The Straight Story (1999)

Aanvankelijk 3,5* gegeven maar na het lezen van al deze reacties toch maar opgehoogd naar 4*.

Echt traag vond ik de film niet. Ik heb zat tragere films gezien (Elephant!) , maar m'n aandacht is geen moment verslapt. Wat ik mooi vond was dat Lynch heel erg de tijd voor alles nam. Wanneer Alvin op het einde een biertje gaat drinken bijvoorbeeld. Hij lurkt aan z'n flesje, en de camera blijft heel lang bij z'n gezicht staan zonder dat er ook maar iets gebeurt. Ook met het einde weet hij met heel weinig middelen emoties op te wekken.

Ook erg mooie muziek.

Prachtige film met schitterende muziek van Badalamenti en een heerlijke sfeer. Het acteerwerk is bijzonder goed; Farnsworth zet een erg sterke prestatie neer en Sissy Spacek speelt ook fantastisch. Verder zitten er nog een paar erg leuke bijrollen in de film, zoals die van Everett McGill en Harry Dean Stanton.

Van het trage tempo heb ik totaal geen last gehad en heb me dan ook geen minuut weten te vervelen met deze zeer indrukwekkende en soms erg emotionele film, die voor mij de titel 'beste Lynch film die ik tot nu toe heb gezien' van Mulholland Drive ontneemt.

4,5 sterren.

Ik maak er lekker een 5 van. Prachtige integere, sympathieke, grappige en ontroerende film. Fantastisch geacteerd ook. Vooral die scene in de bar en de laatste scene. Dan moet ik toch bijna wel een traantje wegpinken. Mooie beelden ook van het Amerikaanse landschap, ondersteund door prachtige muziek van Badalamenti.

Van traagheid heb ik ook absoluut geen last gehad.

Een verassende film van Lynch, eentje die zoals de titel al een beetje verraad meer rechtuit is. De film valt zelfs in een keer van begin tot eind in zijn geheel te begrijpen. Alhoewel... ik moet zeggen dat ik het begin bizar surrealistisch vond; "Walt Disney presents, A film by David Lynch" weird hoor

Maar wederom levert de man een prachtig pareltje van een film af. En ook al is de film dan wat meer rechtuit, hij zit toch weer barstesvol typische Lynch elementen. De donkere interieuren, de surrealistische kijk op het allerdaagse en de bijzondere karakters die zijn films bevolken. Bovendien blijkt Lynch dus ook nog eens een goed oog te hebben voor het prachtig in beeld brengen van landschappen. Zijn films blijven toch altijd een prettige, unieke ervaring vol met verassingen.

Ook The Straight Story stelde mij niet teleur. Het tempo is traag, maar lekker traag. En wat wil je ook met zo'n ouwe krasse knar op z'n grasmaaier. Het tempo, het herfstige landschap en dito weer het vervolmaakt de melancholische sfeer van deze film. En ondanks die sfeer kon ik heel vaak een glimlach niet onderdrukken. Een film zoals het leven zelf dus. Mooi ook om te zien hoe de reis en de ontmoetingen van Alvin onderweg eigenlijk ook alle stadia van het leven doorloopt. Van het tienermeisje met ongeboren kind, tot het laatste gesprek op het kerkhof.
Die ouwe baas is trouwens een indrukwekkend acteur. Waar je bij dit soort films vaak flashbacks naar een ver grijs verleden zou verwachten zien we hier een man met een glaasje melk voor z'n neus zijn verhaal doen. Het gezicht vol emotie. Klasse hoor!
Ondanks het trage tempo van de film weet Lynch toch weer een bepaald soort spanning op te bouwen. Vooral tegen het einde als Alvin de Mississipi rivier overgaat en in de bar zich moed indrinkt met zijn eerste biertje in vele, vele jaren voel je de aanwezige onderhuidse spanning.

Mooie, warme film die je laat glimlachen en ook een brok in de keel geeft. Visueel is de film erg geslaagd aan mooie plaatjes geen gebrek, uitstekende muziek ook. De film verdient zeker een ruime 4* en Lynch begint steeds meer een van mijn favoriete regisseurs te worden.

De film is zo snel als zijn grasmaaier

Maar toch heb ik met interessen gekeken.

Naar mijn gevoel geen slechte film.

Maar op een tocht van zes weken zal hij alvast meer mensen hebben ontmoet. Er hadden iets meer verhaaltjes mogen passeren.

Hij is net iets meer dan een middelmaat film aldus van mij een ***

Wat een leuk filmpje! Geniaal geacteerd, vooral door Farnsworth. Ontroerende verhalen, zoals het veteranen-verhaal aan de bar, erg mooi. De oude man riep bij mij enorm veel sympathie op. Verder is, zoals we van Lynch gewend zijn, bij haast ieder personage in deze film wel een steekje los. Ook wordt de film ondersteund en vaak versterkt door erg mooie muziek. Alleen het einde had íetsjes sterker gekunt, of door het einde van nu wat beter uit te werken, of door Alvin's broer intussen te laten overlijden, wat ook niet mis was geweest denk ik. Ondanks dat gegeven, een dikke 4*

Een mooie film. Een meeslepend verhaal en af en toe ook erg aangrijpend. Een erg sterke rol van Richard Farnsworth, maar ook Sissy Spacek acteert overtuigend. De muziek tijdens de film was ook erg mooi te noemen.

3.5*

Ik weet niet of je het al weet maar het liedje heet Alvin's theme en is geschreven door Angelo Badalamenti.

http://www.musicmeter.nl/album/655

oeps..ik bedoel natuurlijk Lauren's walking..zo heet dat liedje

Het klinkt allemaal heel duf en het idee om ruim anderhalf uur naar een oude man te kijken die op zoek gaat naar zijn broer klinkt al helemaal niet aantrekkelijk.

Maar wat kan een vooroordeel je op een verkeerd been zetten.Niets is minder waar.

The Straight Story pakkend,meeslepend ,aangrijpend.

Je zou het beeldscherm wel in willen stappen om die man te helpen en te steunen.De soundtrack maakt de film helemaal af.Weinig kijkers zullen het droog houden bij het zien van deze Straight Story, echt niet...

4,5*

Een oude man gaat op zijn grasmaaier (!) 600km rijden om een oude vete met zijn broer bij te leggen.

Het leek mij onmogelijk om hiervan een boeiende film te maken. Dat David Lynch deze film gemaakt heeft, leek mij zowaar nog vreemder.

Maar toch is dit een sterke film. Farnsworth acteert werkelijk prachtig, en de sfeer en muziek geven de film zoveel gevoel mee, dat je als kijker echt betrokken bent.

De film gaat traag doch zeer ontspannend vooruit. Je maakt kennis met personages die 5 minuten later nooit meer aan bod zullen komen en ondertussen evolueert het personage van Farnsworth tot het einde van de film.

Lynch laat beelden spreken, de gevoelens worden niet altijd expliciet vermeld, maar druipen als het ware van de beelden af.

Dit is een speciale film, waar iedereen het warm van zal krijgen. Knap werk.

Ik vond het een film atypisch voor David Lynch, die vooral bekend is voor films die nooit uitmonden in een doorsnee behapbaar verhaaltje. Maar daarom is deze film ook net weer heel erg mooi in al haar eenvoud. *** 1/2

Ik had veel beter verwacht. Totaal Lynch z'n stijl niet, het ging hem niet af ook, veel te zeemzoeterig. De muziek van Badlamenti was dan wel weer opperbest.

2.5*

Anders dan Lynch zijn anderen maar óók briljant op zijn eigen, rustige manier. Prachtige plaatjes, een heel mooi verhaal, goede bijrollen en een geniale ontroerende hoofdrol. Mooie score ook, 4 *

Ontroerende film, Richard Farnsworth steelt hier de show als een ingetogen nuchtere ouwe man op zoek naar zijn broer

4*

Gelukkig heeft Lynch ook nog films gemaakt die ik wel erg goed en mooi vind. Een bijzonder verhaal, gegoten in prachtige beelden en met enorm veel afwisseling. Een film met een lach en een traantje en erg subtiel.

Een groeibriljantje: 4,0*

Ja, eens. Zelden tevoren wordt het idee "Shell-shock" zo treffend naar voren gebracht, als in die scene met die 2 aan de bar. Die eindscene is inderdaad ook briljant, road-held Paris Texas als zijn broer

Dan hebben we hier de mooiste roadmovie allertijden wel te pakken, ik verhoog naar 5*

Niet te harden, deze Lynch. Cheasy tot en met (stokjes bij mekaar binden, het is me wat) en vreselijk traag. Ik lust normaliter wel een slice van americana maar dit trok ik echt niet. Verreweg de minste film uit de top 250 imo.

0,5*.

4,5*

Ongelooflijk ontspannende film

Leuke, maar trage film.

3***

Toen deze film American History X met 6-0 uitschakelde bij de afgelopen knock outs voor de beste film werd ik toch wel benieuwd. Ik schrok wel een beetje van de recensie van Otherfool, immers een vreselijk trage film was wel het laatste waarop ik zat te wachten.

Het begin van de film werd op een leuke manier vormgegeven, ik zat al te gissen wat Sissy Spacek precies had. Leuke scène, toen zij leverworst bij de plaatselijke supermarkt ging kopen. Erg goed geacteerd en naar later bleek ook nog eeens erg ontroerend.

Normaal zou ik films waarin een stel jongere mensen een road trip maken prefereren boven de reis van een oude man. Een compliment voor Lynch dus dat hij een simpel verhaal zoveel inhoud weet mij te geven. De film bevat ook echt prachtige muziek en schitterende beelden en is allerminst saai. Richard Farnsworth zet naast een bescheiden rol in Misery ook nu dus een prachtige personage weer. 4*

Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerlijk !!! 4,5*

Hij is nu op teevee

"Wat doe je hier dan?"

Man man man wat een trage film zeg! Na een paar aarzel momenten toch maar besloten dat deze film niet aangrijpend, boeiend of weet ik veel was, maar gewoon SAAI.

Heerlijk zulke films. Mogen er veel meer van komen. Absolute topper. 4 ***.

Aardewerk je haalt me de woorden uit m'n mond.

1 woord

Heerlijk ontspannende en ontroerende film, een beetje laat op de avond als je niks anders te doen hebt is dit heel goed te kijken.

Het trage tempo van de film past perfect bij het verhaal.

4 sterren.

Ik zag een beetje op tegen deze film... Ik ben niet bepaald een Lynch fan. Maar het blijkt dat hij ook een juweeltje gemaakt heeft, naast die wazige films die ik tot nu toe van hem gezien heb. Geweldig mooi deze film en soms moeilijk om de ogen droog te houden.

Mijn laatste lynch film die ik nog moest zien. Na rabbits een maandje geleden gezien te hebben kon het natuurlijk altijd beter....... Ik vond ook voornamelijk de muziek prachtig, ook de long-shots waren erg mooi. Maar vooral de close-ups van de oude man met zoveel emotie in zijn gezicht waren het mooiste. >> 4*

Zo nu nog de helft van het 2e seizoen van twin peaks en dan ben ik er klaar mee

Ik begin langzame films tegenwoordig geen nadeel maar een voordeel te vinden; veel films en tv-series van nu worden naar mijn mening veel te snel verteld, met zenuwachtige cuts en camera-bewegingen (Law&Order spant de kroon; die cameraman moet volgens mij voor elke opname verplicht een liter bourbon drinken!). Dit keek voor mij wel lekker weg.

Mooiste shot: het shot nadat beide oude heren in de bar hun verhaal gedaan hadden. Je krijgt dan een blik op hun rug: twee oude mannen aan de bar. Je voelt je dan weer een buitenstaander. Normaal vraag je je dan altijd af waar die twee het over hebben; nu weet je het dan.

4*