The Truman Show (1998)

Super leuke film die weinig op de tv te zien is in mijn beleving. Heb hem jaren geleden voor het eerst gezien en heb hem altijd nog eens willen kijken. En dat van Den Haag viel mij gisteren ook op maar volgens mij heeft stfuympos gelijk en gaat het er alleen maar om dat het wereldwijd wordt bekeken.

Dan zou je toch eerder aan Amsterdam denken? Maar goed, Den Haag mag natuurlijk ook weleens op de map

Dat durf ik te betwijfelen.

Hoe dan ook, het feit dat Den Haag genoemd wordt is volgens mij inderdaad om aan te geven dat the Truman Show wereldwijd vele kijkers heeft. Wat een schitterende film toch eigenlijk, Carrey laat zien uitstekend te kunnen acteren. Erg jammer dat hij voornamelijk in slappe humor films speelt, ook in Eternal Sunshine of the Spotless Mind en Man on the Moon weet hij zeer te overtuigen. Zeer origineel verhaal natuurlijk ook, met een prachtig einde.

4*

Ik had laatst een comment geplaatst bij Eternal Sunshine of the Spotting Mind. Ik kan eigenlijk wel hetzelfde hier neer zetten.. Alleen vond Carrey hier iets beter/grappiger. Daarom hier wel een voldoende, half puntje meer.

Omdat dit dan ook een komedie is, met een dramatische ondertoon.

Eternal Sunshine is geen komedie. "Ik vond hem niet goed, want ik moest niet lachen", slaat dan ook de plank volledig mis.

Prachtige film over een man die al zijn hele leven het middelpunt vormt in een reality-show zonder dat hij dit zelf weet. Een buitengewoon origineel gegeven dat ook uitstekend en zelfs geloofwaardig is uitgewerkt. Grappig op veel niveaus, zo is het bijvoorbeeld heel leuk om te zien dat iedereen om hem heen dus acteurs zijn. Jim Carrey is goed gecast en liet hier zien dat hij meer in zijn mars heeft dan gekke bekken trekken. Een dik verdiende 4.0 sterren.

The Truman Show heb ik al vrij vaak gezien, al was de laatste keer alweer een flinke tijd geleden. De tijd heeft de film niet de weg gestaan zo blijkt. Ondanks dat ik iedere scène nog goed kende werd ik weer meegesleept door de humor en het drama.

Het blijft mij sowieso de sterkste film over een alternatieve realiteit. Vergeet The Matrix (die erg veel thematische overeenkomsten heeft), als er een meesterwerk is over hoe media ons beïnvloeden is het deze, al is het maar omdat de metafoor (de tv-show) veel directer, plausibeler en leuker is. Het is gemakkelijk om in cynisme te vervallen als je een verhaal verteld over hoe we ons leven leiden zoals we verteld worden en wereld accepteren zoals hij aan ons getoond worden, maar dit gebeurt niet met The Truman Show. Als Jim Carrey's personage niet zo sympathiek was en zijn happy end niet zo verdient en goed uitgewerkt dan zou dit een gitzwarte film geworden zijn. Nu wordt het perfect feel-good, maar niet zonder een gezonde hoeveelheid gif. Ook de driedimensionale uitwerking van het conflict in Ed Harris tussen vaderfiguur en geobsedeerde televisiemaker is een knappe balans tussen scherpe satire en oprecht drama.

De toon van de hele film is heel knap. Ondanks het komische uitgangspunt lijken mensen vaak meer over The Truman Show te praten als een drama, maar wat ik zo waardeer is dat bijna ieder dramatisch moment als drama werkt, maar ook grappig is. Soms wordt er een knap spel mee gespeeld, zoals de scène op de pier waarin Noah Emmerich (in een onderschatte rol) met Truman praat over hun vriendschap. Zijn woorden zijn bijzonder ontroerend en wisten mij zelfs in te pakken, maar vervolgens komt de twist dat hij via een oortje de woorden ingesproken krijgt door Harris. Al is dit meer een scène waarin het drama omgezet wordt in een soort paranoïde afschuw. De manier waarop alles nep is in het verhaal (en de film is als zichzelf al geconstrueerd natuurlijk) en er toch gezocht wordt naar emotionele oprechtheid is een van de meest interessante kanten van de film.

Het einde heb ik altijd perfect gevonden en blijft een van mijn favoriete filmmomenten. Vooral het beeld van Truman die met zijn boot tegen de rand van zijn wereld aanvaart is een enorm krachtig. Veel mensen willen weten wat er daarna zou gebeuren met Truman, maar ik ben blij dat we er niets van te zien kregen. De film gaat op meerdere manieren dan één over zelfontdekking en buiten je wereld durven te stappen en het heeft het mysterie aan het einde echt nodig. Daarbij zou verder gaan een stijlbreuk zijn met het voorgaande, aangezien we dan Truman moeten volgen, terwijl de rest van de film 100% vanuit het perspectief van de makers en de kijkers van The Truman Show is.

Sommige mensen vallen over de vergezochte manieren waarop Truman dom gehouden wordt, maar ik vind juist dat de film dit met een goed gevoel voor humor doet en ik heb nog geen plotgat kunnen ontdekken. Dit is een gedetailleerd uitgewerkte wereld (dat het gemodelleerd was op de jaren '50 en brave sitcoms viel me gek genoeg nu pas op). Een geweldige film met prachtige acteerprestaties en een knappe mix van de emoties humor, ontroering en zelfs soms verontrusting. Een meesterwerk.
5*

We accept the reality of the world with which we are presented.

Ik was al lange tijd benieuwd naar The Truman show, omdat het één van de hoogst gewaardeerde films van Jim Carrey is. Toen ze hem een tijd geleden televisie gaven, nam ik hem algauw op om hem dan deze middag uiteindelijk eens te zien.

Ik had al enkele keren een klein stukje over het plot gelezen, maar ik had echt niet verwacht dat het Big Brother gehalte zo hoog ging zijn. Iedere persoon van het stadje doet op elk moment van de dag mee aan de Truman show en op zowat elk minuscule plekje is er een camera gericht. Het feit dat iedereen erbij betrokken is, levert dan ook de grappigste momenten op zoals wanneer hij zijn vader herkent en hem wil spreken maar iedereen voor hem de weg verspert. Langs de andere kant zorgt het er wel voor dat de film niet echt geloofwaardig overkomt. Zoveel mensen samen zouden nooit hun leven opofferen om te acteren in de show voor één persoon. Eigenlijk zijn er nog wel een paar dingen die niet helemaal geloofwaardig overkomen (waarom ontdekt Truman pas na 30 jaar dat er iets mis is?), maar eerlijk is eerlijk, Peter Weir is erin geslaagd om ons een heerlijke feel good film voor te schotelen. Dat Truman ging ontsnappen zat er wel een tijdje aan te komen, maar het einde weet gewoon de juiste snaar te raken. Echt een heerlijk moment wanneer hij met zijn boot tegen het doek botst en daarna beslist om uit de valse wereld te stappen. Ik had net hetzelfde gevoel als die kijkers hadden, puur blijdschap voor Truman.

Die Truman Burbank wordt dan ook nog eens perfect ingevuld door Jim Carrey. Geweldig hoe hij erin slaagt om van Truman een personage te maken waar je de hele tijd met meeleeft. Deze rol valt absoluut niet te vergelijken met al die andere rollen die hij normaal speelt. Pas op, ik kan hem in tegenstelling tot vele anderen wel waarderen als hij zijn gekke bekken bovenhaalt, maar dit is gewoon van een heel ander niveau. Af en toe kan hij het wel niet laten om wat smoelen te trekken zoals wanneer hij elke morgen een gezin begroet, maar over het algemeen hebben zijn smoelenhaters weinig reden tot klagen. Door deze prestatie ben ik al meteen benieuwd naar Eternal Sunshine and a Spotless Mind. Verder zijn er ook nog twee sterke bijrollen voor Noah Emmerich en Ed Harris. Vooral die laatste deed het met zijn weinige screentime erg goed. De scène waar hij Truman wil laten verdrinken, behoort dan ook tot één van de beste stukjes van de film. Laura Linney daarentegen bracht het er een pak minder goed vanaf als de vrouw van Truman. Vooral naar het einde toe werd ze erg irritant met dat reclamespotje dat eigenlijk overbodig was, en ook wanneer ze volledig doordraait en Truman bedreigt met een mes.

The Truman Show is een heerlijke feel good film geworden die ik eerlijk gezegd niet had verwacht. In het verhaal zelf zitten wel enkele zaken die ervoor zorgen dat de film haar geloofwaardigheid verliest en jammer genoeg zijn dat geen kleine details. Anders had een score van 4.5* er zeker ingezeten. Los daarvan is The Truman Show zeker en vast een geslaagde feel good film en Jim Carrey speelt de pannen van het dak.

4*

”Who are you talking to?”

De eerste keer dat ik The Truman Show was ik erg verrast door de frisheid die alles uitstraalt en ook door het verloop van het verhaal. De andere keren werd ik niet meer door het verhaal verrast, maar de frisheid verdween niet.

Dit is tevens Jim Carrey’s beste rol. Er zijn enkele andere films waarin hij ook wat ingetogener acteert, maar ingetogen staat niet altijd gelijk aan goed. Hier is het echter wel goed, en zet hij een sterk personage neer. Iemand die sympathiek overkomt, en zelfs medelijden weet op te roepen. Ja op een gegeven moment wordt het zelfs licht ontroerend wat Carrey allemaal overkomt. Het idee dat zijn hele leven in feite nep is, met alles dat erbij hoort is een ontzettend sterk concept. Peter Weir werkt het op een sterke wijze uit, waarbij hij het drama luchtig weet te houden, met af en toe een grap tussendoor.

Zo’n alternatieve wereld is altijd leuk, maar de manier waarop het hier overkomt is erg sterk. Weir heeft er iets leuks van gemaakt, waar je inhoudelijk ook nog eens over kunt nadenken. Een prima mix tussen drama en komedie, met een erg mooi uitgewerkte alternatieve wereld ,en een erg mooi einde ook trouwens.

4,0*

Gisteren maar eens gekeken, vreemd dat ik nooit eerder gekeken heb maargoed
Film heeft me positief verrast, tof scenario en ook goed uitgewerkt product placement reclame's waren btw echt hilarisch
rol is carrey ook op het lijf geschreven , joris goedbloed
luchtige film waar je ook nog s verder over na kan denken

Vandaag weer eens sinds lange tijd The Truman Show herzien. En wat blijft dit een prachtige film!

Het verhaal is zeer origineel. De uitwerking is fantastisch! Het acteerwerk van iedereen is goed. Jim Carrey zet hier imo zijn beste rol neer. Ik zag laatst ook zijn andere serieuze films (Man on the Moon, The Majestic en Eternal Sunshine of the Spotless Mind). Maar dit was en blijft toch mijn favoriet. De film bevat ook wel humor maar op een heel andere manier dan Carrey's bekende comedy's. Ed Harris zet ook een goede rol neer als de regisseur van Truman's show. De film verveelt geen moment. Het blijft interessant om te zien hoe Truman langzaam ontdekt dat zijn wereld een TV-show is en hoe hij daarop reageert. De sfeer in de film is ook erg goed, een beetje feel-good maar ook een beetje mysterieus. Dat komt ook omdat je in het begin als kijker zijnde je zelf ook nog niet bewust bent van de situatie waarin Truman vastzit. Het einde is overtuigend en past perfect bij het verhaal.

Nog steeds een van mijn favoriete films. Telkens als ik hem gezien heb ben ik een beetje sprakeloos. Mooie mix van allerlei genres en de film zit perfect in elkaar. Sterk acteerwerk en een erg mooi (enigszins bizar) verhaal.

Good morning, and in case I don't see ya, good afternoon, good evening, and good night!

5*

Altijd het idee gehad dat je deze film als fan van Jim Carrey niet kan missen. Volgens mij moet deze qua algemene waardering alleen maar Eternal Sunshine Of The Spotless Mind voor zich dulden. Tijd om de schade in te halen dus, maar na afloop was ik eigenlijk alleen maar wat teleurgesteld. The Truman Show is geen komedie zoals die gebruikelijk met Jim Carrey gemaakt worden. In dat opzicht past Jim Carrey er eigenlijk niet in. De zogenaamd lollige situaties zijn eerder irritant.

Wat natuurlijk wel interessant is, is het uitgangspunt van The Truman Show. Maar het idee van een persoon die onbewust zijn hele leven in een studio woont en de hoofdrolspeler van een serie is, leent zich goed voor een serieus drama en eigenlijk niet voor comedy. Natuurlijk is het wachten op zaken die in het verhaal verkeerd lopen, waardoor de hoofdpersoon gaat beseffen dat de zaken niet kloppen. De film heeft alleen niet gek veel meer te bieden dan dat. Er is een halve romance en verder vooral veel confrontaties met een neppe wereld. Ik denk dat een grimmigere benadering en sfeer de film veel meer ten goede zou zijn gekomen. Op den duur vroeg ik me gewoon af waarom eigenlijk niemand opstaat om te zeggen dat dit concept gewoon onmenselijk is of waarom de hoofdpersoon in die dertig jaar van zijn leven nooit eerder op het idee gekomen is het dorp uit te gaan. Het idee redt de film, de uitwerking is eigenlijk gewoon zwak.

Het is net wat je zegt: geen gewone komedie, zo moet je de film dus ook niet bekijken. Ik vind juist het tragikomische sterk aan deze film, dat gekkebekkentrekken kennen we wel.

Maar dit verhaal past wat mij betreft niet in een komedie. de rol van Carrey is ook een beetje halfbakken.

Maar je argument dat hij zijn dorp niet uitkwam... dat is omdat hij een panische angst voor water heeft. Wat ook weer in scene is gezet in zijn jeugd, nl dat hij zijn vader verloor, die hij zag verdrinken tijdens een hevige storm. Dat werd toch gewoon uitgelegd in de film.

En dat niemand er tegen opstaat is m.i. omdat hij heel gelukkig lijkt te zijn met zijn lot en mensen dit soort onrecht rechtvaardigen voor zichzelf (t.b.v. hun eigen pleziertjes).
Niets menselijks is ons vreemd, dat is m.i. juist een punt van overdenking, een confrontatie.

Er zijn ook andere komedies dan de "lachen-gieren-brullen"-aanpak.

Dat bedoel ik ook. Carrey kan best serieuzere rollen spelen, maar hier valt hij gewoon tussen wal en schip. Had er dan een klucht van gemaakt of het op een andere manier benaderd.

@Dreiecke: Misschien flauw, maar voor iemand met watervrees gaat de hoofdpersoon wel erg makkelijk het water op, op het eind. Plus dat de drang om van het eiland te gaan in de film best groot was. Ik ga er niet vanuit dat zoiets van de ene op de andere dag komt.

I rest my case. Je begrijpt blijkbaar helemaal niet wat ik bedoel. Volgens jou is een komedie dus pas een komedie als je er een doldwaas circus van maakt? Ik vind dit juist 1 van de sterkere Carrey rollen (die in Eternal Sunshine is nummer 1).

Als satire op de talrijke reality shows niet slecht. Maar ik ben bepaald geen fan van Jim Carrey, hoewel hij in deze film best aardig op dreef is, net als in Eternal Sunshine....

Kijkt best lekker weg, maar verder niet erg bijzonder naar mijn smaak.

Ondanks dat ik normaal gesproken niet echt een fan ben van ''Jim Carrey films'' wist deze film mij toch positief te verassen. Heel erg leuk verhaal die geen enkel moment saai is. gewoon een erg leuke film.

4 sterren

erg goede film, jim carrey vind het ook een van zijn beste films

Top verhaal, goeie sfeer en Jim Carrey is hierin gewoon een baas. Hij word als (semi-)serieuze acteur altijd onderschat naar mijn mening, maar in deze film is dat gelukkig niet het geval. Gewoon echt één van de betere films die ik ken.

Hele aparte mysterieuze film, maar toch zo geweldig neergezet, het weet je te grijpen en je te voelen zoals Big Brother, erg goed!

4.0*

had hem al eens gezien met school, aantal jaren geleden en vond hem toen ook goed.

geweldig mooi in elkaar gezet. nooit eerder zo iets gezien, origineel verhaal met de nodige humor. big brother is er niets tegen

Bizar en verrassend! Dat zijn de 2 woorden die passen bij deze film. Een toch zeer aangename film met een origineel verhaal en met een perfect spelende Jim Carrey. Mysterieus maar toch ook zo mooi neergezet. Ook een goed einde, gewoon een bizarre film. Eindelijk weer iets anders dan normaal!

Toen The Truman Show in 1998 in de bioscopen verscheen waren de meningen onverdeeld positief: het was een heerlijke absurdische film, een geweldige parodie op de huidige maatschappij en een hoogtepunt in de geschiedenis van de cinema. Nu anno 2012 geeft de film nog steeds een prima beeld af van waar we ons dagelijks mee bezig houden. We laten ons leven steeds meer bepalen door de televisie. Misschien nog niet zo erg als het leven van Truman, maar er zijn maar weinig mensen die over zo’n kastje beschikking hebben zonder hem dagelijks te gebruiken en zich er door te laten Beïnvloeden.

De film gaat over Truman (Jim Carrey). Truman zijn leven wordt bepaald door camera’s. Hij is onderdeel van een gigantische reality show, volgepropt met schaamteloze sluikreclame. Er is alleen één probleemn, onze anti-held heeft zelf geen flauw idee waar hij onderdeel van is. Iedereen op het fictieve eilandje Seahaven, speelt meedogeloos spelletjes met de naïeve Truman. Maar langzaam begint het net om Truman zich te sluiten. Beetje bij beetje komt hij achter de waarheid. En zelfs de machtige regisseur van de show Christof (Ed Harris), kan hem dan niet meer stoppen.

Wanneer je deze film kijkt kan je niets anders dan onder de indruk zijn. De Australische meester regisseur Peter Weir verfilmt het scenario van Andrew Niccol perfect. De Briljante cinematografie van Peter Biziou en de heerlijke, klassieke score van Burkhard Dallwitz en Philip Glass, maken het tot een onvergetelijke kijkervaring. Tot slot dan één puntje van kritiek. Op sommige momenten kan Jim Carrey het toch niet laten om weer op de gekke bekken tour te gaan. Een beetje Jammer, want verder is de film geniaal.

Vier en half ster voor het magnum epos van Peter Weir.

Leuke Film, vooral de eerste keer toen ik hem op tv zag echt volop van genoten. Na de eerste keer is er een stuk minder aan maar het blijft toch een leuke film met een leuk concept.

3.5

Hier valt weinig aan toe toe voegen.......gewoon een heerlijke film!!