Donnie Darko (2001)

Voor de derde keer gezien.
Bij iedere keer dat ik hem zie krijg ik meer waardering voor de film.
Donnie Darko heeft van alles wat: humor, drama en is zelfs een beetje creepy en mysterieus.


Ben het ook niet eens met de reacties hierboven, het is wel een beetje kort door de bocht om te spreken over Sprekende konijnen.
Het is ook geen sprekende konijn namelijk, maar dat is Frank in een pak. Degene die Gretchen (per ongeluk) overrrijd en een kogel mag ontvangen in zn rechteroog voor die daad, door inderdaad: Donnie Dark. Hij komt uit de toekomst, waar de film dus ook een beetje om draait, het tijdreizen(simpel gezegd).
Het is dus wel erg makkelijk en kort door de bocht om zulke dingen te zeggen.

De smurfen discussie gaat eigenlijk ook nergens over, stomme praat wat nergens over gaat. Maar dat is niet erg, want dat hebben we allemaal wel is.
Daarna tilt Donnie Darko de discussie ook naar een hoger niveau door ze op hun ongelijk te wijzen. Dit is een beetje om het karakter van Donnie Darko weer te geven: Een vreemde jongen die zo z'n problemen heeft, maar aan de andere kant is hij ook heel intelligent.

Ik denk dat die argumenten meer over jullie zeggen dan over de film, als je hier niet eens doorheen wilt/kan kijken.

Verder heeft de film zo z'n geniale momenten met hier en daar geniale stukjes dialoog. Dit is 1 van mn favoriete dialogen, tijdens de speech van dr. Cunningham over die fear en love onzin:

Jim Cunningham:

Son... DO YOU SEE THIS? This is an Anger Prisoner. A textbook example. Do you see the fear, people? This boy is scared to death of the truth.
Son, it breaks my heart to say this, but I believe you are a very troubled and confused young man.
I believe you are searching for the answers in all the wrong places...

Donnie Darko :
You're right, actually. I am pretty- I'm, I'm pretty troubled and I'm, I'm pretty confused. But I... and I'm afraid. Really, really afraid. Really afraid.

But I... I... I think you're the fucking Antichrist!!!

Heerlijke humor en zo heeft de film nog meer van dit soort dialoogjes.
De film zit verder gewoon geniaal in elkaar, je wordt gemindfuckt op het einde, heerlijk twistje.
Hierboven is het ook al vermeld, diep van binnen herinneren de betrokkenen in de film wat er allemaal nog is gebeurd, het zwaaien van Gretchen op het einde naar de moeder van Donnie vond ik ook een indrukwekkende scene Hoe 1 keer zwaaien zoveel kan betekenen, prachtige cinegrafisch detail.

En dan nog over Mad World, dit liedje past ook perfect op het einde, een beter nummer kan je niet vinden.



5 sterren

Prachtfilm.

Vooral het einde bracht de puzzelstukjes mooi bij elkaar; Op het moment dat de straalmotor op Donnie valt, schrikt zijn psychiater wakker, zie je Jim huilend op bed zitten en zo ziet iedereen het licht spontaan. Dit sluit mooi aan bij het "butterfly effect" idee; de kleinste verandering van het verleden leid tot drastische veranderingen in de toekomst. Donnie kreeg de visioenen zodat hij alles op een rijtje kon zetten, wat dat betreft heeft Frank niet Donnie's leven gered, maar dat van zijn moeder Rose, Jim, zijn zusje Samantha (en de rest van Sparkle motion) Gretchen en meer.

Donnie's dood loste eigenlijk alle toekomstige problemen op. Al zal het voor de "gewone" mens een mysterie blijven, waar die straalmotor vandaan kwam.



Daarnaast heeft de film natuurlijk veel leuke details, al was ik een beetje teleurgesteld over het karakter Cherita. Zij werd steeds in beeld gebracht alsof zij een link had met Donnie's visioenen, maar dat bleef een beetje uit.

Verder vond ik de smurfen-discussie erg leuk en benadrukte natuurlijk Donnie's intelligentie en gedachtegang.

4,5 sterren

Ik ben werkelijkwaar weggeblazen door deze film. Ik begrijp nu ook waarom het zo'n culthit is. Dit is het voorbeeld van een film met een klein budget maar met een briljant verhaal waar geen 100 millioen dollar voor nodig is. Het verhaal gaat over de 16 jarige Donnie Darko die in de jaren 80 eigenlijk gewoon een tiener is, al is hij qua het aanspreken van het andere geslacht meer een 12 jarige. (Al zullen dat ook wel de 80's geweest zijn)

De film valt pas echt op zijn plaats op het einde, en zelfs toen heb ik er nog een goed half uurtje op zitten te door filosoferen voordat ik het hele verhaal pas echt snapte. Ik heb de film in totaal wel een keer of vier gezien en elke keer ontdek je weer nieuwe hints in het verhaal die je een voorbode bieden over wat er gebeuren gaat (of meer belangrijk wat er al gebeurt is)

Het is gewoon een heerlijke mindfuck die je de hele film gefixeerd houdt. De weinige schrikmomenten die de film bevat zijn heel onverwacht maar tot perfect getimed. De momenten waar je het juist verwacht worden niet benut, wat de film nog beter maakt.

Deze film is zeker weten ongeevenaard en is mijn favoriete film aller tijden.

5/5

Laat ik het simpel houden: Frank is te vergelijken met Michael Fox in 'Back to the future', alleen lijkt Frank helemaal geparalyseerd door zijn tijdreizen. Hij beweegt heel langzaam, spreekt alsof het pijn doet enz..
Hij haalt Donnie uit zijn slaap omdat deze de wereld moet redden (deze zou vergaan binnen 26 dagen en zoveel uur), maar wat gebeurde er nu precies na 26 dagen? Onstond er een wormgat dat het vliegtuig opslokte?

Het antwoord mijns inziens:

Na 26 dagen zou Donnie doodgaan, hoe dan ook. Het vliegtuig zou, al dan niet scheefgetrokken door een wormgat, onbestuurbaar worden en zijn motor verliezen. (Het lijkt verdorie wel alsof het Donnie zijn lot is. =>'God meets science') Mischien zit de vliegtuigmotor wel in een oneindige lus, te wachten tot hij zich op Donnie kan storten, wie zal het zeggen.
Maar goed, bijgevolg zou niet de wereld vergaan, maar wel Donnie's wereld, aangezien hij alleen sterft. ( "In the end, everyone dies alone.")

Dan zou je volgende conclusie trekken:

Donnie = Frank

Dit is eigenlijk vrij logisch als je rekening houdt met zijn schizofrenie en het feit dat hij gewoon bang is en zijn hachje wil redden. (denk aan de psychiater die Donnie vraagt wat hij voelde toen Grandma Death iets in zijn oor fluisterde.)
Ook zegt hij ergens in de film tegen Cherita: 'I promise you that some day, everything will be better for you.' Alsof hij weet dat hij de macht heeft over tijd en ruimte..

Maar tijdens deze alternatieve tijdlijn en zijn 'pogingen' om de wereld te redden, verwerft Donnie een speciaal inzicht. Het punt waarop dit gebeurd is niet helemaal duidelijk, maar het lijkt erop dat dit tijdens het halloween feestje plaatsvond. Of misschien nadat Gretchen werd overreden? Dit is niet helemaal duidelijk.

Enfin, uiteindelijk doet hij zijn naam, Donnie 'sounds like some kind of superhero' Darko, eer aan door zich op te offeren en veel mensen (voornamelijk Gretchen) een mooie toekomst te bieden.


Nuja, deze uitleg is vast simpel genoeg

Verder biedt deze film een mooie, meeslepende soundtrack en een altijd aanwezige spanning, ondanks de droge en absurde humor. ("Smurfette doesn't fuck.")
Ook is het personage Kitty een geloofwaardig iemand, die je na verloop van tijd echt wel een goeie slag in het gezicht wil geven.

*** 1/2

Ik vind het een goeie, maar toch een verwarrende film.

Ik heb één vraag en dat is of die timetravelling in de film als echt wordt gezien of is het gewoon donnie's illussies?

zoja, vind ik de film een beetje stom... als het echt gaat over zijn mentale ziekte en dat hij illussies heeft vind ik het een goede film, maar begrijp ik de film niet helemaal want op het einde is er een plotse wending...

Heerlijke unieke film die ik helemaal niet zo lastig in elkaar vond zitten. Ik moet hem maar gauw weer eens herzien.

Deze film is geweldig, laat ik maar gewoon met de deur in huis vallen. Het verhaal kon mij ontzettend bekoren en het einde is zo vaag dat ik het geweldig vind. Ook de nieuwe jongen Jake Gylenhaal kon mij ontzettend amuseren maar vooral het einde waarin we extreem mooi gefilmde beelden zien met als achtergrond het wondermooie mad world. Daar krijg ik nu rillingen van. Ook Patrick Swayze als de zelfhulpgoeroe is ontzettend leuk en de LO leerkracht die op een bepaald moment een lijn op het bord met twee uitersten: Love and Fear is lachwekkend.ook de soundtrack is zeer goed.

Wel een heel bijzonder na-denk filmpje die heel goed maar ook ingewikkeld in elkaar zit en er in het begin ook van alles door mekaar word gehaald: tijdreizen, einde van de wereld, droom of realiteit(?) Je bent je ook eerst helemaal niet bewust over de echte situatie wat aan het einde plaatsvind. Er valt een vliegtuigmotor in de slaapkamer van Donnie Darko en het is toevallig dat Donnie niet in zijn slaapkamer is. En vanaf dat moment begint het hele verhaal omringt met allerlij bizare gebeurtenissen. Hij word wel als held beschouwt die onsterfelijk was, maar per toeval komt er na die ongeval een kettingreactie vreemde of weer niet zo vreemde gebeurtenissen. Sommige monden dan inderdaad uit op gevolgen van kwajongens streken maar het gaat nog verder. Even tussendoor.... op de achterkant van het hoesje staat btw: dat de huis van die ene Fear___Love goeroe in de hens vliegt en dat de Engelse lerares word onslagen. Heb ik helemaal niks van gemerkt of gezien dat het gebeurde. Maarja. De hele film speelt zich af in de maand oktober en volgens die ene raar uitziende konijn (ook een belangrijk onderdeel in de film) is Halloween-dag het einde van de wereld. En dan ga je gewoon de hele film op reis in de hallucinerende wereld van Darko.

Donnie Darko werd ook prachtig neergezet door Jake Gyllenhal. Daarnaast ook zijn liefje Gretchen die mooi werd neergezet en wat de film ook gelijk een bizar-romantisch tintje geeft. Het einde grijpt naar de keel. En zo kun je zien dat de hele gebeurtenis na die crash niet waar was.

Ook ligt Donnie Darko wel een beetje in het straatje van The Butterfly Effect. De onderwerpen lijken wel op elkaar. Maar dat zeggen zo te zien hierboven meerdere.

Verder weer een zeer boeiende, prachtige en ook een bizar sprookje die je na het kijken ook maar op zijn plaats moet zien te zetten en er maar moet achterkomen wat nou precies het hele tussenstuk is. Erg knap gemaakt en zeer goed geacteerd met een bizar en sterk sfeertje. Dat een 4,5* wel waard is. Ondanks ik nog achter allerlij dingen moet komen.

Lekker frisse, unieke, ietwat wazige film.

Donnie is een erg moeilijke rol, maar Jake vertolkt het uitstekend. DD zit cinematografisch (enkele uitzonderingen daargelaten) ook uitstekend in elkaar. Mooi aan elkaar geknutseld met toffe shots als wanneer ze uit de schoolbus stappen, en Donnie's hallucinaties.

Het verhaal is natuurlijk waanzinnig goed door zijn complexiteit. Heerlijk hoe de film je aan het puzzelen zet, en je voor een lange tijd aan het puzzelen houdt! Daarnaast moet ik nog even wijzen op de soundtrack die werkelijk fantastisch is; Mad World en the Killing Moon sieren al jaren mijn Ipod met 5 sterren. Maar ook de originele muziek past precies.

Een meerdere-malen-kijken-film.

Net de 2e zitting gehad (nu een 4 ipv 3,5), en ik heb het al een stuk beter door. Alhoewel ik wel denk dat deze film op ontelbaar veel manieren geïnterpreteerd kan en moet worden, de puzzel heeft niet 1 oplossing.

Kijk zelf en filosofeer er op los!

P.S.: Iemand opgevallen dat 'the Killing Moon' (muziek openingsscene) geschreven is door Echo & the Bunnyman?

Bunnyman, lachen... easteregg?

Typisch zo'n film die de 2e kijkbeurt nog beter wordt (en misschien wel meer keren). Zet je aardig tot nadenken en biedt volop ruimte aan je eigen interpretatie en hoe ver je daarin wilt gaan, super.

Lekker rustig gefilmd met af en toe een slomo of juist versnelde beelden die het nog dromeriger maken. Verhaal kabbelt voort met enkele bizarre voorvallen en blijft toch boeiend tot het eind. Prachtige sfeer, ook door de goedgekozen kalme soundtrack.
Gyllenhaal is trouwens geknipt voor de rol.

Het einde blijft voor mij het meest indrukwekkend. De beelden van zijn gezin en buren na de inslag
met de fenomenale bewerking van Tears for Fears' Mad World.
Kippenvel!

Slechte film, zoveel mensen vinden deze film mooi. Ik heb hem 2 keer gekeken en het is nog steeds vaag en die konijnenpak slaat helemaal nergens op. Erg slecht geacteerd ook, heel soms nog redelijk. Vind ook dat er slechte acteurs inzitten, ik snap de film wel maar vind het nog steeds en slecht en vaag verhaal hebben.

Donnie Darko, een film die al lang er op het lijstje stond om te herbekijken. Ik voelde ergens dat die 5* van voordien toch wat overroepen waren. Al moet ik zeggen dat ik toch verrassend op 4* ben geëindigd bij de herziening.

Het verhaal is gewoon geweldig. Sommige stukken zijn nog steeds overweldigend en knap om te zien. Wat wel tegenvalt is het acteerwerk van sommige nevenpersonages en toch enkele irriterende zaken. Dat typisch Amerikaanse preutse gedoe met het wijzende vingertje, deed me wat denken aan de godsdienstfanatica in The Mist.

Qua regie zijn er ook enkele steken gevallen. De ene keer is die geweldig met mooie overgangen, de andere keer merk je wel dat er wat verdoezelt wordt door de snelheid en is het wat horten en stoten geblazen.

Een film kortom die het vooral van de originele verhaallijn moet hebben en de bizarre fantasie. Vandaar ook het cultgehalte. Als het genre niet je ding is, valt de film meteen uit de boot. Ik heb er wel van genoten, maar de 5* waren toch wat overdreven moet ik bekennen.

Dark. Darker. Darko

De eerste keer toen ik deze film zag vond ik het niet zo boeiend. De 2de keer was het stukke beter. 3de keer belandde hij in mijn top 10 en nu voor de 4de keer: Gewoon sprakeloos !!!!

Van begin tot einde wordt je in de ban gehouden door het verhaal en de sfeer. Dit is ook voor mij één van de meest emotionele films ooit. Prachtig gewoon wat een film met een mens kan doen.

De muziek is een fantastisch groot pulspunt ik krijg er gewoon kippenvel van als ik eraan denk: Prachtig.

Ik kan gewoon geen 1 minpunt vinden bij deze film.

5* en 3de plaats top 10

Donnie Darko

Deze film wilde ik al lange tijd zien maar steeds kwam het er niet van op een of andere manier. Ik heb hem zonet gezien en moet er wel bij zeggen dat ik hem héél erg goed vond maar niet helemaal begreep. Het was echt héél erg vaag. Hoe er opeens een moterblok in ze kamer storte, hoe dat konijn er kwam. ik zat de hele film met vragen in mijn hoofd. Ik begreep het niet maar toch vond ik hem goed. Tegen het einde aan werd het me allemaal een stuk duidelijker maar ik zal deze film nog een aantal keer moeten bekijken om er echt een oordeel over te geven. Nu had ik de film wel gedownload. (ja stel je voor dat ie opeens tegen zou vallen) maar ik vond hem goed, Nu ik dit typ spoken er weer allemaal vragen door me hoofd heen. Ik zal hem binnenkort eens herzien. Voor nu 4* Wel een prachtig nummer op het eind trouwens Mad World spookt ook weer de hele dag door je hoofd heen.

Vrijdag ook eens herzien, of beter gezegd opnieuw gezien, aangezien de directors cut werd uitgezonden. Op sommige vlakken is de film wat verbeterd, maar op andere vlakken prefereer ik toch de originele versie boven de dc. Je hebt echt het gevoel naar een heel andere film te kijken.

Jammer dat er teveel nadruk op de uitleg van het verhaal wordt gelegd. Het hele mysterie wat ik goed vond aan de originele versie is daardoor een beetje verdwenen, hoewel er nog wel wat ruimte word overgelaten voor de eigen interpretatie van de kijker. De film duurt in deze vorm ook wat te lang, en sommige stukjes zijn overbodig weer in de film gezet, een mooi voorbeeld hiervan is het hele gedoe rond het boek en het gesprek met zijn vader. Ook de muziek is wat aangepast op momenten. Zo is het nummer uit het begin, wat ik geweldig vond, compleet verander. Geld ook voor andere momenten, of waar het iets naar de achtergrond is gedrukt om de dialogen beter te horen. Gelukkig zijn ze van de muziek van een van de beste momenten uit de film afgebleven de bus intro scène . Ook wat verbeteringen erin, zo is het geluid tegenover de ov enorm verbeterd en nog wat kleine dingetjes.

Genoeg over mijn mening tussen de twee versies, nu over de film.
Kelly weet op een geweldige manier het verhaal van de film aan ons te vertellen door de samensmelting van beeld en muziek. Vaak wordt een bepaalde uitleg van een scène ook al in de tekst van het desbetreffende liedje gezongen. Erg mooi gedaan. Ook heeft hij een mooi tempo voor de film gekozen, alles gewoon lekker uit laten spelen. Verhaal heeft ook een erg goed uitgangspunt, daarnaast spreekt het hele tijdreizen en het parallelle universum mij gewoon erg aan. De manier waarop Kelly dit verteld blijft ongeëvenaard. Ook met de personages zit het wel snor. Niet iedereen is even interessant om te volgen, maar ieder hebben ze een doel binnen het verhaal. Ook zijn de verwikkelingen en het drama goed in beeld gebracht en wordt het nergens echt cheesy of een middelmatig tienerfilmpje.

Verhaal blijft ook interessant door de kleine beetjes informatie die je beetje bij beetje krijgt. Het blijft dan ook de gehele speelduur boeien, en je wilt weten wat de volgende stap is. Naar het einde toe wordt het steeds interessanter en spannender. Wat gaat er komen, komt alles nog goed. Alles komt tesamen in een geweldige climax die je niet snel zult vergeten. De scene erna met Mad World eronder is er ook een om nooit weer te vergeten. En zo zit de film vol met geweldige momenten en briljante vondsten qua beelden, verhaal en muziek.

Acteerwerk is erg goed. Gyllenhaal zet een top prestatie neer, en dat geld ook voor de rest van de cast. Van de grote rollen tot de kleine. De film heeft een perfecte cast. Filmtechnisch ziet het er ook al goed uit zeker gezien het budget wat voor handen was. Leuk om de directors cut een keer gezien te hebben, maar mijn voorkeur gaat toch echt uit naar de originele versie. Darko maakt zeker een grote kans op een verhoging, maar daar wil ik eerst de ov weer een keer voor herzien.

4*

Hmmm, eigenaardige film. Had ik in een grijs verleden al een keer gezien, doch gister met extra veel interesse mede door de hoge positionering. Ik begrijp goed waarom mensen zweren bij deze film, ik heb exact datzelfde met films als Mulholland Drive; lekker puzzlen, dingen ontdekken, combineren, merkwaardige dialogen en evenzozeer personages (hoewel ik vind dat deze film het 'Lynch'-niveau nergens haalt, maar dat terzijde).

Maar toch deed me de eerste scenes sterk denken aan een veredelde b-film. Beetje goedkope shotjes, regie mhwoah. Maar gaandeweg had ik het gevoel dat de set (regie, camera, acteurs) meer durfden en meer op 1 lijn zaten. Heel raar want dat heb ik niet zo vaak bij films dat ik dat zo duidelijk zie. Ze waren nog een beetje zoekende in beginne. Op het laatst loopt alles net zo vloeiend als de toekomst-speren uit de buik van de acteurs, wier toekomst wordt 'verklapt'. Wel apart om Patrick Swayze bepaalde dingen te horen vertellen, vooral nu hij 'net' is overleden.

Over de inhoud van de film en het snappen ervan...tja....ik denk dat hier alles al over gezegd is, zo niet in het spoiler-forum. Hulde aan sommige mensen van wie ik ook echt wat heb opgepikt.

Net als bij Mulholland Drive blijven bepaalde dingen vaag, maar het belangrijkste is als je er TENMINSTE nog je eigen interpretatie aan kunt geven. Dat het voor je eigen gevoel een beetje klopt en dat je genoten hebt van de beelde en vooral de (bijkans komische) dialogen. Als je echt met zo'n bakkes van rondloopt, snap ik inderdaad waarom mensen deze film (lees: dit soort films) afkeuren. Je moet er een beetje de persoon voor zijn en je moet er ook voor in de stemming zijn. Gelukkig was ik gisteravond beide

Heerlijke film, die terecht de cult-status heeft verworven. Herkijken is het zeker waard.

Geweldige film. Bizar, mooi verhaal (zo ver ik het kon begrijpen ) en goede acteurs. Een keer wat anders dan andere science-fiction films.

Ik heb deze film net gezien en was werkelijk waar overdonderd. Zoveel schoonheid heb ik haast nog nooit gezien in een film. Deze gaat reststreeks m'n top 10 in.

Ik heb werkelijk geen enkel minpunt kunnen vinden in deze film.

Vanaf het begin af aan greep deze film me, en niet zo'n beetje ook. Het is een rare film, maar wel raar op een heel positieve manier.

Donnie is een rare jongen, en het is dus ook aan de kijker om te beslissen hoe je deze film nou precies interpeteerd. Zijn Donnie z'n visioenen waar? is hij echt gestoord? Is het konijn echt? Vergaat de wereld nou echt? Of is het hele verhaal slechts Donnie's gedachte, en vergaat de aarde helemaal niet?

Persoonlijk heb ik inmens genoten van deze film.

Beste film ooit? Dat is een kwestie van smaak, maar bij mij staat hij erg hoog in de top. Hou je van films die 'niet normaal' zijn? Die toch veel van de kijker vragen? Die je aan het denken zetten? Die je niet in één keer begrijpt, maar toch meteen geniaal vindt? Dan is dit de film voor jou.

Misschien is mijn beeld vertekend omdat ik deze film net gezien heb, en nogsteeds het 'stoned, wazige' gevoel heb dat deze film bij mij teweeg bragt

Toch is dit een feit: iedereen die zichzelf een 'filmliefhebber' of 'filmkenner' of iets vergelijkbaars vind moet deze film gezien hebben. Ik schaam mezelf ervoor dat ik hem nu pas gezien heb. Of drama/science fiction (science fiction zou ik het eigenlijk niet noemen, boven natuurlijk, aan de verbeelding overlatend, is het wel) nou jouw genre is of niet, kijken zul je hem!

Kortom: een werkelijk waar geniale film! De scenes waar eigenlijk niet in gesproken wordt... Waar de muziek z'n werk doet, vind ik haast het beste. Maar vrijwel alles aan deze film is goed. Het acteerwerk, de cinematografie, de muziek, het script.

Kortom; een film die je MOET zien!

Een 5* film wat mij betreft!

Heerlijke muziek. Bij een film die met de derde keer kijken weer niet verveelt.

1000ste stem, aparte film.

Formidabel acteerwerk, sterk script, geweldige regie en een bijpassende score.

Begint zeer sterk en je zit er meteen in door de goede introductie doorspekt met wat humor (door de rest van de film zit ook af en toe wat aan humor doorspekt en dat werkt alleen maar in het voordeel).

Gaat al vrij snel de vage kant op, maar nog niet de mindfuck die ik verwachtte. Die kwam in het afsluitende stukje toch nog tevoorschijn. Kon het grotendeels nog wel uitvogelen achteraf en heb daarna nog wat gespiekt en is nu grotendeels duidelijk, maar ook niet helemaal sluitend.

Kans op de volle 5 is er zeker, maar dat laat ik over aan herziening.

Een erg orginele en zeer vermakelijke film. Ik heb altijd gedacht dat ik niks met het genre Science-Fiction had. Waarschijnlijk omdat ik Science-Fiction altijd geassocieerd heb met films als Star Wars en Star Trek. Nu ik wat meer films kijk, zie ik in dat ook dit genre een heleboel moois voor mij verborgen heeft al die jaren.

Donnie Darko pakt je gelijk vanaf het begin, doordat Frank al redelijk snel naar voren komt. Dan doet hij een uitspraak dat de wereld vergaat, er valt een vliegtuigmotor door het huis en de basis voor een spannende film, want dat is deze film toch ook, is gelegd.
De andere helft van de film bestaat uit het leven van Donnie. Een deel waarin weinig interessants gebeurd en daarom niet zo hoogstaand is, maar waar eigenlijk niks op aan te merken is. Het wordt nergens saai, cliché of langdradig.
Voor de rest is het genieten geblazen als Frank weer komt. Elke keer weer benieuwd wat er gebeuren gaat en of je nou eindelijk opheldering krijgt wat er nou in godsnaam aan de hand is. Waar ik eerlijk gezegd nog steeds niet helemaal uit ben.

Wat vooral opviel is de mooie muziek. Soms mooi omdat het gewoon mooi is, soms omdat het enorm hypnotiserend werkt en je echt in de scène trekt en soms omdat het gewoon ontroerend is. Mad World was ook een onvervalst kippenvelmomentje (The dreams in which I'm dying are the best I've ever had) . Het is een sublieme weerspiegeling van de film.

Tijdreizen zal waarschijnlijk nooit mijn ding worden en helemaal accepteren, kan ik het eigenlijk nooit in een film. Het wordt allemaal heel mooi verpakt en er zit een waterdicht verhaal, maar het is voor mij toch de voornaamste om geen perfecte score te geven.
4,5*

'Sit next to the boy you think is the cutest.'

2e keer,

Zag laatst een fragment van DD, en kreeg weer zin om de film op te zetten. En dat deed ik dan ook vanavond. Mijn doel was om deels een eigen interpretatie te maken van Donnie zijn keuzes, doen en laten.

Voor een deel is dat gelukt:
Heb namelijk meer verbanden kunnen leggen tussen personages en visioenen in de film. Wist het boek van Roberta Sparrow en beter bij te betrekken. Lees je deze passages niet aandachtig door dan zal het allemaal nog vager worden.

Maar op het spoilerforum worden een paar vragen die ik had beter beantwoord en vervormd mijn interpretatie.

Toch nog een vraag?
Volgens vele interpretatie's moet DD de Jet Engine terug in de portaal brengen. Hij red uiteindelijk de wereld door zichzelf op te offeren. Maar hij heeft de engine toch niet in het wormgat geduwd?

DD is veel toegankelijker dan een Mulholland Dr. Waar ik erg veel moeite mee had. DD laat ruimte voor interpretatie, maar dat is weinig voor hetgene wat Mulholland Dr. openlaat aan je eigen hersenspinsels.

Richard Kelly heeft een film neergezet die moeilijk valt te evenaren op zijn gebied. Ik denk dat bij een script dat zo ingewikkeld is als deze. De bedenker het ook zal moeten filmen/regisseren. De soundtrack, shots alles klopt eigenlijk.

Zal hem nog wel eens vaker moeten zien om het compleet te bevatten. Ben dus ook nog niet klaar om er 5* voor te geven. Maar een halfje erbij voor nu moet kunnen.

I'm impressed..
De film moest even op me inwerken voordat ik er de kracht en schoonheid van in kon zien. De film duurt vrij lang en was continue wazig waardoor ik meerdere keren moeite had om mijn aandacht bij het verhaal te houden. Vond het ook op meerdere momenten écht een hele matige film, die ontoegankelijk was, weinig spanning genereerde en waar geen touw aan vast te knopen was. Bepaalde gesprekken en gebeurtenissen die in de film voorkomen gaan echt helemaal nergens over en ik vraag me af of ze er gewoon voor de lol inzitten inzitten of dat ze ook allen een diepere betekenis hebben; je weet het nooit met deze film.
Voorbeelden zijn de scene's waarbij het nieuwe meisje de klas binnenkomt en de lerares haar opdraagt langs de jongen te gaan zitten die ze het leukste vindt. Of de smurfen scene..die voornamelijk echt bijzonder grappig is maar heeft die nou bijvoorbeeld ook een betekenis? Tijdens het kijken van de film fronste ik meerdere keren mijn voorhoofd maar toen de film ten einde liep merkte ik dat hij iets met me gedaan had..de rest van de avond en nacht en nu ook de dag erna probeer ik voor mezelf uit te vogelen hoe het geheel nu precies in elkaar steekt.
Met de film kan je zoveel kanten op en het verhaal is zo grotesk met meerdere uitgangspunten van waaruit je de film kan begrijpen..
Om het geheel te begrijpen dien je de film mijns inziens ook wel een keer of 3 gezien te hebben en zelfs dan zullen er altijd kleine stukjes onverklaarbaar blijven.
Kortom; het verhaal en de wazige manier waarop het gebracht wordt maken dit een rechtstreekse topper. Met recht heeft deze film een plek in de top 250 verdiend naar mijn insziens..enige grote nadeel vond ik dat de film mij echt niet meer dan 2 uur op het puntje van mijn stoel heeft gehouden..door de ontoegankelijkheid en die vele wazige scene's die non-stop voorbij kwamen was het moeilijk voor mij om mijn aandacht bij de film te houden en vond ik hem soms ook een beetje saai..een groot nadeel wat mij betreft wat de film een punt aftrek geeft waardoor hij helaas geen 5 verdiend..maar een 4 betekend voor mij nog steeds een bijzonder sterke, aparte en trippy kijk ervaring die ik niet snel zal vergeten..

Mijn mening van de film is als volgt:
donnie is een jongen die in de war is en zich alleen voelt. Dit is zijn grootste angst en dus voelt het net als sterven. Dit zegt hij trouwens ook tegen zijn psychiator.

Als het konijn hem roept doet hij dit omdat donnie anders zou sterven, maar belangrijker, donnie zou alleen sterven. Alsof de wereld zou vergaan. Het konijn zegt tegen hem dat de wereld zal vergaan, maar waarschijnlijk bedoelt hij donnie's wereld. Dan volgt de film en ontmoet hij dat meisje( hoe heet ze ook alweer). Donnie is niet meer alleen en heeft de gave zijn lot te zien.

Waar ik naartoe wou is dat aan het eind donnie het niet erg vind om te sterven omdat hij haar kan redden en niet alleen is, maar ik denk dat de big kloe is dat donnie aan het eind niet terug in de tijd reist maar dat hij doormiddel van het konijn een soort toekomst heeft gezien maar wel heeft beleefd en dat de donnie die zeg maar 28 dagen verder in de tijd is kiest dat hij in bed blijft en dat de donnie die naar buiten is gelopen dat die de toekomst ziet en dus in bed blijft, door zichzelf. Dat is logischer dan dat hij aan het eind terugreist in de tijd, want hoe zou hij dat gedaan moeten hebben? Anyway ik denk dat de makers wilden laten zien dat het niet zo simpel tijdreizen is maar doormiddel van het konijn wilden laten zien wat toekomst is ofso want het ligt niet zo simpel want als je toekomst ziet weet je eigenlijk niet wat het is, want je ziet het eigenlijk niet zo van als ik het zie, kan ik het veranderen, of heeft de toekomst daar al rekening mee gehouden, dat ik het op dit moment zie. Dus eigenlijk kan je alleen maar toekomst beleven, zoals in deze film.

Ik had wat anders in mijn hoofd wat ik wilde vertellen maar ja dit kwam eruit.
Reacties Please als je denkt dat de film niet zo is gegaan of als je het niet begrijpt.

Films als Donnie Darko zijn niet mijn ding, ik kijk ze omdat mijn vrienden blijven zeuren dat ik ze moet zien, maar ik zie tien keer liever iets anders. Ik hoef deze film dan ook nooit meer te zien. Heb ik me zo lopen ergeren aan deze film. Nee ik vond het allemaal best vermakelijk maar o zo ver gezocht.

Kom laten we de mensen eens nadenken tijdens de film dan krijgen we een hoge rating. Dit idee krijg ik altijd een beetje bij dit soort films. Ik vond deze trouwens wel beter dan Southland Tales.

Maar slechter dan Mulholland dr.

Het verhaal begin ik niet eens aan want dit topic telt 115 pagina's dus ik zal allemaal wel dingen vertellen wat allemaal al honderden keren is gezegd.

Al met al vermakelijke onzin maar niet mijn ding ik snap ook eigenlijk niet waarom iedereen zo lyrisch is om dit soort films, Ach ja ik heb mijn vrienden een dienst bewezen en ben blij dat ik er van af ben.

3 sterren voor het acteerwerk, het verhaal en ik heb me toch wel iet of wat vermaakt dus.

Ik vond 'm wel leuk.

Camera verloopt erg soepel, veel steadycams gebruikt.

Jake en de rest doen het goed. Het konijn vond ik wat minder... het was echt zo'n carnavalskostuum. En hij tilt z'n masker er ook nog af.

Mooie beelden, mooie shots. En ik vind het altijd mooi als 'n bepaalde gebeurtenis later weer terugkomt, omdat het een droom was dus.

De clichés liggen toch enigzins op de loer. Het familie'tje, vriendinnetje, de school, studentenfeest... maar gelukkig wordt dit wel goed aangepakt en in detail uitgewerkt. Toespraken, gesprekken en discussies die je niet altijd verwacht.

Kijkt lekker weg. Super mega fantastisch vind ik het niet.

Toch wel geniale film eigenlijk.

Afhankelijk hoe je de film ziet zit deze eigenlijk vol met paradoxen Frank komt hem waarschuwen voor het eind? Maar dat kan alleen als Frank dood is, en dat klopt ook want Frank is vermoord door Donnie, echter als Frank hem waarschuwt kan hij Donnie hem niet meer vermoorden en kan Frank nooit zijn teruggekomen in de 4e dimensie...erg vreemd . Maar als je het mij vraagt ligt het minder gecompliceerd de vliegtuig motor is in een wormgat gevallen en daardoor kwam hij in het verleden terecht, echter na 28 dagen stapt zijn moeder pas in het vliegtuig waar de motor vandaan komt, oftewel dan pas kan die motor vallen waardoor na 28 dagen "zijn" wereld voorbij is, want zijn wereld bestaat na het ongeluk niet meer omdat hij sterft en dus alles uit de film nooit gebeurd is! Correct me if i'm wrong... maar zo zie ik de film

Wake up.. Donnie.

Kelly kan ik nu met gemak een regisseur naar mijn hart noemen. Donnie Darko is een debuut om trots op te zijn, hoewel het niet zo compleet is als een Southland Tales...is het wel weer een meesterwerk van formaat.

Grootste verschil ligt hem in de bijdrage van de soundtrack. Visueel bereikt hij weer de perfectie, de dromerige feeling brengt de film naar een veel hoger niveau. Dat de soundtrack niet altijd een even grote bijdrage levert is uiteindelijk als enige echt jammer. Enkel de scene in de bioscoop vormt audiovisuele perfectie en ook Mad World aan het einde is geweldig. Beweer heus niet dat de soundtrack slecht is, alles behalve zelfs, maar als je het vergelijkt met de leidende en sfeerverhogende factor die Moby had in Southland Tales, dan wass dat toch een goede stap vooruit.

De scenes met het konijn zijn wellicht het hoogtepunt (dusver) in het oeuvre van Kelly. Ontzettende nare, nightmare-like, ongemakkelijke en sfeervolle ontmoetingen. Die in de bioscoop is alwéér het beste moment wat dat betreft. Dat Donnie een geweldig personage is die ook nog eens briljant wordt vertolkt door Gyllenhaal hoeft eigenlijk niet eens meer vermeld te worden, dat lijkt me obvious.

Leuk hoe mensen meerdere ideeën achter de film zoeken, ik geef er echter geen fuck om. Het is zoals het is en niet alles HOEFT een reden te hebben, face it, Kelly doet graag waar hij zin in heeft en als jij vervolgens de behoefte hebt om er een geheel van te maken dan doe je dat; in een ander geval is er ook niks aan de hand. Hij dringt je niks op waardoor je je eigen waarde kunt bepalen wat betreft logica, ik neem het zoals hij het je voorschotelt. Aanwijzingen zoals Cellardoor zijn er wat mij betreft enkel om hem te leiden naar het uiteindelijke kwaad dat zal plaatsvinden, niets meer...niets minder.

Ik twijfel nog tussen een volledige score en een dikke 4.5*. Omdat ik erg audiovisueel gericht ben, vind ik het toch een kleine domper dat niet alles een bijdrage levert...aan de andere kant; het geheel is zo memorabel en getuigd van grote klasse, dat dit meesterwerk zo'n score wel verdient.

In onze 3-dimensionale stoffelijke wereld bestaat tijd, maar in de geest, de droom en tijdens het sterven of trippen bestaat de tijd niet. Dus was is tijd eigenlijk?

Zo, weer eens gezien na jaren:
Het mooie van deze film is dat je er meerdere uitleg aan kan geven, er zitten meerdere lagen in. Je kunt het op het niveau van een droom zien, of als een tijdreis, of als een fantasie, of bv als waandenkbeelden van een schizofreen en eigenlijk heb je ze allemaal nodig.
Wat ik er zelf in zie is dat er een (tijds)vacuüm is tussen het tijdstip van de dood en het daadwerkelijk "heengaan". Het vacuüm is echter niet leeg maar is gevuld met de emoties en verwerkingen van degene die dood gaat, tevens met lessen en inzichten als overgang én wordt beleefd als een "zelf gewenst doch ook voorbestemd verder leven", alles met het doel de dood te aanvaarden. Want iemand die plotseling sterft is niet in staat dit te aanvaarden (snappen) maar wordt er zachtjes op voorbereid. Dit gegeven komt in diverse wijsgerige boeken en ook in films en andere kunst voor en ik denk dat het zo kan zijn. Het zou dan een prachtige functie van de natuur zijn. Waar ik dat in deze film uit afleid is dat Donnie diep in zichzelf wel weet hoe het geëindigd is en zal eindigen en dat hij daar via subtiele hints uit de omgeving opmerkzaam op wordt gemaakt. Hij wordt als het ware zachtjes doordrongen van het feit dat hij zijn dood moet aanvaarden en als het zijn tijd is (de 28 dagen, etc is een andere benaming voor zijn persoonlijke tijdloze vacuüm) begrijpt hij dat en aanvaardt uiteindelijk het onomkeerbare lachend. Omdat hij weet dat het goed is en hij het niet anders zou willen. Hoe mooi!
Deze film is zo vol van kleine aanwijzingen dat het pagina's zou vullen om alles te bespreken en dat gebeurt dus ook