Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002)

De film haalt zichzelf onderuit met één ding, en dat is zijn lengte. Best een hoop scènes hadden weggelaten kunnen worden om de kijkbaarheid te bevorderen. Ik noem de veel te lange Quidditch-wedstrijd, de scènes rondom Lucius Malfoy, en daarmee de afronding die nog veel te lang duurt na de climax. Voor de lezer allemaal best aardig dat dat erin zit, maar voor de film zelf is het vrij dodelijk. Ook de meeste actiesequenties, met de auto, de spinnen, duren allemaal te lang, zeker omdat dit een deel is met nog best aardig wat interessant plot, wat op deze manier gewoon wat teveel opgehouden wordt.

Wat wél erg leuk is aan dit deel, is dat hij vol zit met leuke magiedingetjes en vrij goed gemaakte wezens en effecten. Ik heb de andere films niet allemaal meer glashelder in m'n geheugen zitten, maar volgens mij is dat toch best uniek aan deze tweede film. De howler die Ron krijgt, de Whomping Willow, de pixies, de mandrakes, de spinnen. Er lijkt soms geen einde te komen aan de stroom van creatieve wezens en vondsten, en dat maakt dit toch best wel een betoverend deel.

Acteerprestaties zijn van vrijwel iedereen in orde, vooral Ron valt op door zijn komische timing die al op jonge leeftijd aanwezig was, alleen jammer dat Radcliffe gewoon hopeloos is af en toe. Nou ja, daar lijkt me ook eigenlijk wel genoeg over gezegd door de jaren heen.

Een van de films die misschien wel het trouwst blijft aan het boek, maar die zichzelf daardoor helaas ook een beetje in de staart bijt door het soms wat langdradige karakter.

3,5*

Dit is de tweede Harry Potter film en deze film is al iets donkerder dan deel 1 , persoonelijk vind ik dit de beste Harry Potter film.

De drie hoofdrol spelers ( Daniel Radcliffe , Rupert Grint ,Emma Watson ) zijn alweer een jaartje ouder, en alle drie zitten ze beter in hun rol vergeleken met deel 1. Vooral Rupert Grint doet het duidelijker beter dan in de vorige Potter film.

In het vorige deel hadden we de noodzakelijke introductie van de tovenaars wereld en diens personages in dit deel is zo introductie niet nodig. Er word verwacht dat je deel 1 hebt gezien, We beginnen meteen met het verhaal in deze film. Dit betekent dat de vaart er al vanaf de eerste minuut erin zit

In deze film krijgen we Toby Jones als Dobby te zien, Dobby is een huis elf, hij is de slaaf van de fammilie Malfidus, . Ik vind Dobby een erg leuk personage en ik kan ook goed om hem lachen.

Ook nieuw in deze film is Kenneth Branagh als Gladianus Smalhart . Smalhart is de man die door bijna iedereen op handen wordt gedragen vanwege zijn helden daden. Maar in werkelijkheid zijn het niet zijn helden daden , Smalhart vind ik een erg grappig personage erg goed gespeeld door Kenneth Branagh .

Jason Isaacs als Lucius Malfidus is ook nieuw in deze film. Jason Isaacs overtuigd erg in deze film als de sluwe Lucius, Verder zijn ook de bekende acteurs van deel 1 van de partij zoals Robbie Coltrane en Maggie Smith. allemaal doen ze het in deze film ook weer erg goed.

Deze film is wat donkerder dan zijn voorganger , maar deze film is nog wel een familie film, echt donker worden de films vanaf deel 3. de special effecten zien er overwegend goed uit. de basilisk ziet er goed uit, maar Aragog vond ik er een beetje nep uitzien verder zijn de speciale effecten wel goed.

Deze film is naast dat het wat donkerder dan deel 1 is, ook een beetje spectaculaider dan deel 1
In een paar geweldige scenes moeten Ron en Harry naar Zweinstein vliegen met een vliegende auto om uiteindelijk in de beukwilg ( een agressiefe bewegende boom ) terecht te komen. . Het partijtje zwerkbal is nog spectaculairder dan het partij zwerkbal in deel 1. en ook de finale van deel 2 is beter en spectaculairder dan die van deel 1.

Op bijna alle fronten is deel 2 beter dan deel 1 . Harry Potter and the Chamber of Secrets is net wat donkerder , net wat spectaculaider , en heeft net iets meer vaart dan zijn voorganger. Ook heeft deze film nog de magische sfeer die in de vervolg delen steeds minder wordt. Harry Potter and the Chamber of Secrets is mijn favoriete Harry Potter film.

4,5 stervoor deze film.

"Enemies of the Heir Beware"? You'll be next, mudbloods.

Als jij zegt jeugdsentiment zeg ik Harry Potter, dat neemt niet weg dat de series ook een paar mindere films hebben, geen flops maar wel een paar minder goede.

The Chamber of Secrets is daar 1 van, ik ben het ermee eens dat deze film wat duisterder is als het eerste deel maar de film bevat ook vervelende softe kindvriendelijke en overbodige momenten, die vooral geproduceerd worden door Rupert Grints ''Ron Wemel'' die zijn toverstokje breekt en vervolgens nogal stom voor zich uitkijkt, allemaal wat geforceerd maar niet ontzettend vervelend.

Ook in dit deel en Harry's tweede schooljaar teistert Voldemord Zweinstein met vloeken, manipulatie en moordzuchtige versjes.

Harry wil er graag achter komen wie de erfgenaam van Zwadderich is en gaat daarom opzoek naar Tom Riddle die verrassend genoeg als geest voortleeft en bestuurd word door Voldemort zelf.

De confrontatie is minder spannend maar wel origineler als Voldemorts optreden in het eerste deel.

In hetzelfde jaar dat deze film uitkwam kwam ook het tweede deel van de Lord of The Rings uit.

Ik maak deze link omdat ik het visuele verschil tussen Potter's Dobby en Frodo's Sméagol nogal groot vind, ik snap dat Dobby minder van belang is als Sméagol in zijn films maar Dobby is gewoon net wat te slordig voor een filmserie van dit formaat.

Hier en daar wat irritaties maar het blijft een Potter film die niet te veel van het boek afwijkt.

The chamber of secrets heb ik altijd een van de mindere films uit de serie gevonden. Ook het boek vind ik het minste uit de reeks (hoewel nog altijd uitstekend). Toch moet ik na herziening mijn mening aanpassen: dit is zeker niet 1 van de mindere. Het boek wordt uitstekend verfilmd, met slechts enkele details die aangepast worden. Net zoals bij deel 1 is het fijn om te zien hoe trouw het boek gevolgd wordt. De sfeer is ook weer leuk: magisch en sprookjesachtig, maar toch al een stukje donkerder. Deze magische sfeer is echt wel een van de sterkere punten aan de eerste twee delen.

The chamber of secrets is een stuk spectaculairder dan deel 1. Er zitten enkele sterke actie-scènes in zoals de ontsnapping aan de spinnen en de scène in de geheime kamer met de basilisk.vooral de ontknoping is in dit deel een stuk beter als in deel 1. Verder heeft de film niet zoveel actie en bouwt het rustig op naar het einde, met ondertussen de gebruikelijke lessen, ontdekkingen, mysteries, enz. Leuk dat er in dit deel nog aandacht wordt besteed aan de kleine magische details, de lessen onder meer, wat richting laatste delen meer en meer naar de achtergrond verdwijnt.
De special effects zijn in orde. Zweinstein ziet er zowel van binnen als buiten op de terreinen weer ontzettend sfeervol uit en de sets in het algemeen zijn ook mooi vormgegeven. CGI is af en toe wat minder, maar zeker niet slecht. Alleen de spin Aragog was niet zo geslaagd, maar de Basilisk dan weer wel. Op dit gebied niet veel te klagen, dus. Ook de muziek van John Williams was weer dik in orde. Hij weet met zijn muziek altijd de juiste sfeer neer te zetten. De acteerprestaties van de 3 hoofdrolspelers zijn in goede zin geëvolueerd. Daniel Radcliffe blijft de minste van het drietal, maar doet het ook niet slecht. De volwassenen doen het op hetzelfde niveau als in deel 1, allemaal heel goed. Ook nieuwkomers Jason Isaacs en Kenneth Branagh acteren meer dan oké.

Het tweede Potter-deel is iets minder dan deel 1. Dit komt omdat het verhaal iets minder interessant is als in het vorige deel en de film zich misschien iets teveel verliest in de lange speelduur. Verder zit het op het niveau van het eerste deel. Sterke punten zijn vooral de magische sfeer, muziek en het feit dat het erg trouw is aan het boek.

4*

Na het zien van deel 1 toch genoeg zin gehad om te vervolgen met deel 2. Deze is niet beter dan zijn voorganger, maar ook niet heel veel minder. In deel 1 is alles nog nieuw, en word je als kijker op knappe wijze meegesleept in de wereld van Harry Potter. In deel 2 is alles al bekend, en ondanks het feit dat de film daardoor iets sneller op gang komt, is dit niet per se een pluspunt.
Het verhaal rondom de Geheime Kamer is dan weer lekker mysterieus, en heeft bij mij een streepje voor op de Philosopher´s Stone.
De kinderen zijn een jaartje ouder, maar het kinderlijke aspect is er nog duidelijk wel. Ik verwacht dat dit vanaf deel 3 wel minder wordt. Wel weer goede volwassen rollen van de bekende namen: Perkamentus, Snape en de andere docenten ( al is zijn rol beperkter dan in deel 1 ).
De muziek van Williams zet het Hogwarts-sfeertje weer perfect neer, al vond ik de muziek hier minder prominent aanwezig dan in deel 1.
Het tover-aspect blijft niet echt mijn ding. Toch is deze film voor een kinderfilm weer behoorlijk spannend en komt ie geeneens zo heel onrealistisch over ( op die vliegende auto na ).
Het laatste halfuur vond ik wel wat minder; het blijft Radcliffe die weer in zijn eentje het kwaad verslaat, ik hoop in latere films toch op meer ´grootsheid´. Ook is het weer teleurstellend hoe redelijk gemakkelijk Voldemort wordt verslagen, in een andere gedaante. Weer blijkt hij overal achter te zitten, dat is dan wel weer knap verborgen gehouden. In latere delen verwacht ik wel een Voldemort in volle glorie.
Deel 2 is weer wat te lang, en nog redelijk kinderlijk, maar desondanks vermakelijk, en hij bevat voldoende potentieel.
3,5*

Dit vervolg op The Sorcerer’s Stone uit 2001 is een verbetering, met betere trucages, meer fantasie en een beter plot. De jonge acteurs zijn wederom uitstekend op dreef en worden goed ondersteund door de oudere garde. Kenneth Branagh steelt de show als de leugenachtige leraar Defense-Against-The-Dark-Arts, Gilderoy Lockhart.

Hoewel de film wederom behoorlijk aan de lange kant is (het boek telde slechts 256 pagina’s), verveelt ze geen minuut.

Deze tweede Harry Potter film is stukken beter dan deel1, want overtreft het origineel in alles:

meer vaart, veel meer avontuur, actie en spektakel.

Het begint al meteen goed, in de eerste scene, waarbij een vreemd soort Elf Harry komt waarschuwen dit nieuwe schooljaar toch vooral niet naar Schweinstein te gaan, daar er aldaar gevaar op hem wacht.
(Dat dit natuurlijk aan dovemans oren is gericht, behoeft geen verdere uitleg.)

Verder krijgen we een vliegende auto, een nieuwe versie van het Zwerkbal, een eng spinnenbos en een spannende finale met de Basilisk, een slangachtig wezen (afkomstig uit oude Griekse legenden) .

Uiterst vermakelijke en onderhoudende blockbuster.

Een negen, ofwel 4,5 ster.

In tegenstelling tot de meesten hier vond ik dit juist een mindere film dan deel I. Dat heeft denk ik te maken met het feit dat ik weinig heb met de thematiek. Deel I vond ik vooral zo fantastisch (4.5*) vanwege een sfeer en een introductie in een hele nieuwe wereld. Zowel voor mij, als voor Harry Potter. In deel II zijn veel dingen meer vanzelfsprekend wat vrij logisch is.

Harry Potter en de Geheime Kamer is op sommige punten echt wel beter dan zijn voorganger. Het hele verhaal is gewoon een stuk interessanter. In deel I is dat mijn inziens eigenlijk helemaal niet van belang, maar dat kunstje kunnen ze maar één keer flikken. Doordat het verhaal hier wel van waarde is, krijgen we veel meer spektakel te zien. De actie is leuker en met name het slot is echt een stuk beter.

Daartegenover staat echter de lange speelduur die echt korter had gekund. Dat vond ik echt een groot nadeel. Daarnaast miste ik een evolutie van de karakters. Eigenlijk had ik al wel verwacht dat ze iets volwassener waren (al stoorde ik me niet aan het kinderlijke), maar als dat in de boeken ook niet het geval is dan is het niet heel gek dat dat nog niet is gebeurd.

Al met al een redelijk vervolg, niet meer en niet minder. 3.5*

"Hogwarts is no longer safe"

Het tweede deel uit de Harry Potter reeks vind ik met recht een topshow te noemen. Naar mijn smaak is dit een van de betere delen. Dit omdat het de goede sfeer uit deel 1 doorzet (met dank aan de regisseur, Chris Colombus) maar het ook een spannend verhaal heeft. Het hele mysterie met de Chamber of Secrets met een dodelijk monster erin is een stuk spannender dan een leraar die een Steen wil stelen in een kamer waarvan iedereen weet waar het zit.

In dit deel komt ook de hele strijd tussen Gryffindor en Slytherin beter naar voren. Goede toevoeging in dit deel is ook de introductie van Draco's vader, Lucius Malfoy. Speelt een heerlijk kille badguy. Draco is in dit deel ook weer flink van de partij met zijn hatelijke acties. Het stuk met de Polyjuice Potion vond ik wel erg tof omdat je toen ook de leerlingenkamer van Slytherin kon ontdekken.

Daarbij is er in deze film ook meer informatie over Voldemort zijn jeugd te ontdekken. Dit vond ik erg leuk moet ik zeggen. Gilderoy Lockhart werd ook erg leuk neergezet in deze film door Kenneth Branagh, met best veel humor en hij komt wel echt over als een patatje. Het trio speelt het ook wel degelijk in deze film (de jongens krijgen ook de baard in de keel, wat wel leuker is vergeleken met die piepstemmetjes uit het vorige deel).

Ik geef deze film een 4,5 * omdat ik het erg jammer vond dat er niet echt iemand dood ging.

Herzien een dag na het herzien van deel 1, en wat me het meest opvalt zijn de stemmen van Harry en Ron. Blijkbaar hebben beide acteurs net de baard in de keel gekregen tussen de twee films in... Verder is het een prettige voortzetting van de reeks, nog steeds aardig kinderlijk maar wel een stuk spannender.

Over spannend gesproken; ik ben bijna verbaasd dat deze film voor 6 jaar en ouder is. Voor deel 3 werd 'voor 9 jaar en ouder' uitgevonden, maar wat mij betreft hadden ze op deze film ook wel dat stempel mogen plakken. Misschien komt het omdat ik nu de extended edition heb gekeken, maar The Chamber of Secrets is veel enger dan ik me herinner. Het lijk van Moaning Myrtle dat wordt weggedragen, met haar hand ernaast bungelend (misschien is dat trouwens wel een extra scène, ik kan 'm me niet herinneren van de vorige keer), of de in bloed geschreven tekst 'Her skeleton will lie in the Chamber forever'... Zou ik zelf niet zo snel laten zien aan een zevenjarige. Ze zorgen voor een aardig creepy sfeertje zonder dat er daadwerkelijk iets gebeurt, maar ook sommige actiescènes zijn behoorlijk spannend.

Qua spanning is er een grote sprong vooruit gemaakt ten opzichte van het vorige deel. Toch vind ik het tweede deel niet beter, want wat het wint aan spanning verliest het aan sfeer. De film voelt niet zo magisch meer aan. Gelukkig is er Kenneth Branagh die een wat lichtere kant in het verhaal brengt, maar verder leunt de film wel zwaar op het mysterie. Een mysterie dat vervolgens niet volledig wordt uitgewerkt. Ginny's deelname aan het verhaal wordt tussen neus en lippen genoemd en ook Dobby de huiself lijkt er een beetje bijgesleept. De opbouw van het mysterie is wel goed gedaan, maar ik vond de ontknoping wat tegenvallen. Maar goed, misschien is dat ook wel wat aan Rowling te wijten. De sorteerhoed, serieus? En Felix de Feniks is een deus ex machina van jewelste - meerdere keren.

Wat ik het meest miste was de magische sfeer uit het vorige deel. Wat ik beter vind is dat de spanning in dit deel een stuk hoger ligt en dat de acteurs ook stukje bij beetje vooruitgaan. Even tussen twee haakjes: Rons gezicht is erg leuk om in de gaten te houden. (Sowieso begin ik vanaf dit deel zowel Ron als Hermelien interessanter te vinden dan Harry zelf.) Op naar deel 3.

Ook de tweede Potter-film is me goed bevallen.

Nog steeds een beetje een kinderfilm, wat logisch is gezien de hoofdrolspelers kinderen zijn. Ik verwacht toch dat de komende films wat volwassener worden. Toch wordt het naar het einde toe een ietsiepietsie enger en duisterder. Beetje jammer dat Watsons rol iets kleiner is in deze film. Zit er trouwens een romance aan te komen tussen Harry en Hermione, of eerder tussen Harry en Ginny? We zien wel

Eén ding stoorde me echter ma-te-loos: de Nederlandse vertalingen van personages, plaatsnamen etc. En dan heb ik niet over Hermelien, Ron Wemel of zelfs Perkamentus, maar wel over Moaning Myrtle (Jammerende Jenny!) of Tom Marvolo Riddle (ik ben al vergeten wat zijn Nederlands equivalent was, maar het leek er in geen honderd jaar op).

Aangezien VIER (Vlaamse zender) alle HP-films in de zomer heeft uitgezonden heb ik deze allemaal opgenomen en vandaag heb ik het tweede deel ervan teruggezien.

Cris Columbus terug aan het roer, de gehele cast terug en zelf een leuke toevoeging van enkele toppers en een meer donkere sfeer. De tweede Harry Potter had eigenlijk alles om z'n voorganger te overtreffen en weet dat soms ook te doen maar kan het niet constant aanhouden.

De eerste positieve evolutie is de cast. Enerzijds zijn de 3 hoofdrolspelers een jaartje ouder en spelen ze ook beter hun rol, vooral Harry en Hermelien evolueren sterk. Daarnaast komt de vader van Malfidus in het spel door een schitterend spelende Jason Isaacs en Kenneth Brannagh speelt een heerlijke over the top rol. Daarnaast nog enkele leuke nieuwkomers maar die in dit verhaal nog te weinig om handen hebben. De film begint ook zeer leuk. Harry die (weer) niet naar school zou mogen gaan maar dan toch gered word en de magische wereld weer nieuwe dingen loslaat waardoor de magie weer tot leven komt. De autoscène was ook wel leuk om meteen al wat actie in de film los te laten en de film zo meteen tot leven te brengen. Daarnaast voel je vanaf de school weer het hoofddécor is dat het er allemaal wat duisterder aan toe is. Nachtscènes nemen de overhand, grijze grauwe tinten zijn de hoofdzaak van kleurgebreuk en als kind zou je op sommige momenten een soort horror-gevoel krijgen als de stemmen door de gangen sissen. Daarnaast is de tweestrijd Harry-Draco wel zeer leuk uitgewerkt. Zowel het verweer-duel als de zwerkbalwedstrijd zijn éen van de hoogtepunten uit de film. De finale is op zich wel leuk maar de slechterik uit deze film: Maarten Villijn (alias ....) is een beetje rommelig uitgewerkt en bevat enkele plotholes voor het karakter. Bij de eerste kijkbeurt als kind viel dit niet op. Nu, na het kennen van de gehele reeks merkt je dit toch wel op.

Waar de film vooral misgaat is in herhaling. Buiten het feit dat de film grauwer is, is het eigenlijk een hele herhaling van stappen. Harry mag niet naar school, zijn tante en oom werken tegen, we krijgen een duel draco-harry (in de eerste op de bezem, nu in een verweerduel), we krijgen een zwerkbalwedstrijd die bijna identiek is aan die uit de eerste film, we krijgen een traditionele twist van de dader waar de hele film eerst een ander lijkt aan te duiden, we gaan even naar het verboden bos, en de finale is een aaneenschakeling van verscheidene locaties, personages die afhaken en zelfs de manier waarop de slechterik 'sterft' is wel heel gelijkaardig. Deze herhaling van stappen is net iets té veel van het goede. Het is als het ware dezelfde cadeau maar met een andere verpakking. Uiteindelijk heb je het cadeau 2 keer en is de blijdschap van de cadeau die je het eerste opent je favoriet.

Harry Potter en de geheime kamer is een waardige opvolger van het origineel waarin vooral duidelijk word dat de stijl van de films mee zal groeien met het originele doelpubliek. Ondanks enkele hoogtepunten en de film nergens verveelt en zeker vermaakt is het net teveel een herhaling van stappen en kan het daardoor z'n voorganger niet overtreffen, soms eens evenaren, maar meer niet

Dit tweede deel gaat op dezelfde voet verder als z'n voorganger. Alhoewel het al iets dreigender en spannender wordt is het toch nog wel redelijk kinderlijk te noemen.

Toch is het sfeertje wel erg lekker en dwingt het je verder te kijken en maakt het je nieuwsgierig naar de volgende delen.

Delen die ik ook zeker ga bekijken, want ik ben zeer benieuwd hoe het af gaat lopen met Harry en z'n vriendjes.

Het acteerwerk was al wat beter te pruimen en ook het verhaal was beter en spannender. Voldemort verschijnt deze keer op een originelere manier en ook hem zullen we zeker vaker terugzien.

De CGI is nog steeds erg matig, dat moet echt beter.

Verder is dit een prima film, vermakelijk van begin tot eind en als kijker voel je de dreiging die in de komende delen boven Zweinstein hangt.

Voldoende.

"It is not our abilities that show what we truly are. It is our choices."

Na een paar weken terug de eerste Harry Potter film weer te hebben gezien is nu Harry Potter and the Chamber of Secrets aan de beurt. De extended version in het Engels wel te verstaan, ik was heel benieuwt naar die extra 13 minuten.

Vlak voor het tweede jaar op Zweinstein wordt Harry gewaarschuwd door de Huis-elf Dobby dat er dit jaar vreemde dingen gaan gebeuren. Na met Ron's vliegende auto op Zweinstein te zijn aangekomen beginnen de problemen. Leerlingen worden versteend aangetroffen. Harry, Ron en Hermelien ontdekken een legende over een geheime kamer in de school. Harry wordt verdacht, net als Hagrid voor hem, langzaam begint Harry ook steeds meer aan zichzelf te twijfelen.

Voor het eerst in het Engels gezien. Ik kan me nog goed herinneren dat bij de Nederlandse dub de acteurs bij dit deel allemaal een beetje de baard in de keel begonnen te krijgen. In deze versie valt dat echter behoorlijk mee. Daniel Radcliffe, Emma Watson en Rupert Grint komen hier al veel minder als kind-acteurs over en doen het wederom zeer goed. Rupert Grint (Ron) heeft een heftige vorm van arachnofobie, in de scène met de spin was hij werkelijk doodsbang. Richard Harris speelt wederom een meesterlijke Perkamentus, toch bijzonder jammer dat hij kort na de opnames is overleden. Vlak voor zijn dood zou hij de producers hebben gevraagd nooit iemand te her-casten in zijn rol (wat natuurlijk toch gedaan is). Kenneth Branagh was leuk gecast als Lockhart en ook een bijzonder goede nieuwe aanwinst was Jason Isaacs als Lucius Malfidus.

Waar het eerste deel een geslaagde en sfeervolle introductie is tot de wereld van Harry Potter en nog veel weg heeft van een warme jeugdfilm, is het tweede deel veel duisterder en breid het de wereld van Harry Potter op een geslaagde manier uit. De film houdt zich ook bezig met serieuze thema's: racisme, politiek (het Ministerie van Toverkunst), bedrog en identiteit.

Hoewel De Geheime Kamer het op-een-na-dunste boek is uit de reeks is het wel de langste film, al helemaal de extended version. De extra scènes zijn er in de bioscoop-versie allemaal vrij obvious uitgeknipt. Toch vond ik ze wel een goede toevoeging, ze maken bovendien duidelijk dat Lucius Malfidus 100% zeker degene is achter dat dagboek en laten een persoonlijke ontwikkeling van Harry zien. Het verhaal is lekker spannend en zit goed in elkaar. Kleine 'foutjes' waren er echter wel. Lucius Malfidus gebruikt op het einde bijna de vloek des doods tegen Harry, een beetje drastisch niet? Bovendien zou zijn meester dat niet erg op prijs stellen, zo leren we later in de reeks. De oorzaak hierachter is dat Isaacs zijn tekst was vergeten en de enige spreuk die hij zich kon herinneren Avada Kadavra was. Ook zien we op het einde in Perkamentus' kantoor duidelijk dat Isaacs een pruik draagt.

Chris Columbus was zeer teleurgesteld in de special effects van de vorige film, zijn doel tijdens het maken van dit deel was dan ook verbetering op dat gebied. Persoonlijk vind ik dat hij zeer geslaagd is. De effecten zijn (ook voor die tijd) bijzonder goed, de CGI is helemaal nergens storend en de film heeft schitterende animatronics: De Spin, De Basilisk (in close-ups) en (misschien wel de mooiste animatronic die ik ooit heb gezien) de Feniks van Perkamentus. Richard Harris dacht tijdens de opnames dat het een echte vogel was, de scène waar de vogel huilt om Harry te helen ontroerde me vroeger ook enorm. Volledige CGI wezens zagen er ook goed uit, zo leek Dobby vrij realistisch. Grappig feitje is dat er een gerucht de ronde doet dat het uiterlijk van Dobby is gebaseerd op Vladimir Putin. Ook leek zwerkbal hier niet meer op een computerspel en waren de overzicht-shots van het kasteel aanzienlijk verbeterd.

Chris Columbus wilde dit deel een stuk duisterder maken als het vorige deel, daarom werd de belichting wat minder warm en de locaties wat grimmiger. Waar de sfeer en setting in het vorige deel al heerlijk waren zijn ze hier nog beter. Het gotische interieur van het kasteel is schitterend in beeld gebracht en de cinematografie is bijzonder degelijk.

Wederom een erg mooie soundtrack van John Williams. Die hij tegelijk met die van Star Wars - Episode II: Attack of the Clones componeerde. Zodoende is de muziek van de zwerkbal-scène de zelfde als die tijdens de achtervolging in Clones, en zijn een hoop cue's uit de vorige film hergebruikt (bij beide films).

Vroeger vond ik deze film echt heel eng. Ik herinner me nog goed dat ik niet goed kon slapen na de film te hebben gezien, vooral de spin en de slang vond ik heel erg eng. Toch vind ik dat mensen die menen dat kinderen geen 'enge films' mogen zien het fout hebben. Ik vind dat het essentieel is voor een goede opvoeding om enge films te kijken. Op die manier leer je uiteindelijk zelf je angsten te overwinnen, wat ook een onderdeel is van opgroeien. Vroeger was ik doodsbang voor Vampiers, echt heel bang, zo erg dat ik met een kruisje sliep (gelukkig zijn wij Katholiek dus was daar niet moeilijk aan te komen). Langzaam maar zeker is die angst minder geworden en nu ben ik er al lang helemaal over heen, vind ze zelfs heel koel die vampieren. Maar als je nu altijd maar beschermt wordt in een glazen bubbel en nooit in aanraking komt met zulke films, dan kun je die angst ook niet overwinnen en dat is zonde. Uiteraard is er een grens, kleine kinderen moeten geen films als Hellraiser zien, maar zwart-wit horrors of films als Harry Potter, Star Wars, Indiana Jones en dergelijke moeten kunnen. Ik betrap mezelf er ook op dat ik nog wel eens een soort heimwee heb naar die heerlijke angst die je vroeger kon hebben. Tegenwoordig wordt ik nooit meer echt bang, vroeger was het altijd zo heerlijk spannend als Harry door die gangen liep en de Basilisk hoorde praten. Nu is er enkel een mooi sfeertje en een herinnering.

Harry Potter and the Chamber of Secrets is toch wel echt het beste deel in de reeks. Hoewel het eerste deel sfeervol en warm is en de latere delen heerlijke karakterontwikkeling en plot hebben (niet te vergeten een onweerstaanbare Emma Watson) is dit toch wel echt mijn favoriet. Het verhaal is weer heerlijk mysterieus en duister, de film is lekker lang, bijzonder goed acteerwerk en mooi opgenomen. Wederom eentje die je gewoon gezien moet hebben.

Ook opnieuw bekeken en opnieuw veel plezier aan beleefd.

Ik krijg ook steeds meer respect voor schrijfster J.K. Rowling, die deze fantastisch verhalen heeft neergepend, vooral nadat ik ook haar levensverhaal heb bekeken.

Je moet het maar doen om zulke uitgebreide fantasie op papier te zetten.

Genieten hoor !!

Het tweede deel van de serie, nog steeds worden er figuren geintroduceerd, Dobby, Lucius Malfoy, vader Weasley en proffesor Lockhart. De mysteries verdiepen zich en Harry, Ron en Hermelien moeten alles op alles zetten om alles tot een goed einde te brengen.

De film sluit prachtig aan op deel 1, dezelfde magische sfeer en sprookjesachtige beelden van het kasteel en de omgeving. Ook nu weer wordt stukje bij beetje duidelijk wie uiteindelijk Harry zijn grootste tegenstander wordt.

Ook dit deel blijft redelijk dicht bij het boek, van de ontsnapping van Harry bij de Dursley's tot het vrijmaken van Dobby van zijn meester blijft de verhaallijn trouw aan het boek.

Alhoewel de sfeer nog steeds magisch is, wordt die wel steeds grimmiger, denk alleen maar aan de tocht door het bos, de confrontatie met de spinnen en de basilisk, maar ook de duistere poging van Voldemort om terug te keren maken dat het kinderlijke wat naar de achtergrond verdwijnt.

Misschien onbedoeld, maar ook kent dit deel veel humor, let bij een volgende kijkbeurt maar eens goed op de dialogen.

Het jammere aan deze film zijn nog steeds de gebrekkige computeranimatie op sommige momenten, daarom terwijl die op andere momenten weer subliem zijn, dat maakt ook dat ik de film nog niet de volle score geef.

Dit was het laatste deel dat er nog enige onschuld bij de hoofdpersonen te bespeuren viel, al in het volgende deel was de sfeer behoorlijk donker.

Een duidelijke verbetering op de eerste Potterfilm. Het lukt de crew en de acteurs beter de juiste toon te vinden en misschien biedt het bronmateriaal ook meer gelegenheid tot spetterende visuals, bijvoorbeeld die scene met de vliegende auto.

Het acteren van de kinderen is minder irritant, Radcliffe is echt een stuk beter dan in de eerste film al is vooral Watson nog steeds erg matig. Harris als Dumbledore blijft voor mijn ook een minpunt. Het vage gezemel van die man in deze film zorgt dat een belangrijk deel van het plot doodslaat omdat er geen enkele spanning of humor zit bij zijn rol in de gebeurtenissen. Dit zou om tragische redenen (de dood van Harris) in latere films beter zijn, als ik me goed herinner, als Michael Gambon de rol overneemt. Ook CGI-nagel op het schoolbord die Dobby hier is, zou in latere films stevig worden verbeterd.

Maar al met al geen verkeerde jeugdfilm, op de juiste momenten grappig en spannend, met een lekker tempo erin zonder dat het ten koste gaat van het plot, dat ditmaal ook goed te volgen is zonder dat je het boek hebt gelezen (vermoed ik). Jammer dat het einde te lang gerekt wordt, suikerzoet is en saai. Dat kost de film in het laatste kwartier nog een halve ster. Columbus mag uiteindelijk toch een krappe voldoende krijgen voor zijn werk. Ik kijk uit naar een herziening van Cuaróns interpretatie van het derde boek, in mijn herinnering de beste van de reeks.

Herziening.

En meteen een verbetering ten opzichte van deel 1. Het verhaal vormt een coherenter geheel en de acteurs zijn gegroeid in hun rol. Iemand zoals Rickman viel in de vorige film nog op als een karikatuur van de Snape in het boek, maar vindt deze keer de juiste toon. Radcliffe heeft de nodige groeispurt gehad; hij steekt echter nog af bij beginnende puber Tom Felton. Terwijl Watson de oer-Britse 'theaterdegelijkheid' nog niet van zich kan afwerpen, is Grint gewoon vermakelijk goed. En hoe tragisch ook het overlijden Harris is, zijn vertolking van Dumbledore haalt het niet bij de droge joligheid van Gambon.

De CGI doet iets minder pijn aan de ogen, hoewel Dobby op dat vlak op het randje zit. De gedetailleerde aankleding zorgt ervoor dat Hogwarts beter uit de verf komt. Daarnaast is de muziek niet meer zo bombastisch, wat het overdreven sentiment drukt. Op het einde haalt Columbus wél alles uit de kast: totaal onnodig en haast gênant.

Wellicht is het grootste minpunt van de Columbus-films dat de regisseur te veel tell and te weinig show hanteert. Dat zorgt soms voor pijnlijke stiltes en onnatuurlijke overgangen. Al bij al echter is The Chamber of Secrets een amusantere kijkervaring dan zijn voorganger.

Mmm, blijkbaar moet ik dit tweede deel toch ooit eens gezien hebben, want heel veel zaken kwamen terug. Wat mij betreft is The chamber of secrets een mooi vervolg op The Philosopher's Stone. Wederom een prachtige setting en sfeer die moeiteloos wordt doorgetrokken met de gekende personages, goede intrede van nieuwe personages en het decor dat blijft verwonderen elke keer opnieuw.
Dobby uitgezonderd - het figuurtje deed me vaak denken aan de irritante Jar Jar Binks uit The phantom menace - kon iedereen me wel bekoren. De hoofdpersonages met Harry, Ron en Hermelien groeiden letterlijk in hun rol en het is aangenaam vast te stellen dat Alan Rickman wat prominenter naar voren treedt.

Deel 2 is wat duisterder dan het eerste deel met die beangstigde stemmen, spinnen en de basilisk. "Moorden" wordt expliciet uitgesproken en complotten allerhande doen de ronde, nog meer dan in deel 1. Al komen ook de jongsten onder ons nog aan het trekken met de vliegende auto en Dobby. Richard Harris blijft een fantastische Perkamentus neerzetten, jammer dat hij er jammer genoeg niet meer is. Lucius Malfidus blijft een lekkere tegenpool voor Potter en ook zijn vader doet het geweldig.

Harry Potter probeert naast fantasy entertainment ook aandacht te hebben voor serieuzere zaken zoals bijvoorbeeld racisme (verwijzing naar modderbloedje, een scheldnaam voor iemand uit een Dreuzelgezin). Identiteit speelt hierbij een belangrijke rol. Meritocratie - participatie op basis van verdiensten of talent - boven aristocratie of plutocratie al deelt niet iedereen die mening. De spanningsboog wordt hoog gehouden gedurende de gehele film. Het einde vond ik net iets minder met een weinig tot de verbeelding sprekende Maarten Villijn, maar dat ligt niet aan de film zelf natuurlijk. Op naar de volgende!

Al beter.

Columbus zijn laatste Harry Potter deel, en ook eigenlijk de laatste die nog zo kinderlijk is. Dit deel was beter dan deel 1, omdat het allemaal wel wat volwassener was. Je merkt wel dat de CGI was oud is, maar dat maakt niet uit.

Ook helaas de laatste rol van Harris als Perkamentus. Hem vond ik toch wel een heel stuk beter dan Gambon. De sfeer is mooi, het kasteel blijft een plaatje en de film kijkt meer dan goed weg. Het verhaal is daarnaast ook gewoon prima.

Leuke film, een van de betere in de reeks. Nog wat kinderlijk, maar ach ja, zo zijn de boeken ook. Geslaagde reeks toch wel dit, niet mijn favoriet, maar wel een van de betere naar mijn mening.

Wel grappig, in de parodie op YouTube van Honest Trailers overloopt men alle Harry Potter films en deze Chamber of Secrets wordt ook wel eens 'The one that everybody hates' genoemd. Gebeurd wel meer met franchise dat mindere 2e deel. Te snel achter elkaar, geen tijd om de tijd te nemen dus. De acteurs zijn nog altijd niet ingewerkt en het geheel voelt wat rommelig aan. Dobby is een ergelijk figuur en ook Tom Riddle en het spook Mertyl zijn gewoon zeuren. Harry Potter mist de latere tegenstander Voldemort duidelijk. Een wat overbodig deel dit dat je voor het verhaal best kan overslaan volgens mij. De film is nu ook weer niet zo slecht, maar wel het minste deel van de franchise.

“Let's match the power of Lord Voldemort, Heir of Salazar Slytherin, against the famous Harry Potter.”

Prima tweede Harry Potter avontuur. Chamber of Secrets kent eigenlijk dezelfde opbouw als de eerste film (er is weer een nieuwe professor voor de ‘Dark Arts’, en het duurt een tijdje voordat het verhaal zich verplaatst naar Zweinstein. De film is lang, maar eigenlijk heb ik me de gehele speelduur wel vermaakt.

De regie van Columbus is misschien iets te degelijk en weinig frivool/avontuurlijk, maar het verhaal is interessant, de sets en de cinematografie zien er verzorgd uit en het acteerwerk is weer sterk. Personages zoals Dumbledore en Professor Snape worden wat verder uitgediept, en het laatste gedeelte laat ook weer de grote slechterik Voldemort zien. Stukje bij beetje krijg je steeds meer uitleg over Voldemort en zijn geschiedenis/beweegredenen, en tot nu toe is het zeer interessant om te volgen. Er moet soms wel heel veel uitgelegd worden, en vooral Rickman en Harris moeten soms de vreemdste monologen uitspreken. Maar dat hoort er ook wel een beetje bij.

Vermakelijk tweede deel dat een kleine verbetering op zijn voorganger is. Heel veel bekende gezichten keren weer terug, aangevuld met wat nieuwe personages. Sommige kind-acteurs zien er meteen wat ouder uit, maar acteren bovendien leuk.

The Chamber of Secrets is wat duisterder en bevat wat meer spannende scenes. Zo is de scene met de spinnen één van de vermakelijkste. De CGI ziet er ook wat beter uit dan in het eerste deel. Het duurt misschien allemaal iets te lang, maar over het algemeen verveelt het niet.

It's not our abilities that show what we truly are. It is our choices.

Dit tweede deel van de mooie Harry Potter reeks vind ik een stuk minder goed en magisch dan deel 1 en 3. Er missen wat interessante scènes (enkele waren gewoon voorhanden en staan op de bonus disc). Snape krijgt helaas weinig inbreng, er worden veel teksten out of the blue opgelezen en vooral Tom Riddle vind ik hierin ergerlijk, die mist gewoon de magie die hij zou moeten brengen als meest duister wordende tovenaar ooit. Een gemiste kans. Ten slotte ontbreekt bijna overal de bekende spanning die het boek wel geeft.

Natuurlijk zijn er ook positieve aspecten te benoemen. Allereerst is de bonus disc geweldig: leuke interviews, een rondleiding door Dumbledores geweldige kantoor, verwijderde scènes waarvan de helft gewoon in de film opgenomen hadden moeten worden, enzovoort.

Daarnaast is de Quidditch (zwerkbal) scene mooi gedaan. Je zit even samen met Harry op de bezemsteel. Ook de chamber of secrets ziet er mooi uit en er zijn enkele mooie sfeerbeelden, maar helaas veel minder dan in deel 1.

Desalniettemin blijft het een geweldige serie.

Een flinke sprong vooruit toch wel. De film is al veel minder kinderlijk, deels ook doordat het verhaal duisterder is. Maar ook het visuele deel ziet er beter uit, net als de CGI. Wel blijft dit mijn minst favoriete deel uit de boekenreeks, maar als film is dit toch heel behoorlijk. En hoewel de film eigenlijk niet verveelt duurt de film wel lang, net iets te lang eigenlijk.

Dat neemt niet weg dat er genoeg te genieten valt, zeker Brannagh als Lockhart is fantastisch. Ook de drie centrale acteurs zitten duidelijk beter in hun rol, zelfs van Radcliffe valt te genieten. Hij is nu duidelijk op zijn gemak, maar is ook nog lekker onbevangen en niet die zak aardappelen die hij later zou worden. En de hele sfeer blijft prima, de laatste uit de serie die echt nog sprookjesachtig was.

Alleen Dobby blijft een strontirritant wezen. 3,5*.

Het is mooi om te zien hoe ze de basiliek hebben gemaakt. Maar ook de bibliotheek en het zwerkbal. Alles wat magie is hebben ze zo goed gedaan. Het is wel mooi om te zien dat ze de film steeds mooier in elkaar zetten. Waardoor het er steeds beter uit ziet. Dobby hebben ze ook echt goed gemaakt. Dobby de huiself die probeert Harry Potter te redden van het gevaar.

check hier mijn volledige review review harry potter

Over deel 1 was ik niet enthousiast, maar ik moet zeggen dat deze film, deel 2 veel beter is. Een van mijn favorieten zelfs uit de franchise.

Deze film is een stuk beter en spannender en vooral een stuk minder kinderachtig dan deel 1. Het beeld lijkt ook van beter kwaliteit en Radcliffe en Watson hebben zeker qua acteerwerk wat progressie gemaakt. De acteur van Tom Riddle vond ik overigens ook goed gecast.

De film is leuk en boeiend! 4 sterren

Vlak voor zijn tweede schooljaar op Hogwart’s School for Wizard begint, krijg Harry onverwacht bezoek van huiself Dobby [Toby Jones] die hem waarschuwt om niet terug te keren van Hogwart’s. Ron Weasley [Rupert Grint] en zijn broers halen hem desondanks per vliegende auto op. Miriam Margoyles en Kenneth Branagh voegen zich bij de cast als respectievelijk Professor Sprout en de zelfingenomen Gilderoy Lockhart en Minister of Magic Cornelius Fudge [Robert Hardy] onthult dat mede-oprichter Salazar Slytherin een geheime kamer liet aanleggen die alleen kan worden geopend door de erfgenaam. Die kamer zal een kracht bevrijden die “de school zal bevrijden van leerlingen die onwaardig zijn.” Maar wie is die erfgenaam? En om welke duistere kracht gaat het? Tweede film uit de Harry Potter-reeks mist de verwondering van het origineel en heeft een wat te tam verhaal om te boeien. Bovendien is het vooral een verbindstuk tussen The Sorcerer’s Stone en The Prisoner of Azkaban. De laatste film met Richard Harris als Dumbledore.

Wederom een herziening gedaan, aangezien ik de hele ‘Harry Potter’ reeks weer aan het terug kijken ben nu in de kersttijden, vind ik altijd een heerlijke tijd om dit soort reeksen terug te kijken en ik probeer elk jaar wel iets anders te kiezen. Ik heb zelfs voor het terugkijken van deze reeks een ‘Amazon Prime’ abonnement afgesloten, omdat ik ze op die manier toch wel het beste kan kijken in de goede beeldkwaliteit en met Nederlandse ondertiteling, wat ik altijd wel fijn vind. Enfin, over tot de film, ben ik het eigenlijk wel eens met mijn eerdere mening die ik erop heb geplaatst (zo is te lezen hierboven) maar, vind ik dit toch persoonlijk wel de minste van de serie tot nu toe, en ik weet dat het hierna alleen maar leuker wordt.

Deel twee vind ik toch wel een tikkeltje zwakker dan zijn voorganger, voornamelijk omdat we op een saaie en zelfde tour gaan zoals we in deel één al hebben gezien. Eigenlijk herhaalt de film zichzelf weer, echter nu zijn we wat meer gewend aan de school, de personages en het verhaal én, we weten meer over de background van ‘Potter’ en ‘Zwijnstijn’. Toch vermaakte ik me er minder mee, ik was nu wel toe aan wat meer actie maar, daar blijkt het verhaal toch niet klaar voor te zijn. We zitten vervolgens twee uur lang naar een soort mysterie te kijken die ontrafeld moet worden en daarbij worden af en toe oude bekende evenementen bij toegevoegd zoals het ‘zwerkbal’.

Het wordt echter wél een tikkeltje duisterder, waar deel één echt nog heel zacht overkomt kennen we hier al een wat meer donkerder sfeertje die gelukkig goed aan het verhaal vast zit want dit sfeertje is in de toekomst natuurlijk nog sterker aanwezig. 'Voldemort’ is hier nog meer een begrip als een geboren vijand waardoor de film nog niet goed weet welke richting hij op wil gaan, althans het verhaal.

Je ziet gelukkig wel dat er wat meer aandacht aan de film zelf is gegeven. Waar deel één nog best mindere special effects had is hier duidelijk een vordering op geweest en zit de beeld niet alleen op decor maar ook op CGI gebied er goed uit, zeker voor die tijd. En zoals ik ook al eerder zei in mijn vorige mening, vond ik het gedeelte met de slang op het einde het meest interessants aan deze film, jammer dat we daar dan wel twee uur op moeten wachten. Het verhaal slaat gelukkig goed aan, al kende de film voor mijn gevoel hier en daar een inkakker.

Daardoor is dit tweede deel minder geslaagd. Het voelde trager en wat saai aan, ook het concept is nog niet echt héél bijzonder, tenminste niet zo bijzonder genoeg waardoor deze franchise toch wel als één van mijn favorieten naar voren komt. Het is geen onmisbare film omdat er wederom veel informatie naar je toe komt, het is gewoon te traag. De vliegende auto is overigens wel de eye-catcher en voor mij het gene waar ik dit deel het beste aan herken.

3.5* wordt 3.0*

Ook het vervolg op de Steen der Wijzen is een prima film. Je merkt dat het wel minder duister gefilmd is, fellere kleuren dan in de latere films. Dat vond ik zeker niet erg. Vind vooral het contrast met de andere Dumbledore best groot. Deze is veel vriendelijker met Harry, lijkt betere chemie. De boeken zijn veel te lang geleden voor mij om te weten welke uiteindelijk het dichtst bij de boeken weet te blijven, maar mij lijkt het toch de eerste. Hoewel de Steen der Wijzen toch wel net iets beter is qua verhaal, heeft deze ook zijn momenten. CGI is wel al beter en de acting ook.