Hellbound: Hellraiser II (1988)

Meestal heb ik weinig last van het sequel virus. Vind de meeste sequels vaak niet slechter dan het origineel. In sommige gevallen ook vaak beter.

Wat betreft Hellraiser II ... wat een totale boutfilm. Vond ik de meeste sequels van de reeks nog wel aangenaam, maar met deze film kon ik absoluut niks. De intro was saai (herhaling van deel 1), het stukje dat volgde viel nog wel mee, maar die hele saga in de hel .

Leek wel opgenomen in de nieuwste attractie van de Efteling. Amper gore te bekennen, en wat er dan te zien was, was vaak zo knullige geanimeerd en belabberd in beeld gebracht dat het huilen naderbij was dan het lachen. Klap op de vuurpijl, de cenobites worden echt op de meest sfeerloze manier afgemaakt. Echte tough guys inderdaad .

Nee, eerder een farce dan een waardig vervolg dit. Sfeerloos, slecht, derderangs. 1*

Topfilm waarin alle remmen losgaan. Beter dan het origineel, onder de jaren 80 horror films zijn er denkelijk geen betere...

4*!

Vond het destijds wel een aardige film, vooral doktor Channard "I recommend an amputation ". Er zat eigenlijk wel alles een beetje in actie, geweld en spanning. Het verhaal was ook best wel in orde. Dit deel en deel 1 van de Hellraiser cyclus waren de beste. De delen die erna werden uitgebracht zijn het aanzien niet waard.

Inderdaad een goede opvolger van het originele eerste deel. De sfeer is hier niet helemaal hetzelfde dan in deel, maar er waren elementen die hetzelfde waren. (bvb dat er weer mensen afgeslacht werden voor iemand).

Ook hier weer leuke goorheden, maar zo ver ging de film ook weer niet, hoewel het voor die tijd toch wel vernieuwend was denk ik.

3.5*

Aangenamer vervolg op een in mijn ogen dramatisch slechte 1e deel. Hellraiser 2 bevat meer en is vermakelijker. Waar ik deel 1 nogal saai en redelijke netjes vond bevat deel 2 veel meer gruwelmomenten en is het verhaal ook wat aantrekkelijker. Nog altijd vind ik dit geen topreeks, maar er zit vooruitgang in.

Laat ik eerst eens heel negatief beginnen: Wat een ongelooflijk crappy kut special effects, alweer. Deel 1 had dat ook al. Wat is dit? Hebben ze een budget van 100 dollar gehad voor de effecten? Zeker in de hel zag het er nep uit. Wel vond ik wat afslachtmomenten er wel redelijk goed in zien. Veel bloed en vlees en dat redelijk weergegeven. Pinhead zag er ook prima uit, jammer alleen dat zijn rol niet zo super groot was. Pinhead moet zon film dragen en continue in beeld komen!

Ik vond de sfeer van deze film ook niet verkeerd. Zeker het 1e half uur in de inrichting met de dokter die ook diep in het occulte zit vond ik best spannend. Eenmaal in de hel beland werd het minder omdat het nogal saai met alleen maar gangetjes werd weergegeven. Jammer dat ze toen de tijd niet een goede grafische vormgever hebben ingehuurd, je had er veel meer uit kunnen halen. Eind jaren 80 zijn er toch genoeg films uitgekomen die grafisch niet verkeerd waren. Verder bevatte de hel ook wat aardige scene's. Jammer dat het eind nogal soft en best matig was.

Alles bij elkaar een beter deel dan de 1e in mijn ogen. Ik ga deel 3 toch ook maar eens proberen.

3*

It will tear your soul apart... Again

Een uitstekend vervolg op het originele eerste deel. De spanning en de sfeer zit nog altijd goed en ook Pinhead en zijn medecenobites zien er weer geweldig uit.

Hellbound opent mooi met een flashback waarin je ziet hoe Pinhead vroeger was en hoe hij zo is geworden. Mooi in beeld gebracht met daaronder die geweldige muziek die de reeks voor mij toch kenmerkt. Natuurlijk zijn er weer een aantal zieke scènes zoals waar die knul in die inrichting die maden van zijn armen is aan het scheren Alleen spijtig van de soms echt crappy effecten. Vooral wanneer Channard een soort Cenobite is geworden vielen ze echt zwaar tegen. Het eindgevecht is kort maar wel krachtig. Vraag me alleen af hoe ze nog 6 vervolgdelen gaan maken...

De cast is gelukkig hetzelfde als deel 1(haat het echt wanneer ze ineens beginnen te switchen met acteurs) maar dus ook het acteerniveau is hetzelfde en dat is niet al te denderend maar dat kan de film niet echt deren.

3.5*

Herzien. Waardig vervolg dat echter wat inboet aan storytelling tegenover het origineel. Sommige elementen vond ik een beetje te geforceerd om het sequel-verhaal te laten kloppen. Het hele gedoe rond de Cenobites en dr. Channard bijvoorbeeld vind ik een te vergezochte evolutie. In dat opzicht had ik liever een vervolg gezien dat het origineel qua concept kopieert, maar dan anders uitwerkt. Nu is het een beetje een evoluerend verhaal waarbij de nieuw aangebrachte elementen niet echt trouw blijven aan het oorspronkelijke idee.

Voor de rest een amusante horrorfilm met genoeg smeerlapperij en erg leuke Escher-geïnspireerde settings. Make-up en gore waren goed, maar de overige effecten stellen net als in het eerste deel teleur. Toch heb je - gelukkig - nog steeds het gevoel naar een Barker te kijken.

Redelijk vervolg, een stapje terug t.a.v deel 1.

Maar dat is helemaal niet erg, deel 1 was erg goed, met minder kan ik ook genoegen nemen. De kant waar het verhaal op gaat is niet meteen naar mijn smaak maar het had ook slechter uit kunnen pakken.

Helaas zoals dat in deel 1 ook al was is pinhead weinig betrokken, in beeld althans, zo'n personage kan een film als dit tot een hoger niveau tillen. Verder was de rol van het blonde meisje die niet praten kan bijzonder irritant, bahh wat slecht geacteerd.

De effecten/gore zijn tenminste op z'n tijd wel weer om te genieten, er zitten wat scenes in met grootse missers qua effecten, dit verpest voor een groot deel van de sfeer, die het naar mijn mening al wat had ingeleverd door de verplaatsing van locatie, niet meer in het huis helaas.

3*, nog zeer aardig maar hoop op een niet nog verdere afzwakking in de komende 6 delen die ik z.s.m zal zien

Vermakelijk vervolg.

Deze opvolger van de toentertijd beruchte horrorclassic is iets anders van toon. Dit voornamelijk door het toegevoegde avontuur en verander(en)de setting. De SFX zien er al iets beter uit en de demonen krijgen een beetje meer screentime.

Goed.

Een stuk minder dan het 1e deel. Dit komt met name door de zeer slechte special effects die in dit deel in overvloed aanwezig zijn. Natuurlijk houd je als kijker wel rekening met de datering van de film maar dit was me even iets ''too much''. Waar er in deel 1 nog wel overheen te kijken was omdat de effecten minimaal aanwezig waren kon dat in dit deel echt niet meer. Pinhead blijft een interessant personage en vandaar dat ik deel 3 ook een kijkbeurt ga geven. Keldert daar de kwaliteit nog veel verder naar beneden dan wordt deel 3 mijn laatste hellraiser. een 3,0. verdient de film zeker. Het verhaal steekt goed in elkaar en is vermakelijk. Toch waren mijn verwachtingen hoger omdat ik hoorde dat deel 1 en 2 in kwaliteit niet zoveel verschillen..helaas toch wel dus.

Vroeger mijn favoriete deel, maar na de herkijkbeurt bleek hij toch licht tegen te vallen na het weergaloze eerste deel. Dit ligt niet aan de special effects, de gore of de aan Craven's origineel denkende regie en cinematografie, maar meer aan de matige dialogen en de slechte opening waar we op bijzonder incoherente wijze een kleine uitleg krijgen wat er precies in het vorige verhaal gebeurd is, dit alles ondersteund met vluchtige flashbacks en een rampzalige uitleg van Kirstey.

Waar Hellbound het meeste punten mee scoort is de prachtige weergave van de hel en het feit dat de gore-factor ten opzichte van het eerste deel een behoorlijk stuk is toegenomen. Geen brandende putten, maar een mooi weergegeven gotisch labyrint geeft een heerlijk vervreemdend karakter, zoals de hel voor mijn gevoel ook zou zijn.

De Cenobites beginnen hier als personages wel interessanter te worden, of nou ja, Pinhead dan. Meer oneliners en meer achtergrond-verhaal (al komt dit laatste in deel 3 dan weer nog beter tot uiting). Op naar het derde deel om te zien of die de tand des tijds nog doorstaan heeft!

Dat het eerste deel van een lange reeks films meestal het beste is staat vast, maar dat het vervolgdeel misschien wel beter is.. Dat heb ik zelf bijna nooit meegemaakt. Tot nu..

Leuk dat dit deel begint waar deel 1 is geeindigd. Zo blijft er geen open stuk over en merk je dat het eigenlijk (de 2 eerste delen) gewoon 1 film is. Ja, dat hebben ze mooi gedaan.

Ik had niet anders verwacht dan dat de beste Kirsty natuurlijk in een psyschisch instituut belandde. Niemand zou haar geloven. En natuurlijk zit er dan nog een addertje onder het gras. De dokter waaraan je merkt dat ook hij haar verhaal niet serieus neemt, zit er zelf nog veel dieper in. Hij weet er alles van.

Na het zien van deel 1 was ik erg nieuwsgierig hoe de hel er nou precies uitzag.. Je ziet er in deel 1 wel wat van, maar het meest 1 ruimte. In dit deel word dat lekker uitgebreid.

Heerlijk, eng, het gegeven dat er gewoon bijna geen eind aan komt. Aan de tunnels in de hel. Dat maakt het allemaal nog wat angstaanjagender.

Ook het meisje, die erg goed met puzzels overweg kan, is een leuk karakter in de film. Ze praat helemaal niet gedurende het eerste lange deel van de film, Een meisje dat zogenaamd 'gek' is maar eigenlijk dus heel slim is en de puzzels kan oplossen.

Dit deel vond ik wel wat bloederig en gorer dan het vorige deel. Wat ik absoluut niet erg vond, dat is alleen maar mooi!

De sfeer van deel 1 zit hier nog net zo veel in. Je mist het gedeelte in het huis, maar dat word wel zo goed gecomposeerd dat daar weinig aan te merken valt.

4*

Ook deel 2 was wederom weer een aangenaam filmpje. Dit keer met de dochter van Julia die, net als in deel 1, uit de handen probeert te blijven van de zieke spelletjes van Pinhead & ZN. En ja, wat kan je der van zeggen. Het gaat gewoon weer verder waar het bij deel 1 geeindigd is en is weer net zo goor, vunzig en bizar. Pinhead heeft ook hierin nog steeds geen hoofdrol, zoals je zou verwachten, misschien krijgen we dat wel vanaf het volgende deel.

Fijn vervolgje.

3,5*

Niet zo goed als het orgineel maar opnieuw een erg leuke horrorfilm. Dit keer zat er wat meer avontuur in en meestal gaat dat ten koste van de horror-sfeer. Zo had je bijvoorbeeld de reis naar hel en die dokter die zelf in een Cenobite veranderd. Dat was leuk om te zien maar het maakt de film wat softer. Je komt dit keer meer te weten over de geschiedenis van Pinhead en de andere Cenobites. Ik vind vooral die blanke Cenobite altijd wel creepy. Het beste stuk van de film is wanneer de Cenobites op het laatst allemaal terug veranderen naar hoe ze vroeger waren. Best erg om te zien dat 1 van hun gewoon een tienerjongen was.

Tot nu toe is het een behoorlijk leuke horror-reeks en ik heb deel 3 en 4 nog klaarliggen.

Teleurstelling.

Na de eerste Hellraiser is dit vervolg voor mij een teleurstelling. Het verhaal vond ik wat rommelig en een stuk minder boeiend dan zijn voorganger. Wel zaten er enkele ongemakkelijke scènes in, wat natuurlijk altijd een pluspunt is bij een horrorfilm. Het grote minpunt vond ik de sfeer. Deze film is meer een actiehorror, wat de sfeer niet ten goede komt. Als je van actiehorror houdt, is dit vast een goede film, voor mij deed het afbreuk aan de macabere sfeer van het eerste deel.

Ik weet niet of dit trouwens een bekend probleem is, maar bij de matrasscène, viel bij mijn dvd plots het geluid weg voor een drietal seconden. Dit was natuurlijk jammer, omdat het net om een schrikmoment ging. Zijn er nog mensen die dit hadden? Verder geen schrammen op de dvd.

"Your suffering will be legendary, even in hell!"

Het tweede deel in de Hellraiser-reeks werd vrijwel direct na het succes van het origineel al gemaakt. Nog steeds heeft de film een laag budget maar Tony Randel weet daar prima mee om te gaan.

Het acteerwerk was ruim in orde. Een hoop acteurs uit het eerste deel keren terug en er zijn een paar nieuwe gezichten. Doug Bradley speelt weer erg goed als Pinhead.

Het verhaal van dit vervolg heeft best een goed concept. Het moest helaas wel aangepast worden om budgettaire redenen en het feit dat enkele acteurs niet meer mee wilde spelen. Uiteindelijk is het verhaal magertjes met enkele missers maar dat weegt dan weer op tegen het feit dat we meer scenes met de cenobytes hebben. Zo'n 20 minuten. Een goede twist was dat Pinhead zich realiseert dat hij een mens is geweest en besluit Kirsty te helpen, al is het veel te rommelig en gehaast gedaan. Ook vind ik het maar een vreemd idee dat ze dood gaan... Aanvankelijk was het plan dat dit de laatste film zou zijn met Pinhead en de cenobytes en dat Clare Higgins in deel drie terug kwam. Het was pas na deze film dat de filmmakers zich realiseerde hoe populair Pinhead was, vandaar dat vervolgen daar enorm op inspeelden.

Ondanks dat het budget nog steeds laag is is dit deel veel ambitieuzer. Het grootste deel van de film speelt zich af in de hel. De gore en make-up zijn erg goed gedaan in deze film. Ook de special-effects zien er prima uit op de opticals na. De maté-paintings van de hel waren lekker Esher-achtig. De stop-motion was misschien iets te ambitieus en was niet helemaal vloeiend. Aan het eind waren er ook wat geslaagde rotoscopings.

Weer een erg goede soundtrack van Christopher Young. Dit keer probeert hij een grotere schaal aan de muziek te geven om de hel mooi sfeervol te maken en dat is prima gelukt.

Net als het vorige deel vond ik hem niet echt eng maar dit deel is weer lekker gruwelijk en sfeervol. De make-up en de ontwikkeling van een soort achtergrondverhaal rond Pinhead maken het het zeker waard om dit deel te kijken. Ook de poorten naar de hel voelde best Lovecraftiaans aan hier.

Goeie film dat een geslaagd vervolg is waarin zowel het verhaal verder gaat, als dat er meer achtergrond wordt gecreëerd voor de demonen. Het duurt even voordat de film op gang komt, maar hierna wordt dezelfde donkere toon als het origineel gehandhaafd. De make-up effecten zijn opnieuw erg goed.

Get them off meeeeeee! man man wat een scene. Blijft gruwelijk. Voor de rest een toffe film, beter dan deel 1 in mijn opinie. De demonen waren weer top, vooral dr Channard steelt de show.Een minpunt vond ik wel die Leviathan, daar hadden ze wel wat origineler in kunnen zijn dan zo'n nikszeggende pyramide geval. De hel had ook wel wat helser gemogen qua omgeving. Maar ondanks die minpunten toch nog een vette film die blijft boeien.

Prachtig vervolg van het eerste deel. Waarbij het verhaal direct verder gaat, waar de eerste film ophield: Kirsty is in een psychiatrische inrichting terecht gekomen en niemand gelooft haar verhalen over Pinhead en de andere cenobytes. De foute dokter Channard brengt Kirsty’s stiefmoeder Julia weer tot leven en er wordt misbruik gemaakt van patiënte Tiffany, die een kei is in het oplossen van puzzels. Het enige minpuntje van deze film is als de dames dan uiteindelijk in de op Escher geïnspireerde hel belanden. Dit eindeloze gangenstelsel is nep en overtuigt nergens echt goed. Gelukkig wordt dit goed gemaakt met veel meer bloederige scènes en excessief geweld. Het knappe is dat deze qua niveau nauwelijks voor zijn voorganger onder doet. Tuurlijk, de verrassing is er wel een beetje van af en echt vernieuwende elementen worden niet meer toegevoegd. Maar Hellraiser II doet gewoon wat er van een sequel wordt gevraagd!

Dit vervolg op het uitstekende 1e deel weet de fans prima te bekoren. De tand des tijds heeft Hellraiser II niet helemaal weten te doorstaan, maar daar moet je gewoon doorheen kijken. De spanning en creepy vibe zijn nog zeker aanwezig en de weergave van de hel is prima. De paar nieuwe personages zijn een aanvulling op de al bestaande cast. Ik had alleen een wat toffere Leviathan verwacht maar het is men vergeven.

3,5*

7/10 (IMDB)

Mij werd voor af verteld dat dit tweede deel beter zou zijn dan het eerste. Gister avond dan toch besloten om de film aan te zetten en hij is me helaas tegen gevallen en ik vond hem bij lange na niet beter dan deel één. Toch heeft de film wel een paar punten wat beter is dan zijn voorganger en dat is voornamelijk de gore in deze film, de film gebruikt genoeg bloed en heel veel doden maar daar blijft het wel bij omdat ik ‘Hellbound: Hellraiser II’ soms iets te warrig vond met het verhaal en tijdens het kijken toch wel echt gebleken is dat ‘Hellbound: Hellraiser II’ niet bepaald mijn film is. Toch heb ik met vlagen weten te genieten van deze film en dan vooral het feit hoe de film er visueel aan toe is, is ontzettend gaaf: visueel is de hell echt super gaaf gemaakt voor dat jaartal.

Zoals eerder gezegd vond ik de film er visueel prachtig uit zien, toch zeker om te bedenken dat de film uit een jaartal dateert waar de speciale effecten er vaak nog niet zo goed uit zien. De lijken en het opstaan van Julia ziet er net zoals in deel één super fris uit. Ook de loop en de looks van de hel ziet er goed uit, fris en mooi strak waarvan je niet al te veel over te klagen kunt hebben. De acteerprestaties in ‘Hellbound: Hellraiser II’ is prima, Doug Bradley speelt een prima rol weer als Pinhead en ook Ashley Laurence deed het weer leuk.

Het verhaal vond ik (zoals ik al zei) een beetje lastig te volgen. Het moraal snapte ik wel: Kirsty word in de psychiatrie gegooid omdat men denkt dat ze gek geworden is door het verhaal over de hel. Helaas is haar helpende dokter ‘Dr. Philip Channard’ blijkt gefascineerd te zijn door deze schepsels en hun puzzels en hij heeft in zijn huis een hele verzameling. Wanneer hij er achter komt dat er waarschijnlijk iemand vanuit het matras weer tot leven kan komen neemt hij een zieke patiënt mee en zet deze vervolgens op het matras neer en geeft hem een mes zodat hij het wezen kan voeden. Eenmaal mee bezig komt er ook daadwerkelijk een wezen tot leven dat Julia blijkt te zijn die nu in de hel opgenomen is. Samen gaan ze er tegen aan om Julia weer een volledig geheeld lichaam te geven en dan krijgen we weer de nodige slachtoffers. Maar, wanneer de poorten naar de hel weer open gaan werd het verhaal voor mij aardig onduidelijk, de film bleef leuk om te kijken maar voor het verhaal hoef je niet bij mij aan te kloppen want ik was aardig ongeconcentreerd hierdoor.

Toch heb ik me redelijk weten te vermaken op de zondag avond, visueel maakt heel veel goed en daar ben ik toch wel blij om. Al om al, redelijk geslaagde film maar helaas niet geworden zoals ik het verwacht had, beter als deel één maar: daar leek het in het begin toch wel erg veel op alsof deze film beter begon te worden.

3.0*

Beste en goorste Hellraiser met de beste Pinhead quotes:

"Your suffering will be legendary…even in hell."

"It's not hands that call us...it's DESIRE."

"Kirsty...no more deals."

"So eager to play, so reluctant to admit it."

Sommige stop motion effecten zijn gedateerd maar het blijft knap gedaan en is een fantasievolle verfilming van de rijke verbeelding van Barker. Briljante toevoegingen door de karakters van Dr Channard en het doofstomme meisje. Uberbitch from hell Julia is ook weer van de partij. Ietwat overdadig en rommelig misschien, maar absoluut een horror feestje.

Terwijl de eerste Hellraiser nog niet eens uit was, werd al groen licht gegeven voor een vervolg. Praktisch hetzelfde team doet mee, alleen ditmaal geen Clive Barker op de regiestoel (en zijn nicht vond al die make-up ook wel mooi geweest en dus kwam er een andere actrice voor de vrouwelijke Cenobite). Hellbound voelt daardoor als een trouw vervolg, niet in de laatste plaats omdat de film ook meteen verder gaat waar de eerste ophield. De film valt daarbij - zoals zoveel snel gemaakte sequels - geregeld in herhaling, alleen ditmaal met een iets andere rolverdeling; ditmaal heeft Julia de rol van Frank. Het was dan ook de bedoeling dat Julia de grote schurk van de franchise zou worden, in tegenstelling tot Pinhead.

Pinhead is uiteraard wel van de partij en wederom minder dan de posters van de film doen vermoeden. Opnieuw krijgen zij de beste scènes en one-liners toebedeeld. Verder is er vooral een podium voor een hele lading gore en smerigheid, ditmaal met als ‘hoogtepunt’ de patiënt met zijn scheermes op het matras. Vrij akelige sequentie, daar kunnen de vleeshaken door rubber niet tegenop. Hellbound is op dat vlak een echte sequel; veel herhaling, met hier en daar steeds dat schepje er bovenop. Soms pakt dat positief uit, maar tegen het einde vliegt de film wel een paar keer uit de bocht. De hoofdpersonen rennen van ruimte naar ruimte, het lijkt af en toe alsof men het slot van de film met kettingen met weerhaken heeft gemonteerd.

En met name de finale van de personages stelt teleur. De vier Cenobites worden vrij makkelijk verslagen en Julia verliest haar huid door een flinke lading wind en weg is ze. De grote slechterik Channard lijkt vervolgens verslagen omdat hij zelf een dom foutje maakt en daardoor per ongeluk wordt onthoofd? Ik weet niet eens zeker wat daar nu gebeurde, maar knullig was het wel. En dat is Hellbound in een notendop; soms erg tof en soms erg knullig. Het is desondanks wel één van de betere sequels uit de franchise. Dat zegt zowel iets over de kwaliteit van deze film als over de rest van de franchise.

3,5 sterren.

Tijd voor een herkijking, en hoewel ook Hellbound: Hellraiser II net als het eerste deel nog steeds een puike horrorfilm is, ga ik hier niet voor de verhoging en blijf ik op 3.5* staan. Het begint nog vrij goed, als een vrij direct vervolg op het eerste deel. Kirsty zit in een psychiatrisch ziekenhuis, wordt niet geloofd, maar uiteraard steken de Cenobites de kop weer op en ook blijkt de dokter een interesse te hebben in Lament Configurations, duiveloproepingen, en marteling. En ook als we halverwege naar de hel gaan, zoals de titel al zegt, is het nog steeds een fijne, af en toe best gore horrorfilm met ook nog eens een best tof weergegeven hel waar de Cenobites vandaan komen.

Maar dan komt toch een beetje de klad erin. De irritaties komen een beetje naar boven zodra dokter Channard Cenobite wordt. Die tentakels zijn knullig en kitschy, ik werd al snel flauw van z'n ontzettend slechte woordgrapjes, en misschien heb ik iets gemist, maar ik vond het heel vreemd hoe makkelijk en zonder veel verdere uitleg hij de andere Cenobites afmaakt, waaronder ook Pinhead zelf. Om vervolgens ook nog eens zelf vrijwel uit het niets het loodje te leggen. Dat ging toch allemaal wel heel erg makkelijk, en deed toch wel af aan de ervaring. Alsnog zeker de moeite waard, en misschien zal ik ook de vervolgen nog wel uit de kast trekken - maar nu nog even niet.

Tja, toch een stuk minder met name door alle onzin die erbij gehaald wordt. Dit soort films moeten het hebben van de suspense en die werkt beter naar mate er zaken mysterieus blijven en je niet teveel over de onderliggende wereld te weten krijgt. Hier gaat dat dus mis en de verdere uitleg over de wereld achter de doos voelt vooral onzinnig aan, dus dat werkt dubbel niet. Met name hoe de cenobites aan hun einde komen is toch wel jammer

Verder zien de effecten er niet uit. Ook eigenlijk al een probleem bij het eerste deel, maar met de eerdere kritiekpunten doet dat extra zeer. Wel is de muziek net als het vorige deel erg fijn en sfeervol en zijn er een aantal coole quotes zoals "Trick us again child, and your suffering will be legendary even in Hell!" Ondanks dat blijft de film steken op de helft van het aantal sterren voor het eerste deel. 1,5* dus.

Keek het eerste deel voor mij lekker weg, aan dit vervolg leek geen eind te komen. Ik heb mij in ieder geval stierlijk zitten vervelen. Men had na het succes van Hellraiser natuurlijk gedacht; kom laat we hier een vervolg op maken met nog meer gore, een kijkje in de onderwereld etc. Succes verzekerd. Bij mij werkte dit echter niet. De verrassing was compleet weg en blonk het 1e deel nog uit in originaliteit, een goed verhaal en een lekker horrorsfeertje; in dit vervolg was hiervan niets te bespeuren. Ik ga de andere delen daarom ook niet bekijken. Ik vind het wel mooi zo.

1.0*

Iets minder in de herziening. Dit komt vooral door het eerste half uur. De film komt veel te moeizaam op gang. De recap voor de openingscredits is bespottelijk, alsof je een of andere serie zit te kijken. "last episode on Hellraiser:......". Vervolgens komt er later nog een recap voorbij. Totaal onnodig en voegt niks toe aan de film.

Wanneer de film dit juk van zich af weet te schudden stijgt het niveau iets. Of laat ik het zo zeggen, de film wordt iets interessanter. De leading ladies zijn leuk en ook Julia is weer van de partij. De Cenobites worden nog niet volledig benut, maar dat komt later in de reeks wel.

3,0 > 2,5*

Wat heerlijk weer.

De hellraiser-reeks moet nodig verder gezien worden, want bij het eerste deel was ik al enthousiast, en dat wordt hier weer voortgezet. Het haalt het echter niet bij deel 1, maar komt aardig in de buurt, want ook hier is de heerlijke lol tijdens het kijken weer rijkelijk aanwezig.

Wat deze film iets minder maakt dan het vorige deel, is de minder prominenten rollen van de Cenobites, die het gehele eerste deel echt in hun greep hadden. Hier zijn ze af en toe in beeld, maar doen eigenlijk vrij weinig. De schurk Julia maakt veel minder indruk.

Wel is dit deel duidelijk iets groter opgezet en heeft duidelijk een groter budget. Knap dat ze dit gehele project met slechts 3 miljoen voor elkaar weten te krijgen, en dat was bij het eerste deel met 1 miljoen ook al het geval. Voor mijn gevoel was hier veel meer ingestoken.

De horror in deze film maakt het hem gewoon. De gore is vaak indrukwekkend en hard. De sfeer is sprookjesachtig en lekker lomp, en de film vermaakt tot de laatste minuut. Dit is alles wat Hellraiser dan ook moet zijn, en dat doet deze film wederom goed.

Jammer dat Pinhead iets minder in beeld is. Hij maakt toch wel de film. De film probeert dit op te vullen door met een veel bizardere Cenobite te komen. (De dokter). Deze verschijning weet wel een groot deel op te vullen, maar de quotes van Bradley als Pinhead worden een beetje gemist.

Film is lekker fantasierijk en origineel. Veel gave horror met veel kleurtjes en gave gore. De 97 minuten voelen geen moment te lang aan. Tijdens het eerste deel had ik al een hoop plezier tijdens het kijken, en ook hier heb ik weer met plezier naar gekeken.

Wel is het acteerwerk niet heel hoogstaand, en Julia maakt weinig indruk. Wel is het allemaal iets spectaculairder in vergelijking met deel 1 en blijft het goed vermaken. Hopelijk is Bradley weer aanweziger tijdens deel 3.

Het sterkste deel van de gehele Hellraiser reeks, waarbij de Gore en de duistere sfeer de film bepalen.

Bij bepaalde scènes krijg je ook een akelig gevoel die de regisseur perfect op de kijker overbrengt.

Een juweeltje in de Horrorfilm geschiedenis en meer dan waard om deze te kijken

Gisteravond op de late avond nog even Hellraiser 2 aangeslingerd en daarmee een film die op mijn interesse kon rekenen omdat de eerste mij goed bevallen was.

Handig is op zich de terugblik naar wat er zich allemaal afspeelde in het eerste deel en hoe dat afliep waarop de film zich vervolgd met het welgevallen van Kirsty die begrijpelijkerwijs in een inrichting terechtkomt. Maar helaas heeft ze de pech met een bijzondere directeur/dokter te maken te krijgen die een ongezonde interesse heeft voor 'the dark of mankind and beyond'. Zoals te verwachten wordt de gehele cast van de eerste film wel zo'n beetje opgetrommeld, inclusief Pinhead zelf waar we ook nog een kleine introductie rond Elliot Spencer krijgen en daarmee een geval dat niet veel verschilt van Uncle Frank.

De viezigheid en liters bloed zijn zoals te verwachten niet aan te slepen, bezit de film enkele malen een sterke sfeer, is de muziek van passende waarde en is het fijn dat Pinhead door heeft dat Tiffany erin geluisd wordt. Toch valt me op dat het tevens allemaal een n herhaling van zetten is, want waar in de eerste Frank tot leven komt en opgekalefaterd moet worden geldt dat nu voor Julia. Sterk is dan wel weer 'the beyond' die ze aan Dokter Channard laat zien, van geen waarde vind ik de zoenpartij en zogenaamde aantrekkingskracht tussen de twee terwijl zij nog een bloederige lapvlees is.

En zo is het een beetje schipperen met deze Hellraiser 2 waar het nieuwe een beetje af is, waar ik mee bedoel dat de eerste mij positief verrastte en de tweede in feite naar een herhaling neigt. De sfeer is er zeker, horror en andere sterke momenten ook, maar in feite zagen we dit allemaal al. Slecht is de film zeker niet en kan op een voldoende rekenen, toch stijgt wel de twijfel om door te gaan met de reeks.

Vandaag deel 2 gekeken van de Hellraiser-reeks. Al een heel stuk minder leuk, het verhaal is minder spannend, minder pakkend. Nog wel het kijken waard, maar met een enorme knipoog naar het origineel van 1987. Blijft jammer dat er zoveel delen van zijn gemaakt.

"Trick us again child, and your suffering will be legendary, even in Hell!"

Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision.

Na alle gebeurtenissen is Kirsty opgenomen in een psychiatrische kliniek, waar zij onder behandeling komt van Dokter Channard en zijn assistent Kyle. In het bijzijn van de politie en Channard doet zij een smeekbede het matras waar Julia op is gestorven te vernietigen, omdat zij anders zou kunnen terugkeren uit de hel. Niemand gelooft Kirsty’s verhaal, maar Dokter Channard, die geobsedeerd is door de occult, heeft wel degelijk interesse in de theorie en laat in het geheim het matras verslepen naar zijn woning. Daar voert hij een bizar experiment uit met één van zijn patiënten door zichzelf te bewerken met een scheermes op het matras, waardoor Julia ontsnapt uit de hel. Net als haar voorganger Frank heeft zij bloed en huid nodig om op volle sterkte te komen. Ze verleidt Dr Channard om haar te helpen. Die is welwillend, want hij heeft een hele kliniek vol patiënten die niemand zal missen. Assistent Kyle is ooggetuige van dit alles en doet zijn verhaal aan Kirsty. Ondertussen is Julia op volle sterkte en samen met Channard laten ze een jonge patiënt in catatonische staat genaamd Tiffany de poort naar hel openen. Kirsty, die meerdere malen smeekbeden ontving uit de hel, besluit samen met Kyle om Julia voorgoed te stoppen en hoopt daarbij haar vader te vinden.

Uitstekend vervolg waar Kirsty nu veel meer de hoofdrolspeelster is en de body horror nog een tandje goorder is. Daarbij valt de film op door de lugubere settings, met de afdeling maintenance in het Channard psychiatrisch ziekenhuis, de kill-room in het huis van Channard waar alle lijken aan kettingen hangen en natuurlijk het indrukwekkende labyrint in de hel (wat geïnspireerd was door het werk van de Nederlandse kunstenaar Maurits Cornelis Escher). Christopher Young keerde terug voor de geweldige muziek en ontving een Saturn Award.

Wat minpuntjes zijn het ietswat rommelige verhaal, wat kwam door de bemoeienis van de studio. Julia zou de hoofdfiguur worden, maar had geen interesse om terug te keren voor een vervolg. Daarbij was Pinhead zo populair geworden door de fans, dus werd er besloten met hem verder te gaan. Daarom zie je niet alleen Julia terugkeren op de pilaar aan het eind, maar ook Pinhead. Er was een hoop haat van de fans dat Dr Channard Pinhead en zijn crew zo gemakkelijk overtrof. Ook was er een alternatief script waar Kirsty’s vader Larry terugkeerde, maar Andrew Robinson weigerde de rol. Net als in het origineel wordt ook hier de finale tegen het kwaad iets te gemakzuchtig verslagen.

Desondanks doet deze voor mij niet onder voor zijn voorganger. Pinhead krijgt meer screentijd, plus we komen meer te weten over zijn achtergrondverhaal!