Crash (2004)

Hmmm ben dan erg benieuwd wat jouw voorkeur dan is van films want kennelijk laat een stuk emotie jou compleet koud.

Anyway gisteravond weer met heel veel plezier gekeken, deze film vind ik echt een van de terechte Oscarwinnaars van de afgelopen jaren en de film raakt me nog steeds, elke keer weer...

Deze film ademt een bijzondere sfeer uit. De beelden en de muziek zijn overweldigend. Het acteerwerk is zeer goed.

Ik vond Brokeback Mountain een stuk beter trouwens. Vooral qua sfeer en acteerwerk.

@Cinch weet je zeker dat je deze film hebt gezien en niet die uit 1996? Daar heb je nl. op gestemd.

1 van de beste films die ik ooit gezien heb. Totaal overweldigend verhaal. Het is lang geleden dat ik 2 keer met tranen in mijn ogen heb zitten kijken naar een film. Raakte me echt.

5*

Weer zo'n hele knappe opgezette Mozaik-film die ook in het rijtje thuishoort van Magnolia en Babel. Maar toch blijft het wel zo dat films met heel veel verhalen doormekaar heel moeilijk te volgen zijn. Maar verder raken de feiten je wel. De film probeert grotendeels een keiharde boodschap te geven over de oorzaken en de gevolgen van racisme. De verzameling acteurs waren ook allemaal heel goed en de film varrieert ook van een drama naar alweer een thriller en zelfs ook komedie. En toch is het allemaal ook erg als we dachten: een slotenmaker wil je niet helpen omdat je uit Irak komt, Corrupte smeris rand een vrouw aan omdat ze een buitenlander is en probeert ook redenen te zoeken om het leven van een hindoestaanse stel te verwoesten, en ja... dan komt het moment dat je als dezelfte politieagent, diezelfte vrouw die je hebt aangerand moet helpen bij een autoongeluk, en dit zijn wel de leukste personages: die 2 negeroide autodieven, waaronder 1 van ook schitterend gespeeld door Larenz Tate, die als wraak tegen de racisme auto's van blanken stelen, ook die scene dat ze die Chinees aanrijden was bizar.

Ook die scenes met die vrouw die uit die brandende auto geholpen word en met dat die kind word neergeschoten in vaders armen (dat toch losse flodders bleken te zijn) Waren even een traantje wegpink scenes.

Ja, dames en heren, hierin krijgen we een goede les over racisme en het leven onder elkaar in een Amerikaanse metropool waar het barst van de verschillende regilies. En hierin worden de keiharde feiten blootgesteld. Ijzersterke film.

4,5*

Zeer goede film, met zeer goede acteurs.

Vond het verhaal makkelijk te volgen en vond het vooral boeiend hoe het leven van verschillende mensen met elkaar in contact kwam.

Lang geleden dat ik heb genoten van zo een goed verhaal en ook zo een goed acteerwerk.

Krijgt de volle 5 sterren van mij.

YouTube - Crash Soundtrack- A Really Good Cloak

Het raakt toch een snaar.

ja hij is erg goed.

snap er niks van , geen verhaal alleen maar gebeurtenissen harstikke goed gefilmd.

geweldige film met geen foute mensen, geen goede mensen.

realistisch en niet over-acteert. 4,5*

Het zou wel grappig zijn als die agent waar zijn vader lichaamproblemen heeft ter plekke kwam bij 't (eindscène) ongeluk van die dikke verzekeringsvrouw en haar keidhard had geweigerd te helpen.

Voor de rest is het een film die een aantal mensen (zowel crimineel als wethandhavers) volgt. Voor mij was het niet een echte bijzondere rit. Soms wel ontroerend (het neerschieten van dat kleine meisje en dat autodief) en natuurlijk het 'ik hou van je'-woord, die een aantal keren genoemd wordt.

Verhaal was best ok, vond de montage van de beelden grappig. Het oppeens overspringen van de enne karakter naar 't andere.

Een kleine voldoende, mede dankzij Ludacris' idiote personage (wel goed geacteerd).

In hoeverre is deze te vergelijken met Magnolia? want Magnolia raakte mij totaal niet.

Qua structuur lijken beide films prima op elkaar. Je volgt verschillende redelijk overzichtelijke verhaallijnen door elkaar tegelijk. Het onderwerp is wel anders, waarbij ik Crash vervelend sentimenteel vond, terwijl Magnolia wel een oprecht drama-werk is.

Erg goed drama dat onder andere draait om racisme, respect en moraal. De verschillende personages en verhalen lopen prima door elkaar heen, ik vond het erg prettig om naar te kijken. Ook het acteerwerk vond ik heel sterk, hoewel de film eigenlijk een drama is, wilde hij op sommige momenten nog wel eens grappig zijn, bijvoorbeeld de scenes met de twee autodieven. Ook is het mooi de ontwikkeling van de personages te zien, die bij de een positief en bij de ander negatief is. De ontknoping kwam voor mij wel heel onverwachts, ik was helemaal vergeten dat het om een moord ging, en de dader kwam voor mij ook uit een onverwachte hoek. Daardoor vond ik het einde ook erg sterk. Echt een goede film.

Vond hem de tweede keer kijken beduidend beter dan de eerste keer kijken. Nog steeds ergerde me ik aan het wel erg belerende vingertje dat de regisseur inzet om zijn boodschap over te brengen, maar bij de tweede keer kon ik wel genieten van de briljante cinematografie. Met name de Crash uit de titel is echt genieten geblazen. Ook het acteerwerk is van een superbe kwaliteit, met eigenlijk alleen maar uitschieters onder de grote hoeveelheid top-acteurs. Toch wel een bijzondere film.

erg tegenvallende film was dit. Vooral de muziek was erg vervelend en slaapverwekkend. het thema racisme komt ook wel heel erg overdreven naar voren. daarnaast vond ik het vervelend dat er zoveel verschillende verhaallijnen naar voren komen. Ik vond niet elke verhaallijn interessant. het verhaal over die 2 negers en die kerel met die eigen winkel vond ik goed. voor de rest vond ik het niet boeiend en is de film veel te langdradig.

Misschien wat te langdradig misdaaddrama. Had meer verwacht van deze oscarwinnende film. Toch nog 3,5* voor het acteerwerk.

Gewoon een prima film.

Soms (wat mij betreft) wel wat TE overdreven.

Daarom geen hele hoge waardering maar gewoon een nette 3,5!

Zeer indrukwekkende film. Crash is een film over racisme, vooroordelen en liefde.

Allereerst heeft Crash natuurlijk de luxe dat het wordt vertolkt door een sterrencast. Elke acteur krijgt hier van mij een dikke voldoende, zelfs een rapper acteert alsof hij het al jaren doet. En dat is toch wel noemenswaardig. Cheadle is echt een genot om naar te kijken. Eigenlijk vond ik alleen Dillon ietwat verkeerd gecast, ben niet echt fan van hem, en hij stopt in mijn ogen niet genoeg gevoel en ziel in de rol van racistische police officer. Maar verder wordt het verhaal erg overtuigend neergezet.

De muziek die in de film te horen is, vind ik echt geweldig. Echt passend, en laat ook diepe indruk achter. Ik vind Isham dan ook echt een steengoede componist, en ik prefeer zijn muziek ook vaker boven gevestigde namen, die allemaal van die bombastische orkest muziek maken tegenwoordig.

Score is zelf ook soort van multicultureel, dus in dat opzicht past dat natuurlijk wel bij het verhaal. Alhoewel er trouwens niet echt een verhaal, als een rode draad, inzit. Het is meer een chain of gebeurtenissen die allemaal in LA gebeuren, en dan op een soort Magnoliaanse (ik verzin hier woorden) bij elkaar komen. Nu ik het verboden woord Magnolia toch al genoemd heb, ik vind deze film toch indrukwekkender en het sleurde mij meer mee dan wat er in Magnolia gebeurde. Nu komt dit enerzijds doordat Crash op veel dramatischer wordt gebracht dan Magnolia, ook vind ik dat de verschillende personages in Crash overtuigender zijn en uiteindelijk allemaal beter 'tot' elkaar komen.

Over die dramatische manier van vertellen, ik kan me best goed voorstellen dat er mensen zijn die over het script vallen. Natuurlijk is het nogal cliché en natuurlijk is het zeer overdreven, maar het versterkt de boodschap wel degelijk. Aan het begin van de film had ik ook zoiets van 'nou dit is allemaal wel erg racistisch'. Maar als het thema racisme is, kan je er natuurlijk niet onderuit om bepaalde karaktereigenschappen onder een vergrootglas te leggen.

Na verloop van tijd ergerde ik me hier totaal niet meer aan, en liet ik mij de film gewoon overkomen.

En dat lukte aardig! Met een paar zeer indrukwekkende scenes (sommigen zullen weer zeggen sentimentele troep) stokte mijn adem. Het raakt je echt!

Visueel is het ook tiptop in orde. Goede camerapunten, en veel scenes die zich 's nachts in LA afspelen, een tijdstip waar de stad in mijn ogen op haar mooist is. Dankzij de mooie kunstmatige verlichting van de stad zelf, is de film donker, maar zeker niet onderbelicht. Het geeft een goede sfeer.

De afsluiter vond ik echt mooi, eerste keer dat ik de aftiteling heb afgekeken omdat ik echt zat te genieten van Stereophonics.

Waarom is Paul Haggis eigenlijk zo laat begonnen met regisseren: 4.00 (3.90)

Behoorlijk geslaagd misdaad drama, dat uit is gekomen zoals Haggis het van tevoren had bedacht. Dat merk je aan de gave regie, het gegeven dat geen van de subplotjes elkander ook maar één seconde in de weg zit en de personages dat doen wat zei moeten doen om diepgang in het script te leggen en de kijker telkens geboeid aan het scherm te kluisteren. Het hoge gehalte aan moraal gebruikt Haggis mijn inziens maximaal om het potentieel optimaal te benutten, wat dus een positieve uitwerking op Crash heeft, inclusief de nodige melodramatische momenten. De prent verliest zijn geloofwaardigheid geen moment, mede door het overwegend sterke acteerwerk van het keurkorps aan bekende namen. Net geen jaar geleden zag ik het andere werkje van Haggis, waar de cinematografische kwaliteit ook hoog in het vaandel stond en dat is in Crash niet anders. Tal van mooie shots completeren deze film, hetgeen andermaal een perfect schoolvoorbeeld is van de regisseur die zijn eigen script schreef en daardoor 'begrijpt' hoe iedere scene bedoelt is.

Crash

De racistische vooroordelen van de personages zijn vreselijk overdreven en onrealistisch. Als je een film wilt maken met een dergelijk thema, zorg er dan voor dat het er niet zó dik bovenop ligt als in Crash. Het was voor mij zo overdreven dat het irritant werd. Eerste uur van de film is ook een aaneenschakeling van losse verhalen. Voor mij ook een totaal raadsel waarom deze film een Oscar heeft gewonnen, maar dat is helaas wel vaker zo met Oscars. Uiteraard een kwestie van smaak, maar gewoon niet mijn ding.

Saai en ver van boeiend.

1,5*

Hoewel de film zo bekend is, vond ik em dus geen zak aan. Het acteerwerk was wel goed, maar het verhaal enz. vond ik minder en te lang ook.

Oke de verhaallijnen komen weliswaar bij elkaar.

Maar teveel op toeval gebasserd echte samenhang ontbreekt naar mijn mening.

De moraal is duidelijk uh heel duidelijk.

Toch wisten de verhalen en de acteurs me wel te boeien.

Een 6,5/10

Maar ik zie geen rede om de film al teveel naar beneden te waarderen dus 3.5**

Wat mij betreft een enorm overgewaardeerde film. Prima om een film te maken over racisme maar hier waren de vooroordelen van de personages zo erg dat de geloofwaardigheid al snel kwijt was. Verder waren er verscheidene scenes waarin personages heel vreemd handelden en/of reageerden op situaties. Ook dit kwam de geloofwaardigheid niet ten goede. Elke keer dat ik aan de film terugdenk vind ik weer iets wat ik eigenlijk ook niet goed vond. Ik snap niet waarom uitgerekend deze film zo populair is. Bij uitzondering eens een interessant moment waar ik me daadwerkelijk in een personage kon verplaatsen maar omdat deze situaties dan weer op een vreemde manier tot stand waren gekomen kon ik er toch niet echt in komen.

Ach, als aanklacht tegen racisme stelt het inderdaad weinig voor, maar het is in zijn geheel gewoon een onderhoudende, redelijk sterk geacteerde ensemble film.

Net gekeken, en wat een goeie film. Heel veel spannende momenten. IJzer sterke acteerwerk. Ik kon erg goed in leven met de personages en alles kwam voor mij erg geloofwaardig over.

Verdient terecht de 4 sterren.

Ik vond het een vrij inspirerende film, Het meest interessantste vond ik de verschillende verhaallijnen, bij zoiets moet je nog eens nadenken en valt het niet meteen te voorspellen hoe het zal aflopen. Natuurlijk naderend naar het einde kun je alles wat voorspellen maar toch had ze nog wat enkele verrassingen in petto. Surplus zeer mooi acteerwerk zoals vele hebben vermeld.

Ik weet precies er aan toe gaat in NY qua racisme dus kan ik er ook niet over oordelen, al dan overdreven of niet.

Uitzonderlijk goed doordacht script voor deze film. Daarom met recht oscars gewonnen voor o.a. beste originele script en beste film.

Prachtige verhaallijnen over levensechte personages die allemaal hun redenen blijken te hebben om mensen van een ander ras te wantrouwen. En je wordt steeds op het verkeerde been gezet en zo ook met je eigen vooroordelen geconfronteerd, omdat de personages toch anders handelen dan je had verwacht.

Lastig, Lastig en nog eens lastig

Zelden zo getwijfeld wat voor cijfer ik aan een film wil geven, ik weet het nu nog steeds niet maar wie weet kom ik al schrijvende tot een conclusie.

Crash is een film over racisme, de boodschap lijkt er in het begin vrij dik bovenop te liggen maar blijkt later toch wel wat complexer te zijn. De film leek op het begin eigenlijk vooral één grote klaagzang tegen racisme. Het is slecht; hou ermee op en we worden allemaal gelukkig. Daar draafde de regisseur dan ook naar mijn mening iets te ver in door. Je kreeg zoveel standaard voorbeelden van racisme te zien dat het gewoon ging vervelen en dat het op een gegeven moment ongeloofwaardig wordt. Alles werd gewoon gelinkt met rassenproblemen, ook de meest onzinnige dingen werden in verband gebracht met racisme, dat werd na een tijdje gewoon vervelend.

Waar ik me ook aan stoorde in de film was de toevalligheid waarmee de personages elkaar steeds weer ontmoeten. Zoals die politieagent die eerst die vrouw betast en haar vervolgens redt uit een auto. Ik vond dat sowieso een behoorlijk zwakke scéne, die man veranderd wel erg snel van handtastelijke racist naar dappere redder. Zo irriteerde ik me wel meer aan dit soort dingetjes, soms maakte de regisseur het zichzelf wel erg gemakkelijk. Wat wel weer grappig was waren die twee autodieven waarvan de ene in werkelijk alles haat tegen zwarte mensen zag, een beetje humor was in de film ook wel welkom.

Het kleurgebruik in de film is erg mooi, er wordt goed gebruik gemaakt van licht en vooral de zgn 'crash scénes' vond ik erg mooi en ontroerend. Wat hier ook aan bij droeg was de fijne soundtrack die op de juiste momenten speelde. Ook de cast was prima in orde, met name Cheadle speelde erg goed en de rest was ook prima in orde. Ik was ook weer blij verrast toen William Fichtner weer eens om het hoekje kwam kijken, hij heeft altijd geweldige bijrolletjes, hoewel deze niet zo bijzonder was. Wat ook wel weer knap was was dat de personages in het begin zo plat als wat leken maar later in de film toch opeens wel interessant bleken te zijn.

Ik vind het erg lastig om een conclusie te trekken. De film had aan de ene kant enkele écht mooie scenes maar aan de andere kant kon ik me ook wel erg irriteren aan de meestal wat overdreven links met racisme. En dat weegt voor mij net iets zwaarder. 3 sterren.

Lang geleden es gezien....zijn toch wel dingen blijven hangen...das een goed teken lijkt me.

Film maakt flinke indruk op me. Ik heb wel paar keer met tranen in mijn ogen gezeten. Je gaat ook aan je eigen gedachtes/vooroordelen/stereotypes nadenken.

Ik lees hier her en der over het feit dat sommige karakters veranderen van racist naar helpers. Toch denk ik dat het niet zo zwart-wit is. Mensen kunnen veranderen. Sommige binnen 1 dag, sommige na 30 jaar, sommige misschien niet. En omdat de film maar 2uur duurt, lijkt de verandering (te) snel?.

Mooie poster btw.