Le Conseguenze dell'Amore (2004)

Prachtige film. Komt een beetje traag op gang, maar dat hoort bij het thema. Mooie beelden en ditto verhaal.

Mooie film inderdaad. Visueel fraai, heel erg gestileerd, vooral het cameragebruik, maar ik vond het erg mooi. Een hoofdrol om in te lijsten en een mooi, universeel, ontroerend verhaal. Met kleine beetjes mooi gedoseerde humor ook. Buitengewoon knap in de film geintegreerd. Fraaie eindscene met die vriend die Titta al 25 jaar niet had gezien maakt het af.

Ik vroeg me al af of die mooie actrice familie van... was. Ja dus. Ik ben niet verbaasd.

4.0*

Voordat ik dat met deze film begon was ik bezig met twee andere films maar mijn kijkgenoten vonden dat nou niet echt gepaste films. Zeurderig dat ik was zocht ik verder in me overvolle kasten en vond dit magistraal Italiaanse pareltje. Ook tijdens het kijken van deze film waren ze zeurderig over het feit dat er niets in gebeurde, geen spanning was en dat het oersaaie cinema was. Ik heb vervolgens in complete concentratie me los gemaakt van de rest. Om vervolgens continu naar het beeld te kijken om dit te opnemen en vervolgens nooit meer los te laten.

Ik wil iedereen waarschuwen want dit is geen gewone cinema hier lijkt niets te gebeuren en misschien gebeurt er anderhalve uur ook net niets. Kan je niets met onconventionele cinema? Blijf weg! Houw je niet van experimentele muziek onder films? Blijf weg! En zo zijn er tal van redenen waarom je dit beter niet kan zien. De film lijkt speciaal voor mij gemaakt. De manier hoe de hoofdpersoon beweegt, de manier hoe die spreekt, de manier hoe hij er is was voor mij een houvast als kijker zijnde. Het verhaal bouwt zich rustig op beetje je bij beetje krijg je steeds meer puzzelstukjes aangereikt en de bedoeling is dat je zelf opzoek gaat. Want je krijgt niets voorgeschoteld. Een kant-en-klaar product is hier niet te vinden. Elke facet in de film van beeld tot aan het geluid kan iets betekenen waarom Titta Di Girolamo zoveel geheimen heeft. Verwacht ook niet teveel van het plot want de menselijke handelingen staan hier voorop. Lichtelijk gefilosofeerd. Maar dat is deels te onderscheppen in de schaarse dialogen van de hoofdpersoon. Verwacht geen voorspelbare cinema verwacht eigenlijk helemaal niets en laat dit moderne meesterwerk compleet over je komen. En dat het dezelfde uitwerking mag hebben op mij zoals op jou. Machtige cinema in al zijn eenvoud. Stijlvol en klassiek, experimenteel en film tegelijk!

Olivia Magnani houdt de ogen open, het plot niet. Filmtechnisch behoorlijk, maar het einde is toch echt te suf

Het einde is juist fantastisch, het past perfect bij de rest van de film.

Het plot houdt de ogen niet open? Een heerlijk minimalistisch plot, dat langzaam maar zeker openheid geeft, als je dat bedoelt? En de ogen van Magnani, daar is inderdaad ook niets mis mee

Prachtig. Ik wist totaal niet wat ik van deze film moest verwachten. Erg positieve ervaring die ietswat traag op gang kwam. De film heeft echt perfect getimede en een mooie soundtrack, erg veel interessante shots en een passend einde. Je vraagt je af waar je naar kijkt maar gaandeweg kom je steeds meer te weten. Ga dit zien! Dit soort films zie ik graag! 4* dik.

Na de laatste jaren alleen maar teleurstellende italiaanse films te hebben bekeken kreeg ik vanavond eindelijk weer eens een film te zien die mij deed denken aan de hoogtijdagen van de italiaanse cinema. Esthetisch is deze film een lust voor het oog. Het begint al met het openingsshot, voor mij een van de mooiste in de geschiedenis van de cinema.

Uitstekende cast verder. Schitterend rol vooral van Olivia Magnani als het barmeisje. Zelden zo'n mooie vrouw gezien. Ook de soundtrack paste uitstekend bij deze film. Verder is de film ook een prachtige karakterstudie.

Le conseguenza dell'amore is voor mij de beste italiaanse film sinds "Kaos".

Een dikke 4,5* voor deze film.

Le Conseguenze dell'Amore is zonder twijfel het meesterwerk van 2004. Hoewel ik vooraf nogal sceptisch over deze aankoop was, was dat achteraf gezien totaal niet nodig. De film is een prachtige combinatie van aspecten die ik in film wil zien. Ik denk hierbij aan aspecten als uniek verhaal, momenten van stilte en bezinning, prachtig camerawerk, indrukwekkende muziek, ijzersterk acteerwerk en een hoofdkarakter die tot het einde weet te intigreren.

Tuurlijk waren er momenten in de film waarvan ik dacht dat het wel beter had gekund zoals ik niet helemaal tevreden was met de keuze om Sofia te laten verongelukken, ik had op iets meer subtiliteit gehoopt. De kans is natuurlijk aanwezig dat ik mij bij een tweede kijkbeurt hier niet meer aan zal storen. Dan kom ik bij een laatste goede eigenschap die deze film bezit. De film nodigt uit tot herziening. Een aantal aspecten waren mij niet helemaal duidelijk, normaal gesproken stoort mij dat in films, maar dit keer niet en beschouw ik het als een meerwaarde.

Wat een rotzooi. Dit is absoluut de saaiste film die ik ooit heb gezien

Ik wil het fantastisch vinden, maar ik kom er gewoon niet in. Als fan van minimalistische cinema is het toch een beetje cru om een film als dit af te wijzen op dat er te weinig in gebeurt. Maar ja, er gebeurt echt geen fuck, en dan die hele vervelende scene's met die techno-muziek en dat geld tellen. De vrouwen zijn schitterend, de acteur in de hoofdrol heeft charisma en de film is best uniek. Dat weegt echter niet op tegen het onbevredigende gevoel dat ik eraan overhield.

Het lukte mij ook niet echt. Mooie beelden en het was ook eigenlijk niet slecht, maar iets te traag. Ook te weinig dialoog, al is dat niet echt een criterium voor me om een film goed te vinden, maar bij deze miste ik ze toch wel.

Wat me opvalt is dat de mensen die ´m wel erg goed vonden er ook van die vage recensies over kunnen schrijven.

Soms lukt het niet om over een film die je erg goed vindt een recensie te schrijven die iedereen aanspreekt. En zeker niet bij deze film. Deze film moet je ondergaan, gewoon op je af laten komen. De dialogen vind ik in deze film van ondergeschikt belang. Het zijn vooral de beelden die deze film schitterend maken. Niet alles in deze film hoeft verklaard te worden.

Leuk voor het gemiddelde, zo'n tv-uitzending.

Die paar mensen? Nou wat een invloed zeg.

Tja, van 3.75 naar 3.70 in 1 week, vind ik toch wel een behoorlijke daling.

Tja met 207 stemmen 3.75, dan hebben 10 stemmen toch wel veel invloed

Net gekeken en er valt een binnenkomer in mijn top10 te noteren. Heerlijk is de rust in de film en dan via de muziek soms een opzweping, wat zorgt voor een goede afwisseling. Erg goed gekozen soundtrack en mooi rustig opgang komende film met een geweldig einde.. deze film kon ik zeker wel waarderen op de vroege ochtend, van weinig verwachtingen tot een zeldzame bijna 5* film dus toch maar een 4,5*

Ik had hem zelf al veel langer terug gezien, dus het heeft bij mij niks te maken met die TV-uitzending.

Een film als dit is nou eenmaal heel erg smaak-gebonden, je kunt niet verwachten dat iedereen evenzoveel geniet van de zogenaamd fantastische elementen. Zoals ik in mijn reactie stel: ik ben een fan van minimalistische cinema, maar met deze titel kon ik helaas geen feeling krijgen. En dat uit zich dan in een tegenvallende score.

Welke dat dan?

Ik vind het nogal een dubieuze opmerking...

Hoezo dubieuze opmerking?

De laatste italiaanse film die voor mij meer dan 4,0* scoorde was "Kaos" . En voor mij betekent dat dat ik sinds "Kaos" uit 1984! tot deze film geen enkele geweldige italiaanse film meer gezien heb. Zo simpel is dat. Als ik het heb over de hoogtijdagen van de Italiaanse cinema dan denk ik aan; Fellini, Bertolucci, Pasolini, Visconti, Antonioni en de gebr. Taviani. Die regisseurs hadden hun hoogtijdagen in de jaren vijftig, zestig, zeventig en de eerste helft van de jaren tachtig. Duidelijk Mr. Verhoeven?

btw Ik kom net terug van een MovieMeter meeting in Utrecht, was heel gezellig en wat doe je? Je stelt weer gelijk een rotvraag zodat ik weer gelijk aan het werk moet. Tsjonge, ik krijg ook nooit rust

Maakt niet uit.

Al kan ik me moeilijk inleven in de kritiek dat er in deze film weinig gebeurt. Er gebeurt juist zo ontzettend veel.

Bof, er gebeurt wel wat maar uiteindelijk blijft het een vreselijk trage film. De scenes zelf zijn vaak niet bepaald vlot, zeker niet in het hotel.

Echt een aangename verrassing, die ik bij toeval op tv zag. De film is inderdaad erg traag, maar dat er weinig in gebeurd spreek ik ook tegen. Lichaamstaal zegt vaak meer dan woorden... De rust die deze perfect gestileerde film uitstraalt in combinatie met opzwepende muziek: meesterlijk!

Dat ontken ik niet maar momenteel hoeven wij (jij en ik) echt niet te klagen qua films uit Italië. Denk aan:

La Meglio Gioventù

Mio fratello è figlio unico

Nuovo cinema Paradiso

Nuovomondo

Non ti muovere

Pane e tulipani

La vita è bella

Malèna

La stanza del figlio

Caro diario

i Sognatori

etc.

"La meglio gioventù" is inderdaad een hele goede film en "Pane e tulipani" is ook best goed, maar de andere titels kunnen mij toch niet zo bekoren. Een kwestie van smaak uiteraard. Niettemin, de film "Leconseguenze ..." - inmiddels door mij verhoogd naar 5,0* - springt er toch echt bovenuit. Ik heb zelfs mijn avatar daarop aangepast.

Dat saai zo boeiend kan zijn!?!

De eerste twintig minuten had ik niet verwacht dat ik zou blijven kijken (ook vanwege het tijdstip van uitzenden door NLD 2!), maar ik bleef toch plakken.....en plakken....en plakken....tot de aftiteling!

Deze aparte film biologeerde me toch en blijft ook nu nog wel wat rondspoken! Zeker nogmaals zien deze prent!!!

Olivia Magnani. Olivia Magnani. Olivia Magnani. Zelfs haar naam is mooi! (sorry voor deze cliché-braak-uitspraak, maar het is dit keer wel zo!).

Verwachtte wel een interessante film te zien zo laat opblijvende, en het was zeker niet oninteressant. Vooral opvallend was de stijlvolle manier van schieten van de so(m)bere locaties. Het jammere is alleen dat daarbij het tempo veels te laag lag, waar ik daar normaliter eigenlijk geen problemen mee zou moeten hebben. Intrigerend, maar voor mij net niet genoeg de aandacht opeisend.

Sterke film, die ondanks het zeer trage verloop van begin tot einde weet te boeien. Vond het een interessant verhaal dat voor mij na een kijkbeurt nog niet op alle punten duidelijk was, maar gelukkig heb ik de DVD in mijn bezit en geeft een herziening daar meer duidelijkheid over.

De film bevat naast een interessant verhaal mooie beelden, aardige muziek en vooral indrukwekkende stiltes, waardoor je de film soms eens even goed in je op kunt nemen. Mooi einde ook touwens dat ik erg bij de film vond passen.

Soms hoeft er in een film niet veel gezegd te worden om iets aan de kijker uit te leggen en dit is zo'n film die daar erg goed in weet te slagen.

4,0*

Deze film heb ik enigszins blind gekocht. Ik heb hem gekocht door de lovende reacties hier en bij de Laddercompetitie.

Het begint al met de intro, wat voor mij een van de mooiste openingsshots is die ik ooit gezien heb. Paolo Sorrentino laat in deze film zien dat hij een geweldige regisseur is. De hele film is doordrenkt van geweldig camerawerk en shots die barsten van de originaliteit. De muziek in de film is ook super. Niet alleen is het geweldig gekozen muziek, ook de timing waarop de muziek ingezet wordt is erg goed.

De acteerprestaties zijn ook fenomenaal. Zelden heb ik zo'n intrigerend personage gezien als Titta Di Girolamo. Het verhaal is minimalistisch, maar toch verrassend en verveelt niet. Het einde: waarbij de beste vriend van Titta getoond wordt is ook geweldig en past naar mijn mening volledig in de film.

Een absolute aanrader: 4.5* en een mooie plek in mijn top 10