Le Conseguenze dell'Amore (2004)

Officiële selectie Cannes.

Gister gezien tijdens het IFFR, heel sterk geacteerde film, en hele mooie beelden, maar daar zit het probleem ook in. Alles is te mooi, te perfect, te cliche en te voorspelbaar. Blijft over het goede acteerwerk een vlot verteld verhaal en een einde dat hoewel ik het zag aankomen toch mooi was.

3.5 sterren

Ook van de week gezien in R'dam. Ik kan me vinden in het commentaar van feanaro.

Vooral de hoofdrol vond ik sterk geacteerd en de stijl van filmen was zeer goed te pruimen. Daarom, ondanks het enigszins voorspelbare karakter van de film toch 4 sterren.

De beschrijving in de IFFR programmagids verraadde een soort Italiaanse Guy Ritchie film, maar het bleek eerder een hedendaagse misdaad-Fellini . Prachtig stijl- en sfeervol filmpje, dat me volledig 'om' kreeg toen daar halverwege ergens "Gyroscope" van Boards of Canada kwam langstrommelen.

Le Conseguenze dell'Amore is een heel aardig filmpje geworden. Films over de sleur en druk van het bestaan doen het altijd wel goed bij mij en ook deze doet het redelijk goed. Redelijk, want de film kent ook een aantal minpunten.

Het plot is nogal miniem en voorspelbaar. De film kent weinig echte verrassingen en bewandelt de reeds bewandelde paden. Het thema (de mens wil ontsnappen aan de sleur van het bestaan dmv het uitvoeren van een betekenisvolle daad) is al eens vaker en beter uitgewerkt in oa Det Sjunde Inseglet en Ikiru vind ik. Ook een aantal bijplotjes (zoals de broer die op bezoek komt) lijken geheel overbodig.

De film kent ook zijn ups en downs qua look en camerawerk. Soms verschrikkelijk mooi zoals de scene waarin Titta naar de baas wordt begeleidt. Schitterende take en in combinatie met de muziek kreeg de scene een haast esthetische feel. Maar vaak waren de shots te gelikt, te clinisch zelfs en daardoor werd het geheel een beetje te afstandelijk.

Het acteerwerk is wel erg goed. Toni Servillo is perfect als Tita met zijn starre maar tegelijkertijd trieste gelaatsuitdrukkingen en Olivia Magnani maakt vooral indruk door haar schitterende verschijning. Wat een mooie vrouw. Bovendien is de ze de kleindochter van de legendarische Anna Magnani, de beroemde Italiaanse actrice uit oa Bellissima, Mamma Roma en Roma, citta aperta.

De soundtrack is trouwens ook heel aardig vooral dat terugkerende vioolstuk. Maar de electronische muziek is op sommige momenten totaal misplaatst. Soms is de kracht van de stilte een betere keus, vooral tijdens langere takes en aanhoudende shots.

Al met al kom ik uit op 3*. Leuk om een keer te zien maar het blijft niet echt hangen.

Een man die zelf verklaart niet te kunnen schaken, maar met schaakproblémen wel uit de voeten kan, dit minuscule stukje script is geheel in zijn eentje al voldoende om rustig door te peinzen, zónder gepieker. Geheel op zichzelf is ook hoofdpersoon Titta, een man die sinds jaar en dag op een hotelkamer woont en zijn geheimen druppelsgewijs deelt. Zijn onvermurwbare vertrouwen in mensen uit hij op precies dezelfde sporadische wijze, waardoor het feitelijk non-existent lijkt. Maar hij heeft redenen te over om niet al te excessief in het rond te strooien, niet droevig doch teleurgesteld als hij is door ónbetrouwbaarheid en de uitzichtloosheid van het bestaan. In de basis is Le Conseguenze dell'Amore een maffiafilm, met zakenlui die volkomen afgestompt en geobsedeerd door geld levensmoe zijn geworden. Maar de film weigert énig vastomlijnd kamertje en kabbelt, neen, zwééft via kalme naar bedeesde gebeurtenissen. Muziekkeuze is hoogst opmerkelijk uitermate geslaagd, met klassiek, pop, rock en electro/industrial in harmonieuze dans. De tijd wordt uitgebreid genomen, 'goed' en 'slecht' zijn relatief en grote cadeautjes worden zoals altijd met verdrietig achterdocht bekeken. Fijnzinnigheid en acceptatie van nieuwe hoop vereisen mooi geduld.

(bedankt, Kapp & Ramon!)

Vanmiddag gezien in de bioscoop in Rialto. Als je een beetje geduld hebt is het zeer de moeite waard om deze film te bekijken.

Het zeer sterke camerawerk laat je onderdompelen in het leven van de eigenaardige Titta Di Girolamo. Deze vijftiger, goed gespeeld door Toni Servillo, spendeert zijn dagen in een chique hotel en ziet er constant verveeld en gevoelloos uit.

Hier komt verandering in naar mate de film vordert en als je de titel leest zal je begrijpen waardoor.

4 sterren!

Afgelopen weekend is de film Le Conseguenze dell’ Amore als grote winnaar uit de bus gekomen tijdens de Donatello’s, het Italiaanse equivalent van de Oscars.

Beste Film: Le Conseguenze dell’ Amore

Beste Regisseur: Paolo Sorrentino

Beste Script: Paolo Sorrentino

Beste Acteur: Toni Servillo (voor Le Conseguenze)

Beste Fotografie: Luca Bigazzi (voor Le Conseguenze)

Ik zeg het maar ff.

Le Conseguenze dell’Amore’ grote winnaar Donatello’s

8 mei 2005

Vorig weekend is de film ‘Le Conseguenze dell’Amore’ als grote winnaar uit de bus gekomen....................................

(zie movie2movie)

Je bent een beetje laat. Dat is al een paar weekendjes geleden

Redlop is contractueel verbonden aan movie2movie, en mag alleen nieuwtjes van die site met vertraging op MovieMeter plaatsen.

Binnenkort gaat Star Wars deel III eindelijk in premiere. Werd tijd

ps: overigens kwam de info van de homepage van www.cinemien.nl[/url] waar geen datum bij stond en ik er gevoeglijk vanuit ging dat het recent nieuws was.

Dat is niet waar. Want via die broer maakt hij eigenlijk pas echt contact met Olivia Magnani.

Nog een paar screenshots.

http://www.temacom.org/conseguenze/conseg03_Servillo%20Magnani%20Sorrentinocol%20H.jpg

http://www.temacom.org/conseguenze/conseg03_%20Magnani%20Sorrentinocol%20H.jpg

Bovendien 4* voor deze onderhoudende film.

Klopt, daar had ik die domme Ramon ook al voor op de vingers getikt.

Olivia Magnani...zucht.

Ok, maar ik blijf het een mager plotkatalysatortje vinden.

Daar ben ik het dan wel mee eens!

.... hier mee niet.

Ik hoefde er toch geen smiley bij te zetten hoop ik?

Tuurlijk niet!

Een grote, ja-knikkende smiley?

Tjonge, wat een mooie film zeg!
De film wist me erg te verrassen. Als geoefend filmkijker weet ik meestal wel goed te omschrijven wat een film met me doet, maar bij deze film kan ik daar moeilijk de vinger op leggen. Dat is een goed teken, voor alle duidelijkheid.
Ik vond het een bijzondere kijkervaring. Een film die een extra laag heeft, die moeilijk te definieren is. Mulholland Dr. is daar een ander voorbeeld van. Let wel, de films zijn verder niet vergelijkbaar.
Paolo Sorrentino is een bijzonder getalenteerd regisseur. De zit barstensvol creativiteit en wat vooral ook opvalt; de perfecte timing. Op gepaste momenten luister ik naar het geluid van mijn koelkast (de mooiste momenten in films wat mij betreft), en daarnaast is er de prachtige hybride soundtrack die een mooie eenheid vormt met de perfecte cameravoering; Kunst met een grote K.
Grote thema's in de film zijn eenzaamheid, sleur, depressie en liefde. Toni Servillo zet ingetogen en overtuigend de zonderlinge Titta Di Girolamo neer. Titta is eigenlijk feitelijk al jaren dood. Daar komt hij pas achter als zijn broer op bezoek komt en hem weet te raken wanneer die over een jeugdvriend begint. De momenten dat Titta emotie toont zijn spaarzaam, maar erg mooi.
De schoonheid Olivia Magnani is alles wat Titta niet is. Een sterk voorbeeld van opposites attract.
Hoe was het afgelopen als zij geen auto-ongeluk had gekregen?
Le Conseguenze dell'Amore is moeilijk in een hokje te plaatsen en dat is ook de grootste kracht van de film. De Fellini elementen (het echtpaar in het restaurant) verwacht je niet in zo'n film, maar toch passen ze hier prima.
Voor nu 4 sterren, wordt wellicht nog eens meer.

Maar ik begrijp de associatie wel. Het zijn totaal verschillende films, maar in beide gevallen voel je dat er een verborgen mysterie onder het oppervlakteverhaal kabbelt.

Ja zo bedoel ik het inderdaad. Goed omschreven.

Geweldige film. Heerlijk traag, Servillo en Magnani speelden geweldig en wat een charisma hebben deze twee, de prachtige muziek, de sensuele taal en de spanning en de band die zich ontwikkelt tussen Servillo en Magnani is prachtig om te zien, niet gek omdat je elke ontwikkeling op een afstand volgt. Voorlopig 4 hele dikke sterren.

Zeker geen verkeerde film maar wist me jammer genoeg over het geheel weinig te pakken.

Beelden waren hier en daar mooi gefilmd, goed framewerk, maar werd er niet door overdonderd. Het voelde vreemd genoeg een beetje koud aan allemaal. Dat aspect bleef dus niet echt hangen bij me.

De elektronische soundtrack was naast de zeer mooie orkestrale soundtrack vaak totaal misplaatst. Ik heb sowieso al n hekel aan dat soort muziek maar hier vond ik dat het ten nadele van de film werkte.

Het acteerwerk van Servillo is zeer sterk. Ik had nog nooit van deze man gehoord en heeft me hier zeer positief weten te overtuigen. Klasse en was ook voor mij het hoogtepunt van de film, naast de prachtige verschijning van Magnani natuurlijk. Mooie dochter van een geweldige actrice.

Het verhaal en de gedachte achter de film is natuurlijk al vaker gedaan maar vind ik geen probleem als de uitwerking tenminste groots is. Slecht wil ik het hier niet noemen maar het kan beter.

Het einde was trouwens wel mooi. Mooie conclusie.

Wel een film dat de moeite waard is te bekijken dus maar miste een aantal dingen om er echt een topper van te maken.

3*

Ik vond het een erg sterke film met een geweldige sountrack. Nadeel vond ik wel dat er al een enorme spoiler zat in het instelmenu voor subtitels.

Aardige film, niet meer dan dat. Acteur speelt zijn rol met glans. Situaties zijn ongeloofwaardig. Voorbeeld: Broer op bezoek, relatie met serveerster. De scene in het begin waar de man, terwijl hij de vrouw nakijkt, tegen de lantaarn loopt, is slecht geacteerd (man loopt tegen de lamp, maar gebruikt zijn hand). Ik twijfel tussen 3 en 3,5. Vooruit een 3,5. Ik had echt meer verwacht.

Ik vind dit toch een saaie film, ondanks dat er prachtige scenes inzitten. Maar er komt voor mij gewoon helemaal geen spanning los, zelfs op de momenten dat het spannend wordt (zoals bij de twee overvallen). Het is allemaal zo 'steriel' en de muziek geeft daar een extra bijdrage aan.

Ook spreek ik van effectbejag. Bepaalde dingen zijn mijns inziens echt gedaan om de film speciaal en mooi te maken, ze dienen niet ter ondersteuning van het verhaal, dat al met al erg mager is.

De film heeft ook wel een erg triest einde: Titta geeft de 9 miljoen weg aan een valsspelend en hem voor slechte man uitmakend echtpaar... omdat zijn eigen leven niks voorstelt en hij geen liefde heeft... Tsja, doe dan wat denk ik dan! Ik begrijp dat hij vanwege zijn positie aan een anonieme locatie gebonden is, maar dat hoeft toch niet te betekenen dat hij zo'n triest leven hoeft te leven...

Verder brengt de film weinig emoties bij me teweeg en zitten er slecht uitgevoerde scenes in (auto-ongeluk, de 2 moorden die ik niet begrijp, hopelijk kan iemand mij dit uitleggen)

Al met al voor mij een te dun verhaal, te weinig interessante gebeurtenissen, een hoofdpersoon waarmee ik me niet kan identificeren, wel wat mooie scenes (zoals de audientie naar de mafiabaas), een mooie actrice en mooie beelden.

2,5 ster

Film!

Kut eigenlijk dat in het verhaaltje boven vermeld wordt dat het hier gaat om een mafiafilm. Maar 't is er wel eentje die als een frisse wind door een hoop totaal saaie, overgewaardeerde nonsens blaast. Een mafiafilm met zowaar boeiende personages. Stijlvolle beelden. En zelfs een geweldige soundtrack. Dat de traditionalisten er niks mee kunnen zal mij worst wezen.

Grappig om termen als voorspelbaar te lezen. Had geen flauw idee waar deze film over zou gaan, en heel wat kwam dan ook totaal onverwacht over me heengevallen. Wat ik wel verwacht had, en waar de film aan voldeed was de geweldige sfeer die er hing. Clinisch my foot. Stijlvol, en bij momenten erg emotioneel.

Personages zijn prachtig vormgegeven, al vind ik het jammer dat Tita tijdens het bezoek van de twee heren even lijkt te buigen. Verder een geweldig intrigerend personage. En ook Olivia's personage ... damn. Camerawerk overal piekfijn verzorgd, soms geniale standjes (zoals het heroineshot halverwege). Muziek steeds passend, apart en stijlvol.

Paolo Sorrentino doet wat Kitano deed voor de Japanse mafiafilm. Er weer iets boeiends van maken, ipv steeds dezelfde onzin na te apen. Had er veel van verwacht, heb veel gekregen. 4.5*, en dat DVDtje zie ik ook wel zitten. Prachtfilm!

Onderhond: kun jij mij vertellen wie de twee waren die gedood worden? Ik bedoel de man in dat huis, en later de jongen die achter zijn pc zit en net muziek opstart

Njah, volgens mij totaal niet van belang. Waar het om gaat is dat Titta die twee kerels op bezoek krijgt, en zo stilaan zijn link met de mafia duidelijker wordt. Die kerels moeten gewoon een klusje opknappen, en gebruiken zijn kamer als hide-out. Zo wordt het geheim van Titta aan de kijker duidelijk gemaakt.