Badlands (1973)

Een overrompelende karakterstudie en de kunstenaar in Malick geeft de personages weer door ze niet te romantiseren noch te veroordelen.

5

Toch een sterke film. De participatie van een vrouw in de misdaad en het voortdurend vluchten deed me denken aan "Bonnie and Clyde" al is dit hier toch nog veel misdadiger. Sheen en Spacek zijn uitstekend in hun rol.

Sterk debuut van Malick, die meteen de toon zet voor latere karakterstudies bij vergezicht. Intrigerend is met name dat een oordeel uitblijft, en de kijker zelf mag bepalen in welk licht hij Kits acties en angstaanjagend ontspannen houding plaatst. Sheen is perfect gecast, enkel Spacek getuigt van een naïviteit die bijna te 'mooi' om waar te zijn is. Dat wringt wat in mijn optiek, en het verhaal raakte ook niet de gevoelige snaren die The Tree of Life bij mij wel beroerde.

Desondanks een prachtige film, die haar setting optimaal benut. Overigens had ik op dit vlak déjà-vu's naar North by Northwest, Se7en (ook even qua narratief, als Kit in de auto met die wetsdienaren praat) én Once Upon a Time in the West, nog maar even kijken of ik daar iets over terug kan vinden. Tenslotte dacht ik bij de score 'natuurlijk' ook aan True Romance, maar die link is hierboven reeds bevestigd.

Op beslissende momenten is dit Bonnie and Clyde-sprookje voor gevorderden me nog nét iets te ongrijpbaar, maar wie weet legt herziening nieuwe perspectieven bloot.

Nu ben ik sowieso een fan van Malick, waarschijnlijk vanwege de filosofische insteek van zijn films, en al is dit debuut van hem dan nog ogenschijnlijk wat gewoontjes, ik denk toch dat het een bijzondere en filosofische film is. Het belangrijke punt is denk ik dat dit Bonnie & Clyde-achtige verhaal beslist geen variant op Romeo and Juliet is. Romeo en Julia hielden zo veel van elkaar dat ze bereid waren te doden en te sterven voor elkaar. Maar Kit en Holly houden helemaal niet van elkaar: ja, er is even een opwelling van puberverliefdheid omdat ze in de ander iemand vinden die hen aandacht geeft, maar al snel zien we Kit denigrerend tegen Holly praten en is Holly omgekeerd Kit ook snel beu (en even veelzeggend is dat Holly na haar ontmaagding vraagt of dit nu alles is waar iedereen zo'n drukte om maakt). Maar ze blijven bij elkaar, simpelweg omdat ze niet weten wat ze anders moeten doen. Sowieso is alles wat ze doen, dus ook de moordpartijen door Kit, een soort uiting van nihilisme: er is geen toekomstperspectief, geen bezinning (die tot waarde of betekenis kan leiden), er is alleen een diepe frustratie en leegte waardoor men simpelweg doet waar men zin in heeft uit gebrek aan iets beters. Ik denk dat Malick daarmee de nihilistische cultuur van de VS en zeker ook de periode van na de hippies, zoals die leidde tot de punk en No Future-generation, overtuigend in beeld heeft gebracht en dat ook op een zeer sterke, subtiele en intrigerende wijze heeft gedaan (zoals bv. Kit na z’n arrestatie tegen Holly zegt dat de moord op haar vader toch wel rot was en ze daar nog eens over moeten praten: even en natuurlijk veel te laat is er een begin van bezinning maar blijft ook die op de oppervlakte omdat er geen emotie is).

Ik had vooraf al veel gehoord over deze Badlands, het debuut van Terrence Malick, dat ik hem perse wou zien. Een erg geslaagde film alvast die een typisch nostalgisch filosofisch sfeertje over zich krijgt. Het verhaal is eenvoudig. Boy meets girl en vader gaat niet akkoord. The boy, een erg jonge Martin Sheen die eerder ook al schitterde in Catch-22, speelt een flamboyante charismatische macho die vooral zijn zin doet. The girl, een naïef impulsief wicht dat verbaasd is dat een kerel als Kit oog heeft voor haar, volgt hem overal waar hij haar heen brengt.

Net als in The tree of life ook hier de tijdsperiode van de harde jaren vijftig waar de harde hand van een vaderfiguur zich laat gelden. In dit verhaal is er echter een snotneus die niet met zich laat sollen. De film heeft een fatalistische nihilistische insteek. Kit kent schijnbaar een zorgeloos bestaan, maar voelt zich een nietsnut, mede doordat dat gevoel hem wordt opgedrongen door zijn omgeving, refererend naar de song van Armand: "Ben ik te min omdat jouw pa in een dikkere kar rijdt, dan de mijne". Met die gedachte wordt hij een explosieve cocktail van geweld en meedogenloosheid. Iedereen die in de weg komt van zijn geluk moet eraan geloven. In dat opzicht doet de film me ook denken aan Natural born killers of de onvermijdelijke Bonnie & Clyde.

Wat ik ten zeerste apprecieerde aan de film was erg fijne wegdromende poëtische muziek die een extra dimensie gaf aan de film, net als de fraaie Amerikaanse flora en het geslaagde camerawerk. 45 jaar is deze film bijna, maar hij blijft knap. Leuke road movie!

In Frankrijk per toeval tegen deze dvd aangelopen - een film van Malick die ik nog niet gezien had, en dan nog wel zijn eerste. En waar ik gemiddeld niet heel positief ben over Malick - vooral omdat ik wat moeite heb zijn werk als film te kunnen plaatsen - is het toch zeker een van de meest interessante regisseurs, door zijn heel aparte en erg herkenbare stijl.

In deze eerste film is die veel minder nadrukkelijk aanwezig, maar het element van beschouwing is er al zeker wel. En ook de nadruk op perfect mooie beelden is goed terug te vinden. Sheen en Spacek zijn daarnaast niet alleen perfect gecast maar ook perfect aan het spelen, wat een overmacht laten ze hier zien. Daarom niet alleen uit oogpunt van Malick's debuut interessant, maar ook als film op zich bijzonder. Wel veel meer een traditioneel narratief, en eerlijk gezegd ligt me dat veel beter.

Aardige eerste Malick.

Doet wat denken aan een luchtigere versie van Bonnie & Clyde. Op zich is de film aardig geweldadig, maar qua sfeer is het eerder luchtig en zelfs bijna komisch. Vooral dan Sheen's rol, wiens personage zich overal maar bij neer lijkt te leggen.

Het zorgt voor een apart contrast dat de film wel boeiend houdt. Toch moet gezegd dat het geweld wat magertjes overkomt, waardoor dat contrast niet volledig geslaagd is. Sheen en Spacek hebben ook moeite om hun personages op de rails te houden. De film zelf geeft niet al te veel motivaties voor hun vaak vreemde gedrag, maar de acteurs bolwerken het ook niet 100%.

Visueel is het redelijk, vooral erg zonnig. Maar bepaald mooi geschoten vond ik het niet. De soundtrack draagt vooral bij aan de luchtigheid van de film, maar klinkt nogal idioot. Daar gaat best wel wat sfeer aan verloren. Verder is het goed dat de film maar 90 minuutjes duurt, want naar het einde toe begon het toch ook een beetje te slepen.

Malick's eerste is zeker niet z'n slechtste. Wel grappig dat hij bijna 40 jaar gedaan heeft om 5 films te regisseren, terwijl de volgende 5 er in 7 jaar tijd uitfloepten. Grootse cinema kan ik er nog steeds niet in herkennen, maar het is een aardig debuut dat makkelijk te kijken valt.

2.5*

Prachtig geschoten film met geweldige landschappen, zeker in het tweede gedeelte van de film. Mooie climax ook qua setting. Daaraast ook goed geacteerd door Sheen en Spacek, waarbij hun rollen toch niet altijd helemaal uit de verf komen. Spacek lijkt soms geestelijk gehandicapt en Sheen lijkt lukraak mensen dood te schieten zonder dat daar vanuit zijn karakter(uitwerking) echt aanleiding voor is. Hierdoor wat onevenwichtig.

Een sterke film met een goed verhaal en prachtige beelden van de "badlands". Sterk gespeeld door een verliefd stel wat toen 10 jaar verschilde in leeftijd (25 en 15 jaar). Later ook nog bekende acteurs geworden in Hollywood. Van ons een waardering van een 8!

Ik ben niet bepaald een Malick-fan, maar slecht zijn z'n films nu ook weer niet. Badland is één van de betere films en een sterk debuut. Doet me wat denken aan Duel dat ik pas, het debuut van Steven Spielberg. Ook deze film houdt het wat rouwer en kleiner en dat werkt best wel. Badlands is een roadmovie dat wat subtieler is dan Bonny & Clyde en een blauwdruk werd voor oa Natural Born Killers. De spil is het duo Martin Sheen en Sissy Spacek. Sheen is een jonge man die niets te verliezen heeft en een beetje hangt aan z'n idool James Dean. Spacek is een jonge naïeve tiener die wordt meegesleept, weg uit de sleur van haar leven.

Er is weinig echte chemie tussen Sheen en Spacek, maar het worden ook geen karikaturen. Hun daden zijn vluchtig en eerder euvels die in de weg liggen dan een psychotische wil om slecht te zijn. Ze willen vooruit, weg van waar ze vandaan komen (waar niets is) richting een droom die ze niet echt concreet kennen. Daarom dat Kit zich ook liet pakken. Eindelijk is hij iemand, ze zeggen zelfs dat hij op James Dean trekt! Je zou het een vorm van radicalisering kunnen noemen, in een ietwat andere vorm dan wat we tegenwoordig kennen maar toch...

De film is met momenten wat te luchtig en ik mis die chemie tussen de hoofdpersonages. Aan de moorden is niets bijzonder, wat op zich wel past bij het rouwe en tegelijk 'kleine' karakter van de film. Versterkt door de muziek en de tijd die Malick neemt om de natuur even in beeld te krijgen. Heerlijk om te zien dus, maar met iets te weinig kruiden om echt uit te blinken. En toch één van z'n betere films.

“I always wanted to be a criminal, I guess. Just not this big of a one.”

De eerste film van Terrence Malick, en wat een debuut. Badlands is misschien wel zijn beste film, en vooral de straight forward aanpak valt op. Malick staat tegenwoordig bekend om zijn filosofische en spirituele films, maar Badlands is op zichzelf een simpel verhaal over twee jonge mensen die al moordend rondtrekken.

Kit (Sheen) is op het eerste gezicht een vriendelijke en charmante jongeman, maar hij blijkt al gauw een psychopaat. De jongere Holly (Spacek) is te jong, te naïef, te verliefd en uiteindelijk te afhankelijk om tegen Kit in te gaan. De drijfveren van Kit om te moorden blijven onbeantwoord, en het geeft het karakter (en de film) iets mysterieus en nihilistisch. De voice-over, de opvallend luchtige muziek, de landschappen en de schitterende cinematografie zorgen voor een dromerige sfeer, en het contrast met de moorden is erg sterk gedaan door Malick.

Sterke film, met een sterke Sheen en een wat onbeholpen acterende Sissy Spacek. Vind dat IH88 het prima verwoord. Heb aandachtig zitten kijken, maar ben niet echt meegesleept. Bovendien, ik heb dit meer gezien. De landschappen van het midden-westen zijn adembenemend. Ik ken het een beetje. Wegen waar geen eind aan komt. Waar niets meer is. Mooi symbolisch voor deze film.

Redelijk goed debuut van Malick waar ik vooral het begin erg kon smaken. Eenmaal op de vlucht neigt de film hier en daar te slepen. Het wordt vanaf dan een echte roadmovie met zoals we dat van Malick kennen veel oog voor de natuur. Ook de muziek erbij laat je meeslepen met de voorbijrazende landschappen.

Er worden een aantal intrigerende vragen gesteld in de film. Het kwam er daarin op neer hoe iemands leven eruit zou zien als hij of zij andere keuzes had gemaakt. Het doet je wel nadenken maar je kan je eigen keuzes niet ongedaan maken. Op zich heeft het dus weinig zin om daar over na te denken.

Opvallend is ook hoe doelloos hun bestaan wordt eenmaal ze op de vlucht slaan. Al was het misschien wel spannender dan elke dag een job tegen je zin te moeten doen. Tussen de hoofdpersonages is er te weinig chemie maar het personage van Spacek (Holly) is te naïef om tegen Sheen (Kit) in te gaan. Waarom hij mensen vermoord is nogal wazig. Hij ambieert de titel van crimineel, waarin hij uiteindelijk uitblinkt.

Ik vond dat Martin Sheen die verstandelijk wat minderbegaafde en naïeve Kit hier overtuigend neerzette. Hetzelfde voor Sissy Spacek trouwens. Dit afgewisseld met mooie beelden... prima film dus.

Eerste Malick.

Duurde wel lang voordat ik eindelijk een film van hem te zien kreeg. Badlands, zijn eerste lange film, was de gelukkige om eerst bekeken te worden. En het viel zeker niet tegen, ik ben ook van plan meer van Melick op te gaan zoeken dankzij deze film.

Vooral Sheen paste goed in de film. Het was echt een beetje een dommige jongen, die soms net iets te intelligent overkomt, maar in het algemeen een goed karakter neerzet. De naïeve Spacek, daar was het me onduidelijk of ze echt zo acteert, of dat het bij haar personage hoort, maar het werkt wel.

Visueel zitten er soms fantastische natuuropnamen bij. Knappe shots en settings die zeker opvallen in een film die volgens mij helemaal niet zo veel heeft gekost. Ze hebben nog behoorlijk veel gedaan met een beperkt budget dan moet ik zeggen.

Heel spannend is het nergens echt, meer een road-drama met af en toe een kleine, grove geweldsuitbarsting. De kijkwijzer voor 6+ snap ik dan ook niet helemaal, want voor 6-jarige kan dit nog behoorlijk bloederig en lomp uitvallen moet ik zeggen.

Knap camerawerk soms, en een redelijk vlot tempo met een speelduur die niet te lang duurt. Je bent er eigenlijk zo doorheen. De romantiek werkt dan niet helemaal, is ook niet zo erg, maar het verhaal zelf werkt wel behoorlijk goed eigenlijk.

Van alles had het wel iets meer gekund, maar ik ben best verrast door het resultaat wat ik hier te zien kreeg. Zeker nog eens meer kijken van Melick. Days of Heaven staat tenminste alvast klaar.

“I always wanted to be a criminal, I guess. Just not this big of a one.”

Het debuut voor regisseur ‘Terrence Malick’ wat tevens ook mijn eerste film is van deze toch best hooggewaardeerde regisseur. Toch dat deze film mij ook meer interesse opwekte omdat de film ontiegelijk hoog scoort op veel sites en best goed aangeschreven wordt, dat moet toch een topavond worden zal je denken. Niks is minder waar helaas want, hoewel ik best heb kunnen genieten van de film vond ik hem verder niet heel bijzonder. Het verhaal sloeg namelijk niet helemaal aan, en daardoor kakte ik toch wat in. Maakt niet waar dat de film een leuke cast kent, en het verhaal op zijn momenten ook wel leuk kon zijn hoor.

En dan kom ik toch al gauw op de mening dat het verhaal simpel is en, daar wellicht niet veel tijd in wordt gestoken. Het is dan voor mij nog steeds een vraag wat nou precies het doel was van deze film, ik zelf dacht namelijk een bepaalde psychische aandoening omdat men ook moord om te moorden leek het op een gegeven moment maar, zoals ik al eerder las in de reacties hier was dit niet helemaal het geval. Daarnaast is het verhaal (zoals ik al zei) met vlagen leuk, waardoor ik niet erg ben meegesleept. Ik heb vaak genoeg genoten van de omgeving en de setting waar deze film zich afspeelt, de vele mooie landschappen met vlakten en bergen, of een bosgebied.

Voor mij zette ‘Martin Sheen’ hier een erg fijne rol neer als ‘Kit’ die toch wel als een persoon overkwam met een psychologische aandoening ofwel moordlustig. En het was wel degene in deze film die er voor mij uitspatte toch omdat ‘Sheen’ heer heerlijk acteerwerk neerzet in ik er erg fijn naar kon kijken. ‘Sissy Spacek’ deed het overigens ook leuk als ‘Holly’ en paste naast ‘Kit’ echt mooi bij elkaar, beiden speelden best aparte rollen waar ik opzich wel van kon genieten, lekker grimmig.

De twee gaan als een soort ‘Bonnie & Clyde’ door de wereld heen. Wanneer ‘Kit’ verschillende baantjes heeft maar nergens echt slaagt en volgens mij ook weg lijkt te willen. Waarna hij bij ‘Holly’ aankomt en haar vader neerschiet, en de twee besluiten te vertrekken en het huis in de fik achter te laten waar een platen speler naast staat die een tekst afspeelt te vermelden dat de twee zogenaamd ‘dood’ zijn. Na dit vertrek volgen we de twee op hun soort van vlucht en daar een spoor achter laten van moorden, die ertoe resulteert dat ze beiden worden opgepakt en ‘Kit’ zelfs de doodstraf krijgt. Vond het wel mooi hoe hij zo met al die soldaten aan het geinen was.

Nee, de film was zeker niet geslaagd bij mij en zeker niet zoals velen het hier voorschrijven. De moorden vond ik eventueel wel mooi, zeker dat moment dat ze worden verrast in het bos was goed om te zien maar daarnaast vond ik het niet een bijzondere film. Ik weet zeker dat ik deze in de toekomst een keer een herziening moet gunnen, dat doe ik ook zeker. Maar voor nu is dit wel een beetje waar ik sta, helaas niet goed binnengekomen dus.

3.0*

Eigenaardig geval. Een roadmovie met twee interessante acteurs maar echt beklijven doet het niet. Ondanks de heftige gebeurtenissen ontbreekt het in deze film totaal aan spanning en (wat je zou verwachten) emotie. Martin Sheen pleegt z’n moorden alsof hij even achter een brood gaat. De soundtrack is ook eerder van meditatieve aard. Het stel verbrandt de bruggen achter zich en ziet uiteindelijk geen uitweg meer. En toch bewaren ze steeds hun cool. Eerder dan het misdaadgegeven hangt er voor mij vooral een sfeer van weemoed over de film. Over hoe de dingen anders hadden kunnen gegaan zijn.

Laat het maar aan regisseur Terrence Malick over om van de gebeurtenissen van de Amerikaanse Spree killer Charles Starkweather en zijn minderjarige vriendin Caril Ann Fugate, poëtisch coming-of-age-geneuzel te maken! Spacek's acteerwerk is vormloos en is steeds te horen in een voice-over als Malick weer eens de behoefte kreeg om natuuropnamen te laten zien. Sheen slentert door de film als niet veel meer dan een James Dean-look-a-like. De film laat gelukkig wel veel van de esoterische onzin achterwege waardoor deze net iets beter bekijkbaar was. Toch is het voor mij nog steeds een holle ervaring en doet niet veel om mijn mening over Terrence Malick te veranderen. Tja ik zal de fascinatie voor Malick wel nooit begrijpen...

Zondag even voor de herkijk van deze Badlands die ik bij de kringloop tegenkwam en toch nog wel eens wilde proberen na een eerste niet zo hele gelukkige ontmoeting. En hoewel ik zeker al meer zie in de film, de film ook cijferverbetering gaat krijgen, is het toch niet helemaal mijn ding.

Voorbereid op wat er komen gaat kan ik toch met iets andere blik naar Kit kijken die ik in vorige comments en discussies met de filosoof toch volledig wegzetten als sociopaat, als maniak. Maar zo weglopend van zijn baantje als vuilnisman en tijdens de eerste ontmoeting met Holly zie ik toch meer een bepaalde ongrijpbaarheid, onbewustheid van dingen bij Kit die toch vooral lijkt te reageren op het moment, waar daarna toch vooral een reeds verkeerde beslissingen gemaakt worden die alleen maar van slecht tot erger gaan waar Kit zelf ook niet helemaal lijkt te begrijpen waarom hij wat doet. In het kielzog volgt Holly die je bijna zou kunnen zien als het aanhangsel in een soort van Bonnie of Clyde of het stel Starkwheater en Fugate die als echte inspiratie dienden voor Malick.

Duidelijk is, zoals de filosoof ook gezegd heeft, dat de film absoluut geen karakteronderzoek of oordeel is maar zichzelf eerder toont als een soort van roes met dromerige muziek, een bijna idyllisch beeld van het op de vlucht zijn en jezelf redden, prachtige landschappen, plaatjes en waarneming van dingen. En in dat kader kan het alleszins bijzonder genoemd worden qua stijl en ook muziek, acteert de cast meer dan prima, is er een behoorlijke chemie tussen het stel, is het hele gebeuren wat we zien symbolisch voor een bepaald gevoel en zijn er een aantal prachtige scenes zoals de onweersbui in de verte of de achtervolging door de stofwolken.

Cijferverbetering zit er zeker in, een betere mening en waardering dus ook, maar alsnog heb ik er niet zo heel veel mee en ben ik op een gegeven moment ook blij dat het er wel op zit. Snel op naar de volgende film.