The Lord of the Rings: The Two Towers (2002)

The Lord of the Rings: The Two Towers

Ik heb eindelijk dit tweede deel van de trilogy af weten te maken en ik moet zeggen, ik heb me uitstekend weten te vermaken. Hoewel ik over het eerste deel niet echt te spreken was, weinig gebeuren en erg veel informatie is dit deel juist het tegenovergestelde.

Je kunt merken dat Peter Jackson meer pit in de film wil laten komen, het eerste deel koos hij er meer voor om je informatie te verschaffen. Grove introducties van de hoofdpersonen (smeagol viel daar niet onder, je maakt wel kennis met hem), veel informatie over de ring en dan vooral zijn krachten en het doel van de ring. De legers, groepen mensen als de elfen, hobbits, orks en dwergen (zijn nog wel meer) waardoor je weet wat iedereen doet en ook waarvoor ze staan.

Het is zeker niet de eerste film (voornamelijk ook deel 1) dat Peter Jackson het mooie natuur van Nieuw-Zeeland eens onder de loep neemt. Vooral het eerste uurtje word je veel meegenomen naar shots die vooral de natuur tot zich nemen, denkend aan de achtervolging van aragon ( en de rest ) en de orks, om de twee hobbits weer terug te krijgen waar Jackson vooral hoge shots nam. Je zag dan de drie rennen over de gebergte die hij hoog in lucht schoot, de achtergrond was daardoor mooi zichtbaar (omgeving vooral) dat je meer met een wow-gevoel naar de omgeving zat te kijken dan dat je de drie mannen volgde.

Ook in The Lord of the Rings: The Two Towers zijn er veel verhoudingen met elkaar. Zo word in dit tweede deel wel een overspel aan actie gemaakt, waar ze in het eerste deel vooral de opbouw lieten zien (voorbereidingen) is in dit deel het gevolg. Vooral het grote gevecht met Helms Deep laat dat goed zien. Hier in deze film word gekozen om de tegenstanders (moror etc.) meer in beeld te brengen. We volgen de twee hobbits Frodo en zijn vriend niet meer zo veel, die waren dan wel bezig in het woud, we volgden meer Aragon met Legolas en Gimli en hun gevechten tegen de orks dan dat we Sam met Frodo volgden en het verloop van de ring. Hierdoor werden de twee meer naar achteren geduwd en kwamen ze nauwelijks in de schijnwerpers te staan.

Wel volgende we dit keer Smeagol meer. Of je nou kunt zeggen dat je veel wijzer werd dan deel 1 over dit figuur kun je niet totaal bevestigen, Smeagol is en blijft een karakter wat een beetje weggedrukt naar achteren is. In deze film had Smeagol weer last van zijn Mind-twist, wat door de ring is gecreëerd. Hij leid de jongens door de bossen heen, hij zorgt er voor dat zijn kwade gedachten weg gaan maar, die komen aan het einde weer terug, met een open eind notabene.

En in deze film kwam de personage Treebeard ook in voor, ik denk dat het een van mijn lieveling karakters is. Zware stem, gave looks en mooi in beeld geplaatst door Peter dat je ook niet aan deze wezens kan ergen. De heersen van het woud vond ik een leuke creatie, buiten de orks ‘generalen’ om.

Ik vond het verhaal in The Lord of the Rings: The Two Towers leuk bedacht en uitgewerkt. We volgen het zelfde groepje weer. Pippin en (ben de naam van de ander vergeten) .. worden ontvoerd door de orks. Na een groot gevecht worden deze twee meegenomen. Wanneer hun gevlucht zijn komen hun aan bij de Treebeard die hun vervolgens mee neemt door de film heen in het woud. Er word weinig aandacht aan besteed alleen dat we weten dat Treebeard zich nu ook mengden in de oorlog. Frodo en Sam zijn ondertussen nog steeds onderweg om de ring te vernietigen in de vulkaan bij Mordor. Smeagol brengt ze soms in gevaar maar, ze komen er wel. Mocht smeagol ze niet verraden in de volgende film. De twee jongens kwamen trouwens nog wel eventjes een beetje in gevaar. Toen er weer zo’n zwarte ruiter naar hun opzoek was, dit keer per draak (?). Dit was niet echt een spektakel waardoor de film niet echt bijzonder werd.

Het verhaal draait meer om het gevecht in Helms Deep, waar Aragon, Legolas en Gimli zich bevinden om een bepaalde koning te beschermen. Tijdens het grote gevecht in Helms Deep (voorafgaand eigenlijk) zien we dat de Elfen zich weer mengen tussen de mensen, ze trekken weer samen te strijden. Ik vond dat wel erg gaaf want de Elfen zijn voor mij de gaafste elites in deze film, gaaf wapen, cool gekleed en mooie gevechten.

Hoewel het grote gevecht bijna een uur duurde, meetellend het aankomend marcheren, het gevecht en het eind vond ik het niet langdradig. Er word wel zoveel vreugd (dankzij de acteurs merendeels) in gestoken, de shots zagen er goed uit en de film knalde lekker door dat ik me bijna niet kon vervelen. Ik denk dat dit voor velen een misstap is, zo’n groot gevecht. Mij boeide het niet zoveel ik vond de film fijn weg kijken. En ik vond de verhouding drama – actie – verhaal leuk, al werd het verhaal niet echt doorgetrokken maar eerder voorbereid en uitgewerkt voor het einde. Ik kan niet zeggen dat ik deze film BETER vond dan deel 1 maar, slechter ook zeker niet. Denk dat ik ze beiden een gelijke cijfer geef.

4.0*

Dit tweede deel maakt al jaren deel uit van mijn persoonlijke top tien en na de zoveelste herziening wordt weer eens bevestigd dat dit meer dan terecht is.

Deze film staat me altijd bij als de film met de slag rond Helms Deep, wat mij betreft de beste veldslag van de hele trilogie. Het moment dat het enorme Urukhai-leger voor de poorten staat is erg indrukwekkend en het blijft, ook na vele kijkbeurten, enorm spannend. Dat alles met bombastische muziek eronder en een immense hoosbui, Jackson creëert hiermee dé perfecte sfeer voor een slag als deze.

Dit deel is ook het deel waarin Gollem een grote rol krijgt toebedeeld. Als gids van Sam en Frodo zorgt hij voor een dreigende, maar ook een komische noot. Worstelend met z'n persoonlijkheid, die nogal gespleten is, is hij wat mij betreft een welkome aanvulling op het verhaal.

Gimli de dwerg is altijd al een van mijn favoriete karakters geweest, vooral door het komische aspect wat hij toevoegt. Een aantal geweldige oneliners komen er in deze film uit zijn mond.

Verder heb ik het allemaal al heel vaak gezien, maar net zoals bij de andere delen verveelt het werkelijk geen seconde. Deze trilogie benadert zo dicht de absolute perfectie dat ik Jackson enorm bewonder om dit project. Alles is tot in de puntjes verzorgd, ook het camerawerk en het regisseren van de veldslagen. Alles ziet er geweldig sterk uit.

Uiteraard blijven de vijf dikke sterren staan.

Eigenlijk is dit een heel vreemde film, zo als middenstuk van een trilogie. Je begint middenin het verhaal, er worden verschillende verhalen gevolgd en eigenlijk is alles opmaat tot het laatste deel. En toch weet Jackson je het gevoel te geven naar een volwaardige film en volledig verhaal te kijken. En dat is knap. Sowieso is het een goede keus om de verhalen meer te vervlechten en niet als Tolkien de verhalen volledig los te koppelen. Als geheel wordt het wat dynamischer en vallen de mindere delen (vind ik) rond Frodo en de soms vervelende Sam (in deze film dan) minder zwaar. Maar Jackson zorgt ook ervoor dat de film echt een climax kent en kapt de film eerder af dan het boek. Zo voelt dit toch aan als een echte film.

De film doet ook veel goed. Na het vermakelijke maar vluchtige Fellowship, de road movie van de drie, komt de film nu tot rust en wordt de wereld meer getoond, en dan vooral de wereld van de mensen. We leren nieuwe landen, nieuwe gebruiken en ook een wereld waar ik me meer mee kan vereenzelvigen. De personages zijn ook vrijwel allemaal op een zekere manier markant en worden geweldig gespeeld. Vooral de vriendschap tussen Gimli en Legolas is mooi, en Orlando Bloom blijft en matig acteur maar is geweldig gecast. Persoonlijk favoriet is Otto als de jonkvrouw Éowyn,

Daarnaast kan Jackson wel actie regisseren. Altijd met overzicht en ook met energie. En de soms wat matige cgi (dat begint nu wel op te vallen) wordt door flair en door de regen (al is dat laatste uit Tolkiens boek) vakkundig weggewerkt dat het niet zo snel opvalt. De pacing is ook opvallend goed. Ruim 200 minuten, maar geen moment voel je die. De film kent wel één van de mooiste momenten uit de hele serie, als de grote slag gaat starten, de regen begint en de muziek wordt ingezet en je met dat geluid de marcherende legers ziet.

Het is uiteindelijk geen perfecte film. De hele plot rond Frodo en Sam vind ik gewoonweg een pak minder interessant. Ik ben meer van de grootse verhalen dan het klein persoonlijk leed. Maar sowieso sec die twee (en vriend Gollum) zijn te weinig om het boeiend te houden, de vele andere personen in de andere verhalen maken die andere verhalen leuker om te zien en mee te leven. En Sam vind ik in deze film ook vaak gewoon irritant. Pas als ze de mensen ontmoeten wordt hun verhaal weer leuker. Maar als geheel wel een heerlijke film. Verhoogd naar 4,0*.

Dit is toch wel de deel die ik steeds van de trilogie het meest terugkijk.

Zelfs een keer in het deens...

Ik vind deze waarschijnlijk het meest avontuurlijk.Mooie film.

4.5.

Bij een trilogie van in totaal ruim 10-11 uren is het niet eenvoudig ze uit elkaar te halen wanneer je ze kort na elkaar afhaspelt. Zo ook bij deze beoordeling wil ik niet te zeer in herhaling vallen of dingen aanhalen die in een ander verhaal aan bod kwamen. Ik beschouw de trilogie dan ook eerder als één film, als één geheel.

Een nieuw deel brengt natuurlijk totaal nieuwe personages met zich mee zoals onder andere de enten. Niet mijn favoriete personages in de trilogie alvast omdat ze me iets te sprookjesachtig lijken. De opstand van de enten daarentegen was wel een mooi spektakel.

Jackson kreeg het wederom voor elkaar om erg mooie nieuwe landschappen te introduceren. Zo denk ik bijvoorbeeld aan de Dode Moerassen en de indrukwekkende Zwarte Poort, de toegangspoort naar Mordor. Ook de slag bij Helmsdiepte is wederom prachtig weergegeven. The two towers trekt de lijn visueel, qua geluid, montage, natuurpracht en kostumering gewoon door. Geen seconde verveel je je met dit deel en kom je gewoon ogen, oren en “hersencellen” tekort om elk moment, elk detail, elke ervaring optimaal te beleven.

Deel 2 herzien. Het blijft genieten met heerlijke porties van humor maar ook hier weer het nodige drama Aragorn die dood zou zijn en ook het einde tussen Frodo en Sam is mooi.
Er zijn zeker een aantal stukken uit de extended edition die ze volgens mij onterecht uit de gewone versie hebben geschrapt: vooral het deel met Boromir vind ik zeker van toegevoegde waarde omdat het meer context geeft voor zijn gedrag. Dat mocht gerust ook nog wat langer duren. Het deel met Theodred is denk ik ook een uitbreiding, niet dat het al te veel toevoegt. En dan heb je nog een aantal stukken die er minder toe doen maar waar dan meer ruimte is gemaakt voor humor dan in de gewone. Of de extended edition dus echt veel toevoegt is nog maar de vraag, er zijn zeker een aantal langdradige stukken die het wat saai kunnen maken als je geen fan bent.

In het begin stak de CGI van Gollem mij wel een beetje tegen. Eerste keer dat mij dat overkomt maar oké de film is nu ook al 15 jaar oud en uiteindelijk is het zeker niet slecht gedaan. Je ziet het wel maar het went wel ofwel viel het minder op naarmate de film vorderde.

Ik zou zeker niet zeggen dat de Two Towers de slechtste film van de drie is. Ik denk dat het ook moeilijk te vergelijken valt en dat je de drie films ook even goed gewoon als 1 film kan zien. Het goede aan Helmsdiepte vind ik de sfeer die gecreëerd wordt in de regen en het donker. Dat alles lijkt erop te wijzen dat de situatie uitzichtloos is en dat het Kwade zal winnen. Het heeft denk ik een emotioneel sterker effect dan het grote gevecht in de derde film, maar die ga ik dus nog herzien.

The Two Towers was altijd mijn favoriet van de drie. Na herziening moet ik dat iets bijstellen.

Zo'n middelste film van een trilogie heeft vaak als probleem dat het niet echt een begin of eind heeft, maar voelt als een aflevering van een TV-serie. Daarom is het ook niet altijd eenvoudig om een film als The Two Towers als losse film te beoordelen. The Two Towers gaat netjes verder waar The Fellowship gebleven was, met nieuwe uitdagingen, grote sets en personages. Eén van die personages - Gollum - is een fantastische toevoeging en niet voor niets groeide dit CGI wezen uit tot één van de populairste personages uit de hele franchise. Een prachtig tragisch figuur en een fijne verschijning tussen de enorme goedzakken als Sam en Frodo en het overduidelijke kwaad als een Sauron en zijn orcs. Het is jammer dat de overige personages die in The Two Towers worden geïntroduceerd niet zo bijzonder zijn. Een Treebeard of Grima Wormtongue - want tja, Brad Dourif - zijn nog wel leuk, maar The Two Towers kent echt een hoop nietszeggende figuren.

Er gaat vrij veel tijd naar Theoden, Eowyn en Eomer. Eowyn kan op de lijst met matig geschreven vrouwenrollen in The Lord of the Rings, hoewel ze in de volgende film wel iets meer van zichzelf laat zien. Hier lijkt ze vooral een oogje te hebben op Viggo Mortensen, maar die zit ook nog steeds met Liv Tyler, ook een personage dat compleet onnodig was in deze film. Karl Urban als Eomer en David Wenham als Faramir zijn niet veel beter - bij eerste kijkbeurten kon ik de twee nooit uit elkaar houden. Hun personages zijn in ieder geval niet zo boeiend. Het script van The Two Towers bevat dan ook veel gepraat, wat de film vaak een beetje stilzet. Er wordt veel gediscussieerd met Theoden, de reis van Frodo en Sam wordt vrij lang onderbroken door Faramir en die twee onbelangrijke Hobbits zien we steevast met de bomen, die ellenlange gesprekken voeren (of er in ieder geval heel lang over doen). De tweede akte van The Two Towers lijkt vooral veel te bestaan uit rekken. Neem zo'n sequentie waarin men een tijdje doet alsof Aragorn is gesneuveld tijdens een gevecht. Compleet onnodig.

Maar The Two Towers heeft - godzijdank - een verrassing in petto. Want dat vele praten en rekken is misschien even doorkomen, maar eenmaal bij de climax aangekomen komt de film wel met twee machtige actiesequenties. Aan de ene kant is er Helms Deep, die erg spannend begint en steeds meer groots spektakel krijgt. Zo'n shot van al die Uruk-Hai's op ladders die omhoog worden getakeld, fantastisch! Dat één of andere elf in slowmotion sterftdeed me niet zoveel, maar het moment dat Gandalf terugkeert met een leger om te redden werkt nog steeds. Maar terwijl deze veldslag gaande is, is er ook gedoe rondom Isengard in één van mijn favoriete sequenties uit de hele trilogie. De last march of the Ents zorgt nog steeds voor kippenvel op mijn armen en het gevecht dat daarna ontstaat is kort, maar krachtig. En ook geestig, alleen al die boom die zijn vlammen dooft in het water uit de rivier. Deze twee sequenties aan het einde van de film maken enorm veel goed, want gedurende de film valt er toch niet heel veel te beleven.

4 sterren.

Een aardige duit minder dan deel 1 naar mijn mening. Je moet veel schakelen door de verschillende parallelle verhaallijnen waardoor je er minder makkelijk in opgezogen wordt. Belangrijkste tegenvaller is echter de slag om Helms Deep die wel erg abrupt van kansloze positie naar gewonnen gaat als Gandalf met versterking komt. Niettemin een fijne film maar na deel 1 wel een tegenvaller dus. Benieuwd naar het laatste deel.

Nu ook de tweede LOTR film herzien en het bevalt me wel. Prachtige locaties in Nieuw-Zeeland. Meer actie dan in het eerste deel. De CGI van de Gollem is wel erg onovertuigend. Ik blijf Elijah Wood een vervelend ventje vinden met zijn grote ogen en brave Hendrikje spelen, en ook dat dikkertje dat met hem meereist. Orlando Bloom toont nog maar eens dat hij geen sterke acteur is (wat ook al bleek uit de Pirates-films). Viggo Mortensen, Ian McKellen en natuurlijk Christopher Lee zijn echter klasbakken. Ik vind deze film bijna even goed als de eerste in de trilogie, maar je moet ze natuurlijk allemaal na elkaar bekijken want het vormt een doorlopend verhaal.

So it begins.

LOTR vervolgt met de Two Towers. Een film die ik bij uitkomst in de bios zag en vooral vanwege het feit dat de nadruk veel meer op gevechten en spanning ligt, vooral meer aan een ridderfilm dan fantasie doet denken. Het verhaal valt sowieso op als zijnde opgang met een oorlog op handen.

De Hobbits zijn uiteraard nog onderweg terwijl Aragorn en zijn volgelingen een ander pad kiezen en zodoende ook op andere plekken raken. Plekken, mede door de prachtige natuur en sfeervolle locaties , die uitermate boeiend zijn. Vooral de wijze waarop Theoden onder invloed is en er breekbaar uitziet om vervolgens bevrijd volledig op te bloeien is, geweldig gedaan. Het boomenten gedoe kan me nog steeds bijzonder gestolen worden, iets dat beter wordt wanneer ze Saruman's plek aanvallen. Vervolgens werkt de film zich naar een apotheose, of beter gezegd narrow escape, toe bij Helmsdiep. Een geweldige slag, prachtig in beeld gebracht, is het gevolg.

The Two Towers is boeiend en misschien qua inhoud en spektakel beter dan deel 1. De score is andermaal uitmuntend, net als de prachtige Nieuw Zeelandse landschappen. Wat de cast betreft blinkt Mortensen toch weer als bescheiden en weloverwogen verschijning uit. Laatst een artikel gelezen dat Jackon in eerste instantie ene Townsend reeds twee maanden in training had alvorens toch voor Mortensen te kiezen. Namen als Diesel en Cage schijnen ook serieus overwogen zijn. Zo zou voor Gandalf Sean Connery overwogen zijn, en voor Frodo Gyllenhaal.

Zijn dan verder geen aanmerkingen...? Ja wel een beetje. De wisselwerking tussen Frodo en Sam wordt op een gegeven moment een beetje vervelend. Frodo die zich zelf in de problemen werkt, Sam die geterg 'Frodo!' of 'Master Frodo!' of simpelweg 'No!' roept.

Behalve dat is The Two Towers een bijzonder innemende, boeiende en spectaculaire film die over zijn drie uren meer dan de aandacht beethoudt. Eindoordeel is dan ook, meer dan prima film.

Na de lange zit van the Fellowship had ik goede hoop voor het tweede deel doordat ik van anderen hoorde dat het tweede en derde deel meer actie bevatte. Maar dat was even goed saai zeg.

De eerste 3 uur van dit gatenkaasplot is echt niet doorheen te komen en een onwijs langdradige en saaie opbouw naar een spektakelstuk in het laatste uur. Het is dat deze films zo hoog zijn aangeschreven, maar anders was ik allang weggelopen. Frodo gaat nog wel maar de casting van die andere 3 knulletjes is echt tenenkrommend. Met als hoogtepunt de scène op het eind tussen Frodo en Sam waar de clichés je om de oren vliegen en ik bijna moest overgeven van de mierzoetheid.

Als ik dan probeer daar doorheen te kijken zie ik natuurlijk wel de epische eindstrijd die dan wel weer wordt afgezwakt door schijtlolligheid van Gimli en Legolas die van de trap af skateboardt.

Blijkbaar ben ik dan geen fan van het genre fantasy, want wat een hoop onzin kan je onder dit genre verkopen.
Het ligt wellicht ook aan mijn toren(pun intended)hoge verwachtingen, maar hoe kan het in vredesnaam dat deze complete trilogie zijn plek heeft in de hoogste 20 in de iMDB top 250?! Ik neem aan dat dat ligt aan de fantasyliefhebber die weinig beters heeft om te kijken. Nu maar hopen dat deze week het laatste deel nog wat goed kan maken.

Ben deze van het weekend nog even in de bios gaan herbekijken(voor de 30ste keer denk ik ☺️ En voor de tweede keer de extended versie). Had deze allang niet meer gezien, ik ervaar de film toch anders dan vroeger, in positieve zin. Vroeger vond ik het altijd een beetje een losstaande, vreemde, donkere film. Nu toch tot de conclusie gekomen dat dit de karakterfilm van de 3 is. Dit samen met de gevechten maakt voor mij dat dit toch, na het opnieuw zien van the fellowship of the ring,de film is die het meest indruk op me maakt in deze reeks. Overigens ook leuk dat Peter Jackson een dankwoord en wat uitleg geeft vooraf aan de film. Het is overigens duidelijk zichtbaar dat deze versie verbeterd is voor bios en Blu-Ray, op een subtiele manier. Mooie ervaring om deze toch nog even op het grote scherm mee te pakken.

Ook The Two Towers wordt in deze periode door de bioscopen in de extended edition op de grote schermen vertoond. Hoe cool is dat?! Waar het boek Reisgenoten door Peter Jackson in The Fellowship of the Ring al tot een waanzinnig mooi leven werd gewekt gaat het verhaal van onze vrienden hier verder en wordt alsmaar grimmiger. De groep is uit elkaar gevallen en hoewel de verhaallijn van Merry en Pippin de vaart er soms wat te veel uit haalt is afwisseling tussen plots van Frodo en Aragorn erg prettig. De slag om Helmsdeep blijft natuurlijk enorm episch. Met afstand het mooiste gevecht van de trilogie. Eigenlijk al vanaf de aanloop in Rohan tot aan het uiteindelijk winnen van de veldslag.
Smeagol/Gollum is hier een heerlijk personage waarvan de bekende “murderer”-scene zijn beste is. Fijn dat hij veel te zien is. Alle lof hier voor Serkis.

De uitgebreide versie telt een bak aan extra scènes waarvan die van Faramir er het meeste uitspringt. Opmerkelijk dat die de theatrical cut niet gehaald heeft. Bijzonder goed en ook erg informatief! Verder wat lollige scènes met de hobbits en een verdieping over Saruman. Ook de coole Carl Urban krijgt wat meer screentijd die hij eigenlijk sowieso verdiende.

Zo is The Two Towers bijna 20 jaar later nog steeds een schitterend middenstuk van de trilogie.

5,0*

Ok, dit is echt het slechtste deel van de trilogie. Het eerste deel was vooral saai, al had het wel goede intenties. Hier is de sfeer helemaal weg. Die Gollem is enorm irritant en de film lijkt wel een 3 uur durende overbrugging tussen deel 1 en 2. Hier kon serieus in geknipt worden. Ook hier geen enkele zin voor avontuur, maar eerder fantasie. Al is het dan een doorsnee aflevering van Game of Thrones zonder memorabele figuren.

Voor mij juist het beste deel van de trilogie. Het eerste deel zit met een lange inleiding, het laatste deel juist met een lange epiloog. Het tempo in deze film is daarentegen nonstop hoog en dat is prettig. Verder ook hier een flinke filmslag zonder rare fratsen zoals het spookleger in het laatste deel, wat toch een beetje als een deus ex-machina aanvoelt.. Wel dezelfde kritiek op het audiovisuele aspect: de effecten ogen verouderd en de muziek is erg repetitief. Maar als ik zin heb in Lord of the Rings, maar geen zin in de hele trilogie zal ik altijd deze film opzetten. Toch een beetje het The Empire Strikes Back van deze trilogie. 3*.

"The world is changing. Who now has the strength to stand against the armies of Isengard... and Mordor? To stand against the might of Sauron and Saruman... and the union of the Two Towers? Together, my Lord Sauron, we shall rule this Middle-earth."

The two towers vind ik nog iets beter dan het eerste deel (the Fellowship of the ring). In de boeken vond ik juist het eerste boek het best. Prachtig boek. Wederom wijzigt Jackson soms het script ten opzichte van het boek. Soms voegt hij ook iets toe. Bijvoorbeeld dat Aragon 87 jaar is (door zijn bloedlijn met een lange levensduur).

De muziek is veel diverser dan deel 1. Het bekende "Indiana Jones" melodietje komt veel minder voor, dat is fijn. In plaats daarvan worden er andere liederen gebruikt, mooie Keltisch klinkende muziek en meer bombastische songs. Deze LOTR versie heeft naar mijn mening de beste muziek (keuze).

Vooral in het begin is ook het verhaal heel interessant, met de liefde tussen Aragorn en Arwen wordt teruggeblikt op het verleden.

Isengard maakt minder indruk dan in het boek, waarin deze onneembare vesting zeer kleurrijk omschreven wordt. Ook de epische gevechten vond ik minder indrukwekkend dan ik had gedacht. Dat is in deel drie stukken overtuigender.

Mijn persoonlijke favoriet van de Lord of the Rings franchise. De locaties zijn erg mooi en goed gekozen. Leuk dat er meerdere verhaallijnen inzitten. Veldslag op het eind is ook erg goed. Wel jammer dat de special effects soms niet goed zijn, maar naast dat een prima film.

Dit tweede deel is een beetje op het niveau van het eerste deel. Gelukkig is het geluid iets minder oorverdovend hard pff. Jammer vond ik het stuk met die twee belachelijke Hobbits in dat bos met pratende bomen. Van volwassen tot kinderlijk slecht. Niet leuk om daar naar te kijken. Voor de rest hield ie toch wel weer stand. De mensen elven en dwerg doen het best leuk. Wat ook geldt voor de maffe Orks aan de andere kant. Aardig tweede deel, maar ik verwacht toch net even iets meer verhaal. We gaan zo namelijk teveel van aanval tot aanval. Technisch is dit tweede deel wat minder. Soms ronduit slecht. Met name de aanval op de brug waar de Orks al vielen voordat ze werden aangevallen. Zag er niet zo best uit helaas.

Film 3.5

Beeld 4.5

Geluid 4.5

Grotendeels hetzelfde als deel 1 eigenlijk - het narratief vind ik maar matig, visueel is het grotendeels erg goed maar de elfen zijn lelijk. Dus ik doe maar even voor het gemak een kort lijstje:

Positief:

- Gollum

- de enten

- Helm's Deep

Negatief:

- de elfen die op komen dagen bij Helm's Deep. Super lelijk, en een onnodige afwijking van het narratief.

- het overstromen van Isengard. Lelijke cgi.

En ook nogal wat afwijkingen van het narratief waardoor Saruman meer screentime krijgt, maar dat is helemaal prima. En de nieuwe karakters, voornamelijk de Rohirrim, worden behoorlijk ingevuld - al vind ik Miranda Otto wat aan de slappe kant met haar Eowyn.

Overigens nog langer dan het eerste deel al. De extended edition is wat mij betreft echt geen goed idee - misschien moet iemand Jackson even op het idee brengen dat er wellicht belangstelling is voor een korte versie waarin alle drie de films een speelduur van onder de 90 minuten hebben.

Ik begrijp maar niet waarom die LotrR-films van die goede recensies krijgen. Het is een verhaal van niks, de karakters zijn saai en vlak (ik voel geen enkele emotie, positief noch negatief), er wordt erbarmelijk geacteerd en de CGI is pet (waardoor laat dat boze oog me telkens aan iets heel anders denken?). Man wat zijn die Frodo en zijn bolle vriendje irritant en saai. Ik heb denk ik wel 5 keer geprobeerd om een film uit te kijken, maar het is me nog steeds niet gelukt. Ik val halverwege in slaap of ik zap uit verveling weg naar een andere zender.

Ik kan niet meer dan 1 ster geven voor deel 1, 1,5 voor deel 2 (die 1/2 plus vanwege Gollem, die weet me ongeveer een kwartier te boeien) en van deel drie heb ik te weinig gezien om überhaupt een ster te geven.

Ik vind alle Lord of the Rings films goed, maar ik denk dat ik het tweede deel het minste vind. Dat heeft te maken met een paar niet bijster interessante verhaallijnen, zoals die van Pepijn en Merijn bij de enten (zo heetten die bomen geloof ik). Ook de manier waarop Saruman werd verslagen vond ik onbevredigend. Je zou denken dat een tovenaar die zo machtig is als hij zich niet makkelijk laat verslaan door de enten en zich zo laat opsluiten in zijn toren, maar misschien mis ik wat achtergrondinformatie (ik heb immers het boek niet gelezen). Verder blijft het voor mij een lange zit, en had er best wel wat weggelaten mogen worden.

Dat zijn de minpunten. Voor de rest vind ik dit een sterke film. Zo maken we kennis met (wat mij betreft) een van de beste personages uit de trilogie: Gollem. Prachtig hoe de makers hem hebben neergezet, niet alleen qua stem (geweldig ingesproken door Andy Serkis), maar ook die twee gezichten van hem, met aan de ene kant Gollem, kwaadaardig en gecorrumpeerd door de ring, en aan de andere kant Smeagol, die bereid is om de hobbits te helpen bij hun reis en op weg naar Modor, dus die een goede kant heeft. Zo krijg je zowaar nog wat sympathie voor hem ook. De climax van de film is natuurlijk het eind, met het gevecht om Helm's Deep. Alleen al de aanloop ernaartoe is geweldig, je zit de hele tijd in spanning af te wachten wat er gaat gebeuren, net zoals de personages in de film, die niet weten of zij na dit gevecht nog leven. Wat ik ook goed vind gedaan is dat er ook af en toe een luchtig moment tussen zit, die je even kort uit de spanning haalt, zoals de gesprekken tussen Legolas en Gimli.

Ik beschouw deze film als een tussenfilm, en daardoor is hij denk wat minder dan de andere twee, want de introductie heb je al gehad, wat het eerste deel boeiend maakt, en je kijkt als het ware al uit naar het derde deel, waar het natuurlijk draait om of Frodo wel of niet de ring kan vernietigen, of Sauron zal worden verslagen of niet, wat gebeurt er met de andere personages in het verhaal. Die vragen worden in het laatste deel beantwoord, wat die film gewoon beter maakt dan deel 2, en misschien het beste deel uit de reeks. Toch is dit Lord of the Rings deel zeker de moeite waard.

Een waardig 2e deel na 'The Fellowship of the Ring' met wat meer actie.

Ik heb wederom de extended edition gekeken. En dat is met ruim 3,5 uur echt wel een lange zit (het laatste kleine half uur is wederom voor de aftiteling). Maar toch ook hier: weinig overbodige scenes. Net als in het eerste deel: goed camera werk, prima decors, prachtige beelden en het acteerwerk is prima. Het deed me vaak denken aan Star Wars: hoewel de saga van Star Wars me misschien iets meer aanspreekt, is de overall kwaliteit van the LOTR toch wel vele malen beter (vooral het acteerwerk). Persoonlijk vond ik de CGI voldoende. Nee, het is niet op 2023 niveau, maar vergeet niet dat deze film inmiddels 20 jaar oud is! Ook Smeagol vond ik voldoende overtuigend ondanks dat ik er veel kritiek over lees. Ik vond het in ieder geval nergens storend. Dit 2e deel heeft meer subplots dan deel 1. Alleen het subplot met de bomen vond ik te saai en soms vond ik het lastig om de verbanden te blijven volgen tussen de verschillende verhaallijnen (vooral als het 's avonds laat wordt en de ogen af en toe dichtvallen .

Qua beoordeling trek ik de 4 sterren van deel 1 door naar deel 2. Sowieso moet je dit soort films eigenlijk niet afzonderlijk beoordelen. Het is één (hele) lange film die in 3 stukken is gehakt: je kijkt ze alle drie of géén van allen. Toch een paar puntjes van kritiek: soms zagen de beelden er toch wat nep uit (vooral wanneer er schaalmodellen werden gebruikt) en in de regie is soms té opvallend dat men om obstakels heen werkt (bijvoorbeeld iemand valt en je zit 'm niet op de grond landen, shots waarbij bewust de voorgrond achterwege is gelaten etc. etc.). Dit is natuurlijk ook een gevolg van de leeftijd van de film en is te vergeven. 4 sterren dus.

Sleutelfiguur Sméagol/Gollum krijgt in het tweede deel eindelijk de diepgang die hij verdient. Toch voelt The Two Towers een beetje als een tussenfilm aan en kan het daardoor niet op alle vlakken aan de torenhoge verwachtingen voldoen. Maar treur niet: zelfs het minste deel van de trilogie is nog steeds een heerlijke film om jezelf in te verliezen.

4,0 * Precious

Het cijfer van de eerste film mocht na herziening blijven staan, maar dit tweede deel moet een halfje inboeten. Het valt op dat de makers hier wat meer moeite ervaren om het gebeuren interessant te houden, met een minder handige combinatie tussen avontuur en verhaalvoortgang. Het acteerwerk evenals een aantal spectaculaire actiescenes zijn nog altijd van hoog niveau en de uitgesponnen speelduur van 223 minuten voelt nergens te zwaar aan, maar niettemin is het allemaal toch wat taaier en bekender. Regisseur Peter Jackson dirigeert zijn trilogie erg knap, maar iedere trilogie kent een beste en een minste deel.