Le Conseguenze dell'Amore (2004)

Kleurloos bestaan in prachtige beelden en spannende muziek

Zijn naam, Titta di Girolama, is het enige dat frivool is aan hem. Titta leeft een wezenloos, eenzaam en routinematig bestaan. Al acht jaar lang leeft hij in een hotel in het Italiaanstalige deel van Zwitserland. Hij heeft niets te doen, zit, rookt, drinkt en werkt zijn vaste patronen af. Van contact met medegasten en personeel moet hij weinig hebben. Zeker niet als die zijn vaste ritme verstoren.

Eens per week treft hij een koffer met geld aan op zijn hotelkamer. Dan wordt de verstikkende sleur even doorbroken. Hij kleedt zich nog wat netter aan, haalt zijn dikke wagen uit de parkeergarage en rijdt de koffer naar een bank. Dan is de klus over en vervalt hij weer in zijn kleurloze bestaan.

Le conseguenze dell'amore is een wonderlijke film, zeker de eerste helft. Regisseur Paolo Sorrentino neemt goed de tijd om de zwaarte van Titta's bestaan voelbaar te maken. Zo traag en kleurloos als zijn leven is, zo traag en kleurloos zijn de beelden. Met gewelig gevoel voor detail en esthetiek maakt hij van Titta's eenzaamheid iets moois om naar te kijken. Die spanning tussen het fraaie beeld en het treurige leven van de hoofdpersoon, maakt dat je van meet af aan op het puntje van je stoel zit.

Daar komt nog de verwachting bij. Want deze man heeft een geheim en dat geheim moet onthuld worden. Toch? Helemaal zeker is dat niet. Want de aanloop is dermate lang dat je op den duur geen idee hebt, waar dit verhaal heen zal gaan. En dan ineens volgen de verwikkelingen elkaar zeer snel op. Dan krijgen kleine voorvallen grote gevolgen. De sleur van Titta is doorbroken, maar op een zeer dramatische manier.

Naast het mooie beeld put deze film ook kracht uit de schitterende soundtrack. Mogwai, Lali Puna, Terranova en Boards of Canada komen voorbij. Stuk voor stuk mysterieuze, spannende bands die in de postrock-electro-hoek te vinden zijn. Het saaie leven van deze Italiaan wordt gelardeerd met hippe rock/electro en dat blijkt wonderwel te werken. Dan weer onderlijnt de muziek het gevoel van vervreemding of verwondering. Dan weer worden de korte momenten van spanning en onzekerheid benadrukt door de songs.

Als je niet schrikt van een alternatief verhaal, alternatief in beeld gebracht en als je het niet erg vindt tijdens en na de film met een weird gevoel te zitten, dan zou je van deze film kunnen houden. Hoe een oersaai bestaan ontaardt, het is prachtig getoond. En dat dat saaie bestaan overtuigend is neergezet, is te danken aan het oversubtiele spel van Toni Servillo.

Ik snap echt niet hoe deze film saai genoemd kan worden... Er wordt niet constant geschoten of gerend, maar de film is extreem spannend, psychologisch, dramatisch, en bij vlagen nog zeer geestig ook.

(En dan heb ik het nog niet eens over het camerawerk en de muziek!)

En zo is het maar net.

Echt wel iets bijzonders, leren kennen via de laddercompetitie en verwachting relatief laag gehouden maar wat een film. Ik was vooraf al geboeid door het plot, wat zal Di Girolamo zijn geheim zijn? Nooit kunnen raden dat hij een financierden van de maffia zou zijn En blijkt hij ook nog eens drugsverslaafde te zijn en zijn familie en vrienden in de steek gelaten te hebben. Totaal tegen de verwachtingen in wordt het dus een maffiafilm, een genre waar ik een zwak voor heb. En dan nog een ijzersterke ook. Het personage Di Girolamo is ook enorm boeiend en schitterend geacteerd. Het personage kan zijn depressie niet verstoppen.

Wat me vanaf het begint al opvalt is het talent van de regisseur. Alles is ijzersterk in beeld gebracht met mooie camerastandpunten waarin de soundtrack tussen door een ijzersterke rol speelt voorbeelden genoeg: Waarin Di Girolamo om het leven komt (één van de beste eindes aller tijden denk ik), intro, op naar de maffiabaas, drugsscenes.. Echt één van de sterkste films op dat vlak die ik al heb gezien. Daardoor blijft film ook boeien.

Erg onder de indruk van deze film waar er weinig tot geen minpunten bij op te sommen valt.

5*

Grappig genoeg vind ik Servillo in Gomorra deze rol min of meer voortzetten, weet niet of dat bewust zo gekozen is. Ook een soort onderkruiperig slachtoffer met een soort van besef van wat er gebeurt temidden van de echt brute misdadigers.

Hetzelfde geld ook voor mij.Ik ben er ook erg benieuwd naar geworden door de laddercompetitie en ik ben ook totaal zonder verwachtingen de film gaan kijken.Ik was een beetje ontdaan aan het einde en moest hetgeen wat ik net gezien had even op me in laten werken.

Vanaf het moment dat de film begint word meteen al de goede sfeer voor deze film neergezet.Wat mij daar vooral bij opviel naast het prachtige en heerlijk langzame openings shot was de muziek die te horen was van.Een heerlijk nummer van Lali Puna(die ik nu ik dit aan het typen ben nog even aan het beluisteren ben).Een geweldige keuze net als de rest van de muziek voor de film.Ik vond het zelfs jammer dat het al zo snel was afgelopen.Dan begint de film, al vanaf het eerste moment komt het mysterieuze van het hoofd personage al goed over.En wat vooral op mij overkwam was de sleur en de verveling waar Titta zich in bevond.De sleur die onderbroken word door Sofia voor wie hij toch een soort "band" opbouwd.Het kwam ook als een verassing voor mij dat hij een geldloper voor de maffia is .Het verhaal blijft ondanks de traagheid van begin tot einde boeien.Het geheel blijft interessant om te volgen en laat je in elke scène weer iets nieuws over de karakters en de plot ontdekken.Het einde vond ik ook erg sterk en had ik niet echt zien aankomen.

Het acteerwerk is erg goed, en ik heb op niemand echt wat aan te merken.De regie is uitstekend, bijna elk shot is erg mooi en zoals ik al had gezegd maakt de muziek het totaal plaatje helemaal compleet.Ook was het geluid erg goed, momenten van lawaai die een volgend shot weer in complete stilte valt.Ik hou het eerst op 4* maar ik denk dat een herziening zeker voor een verhoging zal zorgen.Een klein minpuntje vond ik dat de film niet langer duurde, maar voor de rest erg mooi gedaan.

4* dus

Zeer fraaie film, waarover het meeste echter wel gezegd is, dus laat ik de zeer indrukwekkende soundtrack eens roemen. Wat zoekwerk leverde op dat op de soundtrack o.a. Boards of Canada (!) en Mogwai te horen zijn. Staat inmiddels in de wachtlijst op MusicMeter.

En staat genoteerd: link.

Prachtfilm. Vrij traag maar o zo boeiend.

Maffiafilm clichés worden overboord gegooid, hoofdpersonage tien maal boeiender gemaakt en het ganse gebeuren in een compleet ander jasje gestopt, vanuit een ander perspectief bekeken. Resultaat is deze parel.

Zéér stijlvol met een geweldige sfeer en zeker ook emotioneel.
Fenomenale hoofdrol van Toni Servillo. Wat een intrigerend personage.
Knappe rol ook voor Olivia Magnani. Zeer degelijke cast in het algemeen.

Camerawerk een streling voor het oog en dat levert enkele briljante plaatjes en scènes op. De begeleidende muziek hierbij doet het hem helemaal. De score heerst vooral in de scène waar Titta begeleidt wordt naar z'n 'baas'.

Begrijp de term voorspelbaar hier helemaal niet want ik had geen flauw benul waar dit over zou gaan.

Rest mij enkel nog hier 5 * voor te geven. Werkelijk wondermooie film.

Bij herziening, ' een paar weken ' geleden verhoogd naar de maximale score.

Het eindshot met een stoijcijnse, volhardende Servillo die zijn leven aan zich voorbij zag vliegen greep mij zowaar nog meer naar de keel dan tijdens de 1ste 2 kijkbeurten. Gedurende de hele film sierlijk en elegant, ook magistraal gebruik gemaakt van beeldcompositie waar de soundtrack naadloos op afgestemd wordt, wat o.a. zorgt voor vaste rituelen die herhaaldelijk in beeld worden gebracht en toch voelde het telkens aan als een warm en bruisend bad. Naast de openingsscene en de eindscene is ook de scene waarin Servillo zich met een naald laat injecteren oh zo verrukkelijk in beeld gebracht, alsof de camera koppeltje dook in slow motion. Nadert inmiddels de hogere regionen in mijn top 10.

Geweldige stroperige, matte en schier oneindige depressiviteit. Toen het plot van de maffia geintroduceerd werd vreesde ik even voor de sfeer van de film, maar uiteindelijk kwam het best goed met de film. Voor mij gaat de film over het vinden van rust die voortkomt uit overtuiging,(hoe illusionair dan ook wellicht). Wel erg letterlijk verfilmd op het eind.

Bijzondere film. De eerste keer dat ik hem zag op TV viel ik in slaap maar het was al 's nachts. Nu heb ik hem opnieuw gezien in de morgen op DVD, en hij viel mij enorm mee. Sublieme, trage film maar toch zeer boeiend met een paar geweldige scènes en de eindscène is echt om van te snoepen. Ook de mooie muziek paste precies bij de film. Misschien komt hij nog in de top250, voor mij mag het hoor !

Schoolvoorbeeld van een keurige film. Cutting in the action. Prettig gebruik van links naar rechts en van rechts naar links tijdens dialogen. Is de man aan het denken, dan wordt er ingezoond op zijn voorhoofd.. Auto rijdt van rechts naar links en naar links en naar links en wanneer hij van rechts komt, weet de kijker dat het doel is bereikt.. en zo kabbelt de film lekker door.
Waar ik vanaf het eerste minuut bang voor was en wat ook gebeurde, is het maffia itempje zodat je je opeens naar een anderssoortige film moet kijken. Opeens is het verhaal niet meer chronologisch en wordt de film onduidelijker (nah ja) terwijl de bedoeling is dat de film duidelijker wordt (of zo). Hmm. Jammer.

Ik had veel verwacht vanwege de positieve kritieken hier, maar het is klaarblijkelijk niet my cup of tea. Traag en er gebeurd weinig terwijl ik best van alternatieve films met een goed verhaal hou.

Interessante plot resulteert onbevredigend.

Voorgaand deden de recensies en berichten mij geloven dat dit de ultieme sfeerfilm zou kunnen wezen. Daar heb ik in ieder geval weinig van kunnen bespeuren. Geloof het of niet, maar ik vond het cinematografie redelijk oninteressant, het voelt nergens stilistisch aan. Zelf de scène waarin Titta zichzelf inspuit me heroïne en we een 180 graden draai krijgen voelde eerder uitgekauwd dan indrukwekkend. De setting en kleurgebruik is extreem saai en doodgewoon vormgegeven. Mooie shots zijn zeer lastig te treffen. Als ik mij niet vergis was enkel tijdens de autorit aan het einde paar mooie shots te zien.

De muziek is zeer wisselvallig. Van heerlijk kalmerende melodie naar afgrijselijk elektronische lawaai. Tezamen met de montage een vreemd en foute combinatie van klassieke cinema en hip Europese art.

Intellectueel vrij leeg overigens. Het maffia verhaaltje en alles eromheen is redelijk voorspelbaar en cliché. Bovendien zou een compleet ´drama´ veel beter in de context passen.

Mijn complimenten jegens de acteurs die allen uitstekend spelen. Heb mij verder nergens echt verveeld - de geheel kijkt weg - maar wordt nergens bijzonder.

Ik ook, plus een top 10 plaats. Net herkeken. Zo fijn om te kijken.

hmm...

mooi mooi...

zondagmiddag regen film....

5*

Ik heb iets gemist in de film volgens mij: Titta besluit om zich te laten vermoorden, nadat Sofia niet op komt dagen voor hun tripje naar de bergen. Is dat niet wat drastisch? Heeft-ie soms uit dit simpele feit de conclusie getrokken dat ze voorgoed verloren is? Er wordt overigens nooit duidelijk of Sofia het (wat knullige) ongeluk overleeft, laat staan dat aan Titta duidelijk wordt waarom ze hun afspraakje überhaupt heeft gemist. Kan iemand die wat beter op heeft gelet uitleg geven?

Zeer fraaie film trouwens.

Niemand? Dan hou ik het maar op een implausibel stuk plotontwikkeling.

Sorry, ik kan het me niet meer herinneren. Binnenkort nog maar eens kijken

Toni Servillo zet hier een personage neer die niet snel te vergeten is.

Elke handeling die hij verricht wordt met een precisie en zekerheid neergezet die ook weer haaks staan op zijn innerlijke beleving.

Bij deze noem ik de man ook autistisch (de man wil het geld niet door de machine omdat hij het geluid heerlijk vindt: bijna obsessief gedrag, de stap om aan de bar te gaan zitten wat hij 1 van de grootste stappen in zijn leven beschouwd, het contact met zijn broer enz,) hoewel ik niet weet of dit een bedoeling van de regisseur was.

De titel van de film is eigenlijk te groot voor de gehele film maar past precies in de onderlagen die de film wil vertellen. En daar draait het eigenlijk om! De man heeft geen idee (of juist wel) wat zijn 'liefde' ( bij hem kan niet geen liefde zijn , maar een soort van genegenheid/interesse enz.) kan veroorzaken in zijn huidige leven.

De film is cinematografisch geweldig neer gezet in bepaalde scenes waar de soundtrack soms nog een schepje boven op doet. De film is vrij degelijk en ouderwets en het was verrassend om zo nu en dan een soort electro/industrial toontje op de achtergrond te horen.

Unieke filmervaring en voor nu 4,5* maar ga deze zeker nog een keer kijken en zou zo maar hoger kunnen uitvallen.

Geen verkeerde film, maar ook weer niet zo opzienbarend.

Le Consequenze dell'Amore is psychologisch en subtiel, maar echt beklijven doet het ook weer niet. Af en toe een beetje teveel ingetogen, zelfs in die slotscenes, maar om eerlijk te zijn weet de film ook gewoon nergens te storen, en dat is ook een goede eigenschap. Sterk acteerwerk ook, en visueel is het ook allemaal uitstekend.

3*

Inmiddels blijft ie wel hangen he!

Inderdaad. Mooie film. Heb de dvd al lang in huis!

Heb 'm ook net herzien en ook ik kon niet anders dan 'm verhogen naar de maximale score EN 'm in mijn top10 te plaatsen. Letterlijk kippenvel gehad bij een aantal scenes. Wat een prachtige synergie ontstaat er hier op alle fronten van cinema: de fenominale soundtrack, het sublieme camerawerk, de prachtige cinematografie en het geweldig acteren passen in elkaar zonder een alternatief, zonder ook maar enige ruimte voor verbetering .. Wat een sfeer wordt hier neergezet ! Simpelweg subliem...

5 *

Ik kom woorden te kort om deze film de hemel in te prijzen. Laat ik me tot twee zaken beperken: Olivia Magnani sapt van het scherm af. De blik in haar ogen is betoverend. De prachtige filmscore is zelden overtroffen.

Wiens sap?

Scherp

Goede film,

Ik wist eigenlijk niet wat ik van deze film moest verwachten en moest het eerste kwartier dan ook best wennen. Eenmaal verder zit je er echt in en blijft hij ook boeien. Met zulk acteerwerk en zo'n soundtrack, kan ik dan ook niet anders dan 4 verdiende sterren geven.

Mooi hoe een film compleet kan ontsnappen aan je verwachtingspatroon.

Afgaande op de plotomschrijving had ik een trage, melancholieke film verwacht over een schrijver met een writer's block o.i.d. Droefgeestig is de film wel, maar verder totaal anders dan ik had verwacht. Het verhaal is redelijk minimalistisch met een maffia-insteek die al zo vaak in Italiaanse films te vinden is. Waar Conseguenze dell'Amore mij dan ook vooral mee wist te verrassen waren de prachtige, vlot gemonteerde beelden en de koele electronische ambient muziek. Zeer stijlvol. Heb me geen moment verveeld, voornamelijk door de schitterende acteerprestatie van het hoofdpersonage. Zelden zo'n norse man gezien, die alle levenslust verloren lijkt te zijn.