Kôkaku Kidôtai (1995)

Na Princess Mononoke pas de 2e anime die ik heb gezien. Vond deze veel beter als PM. Animatie (misschien niet echt goed te vergelijken maar toch) is veel mooier en het verhaal is ontzettend fascinerend. Ook de (schaarse, wat absoluut niet deert btw) actiescènes zijn prachtig. Ik vond hem helemaal niet saai, vond het jammer dat hij was afgelopen. 4,5*

PS. Is Motoko nou toch "overgenomen" door de Puppet Master? Op het einde zegt ze zoiets raars.

Eerst de positieve aspecten: het ziet er allemaal erg mooi uit en de schaarse actiescenes zijn ook netjes in beeld gebracht. Mooie vormgeving. Lekker overdreven geweld ook weer allemaal. Het verhaal, alhoewel verre van origineel, biedt stof tot nadenken.

Dan de negatieve aspecten: om het verhaal te vertellen wordt er echt oeverloos geluld. Om alles echt goed te volgen zal ik deze film nog een keer moeten kijken, al zijn de grote lijnen me wel duidelijk.

De close ups in het begin vond ik ook minder, om de een of andere reden was het noodzakelijk deze veel te lang in beeld te houden.

Heb verder alleen Avalon van Oshî gezien en daar zat eenzelfde soort scene in als hier, beelden begeleidt door muziek. Nu is me het nut daarvan niet helemaal duidelijk en die scene duurt ook nog eens veel te lang, net als in Avalon dus.

Al met al erg aardig dus en ik ben wel benieuwd naar Inosensu.

3,5*

Ps: waarom liet Avalon zo lang op zich wachten? Had Oshî er even geen zin meer in?

Geslaagde film, vooral door mooie muziek en (eigenlijk slechts af en toe) mooie beelden.

Het verhaal is met veel bravoure gebracht, maar is ondanks een hoop technisch geneuzel, redelijk eenvoudig. De mogelijkheid 3,5 sterren uit te delen lijkt voor films als deze gemaakt.

Vond het een ijzersterke film!

Goed verhaal, heel er mooi getekend, en lekkere actie.

Ik wel een film die ik nog vaker moet zien zodat ik hem nog leuker ga vinden denk ik.

Einde had ik niet zo snel aan zien komen, dat de film daar zou stoppen alhoewel ik wist van het tweede deel.

Uiteraard ga ik die ook kijken, ben er erg benieuwd naar.

Heb me goed vermaakt bij deze film!!

Voor nu 4*

Helemaal geen onaardige film en mijn 5e anime. Meestal vind ik ze best vermakelijk die japanse animatiefilms maar echt helemaal warm word ik er nu ook weer niet van. Dat is ook zo bij deze Ghost in The Shell. Vooropgesteld de animatie is prachtig. Vooral de stad ziet er werkelijk betoverend uit. Het vele water, de mooie luchten het oogt erg sfeervol en samen met de prima muziekscore zorgt dit voor een aangename kijk- en luisterervaring.

Toen ik het hoesje van mijn DVD bekeek en een bozige japanse met donkere zonnebril en getrokken pistool mijn richting in zag kijken vreesde ik even het ergste. Gelukkig valt het reuze mee, het is geen met bloederige actie volgepakte sensatiefilm. Het blijft bij goed gedoseerde actie die er behoorlijk strak en vloeiend geanimeerd uitziet. Beetje opgeblazen schreeuwerig gedoe soms maar dat past wel bij het genre.

Het filosofische thema is, alhoewel niet uitzonderlijk oorspronkelijk, best boeiend en heeft ook zeker wel mijn interesse. Duidelijk is dat de film de kijker meer wil meegeven over deze achterliggende thematiek en filosofie. Als Oshii de beelden en muziek voor zichzelf laat spreken werkt dit mooi (zoals in de scene van Motoko in de stad of wanneer ze aan het duiken is). Ik vind het dan ook jammer dat hij zich regelmatig laat vervallen in filosofisch en technologisch gebrabbel door zijn geanimeerde karakters. Al die woorden zijn helemaal niet nodig om een idee over te brengen als de impact van beeld en geluid krachtig genoeg is. Neem als grote voorbeeld Kubrick's 2001 een film met een minimum aan woorden en uitleg maar geeft wel een enorme kunstzinnige en filosofische dreun om de oren waar je stil van wordt (ik wel dan tenminste).

Daarnaast voel ik mij ook nooit zo ontzettend verbonden met die japanse animatiekarakters, ziet er leuk uit, grappig bedacht maar emotioneel raakt het me gewoon niet zo (met uitzondering van de broer en zus uit Grave of the Fireflies).

Al met al een mooie, vermakelijke animatiefilm die mijns inziens in kunstzinnige en filosofische zin soms wat teveel credit krijgt. Want echt nieuwe inzichten op dit gebied geeft mij deze film niet. Toch kijk ik wel uit naar deel 2 al was het alleen maar omdat de animaties daar nog spectaculairder zouden zijn. Deel 1 blijft staan met een mooie 7 (3.5*) als rapportcijfer.

Ghost in the Shell is een anime waarin de kleinste details nauwkeurig afgewerkt worden, prachtig hoe de auto `s zich een weg banen door het stratencircuit van een grote stad. Telkens weer weet Oshii het verhaal ondergeschikt te maken aan de fraaie decors waarin het verhaal zich afspeeld. Vooral de achtervolging van de boef waarin de climax uitmondt in het water is mooi geanimeerd.

Fijn ook, dat hier de tijd wordt genomen voor een korte stop waarin je jezelf als het ware in een grote Japanse stad zoals Tokyo waant en op reis wordt genomen voor een rondje sightseeing door de winkelstraten onder begeleiding van prachtige muziek.

Het verhaal vond ik weinig om het lijf hebben, in de verste verte deed het mij een beetje denken aan The Thing waarin het menselijke lichaam overgenomen dreigt te worden door een buitenaards virus.

Net zoals een verslag stukken verzorgder oogt als je wat aandacht besteedt aan de lay - out ervan, moet ik Oshii nog even een compliment maken voor de geweldige openingscredits die mij al gelijk de ogen deed openen. 4*

Tegenvaller.

Grootste minpunt vind ik het verhaal. Kon me voor geen meter boeien. Daardoor werd het een erg moeizame zit.

Ik vind niet alle stijlen in deze film even aantrekkelijk. Wonderlijke en grafisch imposante scenes worden afgewisseld met saaie grijze wolkenkrabber omgevingen en ingezoom op weinig bijzondere karikaturale mannetjes.

De animatie is soms erg indrukwekkend, soms valt er bar weinig te beleven.

Niet het meesterwerk dat ik had verwacht. De animaties zijn wisselvallig (de eerste minuten zijn afgrijselijk en ook veel van de randfiguren zijn echt debiel getekend, later komt hij er wel bovenop, vooral in de actiescenes en hun meestal waanzinnig mooie setting) en het verhaal is wel interessant, maar veel te complex uitgewerkt. Het hele gegeven waar de film rond draait is zeer fascinerend en heeft me best aan het denken gezet, maar ik vond niet dat dit scenario echt iets aan het idee toevoegde, behalve er een spannende film rond construeren met een hoop ingewikkelde spionagetheorieën en allerlei betrokken instanties die ik niet uiteen kon houden. Dan had ik het toch liever wat meer de filosofische toer op zien gaan.

De film weet wel te boeien, maar slaagt er ook niet in om personages te creëren die echt bijblijven, iets waar Akira (om hem dan toch maar eens te noemen) veel beter in is.

Maar niet enkel slecht nieuws dus: het idee is erg boeiend, er zijn heus wel scenes waarin dat ook tot in de film zelf doordringt (zoals het hele vuilnismangedoe, of de prachtige finale), de muziek is prachtig en heel origineel, zelden meegemaakt dat film en muziek zo van elkaar verschillen in stijl en toch perfect samenkomen, en sommige beelden zijn echt wel adembenemend mooi, soms door kleine details, soms door de combinatie van alles. Hoogtepunten zijn wat dat betreft de openingsgeneriek, alle scenes die zich in de oude stad afspelen, het gevecht in het water, en de finale in die waanzinnig mooie hal.

Ik geef voorlopig een 3.5 *, maar ik ben wel van plan hem nog eens te bekijken alvorens ik deel twee aanvat, misschien helpt het wat als ik wat beter kan volgen .

Mijn laatste stem dit jaar......

Gisteravond gezien. Was weer een erg mooie anime. Met prachtig getekende achtergronden, echt zo mooi gemaakt allemaal. Ook komt er midden van de film enkele shots van het futuristische Tokyo die er ook geweldig mooi uit zien. Sommige animaties hadden wat weg van de strips van Bilal. Wel vond ik die soundtrack(die ook bij de aftiteling te horen was) een minpunt. maargoed.

Voor de rest is dit een prachtig opgezette film. Goede stemmen en de actiescene's zagen er ook erg mooi uit. Dit is ook helemaal mijn genre: Actie en Sience Fiction. Die soundtrack met dat langzame trommelgeroffel en zo'n koor der doorheen vond ik zoals gezegt erg zeurderig klinken en blijft dat lied steeds in je kop zweven maargoed. De film was voor de rest erg genietbaar. Alles mooi in stijl getekend en heel sfeervol. De stemmen waren ook in orde en de geluiden ook. De wapengeluiden klonken ook erg goed en spectaculair. Wat ook jammer was was dat de film zo kort duurde.

Maare, de film is Japans gesproken maar waarom staan er dan Engelse namen in de aftiteling?

Ik ga deel 2 ook maar eens opspeuren.

4,0*

Aardige film. Een verhaal dat op de meer interessante momenten een beetje speelt met ideeën die verwant zijn aan bijvoorbeeld Blade Runner en 2001 (als ik me beperk tot bekendere films). Bij vlagen erg mooie animatie, soms ook helemaal niet. Het intrige (dat spionagegedoe vooral) om het gegeven heen wist me maar matig te boeien, maar het einde vond ik dan weer erg tof. Als ik hier de commentaren lees ga ik toch ook eens deel 2 bekijken, ik heb het idee dat die me wat meer ligt. Toch wil ik dit nog eens vaker zien.

3.0*

Goed, om maar gelijk alles gehad te hebben, ja ook ik zag veel terg uit DIE ene populaire film, waar ik gewoon de naam en vergelijkingen niet van ga noemen, dat is al 1000 keer gedaan en het is best zinloos. Ik heb er geen zin in.

Over naar de film dus. Feitelijk na Appleseed mn 2e Anime die ik serieus bekijk en dan bevalt me dit heel wat beter zeg.

Het is getekend, en dat zie je wel, maar hoe! wat een details. Er moet hier behoorlijk wat werk in hebben gezeten. Vooral steden, lichten, regen en vele straatnaambordjes zien er dan bijvoorbeeld supertof uit. Gewoon als geheel komt het erg organisch over, omdat er aan bijna alles gedacht lijkt te zijn. De schaduw, manier van bewegen, lichtweerkaatsing, de kleinste dingen.

De muziek dan, die prima op het verhaal inspeelt. Veel 'wereldmuziek' om het even zo te noemen, dat wonderbaarlijk goed bij de film past. Apart gedaan zijn de actiescenes met een bijna ambient track erachter, haast rustgevend, terwijl er op het scherm vanalles gebeurd.

Het verhaal heb ik ervaren als best gelaagd. In feite een sci-fi actiefilm, maar er word een heel sterk verhaal in de gehele film uitgewerkt, waardoor het niet leeg aanvoelt. Dieper verhaal dan soms het geval is bij andere films, maar toch had ik niet veel moeite om het te volgen, al was ik zoals gewoonlijk weer meer met de sfeer bezig, dan met het verhaal zelf. De volgende keer zal ik dus vast wel meer oppikken nog.

4.5*

Op naar de 2e nu, maar gelijk erachteraan gooien.

Enkele maanden geleden Inosensu gezien en ik was meteen verkocht. Ik moest en zou ook het eerste deel in bezit hebben. Maar dat heeft uiteindelijk een tijdje geduurd, want m'n eerste versie was beschadigd en pas enkele maanden later kon die ingeruild worden voor een nieuwe. Na lang wachten vanmiddag dan eindelijk kunnen kijken, maar waar ik hoopte op een aangename verrassing werd ik snel ontnuchterd door een teleurstellende film die bijna nergens de hoge verwachtingen kon inlossen. Er meteen even bij vermelden dat ik alles behalve een anime-fanaat ben en dus nog maar erg weinig referentiemateriaal heb. Zowel onbewust als bewust ga je dan vergelijken met wat je wél kent en in mijn geval was dat in de eerste plaats Inosensu. En met dit in het achterhoofd komt Ghost in the Shell quasi nergens in de buurt van zijn superieure opvolger.

Om te beginnen de animatie zelf. Objectief bekeken nog best de moeite waard. Mooie kleurencombinaties en een bij vlagen serene cameravoering die sporadisch erg dromerige sequenties genereert. Spijtig genoeg waren die te beperkt in aantal (slechts twee die me echt konden overtuigen, in combinatie met een mooie soundtrack). Bovendien leek de animatie vergeleken bij Inosensu veel groffer en minder gedetailleerd. Zeker niet lelijk, maar het detail uit Inosensu zorgde voor meer zuiverheid en meer visuele impact. Nu wil ik best geloven dat de visuele flair in Ghost in the Shell een mijlpaal betekent in het genre, doch als je deze film na Inosensu kijkt blijft van die mijlpaal weinig over. Kenners mogen het dan met me oneens zijn, ik vond dit gewoon te karig. De muziek daarenboven was meestal erg degelijk, al gaat mijn persoonlijke voorkeur uit naar een meer aanwezige en elektronische soundtrack die mee bijdraagt aan die typische robotische sfeer.

Het probleem in Ghost in the Shell schuilt eigenlijk in de oeverloze dialogen die het ganse audiovisuele aspect overstemmen. Teveel gepraat waardoor de balans tussen actie en filosofie helemaal zoek is. Ook iets waar Inosensu geen last van had trouwens. In principe komt het erop neer dat je 80 minuten lang om de oren geslagen wordt met theorieën over de fusie van de virtuele wereld met de wereld zoals wij die kennen. Op zich een bijzonder sterk uitgangspunt vind ik zelf - en ook een absoluut pluspunt bij Inosensu - maar als je als kijker de betreffende theorieën gans de speelduur er met de paplepel ingegoten krijgt, ga je je al snel verslikken en vervelen.

Conclusie: Gezien het tijdskader waarschijnlijk een visuele mijlpaal die evenwel tot op de grond gesloopt wordt door het veel betere vervolg. Voor de rest een teveel aan narratief dat het audiovisuele aspect volledig overschaduwt, waardoor Ghost in the Shell snel uitmondt in een banale praatfilm die er niet in slaagt zijn kwaliteiten (die er zonder meer zijn) ten volle te etaleren. Met andere woorden een mislukte evenwichtsoefening die volledig wordt rechtgezet in het superieure vervolg.

Tsja, deze film heeft een enorme cultstatus die ik nooit zo heb begrepen. De dosering van diepgang ( lees: esoterisch geblaat ) en actie is gewoon heel mager. Er wordt de hele film gepraat in louter stompzinnig ''wetenschappelijke'' gelul waarbij ik nooit het gevoel had dat het me ook maar iets deed. De schitterende animatie maakt een hoop goed, maar zeker niet alles.

Wat deze film zo mooi en goed maakt zijn voor mij eigenlijk alleen maar de decors en bepaalde animaties. Qua verhaal is het voor mij een behoorlijk rommelig geheel met een vaag verhaal over het inbrengen van een ziel in cyborgs en machines.

Dat ik deze film dan toch een goede voldoende geef is enkel en alleen maar te danken aan de rest van de film. De decors zagen er prachtig uit, de muziek was bij tijd en wijle zelfs briljant en de actie was goed.

3,5*

Het filosofisch "gelul" sprak mij in Ghost in the Shell juist wel aan, meer nog dan het wetenschappelijke.De eerste keer dat ik hem zag kon ik er weinig mee en vond ik hem vooral saai, de tweede keer vond ik hem veel beter.Nu voor de derde keer gezien maar vond hem nog niet heel veel beter geworden dan de laatste keer dat ik hem zag.

Een animatie film die dieper gaat dan de andere animé 's die ik tot nu toe gezien heb.Er zijn veel uitleg/filosofische scènes die mij toch wel erg blijven boeien.Het sf. sfeertje was heerlijk, de animaties erg mooi en de muziek was zoals Stephan73 al zei op sommige momenten briljant.

De weinige actie die er in zat vond ik wat minder maar toch noch wel aardig, de karakters die er in zaten kon ik af en toe weinig mee, de enige die ik echt interessant vond was Batou.Verder vond ik de film ook wat aan de korte kant het had van mij nog wel een kwartiertje langer mogen doorgaan,alleen al om er nog wat dieper op in te gaan wat er nu precies met de majoor is gebeurd, maar misschien haal je daar dan ook wat van de mysterie mee weg.De sterren blijven dus voorlopig nog even staan op,

3.5*

Mijn allereerste ervaring met Japanse anime/ manga.

En die is niet goed bevallen. Natuurlijk, de details zijn oogverblindend. De jacht op 'de heer met de sik' is adembenemend en heeft een prachtige climax.

Verder vind ik GhostitS vooral langdradig. "Wanneer mag deze film afgelopen zijn..." Opeens was het einde daar. O. "Ik heb zeker iets gemist."

Nee, dit is (nog niet) niet aan mij besteed. Wel ga ik de film nogmaals zien, het zou zo maar kunnen dat wanneer ik meer van het verhaal ga begrijpen de rating van Ghost voor mij omhoog gaat schieten. Ik heb zo'n gevoel dat de film deze potentie bezit.

Ik wil mij ook nog wagen aan Spirited Away, wat volgens mij een totaal verschillende ervaring gaat zijn.

Maar als mijn waardering voor Ghost (en Spirited) zo blijft zoals die nu is, zie ik het somber in voor de combinatie Japanse anime/ikzelf.

Zojuist Ghost in the shell 2.0 gezien.

Het gebruik van 3D:

Enkele scènes waaronder de introductie van Motoko zijn volledig in 3D geanimeerd. Verder zijn enkele stukken waarin helicopters voorkomen, de credits aan het begin, de duik scene, de (voorheen) groene computer graphics en de korte muziek intermezzo tegen het einde waarbij de helikopter over de stad vliegt nu voorzien van "fancy" 3D animaties.

Helaas voegde dit alles niets tot weinig toe aan de gehele belevenis van de film. Sterker nog, het irriteerde vaak enorm. De eerder genoemde introductie van motoko zag er op z'n zachts gezegd belabberd uit; erg plastic en sfeerloos. Ditzelfde geld voor de duik scene waar motoko ook 3D geanimeerd is.

Het is me een raadsel waarom ze ervoor gekozen hebben om Motoko (en ook voertuigen) in bepaalde scènes 3D te renderen en andere scènes conventioneel te animeren. Dit zorgde ervoor dat de 3D scènes er op een negatieve manier uitsprongen. Ze hadden dit veel subtieler, consequenter aan moeten pakken zoals in Innocence; alle personages getekend en de backgrounds 3D. In dit geval had ik liever gewoon geen 3D gezien.

De kleurcorrecties.

De kleurnuances in 2.0 zijn vele malen subtieler en natuurlijker dan in het origineel. Verder viel meteen op dat over de gehele film het kille groen/blauwe kleurgebruik, wat erg kenmerkend was voor het origineel, praktisch verdwenen is. Ook deze zijn vervangen voor meer natuurlijkere kleuren. De groene computergraphics zijn in de zelfde orange stijl als die in innocence.

Over het geluid kan ik niet heel veel vertellen. Wat ik begrepen heb is dat de stemmen overnieuw ingesproken zijn en dat ook Kawai's muziek bewerkt is om mooier te klinken bij een dolby set. Ik ben zelf in het bezit van een cheap-ass 2.1 set en kon geen drastische verschillen ontdekken.

Conclusie

De 3D animaties zijn ronduit slecht en overbodig. De verbetering zit hem vooral de scherpte en het kleurgebruik. Maar de vraag is natuurlijk of de film dit nodig had? Ik vind van niet. Als je visuele wijzigingen aanbrengt veranderd ook de sfeer en het gevoel bij een film en dat is in het geval van ghost in the Shell erg sonde.

Eigenlijk was dit best onverwacht een grote meevaller!

Ik verwachtte misschien een moeilijk te volgen film vol met personages in ver doorgevoerde onderwereld praktijken.

Het bleef me bespaard en zat er falikant naast.

Het onderwerp boeit me zelden maar deze film bezit balans.

Zeer knap geanimeerd, mooier dan ik alwéér verwachtte. Muziek was zeker mooi maar niet overdonderend.

Minpunten zijn er niet op de korte speelduur na, jammer dat ik deel 2 nog niet bezit.

3.5*

Nou, onzin dus..

Halfjaartje verder en na niet veel later ook GitS 2 gezien te hebben zie ik de magie. Prachtig diepgaand verhaal, geweldige actiescenes als ze aanwezig zijn, prachtige dialogen en een geniale sfeervolle soundtrack.

4*, dik!

Uuh?

Had hier erg veel van verwacht. Dat is bijna altijd een verkeerd uitgangspunt bij het aanvangen van een film, maar toch. Soms kun je jezelf moeilijk bedwingen.

Toch ben ik niet zwaar teleurgesteld. Wel een beetje. Vond het complexe en filosofische verhaaltje niet altijd even interessant, en soms ook lastig te volgen.

Onderhoudend en vermakelijk is e.e.a. wel, en er valt visueel een hoop te genieten. De keuze voor het oplichten van monitoren e.d. vond ik minder, evenals de waas die bij vlagen over het beeld wordt heen getrokken. Echter dat zijn artistiek keuzes die smaken nu eenmaal doen verschillen.

Mooie soundtrack overigens.

Op naar deel 2, die volgens velen een stuk beter moet zijn.

P.S. De import-BluRay is van een schandalige beeldkwaliteit. Had echt het idee een gewone DVD te bekijken. Gemiste kans wat mij betreft..

Redelijk.

Kan me bij de lauwere reacties aansluiten. Zowel stijl als verhaal waren niet van zodanig niveau om er overdreven enthousiast van te worden. Vond de animatie houterig, met name het rennen en de rijdende auto's. Veel personages ook die compleet stil staan als ze geen dialoog hebben, niet best gedaan. De stilstaande achtergronden zijn dan wel weer erg mooi, bijna fotografisch.

Het verhaaltje is eigenlijk niet interessant en de enige reden dat het niet echt saai wordt is de korte speelduur. Uit eerdere opmerkingen her en der op Moviemeter had ik begrepen dat The Matrix voor een groot deel schatplichtig zou zijn aan deze film, nou, niets is minder waar. Alleen die groene letterreeksen zijn identiek, verder zag ik geen connectie. De andere zaken die hier al meermaals zijn benoemd (muziek, actiescenes, vond zelf ook die tussenscene met koor en omgevingsbeelden fraai) zijn allemaal wel aardig, dus het lukt net om er nog drie sterren uit te peuren.

Ik heb hem vandaag herzien en ik ben nog steeds in de war. De eerst 30 min zijn makkelijk te doen en zorgen ervoor dat ik weer echt zin kreeg om deze film te kijken. Maar daarna raak ik de draad weer helemaal kwijt en volgen het ene misverstand het andere op. Nu ik zo de samenvatting hierboven me lees, weet ik er opeens meer van dan na 164 minuten kijken...... Hier wordt namelijk al gezegd dat de Puppet Master niet menselijk is en ook geen eigen lichaam heeft. Maar tijdens het kijken van de film wist ik hier op geen enkel moment iets van terug te vinden. Ik weet enkel en alleen dat de puppet master amerikaans zou moeten zijn. Daarnaast snap ik niet waarom die ene assistent van die sectie 6 vent zo verdacht is en er uiteindelijk helemaal niks aan wordt gedaan en kusanagi bij het bevechten van die ene tank haar eigen armen eraftrekt.... En wat was de bedoeling van het bespioneren van die ene kleine crimineel die uit die heli stapt?!! en zo zijn er nog tal van scenes die in mijn ogen helemaal nisk toevoegden aan het verhaal en er maar los bij hingen.

Moet je om ook maar iets van het verhaal te snappen de anime nauwlettend hebben gevolgd of ben ik de enige die zoveel aspecten van de film niet kan begrijpen. :S

Ik kan met een beetje goede wil halve ster meer geven en misschien in de toekomst wat meer als iem zijn wijs licht op deze frappante zaken wil schijnen .

Mijn eerste Oshii.

Ik was al een tijdje benieuwd naar deze film. Na een trailer te hebben gezien en een aantal leuke commentaren hebben gelezen te hebben heb ik een poging gewaagt.

Het was meteen geslaagd, wat een mooie animatie al zelfs vind ik die van ghost in a shell 2: innocence indrukwekkender. Het verhaal stelt wel niet zo heel veel voor maar toch aangenaam en leuk. De sfeer van deze film is erg goed.

De aktie is erg mooi in beeld gebracht waardoor het allemaal wel spannend is.

Ik blijf nog altijd een animé liefhebber, het heeft mij bijna nog nooit telleurgesteld en daarom 4.5*.

Jammer, vond hier niet zoveel aan. Het begint nog wel leuk, maar halverwege had ik het wel gehad met deze film. Veel oninteressant geneuzel in een rommelig verhaaltje, wat van de hak op de tak springt. De personages deden me ook helemaal niks.

Visueel is het best in orde, maar ook op dat vlak weet deze film zelden te imponeren, op een enkele scéne/shot na. De muziek is bij vlagen wel érg goed en ik heb een (klein) zwak voor de getekende stadsbeelden in anime-films. Onvoldoende voor nu.

Tegenvaller. Op de gevechten na was het een nogal saaie bedoening. De te lange dialogen waren erg saai en moeilijk om te volgen. Jammer, want over de animatie valt niets te klagen. De muziek was op bepaalde momenten zeer treffend, maar hier kan een film imo niet op teren. Doordat verhaal zo saai was, verslapte mijn aandacht regelmatig.

2,5* voor de beelden en de muziek.

Toch een lichtelijk tegenvallende film, deze twee Oshii die ik zag, na het eerdere wel aardige Tenshi No Tamago. Het verhaaltje vond ik niet bijster interessant, mede ook door het feit dat er oneindig veel nietszeggende dialogen in de film lijken te zitten.

Juist op het moment dat er geen dialoog is en de bedwelmende muziek naar voren komt is deze film op zijn best. Dat is een punt waarin Oshii in Tenshi no Tamago ook al zo goed in was. Helaas zijn die fragmenten in deze film te schaars aanwezig.

De animatie is verder wel oke, al vind ik de tekenstijl niet altijd even mooi. De aftitelingsmuziek is dan wel weer prachtig, maar als je blij bent dat een niet al te lange film is afgelopen is dat vaak geen goed teken. Zo ook hier dus.

2,0*

Had hoge verwachtingen voor deze film en voor mij persoonlijk toch een tegenvaller. Audiovisueel is het natuurlijk allemaal prachtig, rekening mee houdende dat het een animatie uit '95 is. De muziek is echt om te smullen, extreem sfeervol en betoverend. Dat in combinatie met de zweverige beelden maakt het ook een best mooie animatiefilm.

Zo des te jammer dat het verhaal me eigenlijk geen zak kon interesseren, er wordt best een eind weg geluld over van alles en nog wat en het verhaal wordt er niet echt veel duidelijker op. Al werd het gaandeweg de film wat beter. Best een trage film eigenlijk als je het zo achteraf bekijkt.

Prima film, alleen het heeft me nergens echt diep geraakt.

3*

Ik deel de meeste meningen hier wel.

prachtig geannimeerd en vooral de door die schitterende muziek ondersteunende beelden waren een hoogtepunt.

Het verhaal was ook mij niet interressant genoeg.

3*

Ook ik vond het moeilijk te volgen, ondanks dat ik er mijn uiterste best toe deed (vooruit, af en toe dwaalde de gedachten een beetje af ). Dit kwam voornamelijk door de vele voor mij saaie dialogen over technologie en weet ik het wat. Ik snapte hier niet heel veel van, vandaar dat het af en toe wat moeilijk te volgen werd. Verder prachtig geanimeerd en ook de muziek mocht er zeker wezen. Maar weet niet of ik dit nog een keer zal bekijken (alwaar ik alles dan misschien wel beter zal snappen!).

2*

Toch wel Oshii's magnum opus, want hoe goed ik Angel's Egg en Innocense ook vind, Ghost In The Shell blijft toch uiteindelijk de film die anime een compleet nieuw gezicht gaf voor de rest van de wereld en mij voor het eerst liet zien dat er meer Japanse animatie bestaat dan de variant met giechelende schoolmeisjes of pratende beestjes. Ondanks het feit dat Ghost In The Shell dus bij een groter publiek bekend is, betekent dit niet dat de film daardoor simpel en toegankelijk is, want de typische Oshii gedachtekronkels over techniek, bewustzijn en menselijkheid zijn nog steeds niet voor iedereen weggelegd. Misschien dat het toch voornamelijk het niveau van de animaties en de manier hoe men actie (en zelfs het gebrek aan actie) zo meesterlijk weet te schieten is dat de film zo aantrekkelijk maakt voor een groter publiek.

In visueel opzicht is het vervolg toch een behoorlijk stapje hoger, maar qua script blijft de eerste film voor mij toch echt onovertroffen. Ik herinner me na mijn eerste kijkbeurt dat ik een urenlange discussie heb gehouden met mijn vriendin (neurobioloog) over onze definities van 'leven', want het idee dat een computerprogramma op een dag zijn eigen bestaan ervaart en hieruit concludeert dat hij leeft is iets wat een hoop ruimte geeft voor een (wetenschaps)filosofische discussie. Het interessante van deze film is wel dat het filosofische aspect belangrijker is dan de actiescenes, maar dat qua scenes de actie en dramatische stukken niet voor elkaar onderdoen. Tegenover het prachtige eindgevecht met die spinnentank staat bijvoorbeeld de dialoog tussen Batou en Kusanagi op de boot, die visueel minstens even imposant is. En de nachtelijke shots met ijzingwekkende soundtrack moet ik al helemaal niet vergeten, dat heb ik tot nu toe qua impact nog niet beter gezien in wat voor (animatie)film dan ook.

Het grappige is dat ik een hoop animeliefhebbers ken die deze film afgrijselijk saai en langdradig vinden, wat mij toch behoorlijk wat vraagtekens bij hun liefhebberij doet zetten. Ghost In The Shell is verplichte kost voor iedere serieuze cinemaliefhebber en hopelijk zet het, net zoals het bij mij het geval was, meer mensen aan tot een ontdekkingstocht door dit uitzonderlijk rijke genre.