algemeen erg boeiend.

Bovengemiddelde film die je dankzij de fenomenale sfeer en het gebruik van de muziek helemaal meesleept de film in.

Verhaaltechnisch is het allemaal niet zo bijzonder, maar dat is ook overduidelijk niet de bedoeling van Malick.

Sheen en Spacek zijn leuke acteurs voor de film en spelen hun rol met verve. Soms zijn ze niet altijd te begrijpen, maar dat maakt ze niet minder interessant. Film met een hoog herkijkgehalte.

4*

Lekkere trage roadmovie.

Qua verhaal niet zo bijzonder, inhoudelijk biedt het wel wat meer. Leuke personages, Kit en Holly, fijne voice-over en dialogen. Zeker ook visueel de moeite waard, al had het kleurgebruik wel wat meer aandacht verdiend misschien. De soundtrack vond ik aardig, maar zo hier en daar wat zeurderig.

Zeker de moeite waard, voor de eerste Malick die ik zie helemaal geen tegenvaller. Maar naar aanleiding van de trailer voor zijn komende film had ik toch wat meer gehoopt.

3.5*

Terrence Malick is geen man die voor kwantiteit gaat. Dat blijkt wel uit het feit dat dit jaar zijn vijfde film uitkomt, 38 jaar! Na zijn debuut. Aangezien ik best benieuwd ben naar die film wilde ik graag ook Malicks’ debuutfilm zien, de enige film die ik nog niet van hem gezien had.

Zoals bij al zijn films, is ook Badlands erg mooi geschoten, waarbij Malick als geen ander in staat is om de beelden van de natuur op de mooist mogelijke manier op camera vast te leggen. Naast een mooie cinematografie bevat Badlands ook een boeiend verhaal. Het begint allemaal erg eenvoudig, waarbij Spacek en Sheen elkaar schijnbaar leuk lijken te vinden. Maar deze simpele liefde mondt uiteindelijk uit in een behoorlijk bizarre relatie, waar niet op een moord meer of minder wordt gekeken. Sheen en Spacek acteren overigens geweldig, waarbij het vooral opvallend is, dat ik ondanks alle foute acties van de twee, eigenlijk de gehele speelduur sympathie voor het koppel had. Vooral Sheen is echt geweldig, barst van het charisma en wordt in de film zelf niets eens ten onrechte vergeleken met James Dean. Zelfs de politie moet om hem lachen.

Wat verder sterk is aan Badlands is de geweldige sfeer die de film uitademt. De rustige soms dromerige muziek, past perfect bij de film en zorgt ervoor dat er over alles wat er gebeurt een soort van wazig mysterie hangt. Dat voelt echt lekker aan moet ik zeggen. Ja, ik heb best wel genoten van deze film, en voor een debuutfilm is het allemaal erg goed. Ik heb nu nog meer zin gekregen is Malick’s nieuwste film. Nog een aantal maanden geduld en dan is het hopelijk zover.

4,0* voor nu, maar een verhoging sluit ik in de toekomst zeker niet uit.

Badlands is een soort Bonnie & Clyde, die erg relaxed en rustig verloopt. Zoveel gebeurt er niet: Martin Sheen neemt een jonge Sissy Spacek op sleeptouw in zijn vlucht met her en der wat moorden. Maar het is prettig om allemaal te zien, doordat de geschoten plaatjes van Terrence Mallick echt prachtig zijn. De chille muziek (die ook gebruikt wordt in een Rabobank-reclame) viel overigens in positieve zin op!

Zat de hele film te zoeken in mijn hoofd waar ik dat xylofoon achtige deuntje van herkende, maar het is dus van de Rabobank reclame. Nou ja laat ik dan maar beginnen dat ik de muziek goed vond in deze bijzondere film. Een verhaal waar eigenlijk niet heel veel gebeurd, maar waar het vooral om de karakters gaat, en eigenlijk kun je beter zeggen dat het om Kit draait. Het is echt een hele aparte film om te zien, vooral omdat Kit zo rustig is en blijft ondanks de moorden. En daar mag dan vooral Martin Sheen voor gecomplimenteerd worden, hele sterke rol van hem.

4*

Een aantal jaren geleden toevallig eens gezien op TCM en ik moet zeggen dat het best een boeiende maar ook een vrije harde roadmovie was (een soort voorloper van "Natural Born Killers"). De jaren 50 sfeer wordt mooi weergegeven en hetzelfde geldt voor de broeierige sfeer. Het verhaal was best goed en datzelfde geldt voor de cast, met name Martin Sheen als Kit Carruthers speelde prima. Ondanks dat Kit Carruthers en Holly Sargis vrij koel zijn voelde je wel met ze mee maar kregen ze op het einde wel wat ze verdiende (vooral natuurlijk Kit Carruthers).

Makkelijk moordend.

De eigenzinnige regisseur Malick steekt ook in zijn dromerige debuut de liefde voor de aarde niet onder stoelen en banken. Zo laat hij al vrij snel een bijzonder shot vanuit het gras zien van Sheen, die als een ware James Dean door de film wandelt en ook letterlijk als de legendarische acteur poseert. Spacek en hij vormen een moordlustig koppel, waarbij zij vooral de sympathieke maar meedogenloze 'held' volgt, zonder echte eigen mening.

De koelbloedige afstandelijkheid van de seriemoordenaar staat in schril contrast met de vriendelijkheid die hij tevens vertoont. Toch blijft, ondanks alle degelijkheid van filmen en mede dankzij het detaillistische oog voor het landschap, het simpele verhaal erg aan de oppervlakte voortkabbelen en wordt die afstandelijkheid helaas ook doorgevoerd naar de kijker. Of het een blauwdruk is blijft onduidelijk, maar later zouden nog vele films volgen met een ogenschijnlijk makkelijk moordend stel in de hoofdrol.

Goed.

Boeiende film, die losjes gebaseerd is op de moordtocht van Charles Starkweather en zijn vriendin Caril Ann Fugat eind jaren '50.

Martin Sheen en Sissy Spacek zijn beiden goed op dreef, al is Spacek wel wat te oud om een jonge teenager te spelen.

"Listen, honey. when all this is over, I'm going to sit down and buy you a big, thick steak."

Het debuut van Malick is de enige die ik nog moest zien van hem. En hij scoort erg goed binnen zijn oeuvre wat mij betreft. Vooral omdat het denk ik de meest originele aanpak is van het plot dat draait om moordende geliefden die op de vlucht zijn. Er is een bepaalde afstandelijkheid in de film die compleet uniek is. Een afstandelijke film maken is niet origineel, maar om hem tegelijkertijd ook warm te laten aanvoelen lijkt op het eerste gezicht onmogelijk. Malick bereikt het met behulp van de methode die hij in al zijn latere films ook zou gebruiken: door een nadruk op mooie natuurbeelden.

De natuur is altijd onverschillig in Malicks films. En waarom ook niet, want dat is de natuur in het echte leven ook. Je kunt er een hele reeks moorden laten plaatsvinden, maar de vogels hoppen nog altijd van tak naar tak, de zonsondergangen blijven onvervalst mooi en de wind waait nog altijd elegant door de bloemen heen. De kijker kan zich zo blijven vergapen aan de prachtbeelden, die weer met een prachtig gevoel voor compositie en door fijne montage betoveren, terwijl we intussen kijken naar twee jonge mensen die denken dat ze verliefd zijn, maar eigenlijk niets voelen en tussen de bedrijven door ook nog wat moorden plegen. Het jonge meisje doet alsof het haar iets doet. Het is dit contrast tussen de emotioneel lege personages en hun afschuwelijke daden ten opzichte van de mooie natuurbeelden die de film tegelijkertijd iets verontrustend en, inderdaad, dromerigs geven. Er bestaat volgens mij geen andere misdaadfilm met dit gevoel.

Er is veel om van te genieten en van te vrezen, buiten de natuurbeelden om. Spacek en vooral Sheen zijn perfect als het jonge koppel: ze wekken medelijden op, maar het zijn toch vooral twee gevaarlijke schurken. De medelijden is eigenlijk onverdiend. Een aantal scènes springen eruit. ERCee noemde al terecht het brandende huis en de laatste achtervolging, waaraan ik nog die gekke dansscène in het bos en de aanval in datzelfde bos wil toevoegen (en dan vooral de opbouw van die scène met claustrofobische beelden van een dikke bebossing). Er zit ook meer humor in dan in andere Malicks, zoals het geestige einde waarin Kit de politie charmeert of dat citaat waarmee ik mijn recensie begon dat door zijn context gewoon bizar wordt. Zeker een bijzondere film dus en wellicht een groeiertje.
4*

Badlands is Terrence Malick's (The Thin Red Lin, The Tree of Life) debuut als filmmaker en de film viert volgend jaar zijn 40e verjaardag. Waar sommige films uit die periode inmiddels gedateerd over kunnen komen, heeft Badlands nog steeds een poëtische schoonheid.

Gebaseerd op het verhaal van Charles Starkweather die met zijn 14 jarige vriendin 11 mensen doodschoot, kan Badlands klinken als een soort actiethriller. Dit beeld klopt echter totaal niet met de sfeer van de film. Malick maakt ons zowel observant van de twee hoofdpersonen als van de wereld waarvan zij slechts een klein plekje innemen. Zoals hij ook in zijn latere films zou doen, heeft Malick terwijl we getuige zijn van de tocht van Kit (een James Dean-achtige Martin Sheen) en Holly (Sissy Spacek) voortdurend oog voor de natuur. Het camerawerk van Tak Fujimoto is van een zeldzame schoonheid en geeft de gebeurtenissen een dromerige kwaliteit.

Waar andere road movies vaak ingaan op de actie en de psychologie van de karakters, lijkt Malick daar niet zo geïnteresseerd in te zijn. Nadat Kit Holly's vader heeft vermoord gaan ze er samen op de vlucht, richting het noorden. Het wordt nooit precies duidelijk wat de beweegredenen van Holly zijn en waarom ze bij Kit blijft, ondanks dat ze zegt 'Kit was the most trigger happy person I'd ever met'. Veel dingen die normale mensen met angst zouden vervullen, laat zij achteloos van zich afglijden. Ook Kit zelf lijkt wat er met hen gebeurt als een omstander te bekijken, alsof hij er zelf weinig vat op heeft.

Er zit wel degelijk actie in Badlands, het kan ook bijna niet anders met een film die dit onderwerp heeft. De meeste schietpartijen of moorden zijn echter niet spannend maar kil en lijken meer te dienen om Kit en Holly weg te duwen waar ze zijn. Uitzondering hierop is een bijzonder mooi in beeld gebrachte achtervolging, die de vergelijking met de huidige maatstaven probleemloos kan doorstaan. De muziek is erg mooi, maar ik kon het niet helpen steeds associaties met Hans Zimmers marimba muziek uit True Romance te krijgen. Een korte zoektocht leert dat dit een bewerking is van een stuk van Carl Orff, Gassenhauer en dat het een hommage van Tarantino aan Badlands betreft. Behalve dat muzikale motief deelt True Romance uiteraard ook in de verhaallijn enige overeenkomsten met deze film en ook de voice-over techniek wordt in beide films op soortgelijk wijze gebruikt.

Badlands is een bijzondere road movie die de nadruk naast de hoofdpersonen ook op de schoonheid van de wereld om hen heen legt en dit vaker verfilmde verhaal op een andere manier benaderd dan we gewend zijn. Ook bijna 40 jaar na dato is het het nog een lust voor het oog en onlangs de scherpte van de beschikbare dvd ben ik erg benieuwd naar de blu-ray die hopelijk binnenkort verschijnt

De eerste keer leek Badlands me gewoon een mooie roadmovie, over twee outlaws op een romantische vlucht naar vrijheid.

De tweede keer, in de bios, viel me pas op hoe gestoord de hoofdpersonen eigenlijk zijn. Psychopaten eersteklas, zonder enig besef van de realiteit. De megalomane maar vooral onsamenhangende, irrationele gedachten, uitspraken en handelingen van Kit ("I've found a toaster.") en de naïeve voice over van Holly bieden een bescheiden inzicht in hun psyche, maar Malick blijft altijd op gepaste afstand om te voorkomen dat hij iets voorbarigs over hun beweegredenen zegt.

IJzersterke karakterstudie.

Kit, een sympathieke jongeman, ziet een meisje in haar tuin. Hij spreekt haar aan, ze vertoeven met elkaar en omdat Holly's vader hun verhouding niet goedkeurt besluit hij op een gegeven moment om zichzelf de vrijheid te gunnen. Vervolgens worden ze vermist en door de onvermijdelijke verdachten moeten ze vrijwel ieder contact achter slot en grendel houden. Ik vond Holly maar een duf spook en haar vervelende stem die het verhaal aan elkaar babbelde deed me ook niet huiveren. Plot lijkt ook in een soort samenvatting te worden verteld, met grote tijdssprongen. Martin Sheen was gelukkig wel cool en er worden lekker wat kogels afgevuurd. Een achtervolging is altijd een plus, al vond ik het jammer dat hij zichzelf overgaf. Het feit dat één van die agenten bij Kit's aanhouding nog even als een cowboy zijn vuurwapen test, geeft aan dat er wel degelijk wordt nagedacht in de regiekamer. Vroeg me wel af wat heel dat leger te zoeken had, trots wandelend achter de veroordeelde aan.

You're quite an individual, Kit.

Think they'll take that into consideration?

Het debuut van Mallick vind ik misschien wel zijn beste film. Weinig verdere interesse gehad in deze regisseur na het pretentieuze Tree of Life. Deze film heeft een simpel verhaal maar is sterk uitgewerkt door de raadselachtige personages en dromerige sfeer. Niet perse heel veel om over na te denken maar Mallick maakt hier toch wel een soort fantasieverhaal (escapisme verhaal) waarin iedereen zich kan herkennen maar waar bijna niemand aan zal beginnen. Wie wil er nu niet zonder verdere verlichtingen en verantwoordelijkheden met een jong meisje op de vlucht voor de politie door het land trekken? Uiteindelijk komt aan alles een eind en kan je niet ontsnappen aan het leven. De film onderscheidt zich van andere films, ik noem Bonnie en Clyde bijvoorbeeld door de manier van filmen dat behoorlijk dromerig, melancholisch, sfeervol en al bij al ontzettend eigenaardig is. Film komt uit 1973 maar dat is nergens te merken waardoor het voor mij wel een tijdloze klassieker is die ik zeker nog een keer ga opzetten.

Fijne, haast bedwelmende film. Door de beelden en de teksten die soms voor poëzie door kunnen gaan. Lekker loom ook ondanks de gewelddadige scenes.

Aanrader.

Aardig debuut van Malick maar toch ook niet meer dan dat. Op visueel vlak zonder meer mooi - vooral dat brandende huis - maar Badlands haalt het toch echt niet bij Days of Heaven, de film die hij hierna maakte. Het einde viel mij trouwens behoorlijk tegen. Nogal een anti-climax vond ik. Ik was trouwens niet zo onder de indruk van het acteren van Martin Sheen, maar Sissy Spacek deed het zonder meer voortreffelijk. Verder een film met een duidelijk verhaal hoewel Malick in het midden laat over het waarom van het gevoelloos handelen van Kit. Enkel spoor van emotie viel niet op zijn gezicht te bespeuren. Bij Holly trouwens ook nauwelijks.
Tussen dit debuut van Malick en zijn laatste film Knight of Cups - gisteren gezien - zit toch wel een wereld van verschil. Ik geef toch wel de voorkeur aan Badlands boven het zeer vage Knight of Cups, die het toch vooral moest hebben van de zeer mooie plaatjes, maar mij verder niet wist te imponeren.

3,5*

Op visueel vlak zeer behoorlijk, dit debuut van Terrence Malick. Ook de soundtrack is aardig, waardoor het qua sfeer wel goed zit. Helaas kon ik met het redelijk magere plot en de twee hoofdpersonages niet zo veel. Het tweetal deed me een beetje aan Bonnie & Clyde denken, hetgeen ik overigens een beduidend betere film vind. Mede door het trage tempo, had ik het na een tijdje wel gezien, ondanks de niet al te lange speelduur.

Vooral een mooie film, met een hypnotiserende soundtrack en fraaie beelden van de Amerikaanse binnenlanden, vlak en vol gras en imposante wolkenpartijen erboven. Ook zie je hier al wat mooie shots in het badend licht van een ondergaande zon, iets dat Malick in zijn volgende film Days of Heaven nog veel verder zou doortrekken. Maar de sfeer wordt goed neergezet. Het verhaal vond ik niet heel spectaculair en vooral het acteerwerk is maar matig, eerder veredeld schooltoneel dan echt diepgravende personages. Eigenlijk zijn ze nergens geloofwaardig, maar dat maakt niet dat ik de film slecht vindt. De beelden zijn te mooi en de film kort genoeg om niet te vervelen. 3,5*.

Het grootste probleem van deze film is dat de teneur geenszins grimmig is, hoewel de gebeurtenissen zich daar in principe wel toe lenen. Het zal wellicht niet Malicks bedoeling geweest zijn, aangezien uit al het overige blijkt dat hij toch een vakkundig regisseur is. Ik heb sterk het vermoeden dat hij de moordtocht van Kit met opzet luchtig houdt, in tegenstelling tot generatiegenoten zoals bv. Straw Dogs, Taxi Driver of Last House on the Left. Voor mij waren de seventies altijd een vuil en somber filmtijdperk, terwijl Badlands toch het tegenovergestelde is, ondanks de voelbare wanhoop. Wie zich niet stoort aan deze insteek kan zich vergapen aan de adembenemende landschappen van ruraal Amerika, begeleid door een kenmerkende soundtrack.

Ik bleef er te onbewogen bij om het goed te vinden. Allemaal heel dunnetjes deze Bonnie&Clyde kloon die ook psychologisch niet al te diep gaat. Twee jongeren, Kit en de minderjarige Holly zonder doel in het leven slaan op de vlucht nadat Kit koelbloedig de vader van zijn meisje doodschiet . Beiden zijn een illustratie van marginalisering, daarnaast zijn het ook allebei kille sociopaten waar je rillingen van krijgt. Malick knipoogde duidelijk naar het James Dean icoon (cfr de opmerking van de patrolman), met Sheen die opstandigheid en ruwe mannelijkheid uitstraalt maar ondanks alles niet zoveel indruk maakt als Dean. Het beste aan heel de film is dan misschien dat je niks over het politie-onderzoek te zien krijgt dat lopende is. De film focust zich helemaal op de twee jongeren.