Kôkaku Kidôtai (1995)

Sja, gut, en een Disney film dan?

Anime is gewoon de Japanse naam voor animatiefilm. Japanners zelf zouden een Disney animatiefilm zo ook gewoon anime noemen. Ik denk dat wij, Europeanen/Westerlingen, zo toch een (kwaliteits) onderscheid willen maken.

Boeiende film

Interessant verhaal

Je zou zeggen dat The Matrix een hoop gejat heeft van deze film

Dat hebben de broertjes Wachowski dan ook toegegeven.

21 December 2008 in de videotheek??

Hij is toch allang al op VHS en dvd uitgekomen?

Prachtige animatie, goeie soundtrack en een geweldige sfeer. Het concept/verhaal zit zeer goed in elkaar, hoewel ik er niet alles van begrijp. Maar dat is van minder belang. De ultieme scène is voor mij de tankscène aan het einde van de film.

Dikke 4 * en nu ook weer snel de sequel herzien.

Vervelend, die films waarin ontzettend veel en tegelijkertijd ontzettend weinig wordt gezegd. Ghost in the Shell is er zo één. De film bevat veel dialogen, waarvan een groot deel oninteressant, overbodig en nietszeggend is. Wat overblijft zijn enkele filosofische vraagstukken die helaas nooit verder reiken dan clichématigheid over o.a. de ziel en de wegvallende grens tussen technologie en biologie.

Omdat ik me vreselijk ergerde aan de warrigheid waarmee het verhaal wordt verteld, ben ik me na verloop van tijd meer gaan concentreren op andere elementen. Jammer genoeg viel er ook zo weinig te genieten. Het kleurgebruik is allerminst succesvol, de personages worden – vooral als ze tekst voordragen – tergend monotoon en emotieloos in beeld gebracht en het toekomstbeeld is erg saai. Zelfs de muziek is naar mijn mening eerder ongepast dan sfeervol. Een lange, vervelende zit was het resultaat. 0.5*

You'll either love it or hate it.

Re-release datum.

Nu weet ik het weer. Heb hier ooit eens een collage van gezien in een clip van Wamdue Project. Ik was toen al helemaal weg van die visuele stijl. Morgen er eens achteraan gaan, want ben na het zien van het tweede deel enorm benieuwd geworden.

Goed, om maar gelijk alles gehad te hebben, ja ook ik zag veel terg uit DIE ene populaire film, waar ik gewoon de naam en vergelijkingen niet van ga noemen, dat is al 1000 keer gedaan en het is best zinloos. Ik heb er geen zin in.

Over naar de film dus. Feitelijk na Appleseed mn 2e Anime die ik serieus bekijk en dan bevalt me dit heel wat beter zeg.

Het is getekend, en dat zie je wel, maar hoe! wat een details. Er moet hier behoorlijk wat werk in hebben gezeten. Vooral steden, lichten, regen en vele straatnaambordjes zien er dan bijvoorbeeld supertof uit. Gewoon als geheel komt het erg organisch over, omdat er aan bijna alles gedacht lijkt te zijn. De schaduw, manier van bewegen, lichtweerkaatsing, de kleinste dingen.

De muziek dan, die prima op het verhaal inspeelt. Veel 'wereldmuziek' om het even zo te noemen, dat wonderbaarlijk goed bij de film past. Apart gedaan zijn de actiescenes met een bijna ambient track erachter, haast rustgevend, terwijl er op het scherm vanalles gebeurd.

Het verhaal heb ik ervaren als best gelaagd. In feite een sci-fi actiefilm, maar er word een heel sterk verhaal in de gehele film uitgewerkt, waardoor het niet leeg aanvoelt. Dieper verhaal dan soms het geval is bij andere films, maar toch had ik niet veel moeite om het te volgen, al was ik zoals gewoonlijk weer meer met de sfeer bezig, dan met het verhaal zelf. De volgende keer zal ik dus vast wel meer oppikken nog.

4.5*

Op naar de 2e nu, maar gelijk erachteraan gooien.

Redelijk goede animaties (vooral de achtergrond), maar de rest had wel beter gekend. Niets nieuws onder de zon dus.

Grootste minpunt is de oppervlakkigheid van de personages en de dialogen. Typisch een geval van veel geschreeuw en weinig wol. Gelukkig compenseren de actiescènes enigszins.

Dus, mooi qua uiterlijk, maar behoorlijk leeg van binnen. Geef mij maar eerder Akira.

3,0*

Er komt een nieuwe versie van Ghost in the Shell. Met aangepast beeld en geluid. Hier is een trailer te vinden plus een paar vergelijkings shots. Ziet er strak uit.

Rare beslissing, maar ergens wel interessant. Anders dan bij live action natuurlijk, je kangewoon alles opnieuw maken en niet enkel het bestaande bewerken.

Was in het begin wat terughoudend, maar het resultaat mag er echt wel wezen. Iemand informatie over de involvement van Oshii bij dit project ?

zo te zien vind ik het niet echt nodig. De film is mooi zoals ie is. Tuurlijk kon er veel aan geknutseld worden voor hedendaagse standaards, maar waarom? Dit komt alleen maar erg commercieel over.

Voor zover ik weet is Oshii er niet bij betrokken. (Nergens gelezen iniedergeval) Zelf vind ik het een leuk experiment. Het is een beetje de vraag of op deze manier de sfeer intact blijft. Maar sommige shots zijn er echt op vooruit gegaan.

Is het van belang om enige kennis te bezitten over de series om me hier aan te wagen?

Nopes, serie staat hier redelijk los van en hangt meer samen met de originele wereld van Shirow.

Dank.

Indertijd gezien. Meer een cultfilm. Ga hem zeker niet kijken want dat neemt de sfeer van indertijd weg. Raar dat hij na 13 jaar weer ge-released wordt.

Enkele maanden geleden Inosensu gezien en ik was meteen verkocht. Ik moest en zou ook het eerste deel in bezit hebben. Maar dat heeft uiteindelijk een tijdje geduurd, want m'n eerste versie was beschadigd en pas enkele maanden later kon die ingeruild worden voor een nieuwe. Na lang wachten vanmiddag dan eindelijk kunnen kijken, maar waar ik hoopte op een aangename verrassing werd ik snel ontnuchterd door een teleurstellende film die bijna nergens de hoge verwachtingen kon inlossen. Er meteen even bij vermelden dat ik alles behalve een anime-fanaat ben en dus nog maar erg weinig referentiemateriaal heb. Zowel onbewust als bewust ga je dan vergelijken met wat je wél kent en in mijn geval was dat in de eerste plaats Inosensu. En met dit in het achterhoofd komt Ghost in the Shell quasi nergens in de buurt van zijn superieure opvolger.

Om te beginnen de animatie zelf. Objectief bekeken nog best de moeite waard. Mooie kleurencombinaties en een bij vlagen serene cameravoering die sporadisch erg dromerige sequenties genereert. Spijtig genoeg waren die te beperkt in aantal (slechts twee die me echt konden overtuigen, in combinatie met een mooie soundtrack). Bovendien leek de animatie vergeleken bij Inosensu veel groffer en minder gedetailleerd. Zeker niet lelijk, maar het detail uit Inosensu zorgde voor meer zuiverheid en meer visuele impact. Nu wil ik best geloven dat de visuele flair in Ghost in the Shell een mijlpaal betekent in het genre, doch als je deze film na Inosensu kijkt blijft van die mijlpaal weinig over. Kenners mogen het dan met me oneens zijn, ik vond dit gewoon te karig. De muziek daarenboven was meestal erg degelijk, al gaat mijn persoonlijke voorkeur uit naar een meer aanwezige en elektronische soundtrack die mee bijdraagt aan die typische robotische sfeer.

Het probleem in Ghost in the Shell schuilt eigenlijk in de oeverloze dialogen die het ganse audiovisuele aspect overstemmen. Teveel gepraat waardoor de balans tussen actie en filosofie helemaal zoek is. Ook iets waar Inosensu geen last van had trouwens. In principe komt het erop neer dat je 80 minuten lang om de oren geslagen wordt met theorieën over de fusie van de virtuele wereld met de wereld zoals wij die kennen. Op zich een bijzonder sterk uitgangspunt vind ik zelf - en ook een absoluut pluspunt bij Inosensu - maar als je als kijker de betreffende theorieën gans de speelduur er met de paplepel ingegoten krijgt, ga je je al snel verslikken en vervelen.

Conclusie: Gezien het tijdskader waarschijnlijk een visuele mijlpaal die evenwel tot op de grond gesloopt wordt door het veel betere vervolg. Voor de rest een teveel aan narratief dat het audiovisuele aspect volledig overschaduwt, waardoor Ghost in the Shell snel uitmondt in een banale praatfilm die er niet in slaagt zijn kwaliteiten (die er zonder meer zijn) ten volle te etaleren. Met andere woorden een mislukte evenwichtsoefening die volledig wordt rechtgezet in het superieure vervolg.

Banale praatfilm? In deze film zit meer actie dan in het vervolg. En dat het er wat lelijker en wat minder geraffineerd uitziet is ook niet zo gek als je je bedenkt dat deze film uit 1995 komt, en Innocence uit 2004. Wellicht had Innocence ook een veel groter budget, en kon het rekenen op veel betere cgi-effecten, terwijl in deze film bijna alles nog met de hand is getekend. Volgens mij ga jij gewoon prat op dromerige sequenties, iets waar Innocence inderdaad vol mee zit. Iets wat mijns inziens ook gelijk het knelpunt is van die film. Nee. jouw recensie slaat wat dat betreft kant noch wal.

Mja. Ik kan begrijpen dat jij dit een topfilm vindt, maar leer iemand anders z'n mening aub respecteren.

Ik leg duidelijk uit waarom ik dit een "banale praatfilm" vind. De term kan in jouw ogen bijzonder hard (en misschien onterecht) klinken, maar dat is nu eenmaal hoe ik Ghost in the Shell ervoer. Teveel filosofisch gewauwel over de fusie tussen twee werelden terwijl je dit veelbelovende concept met minder poespas ook in de verf kan zetten. (zie Inosensu)

Wat de visuals betreft schrijf ik heel duidelijk dat ik ze niet slecht vind. Alleen - en daar geef je zelf een afdoende verklaring voor - ogen ze vergeleken bij het vervolg een stuk minder mooi.

Als mijn recensie kant noch wal slaat, wat trouwens niet de eerste keer is dat je zoiets zegt, moet je ze in het vervolg misschien maar negeren? Ik kan er best mee leven dat je het oneens bent met m'n stelling, maar om mijn mening hier een beetje in het belachelijke te trekken...sorry, daar ben ik niet van gediend.

Ik heb beide films al een aantal keren gezien en volgens mij is die balans actie/filosfie vrijwel identiek aan Innocence. Als het hier niet voor je werkt, dan vind ik het vreemd dat het in deel 2 wel voor je werkt.

Maak je dan een vergelijking met de opvolger? Want de soundtrack van die film recycled de soundtrack van zijn voorganger (min of meer).

Bij mij stoort het bij beide films, maar deel 2 maakt meer goed met de mooie plaatjes.

Dat zou kunnen natuurlijk. Maar Halycon neemt het mee in zijn kritiek hier, en dat doet ie niet bij de opvolger. Dat vind ik best vreemd.

Nee, niet in vergelijking met de opvolger, gewoon in het algemeen.

Wat die balans actie/filosofie betreft ... in Inosensu kwam die me veel gedoseerder over. Misschien net iets beter gespreid? Ik vond de actiemomenten alleszins intenser, terwijl ik ze in Ghost in the Shell nogal mak vond. Ze staken er minder bovenuit, minder contrasterend zeg maar. Vandaar ook dat ik de balans nogal onevenwichtig vond, omdat tegenover het filosofische gedeelte te weinig en/of te zwakke actie stond.

Waarschijnlijk heeft het toch vooral met de actiemomenten te maken, Innocence is zelfs nog wat nadrukkelijker qua filosofie.

De actie in deze film is vooral wat gestileerder. Vind het persoonlijk één de weinige zaken die in de eerste film beter gedaan is. Actie in de tweede film lijkt meer op HK werk, nogal hectisch en wat overdreven. Vind het iets minder passen in de GitS wereld.

Comentaar op het visuele is eigenlijk niet meer dan normaal als je Innocence eerst gezien hebt. GitS was dan wel een mijlpaal, Innocence zelf ook, misschien zelfs nog een grotere.

Commentaar op de muziek kan ik dan weer niet volgen. Mag er niet aan denken om hier een "electronisch" soundtrackje onder te plakken. Zeker niet als je kijkt wat men dan verstaat onder electronisch. Zou kunnen werken maar dan heb je wel iemand nodig die verder kan kijken dan Orbital of Juno Reactor. Vind het cliché net erg mooi omzeild in de GitS films.

Louter een kwestie van smaak denk ik. Maar begrijp me niet verkeerd, de huidige soundtrack vind ik best mooi hoor.